Περιμένοντας τι θα αποφασίσουν οι βάρβαροι

Δεν γράφω, δεν γράφω... γιατί δεν έχω τίποτα καλό να πω.  Με εξαίρεση ότι τα σταφύλια ήταν επιτυχία (πρέπει να είμαι από τους λίγους που είχαν σταφύλια φέτος, μην με ματιάσετε παρακαλώ) και τα αχλάδια, το καλαμπόκι και οι πατάτες επίσης (να' να καλά ο φίλος μου που τις έβαλε).  Επειδή η κατάσταση προβλέπεται ζοφερή, είπαμε να βάλουμε και ρεβίθια φέτος, και κριθάρι για χρήση και όχι μόνο για φωτογράφιση.

Τι σας έλεγα... Δεν έχει σημασία που εάν είχαμε επιτόκια θα ήταν εκεί που ήταν τις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν είχαμε δραχμές.  Ούτε το ότι το Χρηματιστήριο είναι κάτω από 800 μονάδες.  Ούτε το ότι οι Τράπεζες ζορίζονται ζορίζονται και ζούνε χάρη στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.. Ούτε έχουν σημασία τα "μέτρα". Ο τόπος έχει κάνει τρομερά λάθη από τουλάχιστον το 1990, και σχεδόν σίγουρα από το 1981 ή το τέλος της Χούντας, δηλαδή πάμε πίσω στο 1949, και τον Μεγάλο Διχασμό, και την Επανάσταση.

Τα τρομερά λάθη είναι το εξής ένα: Επειδή τρωγόμαστε μεταξύ μας, και επειδή εύκολα μας εξαγοράζουν οι ξένοι, δεν κουμαντάρουμε την χώρα μας εμείς. Νομίζουμε πότε πότε ότι κάνουμε  κουμάντο εμείς αλλά δεν είναι έτσι.  Κουμάντο κάνουν οι Μεγάλες Δυνάμεις, άλλοτε πιο ευγενικά και άλλοτε πιο χυδαία, και που και που τσακώνονται και μεταξύ τους επ αυτού, την τελευταία φορά, στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.  Ο Μεγάλος Διχασμός ήταν για το εάν προτιμάμε την Μεγάλη Δύναμη Α ή την Β. Και ο Εμφύλιος όταν κούνησε την ουρά της η Γ.

Οι Μεγάλες Δυνάμεις λοιπόν τσακώνονται και για το πώς θα σωθούμε. Δεν έχω πολυκαταλάβει τι θέλει ο καθένας τους.  Και να είχα, δεν έχει σημασία γιατί άλλα λένε και άλλα εννοούν μέρες που είναι.  Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ΕΜΕΙΣ δεν ξέρουμε τι θέλουμε, κι αν ακόμα ξέραμε, ποτέ κανείς δεν μας ρώτησε ώστε να πάει παραπάνω.  Το ότι μας άρεσε περισσότερο ο Χ από τον Ψ δεν μου λέει τίποτα.

Σήμερα, παζαρεύουν εάν θα φαλίρουμε με αυτό με τον άλλο τρόπο. Μη ακούτε κανέναν. Όταν φαλίρει ο γείτονας, και ο γείτονας του γείτονα και έρθει η σειρά μας, έχουμε όλοι φαλίρει.  Ένα είναι βέβαιο. Θα υπάρξει μία βίαιη και άσχημη προσαρμογή προς τα κάτω, σε κάθε περίπτωση  Οι δύο εκδοχές, παρεμπιπτόντως, που παίζουν, είναι εάν θα είμαστε ελεύθεροι να αποφασίζουμε εμείς στην φτώχεια μας, ή εάν θα αποφασίζει άλλος για εμάς, πάντα στην φτώχεια μας.  Εάν πιστεύετε ότι ο άλλος θα είναι γαλαντόμος και θα αφήνει καλά δωράκια... ε τι να πω... Εγώ δεν θα παραχωρούσα την ελευθερία μου για δωράκια (άσε που ΚΑΝΕΙΣ δεν θα μας δίνει δωράκια, και όταν μας δίνουν να ξέρετε θα τα πληρώσουμε ακριβά).

