Σταυρούλα Αλευρά: Λαϊκή Ιατρική

Στο προαύλιο χώρο του πρώην δημοτικού σχολείου της Κώμης

στις 27/08, Τηνιακοί και επισκέπτες παρακολούθησαν την παρουσίαση της ενδιαφέρουσας δουλειάς της κοινωνιολόγου κ. Αλευρά Σταυρούλας.

Με φωτογραφίες τηνιακών φυτών και παραθέματα από αναφορές στο βιβλίο της «Η Λαϊκή Ιατρική με ένα παράδειγμα: ΤΗΝΟΣ»

η βραδιά προσφέρθηκε για αναδρομές στο παρελθόν -εγγύς αλλά και μακρινό- αφού η συγγραφέας μας ταξίδεψε από τα παλιά χρόνια μέχρι και τα αρχαιότερα.

Το βιβλίο της αναφέρει από μαντζούνια και βοτάνια αλλά και μία αναδρομή στην ιστορία της μαγείας ως τέχνη ανά τους αιώνες. Όπως επισήμανε και η ίδια το βιβλίο αυτό είναι αναφορικό στη λαϊκή ιατρική πρακτική και δεν αποτελεί οδηγό βοτάνων και γητειών.


Άρα δεν νομίζω ότι όσοι διαβάσουν αυτό το βιβλίο θα βάζουν ιστούς αράχνης στις πληγές , για παράδειγμα... "Κόψιμο χεριού: Φτιάχνουμε σκόνη από αράχνη και τη βάζουμε να γιάνει".

Πρωινό

Συμφωνώ… η μη ψήφος δεν είναι λύση. Αλλά Κυνηγούς; Για να μην πω τα δύο τρία άλλα κόμματα που κάπως …δεν με εκφράζουν. Γιατί από πλάκα μπορεί να βγει ο …Μίκυ Μάους πρωθυπουργός. Τουλάχιστον να μην αισθάνομαι ότι πρέπει να κόψω το χέρι μου.

Αυτά σκεφτόμουν όσο τέλειωνε η νύχτα και το φως στην ανατολή έγινε πορτοκαλί

και η πανσέληνος έδυε

την ώρα που έσκαγε μύτη ο ήλιος.


Μια ζεστή μέρα προς το τέλος του καλοκαιριού εν μέσω ελαφριάς ανασφάλειας και προεκλογικού τίποτα. Κάποιος φίλος περίμενε …δύο φεγγάρια προς το τέλος Αυγούστου. Δύο φεγγάρια δεν είδα, αλλά ίσως εννοούσε αυτό το πρωινό.

Vox clamantis

1) Δεν ψηφίζουμε γόνους, ξαδέρφια ,νονές και άλλους τέτοιους άχρηστους/ες μαϊντανούς , είναι αποδεδειγμένα εκ του αποτελέσματος άχρηστοι.

2) Δεν ψηφίζουμε γιαλαντζί επαναστάτες του Πολυτεχνείου είναι αποδεδειγμένα εκ του αποτελέσματος κλέφτες.

3) Δεν ψηφίζουμε επαγγελματίες βουλευτές , οι έχοντες ασκήσει πάνω από 1-2 θητείες είναι αποδεδειγμένα εκ του αποτελέσματος άχρηστοι.

4) ει δυνατόν δεν ψηφίζουμε κανένα από τα 5 (και τους Οικολόγους) κοινοβουλευτικά κόμματα τα οποία συναλλάσσονται με τα ΜΜΕ και τους ιδιοκτήτες τους...

http://greekpoliticalreview.blogspot.com/

Τα σκέφτομαι αυτά... Τα σκέφτομαι, όχι ότι θα μας ακούσουν δηλαδή... Και αυτά τα λατινικά... Τι είναι... vox clamantis, φωνή βοώσα, ή vox clamatis, φωνή βοώντος. Χμμ... προτιμώ το "βοώσα" γιατί είμαστε πάνω από ένας. GPR, είμαστε φωνή βοώσα, και που θα πάει; θα βγούμε από την έρημο...

