Μάθημα επενδύσεων για τον Απόστολο Γκλέτσο (και λοιπούς Δημάρχους)

Το ότι πάμε για εξαιρετικά δύσκολες περίεργες και πρωτόγνωρες, μου λένε ότι έχει αρχίσει να γίνεται κατανοητό και στο νησί. Και επειδή ο πνιγμένος από τα μαλλιά του δεν μπορεί να πιαστεί, και επειδή μερικοί από εσάς φαντάζεστε δουλειές και πλούτη από αιολικά, νομίζω ότι το αυτό το μάθημα (που έγινε για τον Απόστολο Γκλέτσο Δήμαρχο Στυλίδας) μπορεί να είναι επίκαιρο -- αν και τέλειωσαν για την ώρα οι διαβουλεύσεις:

"Δήμαρχε, είσαι λίγο καινούργιος στις επενδύσεις, να σου κάνω ένα γρήγορο μάθημα.

Επένδυση είναι όταν βάζει κάποιος λεφτά, φτιάχνει κάτι (μόνος του ή με εργάτες που προσλαμβάνει και πληρώνει) και το πουλάει σε πελάτες που το θέλουν. Σε μια επένδυση, (πχ, ένα παγωτατζίδικο) κερδίζουν 1) οι πελάτες, που αγοράζουν κάτι που θέλουν να αγοράσουν (ωραίο το παγωτό), 2) οι εργάτες που βρήκαν απασχόληση, 3) οι κτηνοτρόφοι που πουλάνε γάλα, 4) η βιομηχανία ζάχαρης που πουλάει ζάχαρη (αν και εμείς την εισάγουμε) 4) ο Δήμος που εισπράττει τέλη, 5) το Κράτος που εισπράττει φόρους, 6) η Τράπεζα που εισπράττει τόκους και 7) φυσικά, ο επενδυτής που κερδίζει Όλοι κερδίζουν, Απόστολε, αλλά δώσε βάση, κερδίζουν επειδή θέλουμε και αγοράζουμε και απολαμβάνουμε το παγωτό.

Τα αιολικά είναι διαφορετικά. Κανείς δεν θέλει το ρεύμα από τα αιολικά γιατί είναι ακριβότερο από το συμβατικό ρεύμα. €35 την μεγαβατώρα είχε χοντρική το ρεύμα όταν ήρθε το Πασόκ, €90-€100 το δίνουν χοντρική οι αιολικοί “επενδυτές”. Την διαφορά, Απόστολε,την πληρώνεις εσύ, και οι δημότες σου και εγώ και όλοι, στο “τέλος υπέρ ΑΠΕ. Και για να μην το πάρεις χαμπάρι, φούσκωσαν την χοντρική τιμή στα €60 για να μην πολυφαίνεται το καπέλο. Και είναι υποχρεωτικό! Είσαι υποχρεωμένος να πληρώσεις το καπέλο. Σαν να πουλιέται παγωτό στην ωραία Στυλίδα για €2, αλλά να είσαι υποχρεωμένος να πας στην Λαμία, με δικά σου έξοδα, και να το αγοράσεις, το ίδιο ακριβώς παγωτό για €4, ή €5 (συν την βενζίνη πήγαινε-έλα). Ανώμαλο!! Φαντάσου λοιπόν 5.000.000 νοικοκυριά να πληρώνουν, υποχρεωτικά, καπέλο στο ρεύμα. Αυτό δεν είναι επένδυση, είναι φόρος!

Ποιος κερδίζει;; Κερδίζει ο “επενδυτής”" που εγώ τον αποκαλώ “νόμιμο κλέφτη”. Κερδίζει ο Δημοτικός Σύμβουλος που στο έφερε και τα έχει πιάσει για να το σπρώχνεις. Θα κερδίσει ο χωματουργός και ο μπετατζής που θα καταστρέψουν την Σκύρο. Θα κερδίσει ο εργάτης στην Δανία ή την Γερμανία ή την Ισπανία που τα φτιάχνει. Θα κερδίσει η Δανία, η Γερμανία και η Ισπανία που τα εξάγουν.