Όσοι από εσάς είστε γεννημένοι πριν το 1960, δεν έχετε λόγο να φοβάστε. Ζούσαμε και τότε.  Όχι εύκολα, αλλά ζούσαμε.  Όσοι είστε γεννημένοι μετά το 1990, θα αναρωτιέστε τι στην ευχή λέω (και δεν θα σας αρέσουν καθόλου οι επόμενοι μήνες). Όσοι είστε μεταξύ 1960 και 1990 θα αισθάνεστε λίγο μπερδεμένοι, λίγο απογοητευμένοι ή λίγο προδομένοι.  Μπορεί να γενικεύω, ή να κάνω λάθος, αλλά αυτή την εντύπωση έχω.  ΜΗΝ σας τρομοκρατούν, ιδίως όσους είστε μόνιμα στο νησί.  Μια χαρά ζούσε το νησί. Όχι όπως σήμερα, αλλά μια χαρά. Και σε κάθε κακό σενάριο, εάν έχεις λίγα αγροτικά και λίγα τουριστικά, είσαι καλύτερα από πολύ κόσμο στην Αθήνα.

Δευτεριάτικες προφητείες

Το τέλος το έχω προαναγγείλει (και δεν χαίρομαι για αυτό) από τον Δεκέμβριο του 2008 (και δείτε και το Κύκνειο Άσμα του Εξάκτινου, την ίδια περίοδο -- κάτι ήξερα που το υπέκλεψα) και από τον Μάρτιο-Απρίλιο του 2010. Δεν θέλει φιλοσοφία... Ο ζαχαροπλάστης κάτι ξέρει από κανταΐφια... Στην δουλειά μου, του "τέλος" το έχω δει από τον Μάρτιο του 2008.

Η αγορά τον τελευταίο καιρό (Γενικός Δείκτης στα 960-970 και spread δεκαετούς ομολόγου στα 1450-1500) λέει έξοδο από το ευρώ, στάση εξωτερικών πληρωμών και τέτοια κακά. Αν ο ΓΔ ήταν στα 700-800 και το spread στα 1700-1800, θα σας το έλεγα με μεγαλύτερη βεβαιότητα.

Πολλοί λένε ότι η ισοτιμία των 350 δρχ ανά ευρώ ήταν "λάθος" και ότι 700 θα ήταν πιο ...σωστό.  Δεν έχω ιδέα.  Οι πατάτες Γαλλίας στο σουπερμάρκετ Τήνου είναι φτηνότερες από τις πατάτες Τήνου, άρα η ισοτιμία είναι λάθος, ή κάτι αντίστοιχο... Με πολλή λιτότητα, αυτό διορθώνεται (αλλά μπορεί να πεθάνει και ο καταναλωτής και δεν θα χρειάζεται πατάτες).

Θα κάνουμε μπητς πάρτυ με τον ΓΔ στα 700-800 και το spread στα 1800;  Μπορεί, αλλά θα πηγαίνουμε με γαϊδούρια, και θα καταναλώνουμε κρασί ντόπιο (κάτι σαν το παλιό πανηγύρι του Αγίου Φύλακτου μετά το Πάσχα -- ποιός το πρόλαβε;)

Μην τρώγεστε λοιπόν ποιός Δήμος χρωστούσε πιό πολλά... Κι αν τρώγεστε, φωνάξτε μια εταιρία ορκωτών ελεγκτών να σας κάνει μία έκθεση. Κουκιά μετρημένα.  Σας έχω πει περί αυτού, και πιστέψτε με, σήμερα, δεν έχει σημασία.  Να τρώγεστε αν σήμερα ξοδεύουμε λεφτά που δεν έχουμε...  Στις μουσικές καρέκλες πάντα κάποιος μένει όρθιος όταν σταματάει η μουσική...

