Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2010

Δωρεάν Παιδεία

Ημέρα ξεκούρασης η σημερινή για τους Τηνιακούς μαθητές (και όχι μόνο), αφού κάθε χρόνο τους δίνεται δεύτερη αργία, ένεκα του εορτασμού της Ευρέσεως της Εικόνας της Μεγαλόχαρης το περασμένο Σάββατο.


Οξύμωρο σχήμα καθώς από τη μια τα παιδιά που χαίρουν ξεκούρασης από το υπερβολικό φόρτο εργασίας τους! και από την άλλη να ακούω τον σολίστ μουσικό της κρατικής ορχήστρας Θεσσαλονίκης να λέει ότι τα παιδιά δεν πρέπει να πληρώνουν για να μάθουν.


Με εντυπωσίασε το γεγονός ότι 20 μουσικοί ενώθηκαν και δημιούργησαν ένα Ωδείο στη Θεσσαλονίκη, μη κερδοσκοπικού ενδιαφέροντος, ώστε να διδαχθούν τα παιδιά μουσική απλόχερα. 1500 παιδιά απαριθμούσε το Ωδείο και μπράβο σε όσους συνέβαλαν σ’αυτό.

Το σχολείο είναι ένας χώρος μάθησης,
όμως σήμερα δυστυχώς αντιμετωπίζεται
ως καταναγκαστική παρουσία
και παρόλο που παρέχεται δωρεάν,
οι μαθητές δεν βλέπουν την ώρα να ξεφύγουν.

Δεν αντιλέγω ότι τώρα η ύλη στα σχολεία έχει δυσκολέψει και έχει απαιτήσεις, όμως το ίδιο κάνουν και οι μαθητές.

Έχουν δυσκολέψει και οι ίδιοι και οι απαιτήσεις τους.


Όσο για το παράδειγμα του Ωδείου, αναρωτιέμαι αν κάτι παρόμοιο συνέβαινε στην Τήνο πόσοι θα συμμετείχαν. Φοβάμαι όχι πολλοί. Το πρόσφατο παρελθόν επιβεβαιώνει τα λόγια μου.

Για όσους γνωρίζουν...

Η πολιτική ιδεολογία μας


Είναι λογικό, και το έχω ξαναδεί, σε περιόδους ύφεσης να μας βγαίνουν ένα σωρό μεταφυσικές ανησυχίες. Είναι επίσης λογικό, σε μια μικρή χώρα σε δύσκολη γεωγραφική περιοχή, να μπερδευόμαστε μεταξύ της εσωστρέφειάς μας, πραγματική όσο κι αν είναι, και των παγκοσμίων εξελίξεων αν υποθέσουμε ότι τις καταλαβαίνουμε. Τέλος είναι λογικό να ξεχνάμε το παρελθόν, που όμως έχει διάπλατους και σε κοινή θέα τους μηχανισμούς του «παιχνιδιού».

Η βασική, δικιά μας, ανησυχία είναι αν, και πως, θα επιβιώσουμε σαν άτομα και σαν έθνος, όταν (1) χρωστάμε λεφτά που φάγαμε και (2) έχουν αλλάξει οι συνθήκες που ευνόησαν ή υποκίνησαν την ύπαρξή μας.

Για τα λεφτά που φάγαμε (εννοώ «φάγαμε», δεν εννοώ «βουτήξαμε» και δεν υπάρχουν να επιστραφούν) κοντός ψαλμός αλληλούϊα, θα το δούμε το έργο. Οι εξωτερικές συνθήκες είναι πιο δύσκολες και πιο επικίνδυνες.


Έχω μια απλοϊκή θεώρηση των εξωτερικών πραγμάτων, που όμως επιβεβαιώνεται από την Ιστορία, όσο υποκειμενική και αν είναι η θεώρησή της. Και δεν ξέρω από πού να το ξεκινήσω το παραμύθι… Κάπου μεταξύ της κατάρρευσης της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας από τα γερμανικά φύλα, και την (κλιματολογική) καταστροφή της Ευρώπης στις αρχές του 14ο αιώνα, που συνεχίστηκε στην Μεγάλη Πανούκλα, την κατάρρευση των φεουδαρχικών συστημάτων και τον Πόλεμο των 100 ετών, που είναι και η απαρχή των σημερινών προβλημάτων μας. Ο καυγάς μεταξύ Άγγλων και Γάλλων.