Ποιος χάνει; Πρώτα από όλα η τσέπη ολονών μας. Εμείς πληρώνουμε, ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ, χειρότερα από διόδια, μπαίνει στο ρεύμα το καπέλο. Χάνει η Σκύρος που θα γίνει σαν καναπεδάκι με μεταλλικές οδοντογλυφίδες, και εγώ που δεν θα ξαναπάω στον μαγευτικό όρμο της με φουρφούρια πάνω από το κεφάλι μου. Χάνουν τα γεράκια που θα αλέθονται από τις φτερωτές (αν δεν κάνω λάθος έχει μαυροπετρίτες η Σκύρος). Χάνουν τα παιδιά σου Απόστολε, γιατί αυτά θα μεγαλώσουν περιτριγυρισμένα από σαβούρες στα νησιά και στα βουνά.

Οι “εκατοντάδες εκατομμύρια” επενδύσεις δεν είναι για μας, για τους ξένους που μας εξάγουν τις σαβούρες είναι. “Σαβούρες” επειδή 1) θα τις βλέπεις, 2) θα τις ακούς, 3) θα τις μοσχοπληρώνεις, και 4) θα παράγουν ασήμαντο ρεύμα.

Δεν τον ξέρω τον Γκλέτσο, νόμιζα ότι δεν του άρεσαν τα διόδια αλλά προφανώς άλλαξε γνώμη. Παρακαλώ να του προωθήσετε το μάθημα μπας και ξεστραβωθεί. Και εάν θέλει να το μελετήσει,εδώ".

Από το http://sagini3.blogspot.com/2011/11/blog-post_2675.html της Άνδρου.  Μην θέλετε κάνενα αιολικό στην Τήνο. Και το ένα που υπάρχει, ζημιά κάνει.

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΙΤΛΟ : Η ΑΙΟΛΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ ΤΗΣ ΑΝΔΡΟΥ

...οργάνωσαν η Κινηματογραφική Λέσχη Άνδρου, ο Κυνηγετικός Σύλλογος Άνδρου, σε συνεργασία με το Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων Αιγαίου, την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία και το Σύλλογο Εθελοντών Δασοπυροσβεστών Άνδρου και πραγματοποιήθηκε στις 28/10 στη Χώρα της Άνδρου...

Στη συζήτηση που ακολούθησε τις προβολές και κράτησε περίπου τρεις ώρες, εκτός των προσκεκλημένων και εκπροσώπων των οργανωτών παρέστησαν και συμμετείχαν, ο Δήμαρχος Άνδρου κος Γιάννης Γλυνός, ο δημοτικός σύμβουλος επικεφαλής της αντιπολίτευσης κος Θεοδόσης Σουσούδης, δημοτικοί σύμβουλοι, εκπρόσωποι συλλόγων και περίπου 80 πολίτες.

Το περιεχόμενο και των τριών ταινιών που προβλήθηκαν φώτιζε τις λιγότερο γνωστές πτυχές των βιομηχανικής κλίμακας εφαρμογών αιολικής ηλεκτροπαραγωγής στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, όσο αφορά την αμφισβητούμενη αποτελεσματικότητα και οικονομική βιωσιμότητα καθώς και τις τοπικές επιπτώσεις τέτοιων τεράστιων εγκαταστάσεων.

Σε ολιγόλεπτες παρεμβάσεις παρουσιάστηκαν με επιχειρήματα οι αντιθέσεις σε επικείμενα εκτός κλίμακας-φαραωνικά έργα στην Κρήτη (4000MW), στη Σκύρο (330 MW) στην Ικαρία (330MW) και φυσικά στην Άνδρο (άνω των 550MW). Κοινά σημεία ο γιγαντισμός των έργων, η απουσία τοπικών μελετών υπολογισμού φέρουσας ικανότητας και χωροταξίας, η απειλή προστατευόμενων περιοχών και η πλήρης παράκαμψη των τοπικών κοινωνιών κατά τους σχεδιασμούς.

Το συμπέρασμα που βγήκε είναι ότι από την Άνδρο ξεκινάει ο μη αναστρέψιμος και χωρίς προηγούμενο μετασχηματισμός του μοναδικού χώρου του Αιγαίου με τα βασικά ερωτήματα- προϋποθέσεις κάθε σχεδιασμού: τι ; πως ; που;- πόσο;- για ποιόν; - Αναπάντητα. Στην πράξη εφαρμόζεται μία στρατηγική με μοναδικό γνώμονα την παραγωγή επιδοτούμενης και υψηλού κόστους ηλεκτρικής ενέργειας προς εξαγωγή, καταστρέφοντας τους τουριστικούς πόρους των νησιών.