Η πατρίδα μας από ψηλά

Πολλά τουριστικά βιβλία έχουν βγει με αεροφωτογραφίες της Ελλάδας. Φωτογραφίες παραλιών, νησιών, αρχαιολογικών χώρων. Όμορφα γαλαζοπράσινα νερά και καταπράσινα βουνά, πλαγιές με αγριολούλουδα. Όνειρο...

Φίλος που εργάζεται στον αέρα, ωστόσο, μου έδωσε φωτογραφίες από την πρόσφατη καταστροφή. Σε αυτόν και όλα τα ανώνυμα παιδιά που πέταξαν, ενάντια στην νεοελληνική κακομοιριά, αφιερώνω αυτήν την ανάρτηση.

Ανώνυμα παιδιά, να προσέχετε εκεί ψηλά στον αέρα.

Aν θέλει κανείς να βρει την βίλα κάποιου φίλου του, κλικ, για μεγέθυνση...

Γιατί έχουμε εκλογές;

Πολιτικός αναλυτής δεν είμαι, ούτε ιδιαίτερα ταγμένος σε μία ή άλλη ή τρίτη κατάσταση. Θεωρώ ότι, χρόνια τώρα, χορταίνουμε παχιά λόγια και ανικανότητα. «Κυβέρνηση» έχει καταντήσει να σημαίνει ροκάνισμα χρημάτων, που ανήκουν σε άλλους, από 5-6 τσιφλικάδες με την βοήθεια κάποιας λαοπρόβλητης «κυβέρνησης».

Δεν είμαι αναρχικός. Η δουλειά μια «Κυβέρνησης» είναι να διαχειρίζεται τα κοινά. Αυτά που χρειάζεται κεντρικός συντονισμός για να γίνουν. Μια «Κυβέρνηση» πρέπει να παρέχει ισονομία, να μην βάζει τρικλοποδιές στον λαό που υποτίθεται εκπροσωπεί, και να χειρίζεται θέματα λίγο πιο ουσιώδη από τους ακάλυπτους χώρους. Πρέπει να μην βάζει εμπόδια για την ανάπτυξη «πλούτου» από τον λαό, και να βοηθάει, αν αυτό δεν δημιουργεί χειρότερα εμπόδια, τόσο δα απειροελάχιστα, τόσο στην δημιουργία του πλούτου όσο και στην ελάχιστη ανθρωπιστική αναδιανομή του. Και οπωσδήποτε την Άμυνα, που βασίζεται τόσο στην διπλωματία, όσο και στην οικονομική ανεξαρτησία, και την θέληση.


Δεν βλέπω δομές για τέτοια πράγματα στην Ελλάδα, όπου τελικά ψηφίζουμε 1) συναισθηματικά, 2) με γνώμονα το προσδοκώμενο ρουσφέτι, 3) με μια περίεργη αισθητική του "ποιος τα λέει πιο ωραία". Κυρίως δεν βλέπουμε ότι, στο ημίκλειστο σύστημα στο οποίο ζούμε, από ατολμία και ανικανότητα, έχουμε εκχωρήσει τις αποφάσεις και τις πρωτοβουλίες σε άλλους, εκτός Ελλάδος. Άρα οι εκλογές θα είναι για το ποιόν θέλουμε να μας τα λέει όλα αυτά από την τηλεόραση. Καλημέρα σας.

Άνθρωποι και τοπία

Δεύτερη συνάντηση για φέτος το καλοκαίρι στο πρώην Δημοτικό σχολείο Αγάπης με αφορμή την έκθεση ταξιδιωτικής φωτογραφίας του συμπολίτη μας Γιώργου Κολλάρου που κατοικεί και εργάζεται στην Τήνο από το 1991.