Από τον Αγγλο-Γαλλικό καυγά του 18ου αιώνα ξεκίνησε η νέα εκδοχή της Αγιας Ρωμαϊκής (Γερμανικής) Αυτοκρατορίας, η Αμερικανική επανάσταση, και η σύγχρονη αυτοκρατορική Ρωσία. Οι Ορλόφ, λίγο πριν τα Ορλοφικά, ήταν στον γαλλο-αγγλικό πόλεμο των 7 ετών. Από τότε τρώγονται οι Μεγάλες Δυνάμεις, και δυστυχώς, αυτή είναι και η πολιτική ιδεολογία μας: Η φαγωμάρα των Μεγάλων Δυνάμεων.

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2010

Σκέψεις

Τελικά να ζεις στην επαρχία, έχει τα καλά αλλά και τα άσχημά του. Τα καλά γίνονται αυτόματα και άσχημα, όπως το γεγονός ότι γνωρίζεις τους πάντες και σε γνωρίζουν όλοι.


Φιλική διάθεση παντού, χαμογελαστά πρόσωπα, καλημέρες δίνουν και παίρνουν...

Όμως αν κοιτάξει κανείς καλύτερα, θα δει πόσο αρέσκονται όλοι να μιλάνε για τους υπόλοιπους. Οι μισοί μιλάνε για τους άλλους μισούς και τα νέα κυκλοφορούν μέσα σε μία μέρα.


Είναι παράξενο, πόσο έντονη είναι η διάθεση των ανθρώπων να ασχολούνται με την παραμικρή λεπτομέρεια των συνανθρώπων γύρω τους. Τι έκανε, πώς το έκανε, γιατί το έκανε. Και δεν γνωρίζει ούτε κοινωνικούς, ούτε ταξικούς φραγμούς.

Παντού υπάρχει.


Από τα χωράφια, μέχρι τα γραφεία και τις υπηρεσίες, από τις αυλές μέχρι τα καφενεία.

Κανείς δεν ξεφεύγει από το άγρυπνο μάτι,


αλλά όσο και να επηρεαστεί ο περίγυρος με το νέο που θα διαδωθεί με ταχύτητες φωτός, πάντα συγχωρεί και ανέχεται...σχεδόν τα πάντα!

Όλα έχουν ακουστεί να γίνονται, ή σχεδόν όλα, αλλά ουσιαστική αντίδραση ή κοινωνικός προπηλακισμός δεν υφίσταται. Ποιός ξέρει γιατί;

Ίσως γιατί έτσι κρατιέται ανέπαφη η μικρή κοινωνία. Όταν δεν καταδεικνύει, δεν ταράζει τα νερά και όλα μένουν ατάραχα, αέναα.


Και συνεχίζει ο καθείς τον δρόμο του και καταλαγιάζει τις ενοχές του...

Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2010

Ο κόσμος γέλασε



Γέλασε το ακροατήριο με τον Πρόεδρου των ΗΠΑ, Μπάρακ Ομπάμα, όταν τους είπε ότι υπάρχουν διαφωνούντες με τα ανυπέρβλητα στοιχεία ότι αλλάζει το κλίμα.

χαχαχαχα...

Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2010

Η περίεργη ησυχία


Αισθάνομαι σαν να περιμένω τους βαρβάρους. Υπάρχει μια περίεργη ησυχία στην αγορά, δηλαδή οι δείκτες χτυπάνε καμπανάκια, αλλά σαν να ακούγονται μέσα από ομίχλη. Ρεκόρ έκανε, λέει το spread των ελληνικών ομολόγων σε σχέση με τα γερμανικά… 400 bp, δηλαδή 400 χιλιοστά η 4 ποσοστιαίες μονάδες. Δηλαδή αν το Κράτος δανειζόταν 1 δις ευρώ με 5 %, τώρα δανείζεται με 9%. Στο 1 δις, 4 ποσοστιαίες μονάδες είναι 40 εκατομμύρια. Που σημαίνει, η πολύπλοκη και ακαταλαβίστικη αυτή εξέλιξη σημαίνει ότι ΟΛΟΙ οι πρόσθετοι έκτακτοι φόροι ήδη έχουν φαγωθεί, πριν ίσως καν εισπραχθούν ακόμα.