Εξελίξεις 15αύγουστου

Όσο μεγάλωνε το φεγγαράκι και κάναμε πάρτυ στα μπητς (καλά... πόσα μπητς πάρτυς σηκώνει ένα νησί σε πέντε μέρες;) οι εξελίξεις έτρεχαν.  Εκτός από την υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας των ΗΠΑ (έεε... λογικό ήταν, οι μισοί Αμερικάνοι δεν θέλουν να γίνουν και αυτοί Ευρωπαίοι σοσιαλιστές και δεν θέλουν άλλους φόρους), άρχισε να φαίνεται και στα ΜΜΕ το Ευρωπαϊκό πρόβλημα.  Το Ευρωπαϊκό πρόβλημα είναι απλό:  Οι φτωχές χώρες δανείζονται τόσο καιρό για να κάνουν έργα, πάρτυ και πολιτιστικές εκδηλώσεις, αγοράζοντας τα συστατικά για τα έργα και τα πάρτυ από τις πλούσιες Ευρωπαϊκές χώρες.  Και τώρα που δεν έχουν να πληρώσουν τα δανεικά, όλοι κοιτάζονται να δούνε ποιός θα πληρώσει τον λογαριασμό.  Εμάς, εδώ, μας παραμυθιάζουν οι ξεδιάντροποι, που παριστάνουν τους πολιτικούς, ότι λεφτά υπάρχουν και ότι "σωθήκαμε".  Οι ειδήσεις του 15αύγουστου είναι ότι λεφτά έχουν οι πλούσιοι (αυτοί που παράγουν και που εξάγουν) και καμία όρεξη δεν έχουν να τα δώσουν σε αυτούς που χρωστάνε.  Από αύριο θα μαθαίνουμε ότι και οι επόμενες "δόσεις σωτηρίας μας" δεν είναι σίγουρες και ότι οι Ευρώπη δεν είναι αυτό που νομίζαμε.  Όχι ότι πρόκειται για "είδηση", οι πιο κυνικοί το υποψιάζονταν αυτό, εδώ και χρόνια, απλά τώρα θα μας το πει και η ...Κυβέρνηση.

Ο μηχανισμός του εξευτελισμού μας λέγεται "επιδοτήσεις", "παροχές από δανεικά" και τέτοια.

Η Άμυνα της Τήνου δια μέσου των αιώνων -- Καρδιανή, 11 Αυγούστου, 20:00

http://alalazontatopia.blogspot.com/2011/07/h-11.html

Όπως είχα γράψει στις Ιστορίες για τα μονοπάτια της Τήνου, όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο Ξώμπουργο. Τον μεσαίωνα, όταν φαίνονταν στην θάλασσα ύποπτο πλοίο, το μήνυμα έφτανε στο Κάστρο και τα χωριά, με σύστημα φωτιών και καπνού, και ενεργοποιούσε τους 5 λόχους των 250 ή 300 ανδρών (και μάλλον έστελνε τους υπόλοιπους να κρυφτούν). Σίγουρα αυτή η ενεργοποίηση δεν θα ήταν δυνατή χωρίς οδικό δίκτυο. Κάπου στα Τηνιακά Ανάλεκτα το είχα διαβάσει...

Τρία χρόνια μετά το 2008

Η υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας των ΗΠΑ από την S&Ρ δεν ήταν ούτε απροσδόκητη, ούτε έκπληξη, ούτε θα αλλάξει πολλά πράγματα – για την Αμερική. Τυπικά, οι εταιρίες αξιολόγησης πιστωτικού κινδύνου δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να απεικονίζουν και να αναφέρουν αυτά που ξέρουν, ή περιμένουν ήδη οι αγορές. Έτσι, ο φόβος των συνεπειών της υποβάθμισης από ΑΑΑ σε ΑΑ+ έχει, και θα έχει, μεγαλύτερο παγκόσμιο αντίκτυπο από την ίδια την υποβάθμιση.

