Παρασκευή 2 Μαΐου 2008

Σκορπιός

Σε 2-3 μέρες έχουμε, νέο φεγγάρι. Για όσους έχουν αϋπνίες, κατά προτίμηση όχι κοντά σε φώτα πόλης, οι επόμενες νύχτες προσφέρονται για λίγη αστρονομία.

Πάνω-πάνω στον ουρανό, στο ζενίθ, είναι ο λαμπερός Αρκτούρος, στον αστερισμό του Βοώτη του βοσκού. Εκεί, στο ζενιθ, λίγο ανατολικά είναι η ημικυκλική corona borealis, ή το στεφάνι της Αριάδνης

Κάτω, προς τον ορίζοντα, νοτιοανατολικά προς νότια είναι ο Σκορπιός με τον «κόκκινο» Αντάρη. Ο Σκορπιός θα σας κάνει παρέα στον Νοτιά, όλο το καλοκαίρι. Στην εικόνα φαίνεται αριστερά (ανατολικά) του Νότου (“S”).

Δυτικά, 30 μοίρες πάνω από τον ορίζοντα φαίνεται ο Κρόνος, δίπλα στον Alpha Leo Regulus του αστερισμού του Λέοντος. Το λιοντάρι φαίνεται καθαρά με το κεφάλι προς τα κάτω. Με ένα καλό ζευγάρι κιάλια, ο Κρόνος φαίνεται σαν δίσκος (ενώ τα αστέρια είναι πάντα «κουκκίδες»). Με ένα μέτριο τηλεσκόπιο, φαίνεται το δακτυλίδι.

1-2 ώρες πριν τα μεσάνυχτα, δυτικά προς βορειοδυτικά δύει ο Άρης παρέα με τους Διδύμους.

Βόρεια, 37 (μεταξύ 30 και 45 είναι πιο εύκολο) μοίρες από τον ορίζοντα είναι ο Πολικός. Αν μάθετε να βρίσκετε την Μικρή και Μεγάλη Άρκτο (για να βρείτε την Μεγάλη, αυτές τις μέρες, ξεκινήστε από την «ουρά» της κοντά στο ζενίθ), θα ξέρετε που είναι ο Βορράς αν ποτέ χαθείτε στις ερημιές, νύχτα.

Λιμάνι (2)

Ήρθε το πλοίο, έφυγε, κανένα πρόβλημα. Περιμένοντας, έμαθα λίγα για το λιμάνι και σας τα γράφω... Τίποτα από αρμόδιο, άρα μην δώσετε μεγάλη βάση.

Στο σκίτσο, ΠΛ είναι το παλιό λιμάνι, αυτό που έβγαινα μικρός με βάρκα, με έπαιρνε ο Σαμούχος με άλλους 10 και μας πήγαινε στα χωριά.

Μ1 είναι α παλιός μόλος. Με πολύ νοτιά, τα κύματα περνάν από πάνω και κάνουν ζημιά στις βάρκες και στα μαγαζιά. Με πολύ βοριά, πέφτει καμιά φορά το πλοίο πάνω στο μόλο, αλλά έχει μαζέψει άμμο από κάτω, και βρίσκει άμμο χωρίς ζημιά.

Μ2 είναι ο ωραίος καινούργιος μόλος, που θα επεκταθεί με τον Μ3, ώστε το ΝΛ να είναι το νέο λιμάνι. Όταν φυσάει βοριάς και ξεσύρει το καράβι, δεν θα βρίσκει την μαλακή άμμο αλλά τα σκληρά βράχια και μπλόκια. Μάλλον για αυτό γκρινιάζουν οι καπεταναίοι..

Η ΓΖ είναι γκρίζα ζώνη. Κανείς δεν λέει καθαρά. Άλλος λέει μαρίνα για κότερα, άλλος πάρκινγκ, κάποιος είπε λούνα παρκ. Σε αυτά φοβάμαι θα τσακωθούν με την περιοχή ΔΞ (που Δεν Ξέρω αν θα την μπαζώσουν ή θα την αφήσουν για να ψαρεύουν τα παιδιά κεφάλους και καλογρίτσες, ή θα κάνουν μια καφετέρια για το μνημείο του Ναύτη).