Όταν ακριβαίνει το κόστος δανεισμού της χώρας, ακριβαίνει και το κόστος δανεισμού των τραπεζών. Αυτό, ειδικά, έχει ανέβει πολύ παραπάνω, γιατί όσο πέφτει η «πιστοληπτική ικανότητα» της χώρας, τόσο δεν μπορούν να βρουν λεφτά, σε οποιοδήποτε αυξημένο κόστος, οι ελληνικές τράπεζες. Και γίνεται χειρότερο… Ο φόβος πολλών ιδιωτών τους σπρώχνει να στείλουν τα λεφτά τους έξω. Οι τράπεζες που έχουν αυξημένος κόστος, και δεν μπορούν να βρουν λεφτά, ζορίζονται ακόμα περισσότερο επειδή χάνουν καταθέσεις. Αυτό μετακυλύει το πρόβλημα στην πραγματική οικονομία, στις εταιρίες, στις επιχειρήσεις, στους εργαζόμενους, στους καταναλωτές. Σε αυτούς δηλαδή που από την δουλειά τους πληρώνουν φόρους.


Το spread αυτό, ή το πρόσθετο κόστος δανεισμού, ανεβαίνει όσο οι πιστωτές μας, αυτοί που συντηρούν το άνετο τρόπο ζωής που γνωρίσαμε από το 1996 και μετά, φοβούνται ότι δεν θα μπορούμε να ξεπληρώσουμε… Καταλαβαίνετε, ελπίζω, σε τι αδιέξοδο φαύλο κύκλο είμαστε…

Θα με ρωτήσετε πότε ξεκίνησε όλο αυτό το σκηνικό… Η «κρίση» που είδαμε στην τηλεόραση το φθινόπωρο του 2008, είχε φανεί, για την χώρα μας, την άνοιξη του 2008. Τότε άρχισε να φαίνεται ότι το κόστος δανεισμού της Πορτογαλίας, της Ισπανίας, της Ιταλίας και της Ελλάδας ξέφευγε από την νόρμα των άλλων «Ευρωπαίων»… Μας έλεγαν μάλιστα, προσβλητικά, “PIGS” από τα αρχικά των χωρών…


Τα PIGS, λοιπόν, πορευόμαστε αλαμπρατσέτα μέχρι τον Νοέμβριο του 2009, ένα μήνα μετά τις εκλογές. Τότε, επειδή μάλλον τρομοκρατήσαμε τον λαό μας και δεν πείσαμε τις αγορές, η Ελλάς «απογειώθηκε». Να δούμε τι προσγείωση θα έχουμε…

Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2010

27 Ιανουαρίου... Η εργασία απελευθερώνει


Δεν θα μπω σε στατιστικά, ή ιστορικά, ή άλλα στοιχεία, ούτε θα σκεφτώ αν τα θύματα ήταν αυτής ή της άλλης φυλής, θρησκείας, ή εθνικότητας.

Τα μισά από τα θύματα πέθαναν από πείνα, αρρώστια, εξάντληση, ιατρικά πειράματα και εκτελέσεις, τα άλλα μισά πέθαναν «βιομηχανικά», με το καλημέρα.


Το δηλητηριώδες αέριο Zyklon B ήταν ευρεσιτεχνία της IG Farben (που προέκυψε το 1925 όταν συγχωνεύθηκαν οι BASF, Bayer, Hoechst και Agfa). Το αέριο ήταν συσκευασμένο υδροκυάνιο, αρχικά το είχαν για απεντομώσεις και εξολοθρεύσεις παρασίτων. Δοκιμάστηκε πειραματικά σε 250 παιδιά τσιγγάνων τον Φεβρουάριο 1940 στο Buchenwald, και το 1941, σε φυλακισμένους στο Auschwitz.