Τα περί ανάγκης νέου παγκοσμίου νομίσματος που ψελλίζουν διάφοροι τα ακούω βερεσέ. Τα νομίσματα αντανακλούν εμπορικές συναλλαγές, την ελευθερία των εμπορικών συναλλαγών, και, σε τελική ανάλυση, την ίδια την ελευθερία. Το Ελβετικό φράγκο, π.χ. ακούγεται καλό και σίγουρο, αλλά οι συναλλαγές της Ελβετίας με τον υπόλοιπο είναι απειροελάχιστες, και το Ελβετικό φράγκο είναι εκ προοιμίου ασήμαντο. Η Κίνα έγινε κολοσσός (υποκαθιστώντας βιομηχανική παραγωγή της Δύσης, και εξάγοντας στην Αμερική) και οι παγκόσμιες εμπορικές της συναλλαγές δεν είναι καθόλου αμελητέες, αλλά η Κίνα δεν είναι ακριβώς …δημοκρατική, ούτε, ιστορικά, προβλέψιμη, και ενώ δικαιολογημένα «ανησυχεί» (αφού της χρωστάνε πολλά δολάρια), ούτε μπορεί να αλλάξει τις απαιτήσεις της από δολάρια σε άλλο νόμισμα, ούτε μπορεί να υποκαταστήσει τις εξαγωγές της προς την Αμερική με εξαγωγές σε άλλη χώρα… Απεναντίας, ελάχιστες χώρες δεν θα έβαζαν εμπορικούς περιορισμούς στην Κίνα, και σίγουρα η Ευρώπη ή η …Αφρική, δεν καταναλώνουν όπως η Αμερική.

Η Ευρώπη είναι πάλι άλλη περίπτωση. Ευρώπη, κατά την γνώμη μου, δεν υπάρχει. Υπάρχει η Γερμανία (σε οικονομία και βιομηχανική παραγωγή) και η Γαλλία σε άμυνα και πυρηνική ενέργεια. Οι μισοί Άγγλοι είναι αγορασμένοι από τους Γερμανούς, και οι υπόλοιποι είναι με το ένα πόδι στην άλλη όχθη του Ατλαντικού. Η Ευρώπη (εάν υπάρχει) έχει το πρόβλημα ότι 2-3 χώρες έχουν φαινομενική ευημερία από εξαγωγές σε άλλες χώρες που όμως έχουν γίνει με δανεικά που ίσως είναι αγύριστα. Και οι επιλογές δεν είναι πολλές: Ή τα διαγράφουν και τα χαρίζουν ή τυπώνουν χρήμα και πληθωρίζουν. Και το πρόβλημα, όπως θα έχετε ίσως καταλάβει, δεν είναι πια η Ελλάδα, αλλά η Ιταλία, η Ισπανία, η Γαλλία, και σε τελευταία ανάλυση και η Γερμανία. Τα περί «συντονισμένων προσπαθειών» τα ακούω βερεσέ. Οι γεωπολιτικές διαφορές που υπάρχουν όσα χρόνια υπάρχει ο κόσμος δεν έχουν εξαλειφθεί, και οι πολιτικοί σήμερα δεν είναι ούτε ικανότεροι ούτε σοφότεροι των πολιτικών το 1914 ή το 1939. Ούτε είναι η Ευρώπη ή η «Ευρώπη» σε μια γυάλα, χωριστά από τους υπόλοιπους.

Είμαστε σε μία περίεργη κατάσταση που ξεκίνησε με το κραχ του 2008 και είναι σε εξέλιξη. Τις συνέπειες αυτού του κραχ, δύσκολα τις καταλαβαίνουμε, ακόμα και εάν είμαστε ξεφτέρια στα του 1929, πρώτα από όλα γιατί ελάχιστοι ζούσαν το 1929, και οι συνθήκες στον χρηματοπιστωτικό τομέα έχουν αλλάξει από τότε. Αυτό που μας έμαθαν στο σχολείο είναι ότι η ύφεση μετά το 1929 ήταν «κακή» επειδή δεν υπήρχε αρκετή ρευστότητα. Η ρευστότητα, σε καταστάσεις όπως η σημερινή, επιτυγχάνεται ή με τύπωμα, ή με αναδιανομή, και σίγουρα με οικονομία σε σπάταλες μη παραγωγικές δραστηριότητες. Ένα θεωρώ σίγουρο: Θα φτωχύνουμε. Πόσο θα κρατήσει, και τις άλλες συνέπειες, μικρές και μεγάλες, θα τις βλέπουμε στην πορεία. Τα γραφήματα (από εδώ και εδώ) είναι μόνο για την ψυχαγωγία σας. Η Ιστορία ΔΕΝ επαναλαμβάνεται, αλλά όλοι ψάχνουν το φλιτζάνι του καφέ για προφητείες