Στην παρέμβασή του ο Δήμαρχος Άνδρου κος Γλυνός τόνισε με τη σειρά του την απουσία χωροταξίας και σχεδιασμού και παρομοίασε με εισβολή τις επικείμενες εξελίξεις στην Άνδρο. Έθεσε ως προϋπόθεση τον τοπικό σχεδιασμό και την υλοποίησή του με κατά προτεραιότητα δημοτική συμμετοχή . Ακόμη επισήμανε την σημασία του προγράμματος LIFE ούτως ώστε να προσδιοριστούν σαφώς οι ζώνες αποκλεισμού.

Πιο συγκεκριμένα τα 2 μεγαλύτερα και άμεσα υλοποιήσιμα έργα στην Άνδρο είναι:

- μια εγκατάσταση συνολικής ισχύος 119,6 MW και Δικτύου Διασύνδεσης, στις θέσεις «ΚΙΛΙΖΑ, ΛΟΥΚΟ, ΜΠΑΜΠΟ-ΒΙΓΛΙΕΣ, ΛΕΥΚΙΒΑΡΙ, ΑΓ.ΟΝΟΥΦΡΙΟΣ» (ευρύτερη περιοχή Ακρ. Καμπανός), Νήσου Άνδρου, Ν. Κυκλάδων, συμφερόντων γερμανού επιχειρηματία και της ΔΕΗ Ανανεώσιμες ΑΕ, πού έχει λάβει έγκριση περιβαλλοντικών όρων που σημαίνει ότι το εν λόγω έργο, πήρε το τελικό πράσινο φως από τον υπουργό «περιβάλλοντος» και μπορεί ανά πάσα στιγμή να ξεκινήσει η υλοποίησή του. Εφόσον υλοποιηθεί θα αποτελείται από 52 ανεμογεννήτριες ισχύος 2,3 MW και ύψους 100μ η κάθε μία. Συνολικά θα αναπτυχθούν σε μια έκταση περίπου 7 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Για κάθε μία χρειάζεται η δημιουργία πλατώματος περίπου τριών στρεμμάτων. Θα διανοιχθούν 13 χιλιόμετρα νέων δρόμων και θα «βελτιωθούν» άλλα 18 χιλιόμετρα για να περάσουν φορτηγά μήκους 40 μέτρων και οι μεγαλύτεροι γερανοί που υπάρχουν. Το έργο συνοδεύεται από νέα υποβρύχια διασύνδεση με την Αττική και θα διαθέτει κτίριο ελέγχου 500 τ.μ. και υποσταθμό 700 τ.μ. Η παραπάνω εγκατάσταση καταστρατηγεί όλους τους όρους της σχετικής απόφασης του Νομαρχιακού συμβουλίου Κυκλάδων και έχει λάβει αρνητική γνωμοδότηση από το τμήμα περιβάλλοντος της Περιφέρειας, αλλά η κεντρική διοίκηση αδιαφορεί Στην περιοχή έχουν αδειοδοτηθεί άλλες 10 ανεμογεννήτριες συνολικής ισχύος 12 MW ανεβάζοντας το σύνολο της περιοχής σε 64 ανεμογεννήτριες συνολικής ισχύος περίπου 130 MW. Η ανάπτυξη αυτή προτείνεται δίπλα σε φωλιές μαυροπετρίτη, προστατευόμενου είδους και είναι σύμφωνα με διεθνείς μελέτες ασύμβατη με την προστασία του. Σχήμα οξύμωρο μια και έχει εγκριθεί πρόγραμμα LIFE για την προστασία του μαυροπετρίτη στο οποίο μάλιστα συμμετέχει και ο Δήμος Άνδρου.