Οι άνθρωποι πέθαιναν σε 20 λεπτά, μερικοί πιο γρήγορα. Μετά από λίγο καιρό, οι βιομηχανικοί φούρνοι δεν έφταναν, και τα πτώματα τα έκαιγαν έξω, σε στοίβες. Συνολικά «επεξεργάστηκε» από 1.000.000 έως 5.000.000 άτομα, κανείς δεν ξέρει ακριβώς, με πιο πιθανό το 2.000.000 – 3.500.000.



Ο Σοβιετικός στρατός μπήκε στο Άουσβιτς στις 27 Ιανουαρίου 1945, πριν δηλαδή μόνο 65 χρόνια. Δυστυχώς ήταν ήδη αργά για τις κυρίες της φωτογραφίας...

Τέτοια πράγματα δεν θα συνέβαιναν ποτέ το 2010, για λόγους περιβαλλοντικής προστασίας...

Ανησυχίες

«Μέχρι το τέλος του 2010 θα φτάσει η ανεργία στο 20% στη χώρα μας», άκουσα μεταξύ άλλων στην έκτακτη εκπομπή του Λαζόπουλου χτες το βράδυ.






όταν μας λένε ότι για να πληρωθούν οι μισθοί μας, αναγκαζόμαστε και δανειζόμαστε ξανά και ξανά από τους «έχοντες και κατέχοντες» εκεί έξω,





όταν αρχίζουν ν’αναγγέλουν κουπόνια τροφίμων για τους ανέργους, όταν ο Μαρινόπουλος και ο κάθε Μαρινόπουλος διαφημίζει την περίφημη οικονομική καμπάνια του: «στα 2 το ένα στη μισή τιμή», όταν, όταν...


Αρχίζω και σκέφτομαι την γιαγιά μου που πάντα ψώνιζε παραπάνω ζάχαρη και καφέ, για τις «δύσκολες» μέρες που μπορεί να έρθουν, σκέφτομαι τις διηγήσεις που έχω ακούσει κατά καιρούς για τα «στούκας» λίγο πριν τον πόλεμο,





για το πετιμέζι που έκρυβε στο «μυστικό» κελάρι η προγιαγιά μου και τον θείο μου τον συγχωρεμένο που μου έλεγε ιστορίες για την νύχτα που τον έπιασαν οι αντάρτες.



Και λέω στον εαυτό μου:


«μήπως η γιαγιά μου είχε δίκιο; Ήρθε η ώρα να αποθηκεύσουμε τη ζάχαρη και τον καφέ;»

Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2010

Η Πράσινη Υπερθέρμανση


Έχει ενδιαφέρον αυτός ο χειμώνας, επειδή εν μέσω συνεχιζόμενης προπαγάνδας ότι ο πλανήτης υπερθερμαίνεται, επειδή ζούμε σχετικά …άνετα, έχουμε ρεκόρ πολικού ψύχους σε όλο το βόρειο ημισφαίριο


Κατά την διάρκεια της σύσκεψης της Κοπεγχάγης, η πόλη άσπρισε από χιονοθύελλα και είχαν να δούνε χιόνια από το 1995. Η Βόρεια Αμερική είχε πρωτοφανή κάλυψη από χιόνια. Το Ντάλλας στο Τέξας ήταν χιονισμένο πρώτη φορά στα τελευταία 80 χρόνια. Η Ιρλανδία είχε τον πιο κρύο χειμώνα από το 1986. Η Μάλτα είχε τον πιο κρύο χειμώνα των τελευταίων 13 χρόνων, η Αγγλία τον πιο κρύο των τελευταίων 30! Η Βόρεια Ινδία έχει νεκρούς από τον παγετό, η Πολωνία στους -25, η Βόρεια Κίνα στους -32, η Βουλγαρία στους -27.