Μπαίνοντας κανείς στον χώρο αυτό κατακλύζεται από πρόσωπα και τοπία από πολλές και διαφορετικές σε κουλτούρα χώρες του κόσμου.

Από Βραζιλία και Μπαγκλαντές μέχρι Μαρόκο και Αίγυπτο ο νους ταξιδεύει, τα τοπία μαγεύουν και εκπλήσσουν ενώ τα πρόσωπα σε αναμετρούν ή σε θωρούν με πελώρια εκφραστικά μάτια.

Ανοιχτά μέχρι τις 4 Σεπτεμβρίου θα σας περιμένουν εκεί, κάτω από τα δέντρα που παλαιότερα έριχναν τις σκιές τους στις παιδικά κεφαλάκια των λιλιπούτειων της Αγάπης.

aerial

Η αίσθηση του χρόνου

Στην Αθήνα μπορεί να έβρεξε, στο νησί είναι ακόμα καλοκαίρι. Μόνο οι νύχτες που έχουν δροσιά και θες σκέπασμα. Και τα φύλλα με την κουρασμένη χλωροφύλλη που αρχίζει να οξειδώνεται. Αυτή είναι ωραία εποχή, η υγρασία της νύχτας βγάζει μεσαιωνικές, ξεχασμένες μυρουδιές,

Η θλίψη του τέλους του καλοκαιριού, είναι ότι τα παιδάκια που ήρθαν διακοπές με τον παππού, θα φύγουν. Κρίμα, μόλις είχαν αρχίσει να κάνουν φίλους με άλλα παιδιά από το χωριό ή την Αθήνα. Τα παιδιά στο χωριό θα μείνουν μόνα τους. Κάποτε, κάθε χωριό είχε το σχολείο του, τώρα έχουν συμπτυχθεί.

Για την ώρα, ωστόσο, είμαστε ακόμα ξένοιαστες, εμείς τα μικρά δεν έχουμε την αίσθηση χρόνου και προθεσμίας που έχετε εσείς οι μεγάλοι.


Ήταν πιο εύκολη η ζωή παλιότερα; Ή, όπως έλεγε ο Όμηρος, ο άνθρωπος ξεχνά τα δύσκολα όσο περνάει ο καιρός;

Έκθεση στον Αρνάδο

Δύο οι εκθέσεις που φιλοξενούνται αυτή την περίοδο στον Αρνάδο στο πρώην Δημοτικό Σχολείο του χωριού.

Μία έκθεση φωτογραφίας με θέμα την Αιθιοπία και μία έκθεση ζωγραφικής.

Η συντοπίτισσά μας Ραμπέλα Γρε-Χατζή συμμετέχοντας στο πρόγραμμα ελλήνων του συλλόγου Βοηθείας των Παιδιών της Αιθιοπίας «υιοθέτησε» ένα κοριτσάκι από την Αιθιοπία. Θέλοντας να την γνωρίσουν ταξίδεψαν ως εκεί και αποτυπώνοντας πρόσωπα και περιοχές από τη Χώρα αυτή θέλησαν να τα μεταφέρουν και σ’εμάς βοηθώντας έμμεσα και τον σκοπό της ελληνικής προσπάθειας συμβολής στη βοήθεια προς τους συνανθρώπους μας.

Καταπληκτική πρωτοβουλία γιατί συμβάλλει στην αφύπνιση συνειδήσεων και αναγνώριση προβλημάτων πέρα των δικών μας οπτικών οριζόντων.


Στη διπλανή αίθουσα στεγάζεται η έκθεση ζωγραφικής με τις δημιουργίες της τηνιακής καταγωγής ζωγράφου Λένας Καζιάνη, βραβευμένη από το Υπουργείο Πολιτισμού. Έργο της παραχωρήθηκε και στην Εθνική Πινακοθήκη.

Ανοιχτά έως 10/9

καλό μήνα

aerial