Τα πολλά λεφτά δεν χάθηκαν το 1929, αλλά το 1931 ή 1932… Λέμε τώρα. Και όλα αυτά για τον στόκο που περιμένει προφητείες για το τέλος του κόσμου το 2012, ή οποτεδήποτε.

1981-2011, 30 χρόνια ..."Αλλαγή"! Χρόνια μας Πολλά

Με 155 ψήφους (και αρκετή προβοκάτσια στην Πλατεία Συντάγματος), ψηφίστηκε, βασικά από τους Πασοκικούς βουλευτές, πλην ενός, η δεύτερη φάση αυτού που θεωρώ λανθασμένη -- έως προδοτική -- υποθήκευση και ξεπούλημα της χώρας σε ξένους.  Δίνουμε τό σπίτι για να πληρώνουμε την υπηρέτρια για λίγους μήνες ακόμα.  Πήραμε αναβολή του αναπόφευκτου, έχοντας όμως στο μεταξύ δώσει πράγματα που δεν θα έπρεπε να μην είναι δικά μας.  Τα κάναμε όλα αυτά, όχι για το δικό μας συμφέρον, αλλά για το συμφέρον και την βολή των ξένων πιστωτών μας.

Η φωτογραφία είναι από το http://netakias.wordpress.com/2011/06/29/efialtis/  όπου θα δείτε ποιοί ψήφισαν αυτό (και ποιοί το προηγούμενο) "Μνημόνιο".

Δεν γκρινιάζω κατά της λιτότητας, θα έπρεπε να ζούμε με βάση τις δυνατότητές μας και θα έπρεπε να βασιζόμαστε στον ιδιωτικό τομέα για την "Ανάπτυξη" και όχι στην δημόσια και επιδοτούμενη παρασιτολογία.  Για να το βάλω στα τοπικά μέτρα του νησιού, και μόνο, φανταστείτε τον Δήμο Τήνου να ζει μόνο από τα έσοδα από τους δημότες και τις επιχειρήσεις τους... Θα ήταν ...άλλος Δήμος.

Επειδή αρκετοί από εμάς λατρέψαμε τον Ανδρέα Παπανδρέου, δείτε την προεκλογική του ομιλία το 1981:



Αν αντέξετε δηλαδή... Αξίζει να την δείτε...

Το γράφημα αυτό είναι πια ...παλιό.  Πρέπει να είμαστε κοντά στο 150%

Κουβέντες με ένα φιδάκι

Είχε αράξει το φιδάκι στην μέση του δρόμου, και εγώ έκανα τον ...τροχονόμο να μην το πατήσει κανένα αυτοκίνητο. Και σκεπτόμουν... Τι γίνεται εδώ και 20 μήνες στην Ελλάδα;

Θα σας πω τι γίνεται... Τίποτα... Περιμένουμε να συμφωνήσουν μεταξύ τους οι Γερμανοί και οι Γάλλοι τι θα κάνουν με την περίπτωσή μας...  Χρωστάμε πολλά λεφτά σε Γερμανικές και Γαλλικές τράπεζες. Λεφτά που δανειστήκαμε για να κάνουμε αεροδρόμια και υποβρύχια και γέφυρες και Ολυμπιακούς Αγώνες.  Χρωστάμε πολλά λεφτά και σε Ελληνικές Τράπεζες. Και, βασικά, δεν έχουμε ούτε να αποπληρώσουμε, ούτε μπορούμε να δανειστούμε για να "αναχρηματοδοτήσουμε" τα υπάρχοντα δάνεια, ούτε βγαίνουν λεφτά όπως έβγαιναν (ή μας φαινόταν ότι έβγαιναν) πριν 5 ή 10 χρόνια, και εάν πριν 5 ή 10 χρόνια δανειζόμαστε με 5%, τώρα αυτό έχει γίνει ...20%.  Όποιος από εσάς έχει μαγαζί, θα καταλαβαίνει τι σημαίνουν όλα αυτά. 