Όταν ήμουν στο αντιτορπιλικό μου έκαναν πλύση εγκεφάλου ότι ο καπετάνιος είναι αφεντικό, δεν πα να λέει ότι θέλει ο ναύαρχος. Μη στενοχωριέστε παιδιά, σε λίγα χρόνια, θα σωριάσει το αντιμάμαλο άμμο και στους Μ2 και Μ3, και θα είναι μαλακά (αν και, λόγω βάθους, ή θα αργήσει ή θα κλείσει το λιμάνι…

Εγώ δηλώνω άσχετος. Η μύτη μου λέει ότι ο Μ3 παίζεται...

Πλανήτης

Γυρίζοντας από τον Πάνορμο απόψε κατάλαβα ότι τέλειωσε ο χειμώνας. Στις στροφές τις Ζωδεμένης ξαναπήγα στο 1965 όταν ανέβαινα με την γιαγιά μου και τον γάϊδαρο, με δυο τσουβάλια κριθάρι το μονοπάτι από την Αγιά στον μύλο πάνω από την Κώμη.

Δεν είχα φωτογραφική μηχανή τότε, ούτε θα μου περνούσε η ιδέα να φωτογραφήσω τον μύλο. Ούτε να ηχογραφήσω τους ήχους του ξύλου που έτριζε του αέρα που σφύριζε, ή της πέτρας που φθειρότανε παράγοντας αλεύρι ή τις ιστορίες του μυλωνά. Και δεν νομίζω ότι υπάρχει ακόμη μηχάνημα να καταγράφει την μυρωδιά του κριθαριού, του αλευριού ανακατεμένα με τα φρύγανα απ’ έξω.

Και πως τα ξαναζείς αυτά τα βιώματα που δεν λένε να φύγουν απ’ το κεφάλι μου; Με το κριθάρι κάτι γίνεται. Ξέρω δυο πιτσιρίκια που περιμένουν να δουν την φάση μετά το λίχνισμα. Και τι θα θυμούνται μετά 50 χρόνια;

Στο ερώτημα αυτό έφτασα στην στροφή με θέα τον Πλανήτη.

Λίγες ώρες αργότερα λέω «μα τι χρώματα είναι αυτά»; Το παράθυρο στην οθόνη λέει: μωβ-γκρι, πορτοκαλί-γκρι, κόκκινο-γκρι, μπλε σκούρο-γκρι, φούξια-γκρι…

Αρτσιμπούρτσι και λουλάς

Όχι, δεν θα γράψω για τον Τσιφόρο. Για το Ελληνικό κράτος λέω. Αυτό με τους πολλούς νόμους που γράφονται νύχτα από άσχετους, κατά παραγγελία πονηρών.

Καινούργιο φορολογικό σύστημα κάθε χρόνο, νέο Σύνταγμα κάθε 4… Άλλο επιτρέπεται σήμερα, άλλο την Τρίτη, εκτός αν είναι δίσεκτο έτος, με εξαίρεση περιπτώσεις του εδαφίου τάδε…

Το Προεδρικό Διάταγμα στο ΦΕΚ 160, της 27/2/2003 είναι τέτοια περίπτωση και προκαλώ οποιονδήποτε να με διαψεύσει. Έχω ασχοληθεί με πολλά δύσκολα κείμενα, αλλά δυσκολεύομαι να καταλάβω τι λέει. Υποψιάζομαι ότι δυσκολεύονται και οι δύο Δήμοι στο νησί. Μία ερώτηση, στον ΙΔΙΟ ειδικό, έχει δώσει 4 ή 5 απαντήσεις. Ενοχλεί τον επιχειρηματία στη Χώρα, τον κτηνοτρόφο στην Καρδιανή, τον αμπελουργό στα Κάτω Μέρη… Σταλινικό κείμενο του 21ου αιώνα.

Το ΠΔ αυτό βασίστηκε σε γνωματεύσεις τοπικών και δημοτικών συμβουλίων που όμως ερμηνεύτηκαν περίεργα. Αυτό το ΠΔ χαρακτηρίζει βιομηχανική ζώνη όλα τα χωράφια του παππού, μου και κάθε παππού σε όλα τα χωριά γύρω μου. Νύχτα, χωρίς να ξέρει κανείς τίποτα.