Πάνω από 200 νεκροί σε δύο εβδομάδες. Άνθρωποι, όχι εικονικά χαριτωμένα αρκουδάκια. Θα μου πείτε, χειμώνας είναι… Ναι με ρεκόρ παρατεταμένου παγετού. 3ος χρόνος στην σειρά. Το γράφημα που υπαινίσσεται ότι ο πλανήτης είναι σε φάση ψύξης σας το έδειξα… Εγώ δεν ξέρω τίποτα.


Βέβαια, τα πράσινα παπαγαλάκια ψελλίζουν ότι οι παγετοί είναι και αυτοί σύνδρομο του φαινομένου του θερμοκηπίου. Ναι, ούουου, σίγουρα!… Και εγώ αναρωτιέμαι, σε ποια κλιματική αλλαγή αναφέρεται το Υπουργείο της κυρία Μπιρμπίλη.

Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2010

Παραζάλη

Ζητώ συγγνώμη που έχω εξαφανιστεί, αλλά 1) ζορίζομαι να αναρτώ φωτογραφίες τοπίων που κάτι πονηροί θέλουν να καταστρέψουν, 2) έχω παραζάλη από τις δημοσιονομικές εξελίξεις και τον αντίκτυπό τους στην οικονομική καθημερινότητα και 3) ανησυχώ αρκετά για τις βραχυπρόθεσμες προοπτικές. Αυτό το "τα λεφτά υπάρχουν" έχει τεθεί σε σοβαρή αμφισβήτηση.

Τα κλιματολογικά έχουν περίπου τελειώσει... Θα επαναλαμβάνουν για λίγο ότι ζεσταινόμαστε και θα καταστραφούμε, αλλά μετά θα γίνει γαργάρα... Ένα ένα βγαίνουν τα φασούλια. Κάθε εβδομάδα και ένα καινούργιο.

Οι Οικολόγοι! Υπάρχουν δύο ειδών: Οι πραγματικοί που ονειρεύονται ένα καλύτερο αύριο, ανοργάνωτοι και χωρίς χρηματοδοτήσεις και χρηματισμούς και οι επώνυμοι μεγάλοι που τα πιάνουν και τραγουδάνε ποιηματάκια. "Greenpeace, Πράσινη Ειρήνη". Να τους χαιρόμαστε. Πληρωμένη θρησκεία. Άλλοι πληρώνουν, άλλοι αγιάζουν. Μαντέψτε ποιοί πληρώνουν...

Όσο για ιδεολογικά... Χ.Ψ.Α.

Και μέσα σε όλα, είμαστε σε προεκλογική περίοδο

Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2010

Οι γιορτές δεν τελείωσαν

Την πιο τσουχτερή μέρα αλλά και νύχτα του φετεινού χειμώνα, έχουμε σήμερα στην Τήνο. Μας υποσχέθηκε άσπρη μερα ο μετεωρολόγος στην τηλεόραση, αλλά δεν μας έκανε τη χάρη ο καιρός.


Πολλοί είναι αυτοί που ελπίζουν στην αυριανή μέρα, αλλά δεν το νομίζω. Για ένα νησί που τυχαίνει να περάσουν 3 ή και 4 χρόνια χωρίς να δούμε χιόνι, είναι μεγάλη υπόθεση αυτή η μικρή παγωμένη νιφάδα.

Από την άλλη, οι κοπές πιτών δίνουν και παίρνουν όλο τον Γενάρη.


Μόλις χτες έκοψε την πίτα ο σύλλογος του οικισμού του Αγ. Ρωμανού που διαφέρει πολύ από τους άλλους. Σωστότατο παραδοσιακό γλέντι στήνεται κάθε χρόνο, με τηνιακά εδέσματα και ζωντανή μουσική με νησιώτικα τραγούδια.

Το ξεφάντωμα κράτησε μέχρι τις 2 τα ξημερώματα! Και του χρόνου!


Την ερχόμενη Κυριακή 31 Ιανουαρίου θα κοπεί και η πίτα του Καλλιτεχνικού Στεκιού στον Δήμο Εξωμβούργου.


Και φυσικά μόλις 6 μέρες μας χωρίζουν από τον εορτασμό της εύρεσης της εικόνας της Παναγίας στην Χώρα, τα επονομαζόμενα Φαναράκια.