Εδώ και 20 μήνες λοιπόν, ψάχνουν οι ΞΕΝΟΙ πολιτικοί να βρουν με ποιον τρόπο δεν θα φανεί ότι θα φάνε φέσι οι Τράπεζές τους... Βασικά ψάχνουν να βρουν πώς θα πληρώσουν οι ΞΕΝΟΙ φορολογούμενοι την ζημιά των Τραπεζών τους.  Και αυτό, γιατί οι Τράπεζές τους δεν θέλουν ή δεν αντέχουν την ζημιά από την αδυναμία μας να ξεπληρώσουμε.  Δεν αντέχουν την λογιστικοποίηση της ζημιάς, γιατί θα πάει ντόμινο το πράγμα και θα ξετινάξει πολλές ξένες τράπεζες...  Και το ξέρουν και απλά κρύβουν το κεφάλι τους στην άμμο και φοβούνται τους δικούς τους ψηφοφόρους (που νομίζουν ότι εδώ περνάμε καλά, και ΓΙΑ ΑΥΤΟ επιμένουν για λιτότητα, για δική ΤΟΥΣ εσωτερική κατανάλωση.

Φυσικά, και οι δικές μας Τράπεζες έχουν το ίδιο πρόβλημα:  Πολύ χαρτί που αξίζει μόνο ...στα χαρτιά. Τέτοιες καταστάσεις έχουν κάθε πιθανότητα να σκάσουν και να καταρρεύσουν τα τραπουλόχαρτα και όσοι δεν έχουν πάρει χαμπάρι ότι είμαστε στα τελευταία των ψευδαισθήσεων, θα έχουν απότομη και άσχημη προσγείωση... Και, θα μου πείτε, "τι να κάνουμε";  Δεν έχω ιδέα... Σίγουρα να μην χαλάμε λεφτά που δεν έχουμε...

Όσο για την ...συναίνεση... Προφάσεις και δικαιολογίες... Βασικά δεν τολμάει το Πασόκ να διαλύσει την επί 30 χρόνια πελατεία του...  Ούτε τολμάει να πει ότι λεφτά ΔΕΝ υπάρχουν, και ότι ΔΕΝ υπήρχαν.  Για αυτό θέλει ...συναίνεση.  Και μαντέψτε ποιός θα πληρώσει την νύφη...

Και όσο σκεφτόμουν αυτά, το φιδάκι ζεστάθηκε και αποφάσισε να φύγει...

Πλατεία Συντάγματος

"Υπέρ της καταψήφισης του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος ώστε να πάμε αμέσως σε εκλογές τάσσεται το 47,5% των ερωτηθέντων σε πανελλαδική δημοσκόπηση της Kapa Research για λογαριασμό της εφημερίδας «Το Βήμα».  Το 34,8% ερωτηθέντων τάσσονται υπέρ της υπερψήφισης του Μεσοπρόθεσμου ώστε να πάρουμε την επόμενη δόση του δανείου και το νέο πακέτο βοήθειας".

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1997200

Προσωπικά είμαι κατά οποιουδήποτε νέου δανείου μας σερβίρουν σαν δήθεν βοήθεια.  Δανειζόμαστε για μικρή μόνο παράταση, και για να μας επιβάλουν οι πιστωτές μας γενικό ξεπούλημα.  Δεν μπορούμε να εξυπηρετήσουμε τα δάνειά μας, ούτε μπορούμε να στηρίξουμε τον σημερινό τρόπο ζωής, και κακώς δεν μας το λένε έτσι σκέτα και απλά οι πολιτικοί μας.

Οι φωτογραφίες είναι από το http://www.antinews.gr/2011/06/19/107533/