Δείτε τώρα αντίφαση: Κάποιος πήρε άδεια (από την ΡΑΕ; από την Νομαρχία; από τον Δήμο;) να βάλει ανεμογεννήτριες στην θέση Πράσα στου Πολέμου τον Κάμπο. Εμένα δεν με νοιάζει. Το ΠΔ την έχει αρχαιολογική ζώνη (κλικ για μεγέθυνση)… Ποιος θα του το πει;

Πέμπτη 1 Μαΐου 2008

Τελετή

Στο πιάτο αριθμ. 14, κατάλαβα ότι κάτι άλλαξε, γιατί μια ομάδα τραγουδούσε παλιά τραγούδια που ήταν νοσταλγικά ή το μαύρο κρασί σίγουρα τους έδινε τέτοια απόχρωση. Πήρε το μάτι μου άλλους δύο να βγάζουν φωτογραφίες. Φαντάσου να γίνει και το φίδι φωτογραφία σε blog! Δεν ξέρω αν τέλειωσε η τελετή και φαντάζομαι ότι πληκτρολογώ, ή αν συνεχίζεται και πληκτρολογώ στ’ αλήθεια.

Θα πω μόνο ένα πράγμα σε όλους τους πλούσιους στο Πόρτο Χέλι, τους «in» στη Μύκονο, τους λόρδους στο Λονδίνο, με όλα τα κότερα, butlers, τελετάρχες, νταντάδες και εξειδικευμένους caterers…Παιδιά, δεν ξέρετε να ζείτε.

Προετοιμασίες (2)

Μαζεύτηκαν 5 ή 10 κοπελιές. Οι μισές έφτιαξαν σαλάτες, οι άλλες μισές στεφάνια. Οι κανάτες με το μαύρο κρασί έκαναν παρέλαση από κρυμμένα βαρέλια και σκοτεινά κατώγια... Η σαλάτα με τις άγριες αγκινάρες είχε εξαφανιστεί αλλά κάπως ξαναερχόταν. Πρέπει να είχαμε ήδη φάει αλλά όλη η χωρογραφία σε μπέρδευε και δεν ήξερες αν είσαι στην αρχή ή στη μέση του έργου.

Μην νομίσετε ότι δεν συζητήσαμε τα «άλλα» θέματα που μας τρώνε… Ο Πρόεδρος του Συλλόγου δεν συμφωνεί με το να κάνουμε εμείς μόνοι μας τον βιολογικό για τα 4 χωριά. Πιστεύει ότι πρέπει να είναι ένας ο βιολογικός, μακριά από τα χωριά. Ένας άλλος ανησυχεί ότι οι πολλές γεωτρήσεις στο νησί κάνουν ανεπανόρθωτη ζημιά…Ρομαντικά, αλλά τα θέματα συζητούνται…

Προετοιμασίες (1)

Ήταν 11 το πρωί μιας ηλιόλουστης μέρας. Δέκα ταψιά ήταν ήδη στον πέτρινο φούρνο. Οι κατσαρόλες είχαν περίπου τελειώσει τη δουλειά τους. Ο σιδεράς καθάριζε σκόρδα. Ο Κρητικός, άγριες αγκινάρες. Υπήρχε μία αίσθηση αναμονής και μυρουδιές από την κουζίνα ότι κάτι καταπληκτικό θα συμβεί και η μέρα συνεργαζόταν άψογα.

Δεν ξέρω αν κανένας από τους λάτρεις των μονοπατιών ήταν εκεί... Απέναντι στο βάθος έχει τα μονοπάτια προς Πλατειά, προς Υστέρνια μέσω Μαραγκού, προς Υστέρνια μέσω Κασσάδου, και μπροστά μας τρεις διακλαδώσεις που οδηγούν όλες εδώ, στης Κόρης τον Πύργο. Ο ήλιος πρέπει να έκαιγε, αλλά είμαστε κάτω από μία κληματαριά.

Πρωτομαγιά

Πάντα η Πρωτομαγιά ήταν εξοχή, συνέχεια Ανάστασης, στεφάνι με αγριολούλουδα από την παραλία ή το βουνό (ή το μπαλκόνι)…

Η Πρωτομαγιά για πολλά χρόνια και για πολύ κόσμο είναι Εργατική Πρωτομαγιά.

Όσοι είναι στο νησί αυτές της μέρες είναι τυχεροί. Δεν φαίνεται ταξική πάλη στον ορίζοντα. Η τουριστική κίνηση ξεκίνησε. Η γη κρατάει ακόμα υγρασία, ο ήλιος δυναμώνει, οι νύχτες μικραίνουν, τα αμπέλια μεγαλώνουν από το βράδυ ως το πρωί…