Αντίδραση (2)


Δεν ξέρω αν τα ιδεολογικά κινήματα και οι επαναστάσεις, είναι αυθόρμητα, ή αν είναι καλλιεργημένα. Μάλλον είναι καλλιεργημένα πάνω σε υφιστάμενες πιέσεις και επιθυμίες, που καμιά φορά φτιάχνονται από τρίτους που θέλουν να κάνουν κάποια άλλη δουλειά. Κάτι σαν διεθνές σκάκι.

Το σκάκι που έπαιξαν οι Άγγλοι για να διατηρήσουν την κυριαρχία τους στην Ινδία και ο καυγάς τους με τους Ρώσους και αργότερα τους Γερμανούς, τον 18ο, 19ο, και 20ο αιώνα, είναι γνωστό σαν το Mεγάλο Παιχνίδι και όπως έχω γράψει και παλιότερα, μας έχει επηρεάσει σημαντικά, από το 1770 μέχρι και το 1949.

Κάθε «Μεγάλη Δύναμη» παίζει την δικιά της εκδοχή παιχνιδιού. Στα μέσα του 19ου αιώνα, η Αυστρία, σε συνεννόηση με την Πρωσία, την Ρωσία και την Αγγλία, έστηνε άλλο παιχνίδι, βασικά σε βάρος της Γαλλίας και των επαναστάσεων που έγιναν – αυθόρμητα; στημένα; -- από μικρές εθνικές ομάδες, όπως εμείς. Αυτό ήταν το «Ευρωπαϊκό Κοντσέρτο» που κατέρρευσε το 1848, και ακολούθησαν ο πόλεμος της Κριμαίας, η ανεξαρτησία της Ιταλίας, ο Αυστροπρωσικός πόλεμος του 1866 και ο Γαλλοπρωσικός πόλεμος του 1870. Η Αυστρία του Μέττερνιχ ήταν η «Αντίδραση» του 19ου αιώνα.


Στον 20ο αιώνα «Αντίδραση» χαρακτηρίστηκαν οι αντίπαλοι του κομμουνισμού και του σοσιαλισμού. Όσο διαρκούσε ο Ψυχρός Πόλεμος, η Δύση δεν αυτοαποκαλούνταν «Αντίδραση», αλλά «Ελεύθερος Κόσμος» και το ιδεολογικό έρεισμα της Δύσης ήταν η Ελευθερία και η Ελευθερία Επιλογής. Με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και την επανένωση των Γερμανιών, έχω την εντύπωση ότι επανερχόμαστε σε κάποιας μορφής status quo ante, δηλαδή κάποια «Αντίδραση» ή νεο-Μεττερνιχιακή προσπάθεια Νέας Τάξης.


Οι παίχτες είναι οι συνήθεις ύποπτοι, με την προσθήκη, φυσικά των ΗΠΑ και της Κίνας. Μου καλάρεσε η «Ελευθερία», και υποψιάζομαι ότι έρχονται δύσκολα.

Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2010

Αντίδραση (1)


Εξαφανίστηκα για λίγο γιατί σκεφτόμουν άλλα... Τα παλιά πολιτικά, αυτά που ξέρουν όσοι πρόλαβαν την δεκαετία του ’60 και του ’70, μάλλον τέλειωσαν. Και, βασικά, τέλειωσαν επειδή τέλειωσε ο Ψυχρός Πόλεμος, το 1991. Όλη η διαμάχη «αριστερά – δεξιά» τέλειωσε τότε. Μάλλον τέλειωσε και η Θρησκεία εκείνης της εποχής, που στον Δυτικό Κόσμο είχε το επιγραμματικό τίτλο της «Ελευθερία της Αγοράς» ή «Ελευθερία Επιλογής». Με τους Σοβιετικούς εκτός δράσης, αυτά τα συνθήματα ατόνησαν.


Από εδώ το ψάχνω, από εκεί το ψάχνω, δεν είναι πάντα εύκολο να καταλάβεις τι γίνεται, ιδίως όταν είσαι ζωντανός στο τώρα, και δεν βλέπεις τον κόσμο από κάποια μελλοντική μακροσκοπική σκοπιά. Όσο καταλαβαίνω λοιπόν, νομίζω ότι πάμε σε μια κατάσταση “status quo ante”. «Αντίδραση». Αμυδρά θυμάμαι από τότε που νόμιζα ότι είχα πολιτικές ανησυχίες ότι Αντίδραση ήταν η επιστροφή του συντηρητισμού, και είχε αρνητική έννοια – με την τότε αριστερή φρασεολογία. Τώρα, τουλάχιστον το διαδίκτυο δεν λέει τίποτα για αυτό, τουλάχιστον τίποτα στα Ελληνικά. Στα Αγγλικά, φυσικά βρίσκεις…


Η «Αντίδραση» πρωτοαναφέρθηκε σχετικά με την προσπάθεια επαναφορά της Μοναρχίας μετά την Γαλλική Επανάσταση. Αντιδραστικός θεωρήθηκε ο Μέττερνιχ στην προσπάθεια του να επιβάλει την Νέα Τάξη, μετά την πτώση του Ναπολέοντα, και να παρεμποδίσει την Ρωσία του τσάρου Αλέξανδρου από το να βοηθάει φιλελεύθερα κινήματα στην Γερμανία, την Ιταλία και την Γαλλία, κάτι που δεν κατάφερε, γιατί έγιναν επαναστάσεις και κινήματα στην Ευρώπη στα μέσα του 19ου αιώνα.

Τα κινήματα που δεν μπόρεσε να ελέγξει η Νέα Τάξη του Μέττερνιχ τον 19ο αιώνα, ήταν η Δημοκρατία, ο Φιλελευθερισμός, ο Εθνικισμός και ο Σοσιαλισμός. Στον 20ο αιώνα, η λέξη Αντίδραση ταυτίστηκε με άλλα πράγματα, και αναρωτιέμαι αν και πώς έχει επανέρθει στις αρχές του 21ου.

Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2010

Ποιά κλιματική αλλαγή;


"Η εκτίμηση ότι οι παγετώνες των Ιμαλαΐων θα εξαφανιστούν γύρω στο 2035 δεν βασίστηκε σε επαρκή επιστημονικά δεδομένα, παραδέχεται η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC), έπειτα από οργισμένες καταγγελίες της Ινδίας.

H προειδοποίηση για εξαφάνιση των παγετώνων, που θα άφηνε εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους χωρίς πόσιμο νερό, «αναφέρεται σε ανεπαρκώς αιτιολογημένες εκτιμήσεις για το ρυθμό υποχώρησης και το έτος εξαφάνισης των παγετώνων στα Ιμαλάια» αναφέρει η ΙPCC σε ανακοίνωσή της την Τετάρτη.

«Κατά τη σύνταξη της εν λόγω παραγράφου, οι σαφείς και καθιερωμένες προδιαγραφές για τις επιστημονικές ενδείξεις, οι οποίες απαιτούνται από τις διαδικασίες της IPCC, δεν εφαρμόστηκαν σωστά» παραδέχεται η Επιτροπή.

Σύμφωνα μάλιστα με τη Sunday Times του Λονδίνου, η εκτίμηση της Επιτροπής δεν βασίστηκε σε επιστημονικές εργασίες, αλλά σε... δημοσιεύματα του Τύπου"



Αυτό εμφανίστηκε χτες ή σήμερα στο in.gr . στα ξένα blogs κυκλοφορεί εδώ και 7-8 μέρες, σε επιστημονικό αμερικανικό περιοδικό εδώ και 3-4 μέρες. Το ότι πασαλέιφτηκαν τα στοιχεία που "αποδεικνύουν ότι χάνονται οι πάγοι στα Ιμαλάϊα, δεν σημαίνει τίποτα, καθ εαυτό, αλλά στοιχηματίζω €1 (ένα ευρώ) ότι πριν περάσει εξάμηνο, όλο το παραμύθι του IPCC θα έχει πάει περίπατο και θα πληθαίνουν οι αναλύσεις που δείχνουν ότι ο πλανήτης ψύχεται! Και αυτό, γιατί η θερμοκρασία της Γης μάλλον ακολουθεί κύκλους δραστηριότητας ηλιακών κηλίδων. Δεν είμαι ειδικός στου μηχανισμούς του Ήλιου, αλλά επηρρεάζει την δημιουργία νεφώσεων, τα σύννεφα είναι άσπρα, αντανακλούν τον ηλιακή ενέργεια, και ...κρυώνουμε. Δείτε π.χ. εδώ: http://www.heliogenic.net/2009/11/06/james-a-marusek-on-solar-cycle-24/ για την επίδρaση των ηλιακών κηλίδων στα σύννεφα, και για την Γη που ψύχεται εδώ: http://www.friendsofscience.org/assets/documents/index.php?id=453


Κλικ στο διάγραμμα για μεγέθυνση. Είναι από τον παραπάνω σύνδεσμο. Εδώ και μήνες κυκλοφορεί ότι έχουμε μπει σε κύκλο ψύξης του πλανήτη... Τώρα, για ποιά "Κλιματική Αλλαγή" ονομάστηκε το ΥΠΕΚΑ, Υπουργείο Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, θα ρωτήσω ευθέως: Ποιός την σκέφτηκε την νέα ονομασία;



Ο κύριος της φωτό είναι ο Rajendra Pachauri, Πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής που πληρώνεται πολλά λεφτά για να αποδείξει ότι ο πλανήτης ζεσταίνεται. Η εκπαίδευση του είναι «μηχανολόγος σιδηροδρόμων» . Αντιστοίχου επιπέδου και κύρους με τους δικούς μας πράσινους γκουρού. Στον συγκεκριμένο, δίνω 6 με 9 μήνες επαγγελματικής καριέρας στον χώρο του. Σε όλο τον κόσμο, έξαλλοι πολίτες ωρύονται κατά της τρέλας της Νέας Θρησκείας. http://minnesotansforglobalwarming.com/m4gw/. Για να δούμε...



Aυτή είναι η θερμοκρασία του πλανήτη τα τελευταία 2000 χρόνια, και οι «επιστήμονες» του «μηχανολόγου τραίνων» έντεχνα ξέχασαν την περίοδο 500 έως 1500 για να αποδείξουν ότι ο ουρανός γκρεμίζεται. http://scienceandpublicpolicy.org/images/stories/papers/originals/climate_money.pdf

Ευχαριστώ τον όφιο για τον σύνδεσμο που μου έστειλε στο in.gr.

Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2010

Χαρά και Δημιουργία

Όσοι μας διαβάζετε συχνά, θα ξέρετε ότι έχω αναφερθεί αρκετές φορές στην Αετοφωλιά και στην Αγγειοπλαστική που ξαναγεννήθηκε ως τέχνη από τις στάχτες της.

Όμως θεωρώ ότι συμβαίνει κάτι το πολύ εκπληκτικό σε αυτό το χωριό.


Πρώτο και κυριότερο, αναβιώθηκε μια ξεχασμένη και άγνωστη σε πολλούς από εμάς τέχνη.

Με τη δημιουργία του εργαστηρίου δόθηκε η ευκαιρία σε πάρα πολλά άτομα να την γνωρίσουν και να γοητευτούν από αυτή.


Με τη κατασκευή του Μουσείου Αγγειοπλαστικής δημιουργήθηκε ένας πυρήνας γνώσης και θαυμασμού σε ένα τόσο μικρό χωριό τόσο μακριά από τον πόλο έλξης της πόλης.

Και φυσικά η αναγνώριση των τεχνίτων εκείνων που πρόσφεραν τότε και τώρα και που μέσα από αυτή την ευκαιρία μπορούν να περάσουν στην νέα γενιά τη δεξιοτεχνία και τα μυστικά τους.



Στις φωτογραφίες βλέπουμε τα «μαγικά» χέρια του κυρ Γιάννη Εξιλζέ να δαμάζουν την άμορφη λάσπη σε καλλιτεχνήματα και μερικά από τα δημιουργήματα των μαθητών του


που επισκέπτονται την Αετοφωλιά ανελλιπώς όλους τους χειμωνιάτικους μήνες!