- μια εγκατάσταση συνολικής ισχύος 140 MW (75 ανεμογεννήτριες) , στον κεντρικό ορεινό όγκο της Άνδρου, εντός προστατευόμενης περιοχής, συμφερόντων ομίλου Κοπελούζου, υποέργο ευρύτερου έργου συνολικής ισχύος 320 MW σε Άνδρο, Τήνο, Πάρο και Νάξο. Αρνητική (μη δεσμευτική) γνωμοδότηση για τα υποέργα και στα τέσσερα νησιά έδωσαν όλα τα αντίστοιχα δημοτικά συμβούλια (στην Άνδρο βάσει της απόφασης Δημοτικού Συμβουλίου με ημερομηνία 26/10/2011). Δυστυχώς όμως η προθεσμία γνωμοδότησης του περιφερειακού συμβουλίου παρήλθε και σύμφωνα με το νόμο Fast Track νοείται ως θετική, πράγμα που αφήνει και εδώ μόνη οδό ακύρωσης το ΣτΕ.

Τελική διαπίστωση ότι για να εμποδιστεί ο πλήρης μετασχηματισμός της φυσιογνωμίας της Άνδρου, του Αιγαίου και της Ελλάδας σε ένα απέραντο ομοιογενές, εκχερσωμένο βιομηχανικό τοπίο με χιλιόμετρα τεράστιων δρόμων και διάσπαρτες εκατοντάδες ανεμογεννήτριες άνω των 100μ, με τεράστιες περιοχές να απαξιώνονται για άλλες χρήσεις γης όπως αγροτική, οικιστική, παραθεριστική, (αγρο)τουριστική κ.α. είναι απαραίτητο το πάγωμα των δρομολογημένων εξελίξεων και ο επανασχεδιασμός από μηδενική βάση αφού προηγηθεί ανάλυση κόστους- οφέλους των τεχνολογιών από ανεξάρτητο φορέα.

Σε αυτό το πλαίσιο συζητήθηκε η προσυπογραφή της προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας με αίτημα την αναστολή εργασιών για το έργο του Καμπανού, στην οποία προβαίνουν διοργανωτές της εκδήλωσης, από πολίτες και φορείς του νησιού καθώς επίσης και η δημιουργία ολιγομελούς τοπικής επιτροπής.

Οι παραπάνω, καλούμε τον Δήμο να συγκαλέσει έκτακτο δημοτικό συμβούλιο με θέμα την συμμετοχή και του Δήμου στην προσφυγή, όπως συμβαίνει στη Σκύρο, την Πάρο και αλλού.

Η μπάλα του 1965

Μπάλα δεν είχα, και πού να την βρω; κανείς άλλωστε δεν είχε. Δεν είναι ότι ζήλευα τους άλλους που είχαν, όλοι την ίδια μπάλα είχαμε. Μια την είχαμε και την προσέχαμε σαν τα μάτια μας.




Όταν έσφαζε ο μπαμπάς τον χοίρο παίρναμε την φούσκα του και την φτιάχναμε μπάλα για να παίζουμε.

Την τρίβαμε με αλάτι,

tην φουσκώναμε, μετά την δέναμε καλά και την κρεμάγαμε επάνω σε ένα δέντρο για να μας την ξεράνει ο ήλιος.



Eπειτα από αρκετές μέρες η μπάλα μας ήταν έτοιμη για ποδόσφαιρο.

Το παιχνίδι μας, η κοκάλα

Κοντεύει να φύγει και ο Οκτώβριος 25 έχουμε, αρχές Νοέμβρη ξεκινάνε και οι πιο χειμωνιάτικες δουλειές, μία από αυτές και τα χοιροσφάγια.



Τα χοιροσφάγια για μένα δεν ήταν μόνο μια ευκαιρία για πανηγύρι στο σπίτι μας γιατί έρχονταν όλο το χωριό να πολεμήσουμε το χοίρο, αλλά εκτός από τους μεγάλους έρχονταν και τα παιδιά οι φίλοι μου δηλαδή.

Εναγωνίως περιμέναμε να γίνουν τα βραστά για να πάρουμε το σαγόνι του χοίρου, την κοκάλα. Αυτό ήταν στην ουσία το παιχνίδι μας, το δέναμε με έναν σπάγκο και το τραβούσαμε στον κήπο για να κάνουμε ζευγάρι όπως λέγαμε, να οργώσουμε δηλαδή.

Μετά τον κήπο σειρά είχε ο δρόμος από το πάνω χωριό μέχρι τον καλοζάδο, τρέχαμε σαν τους τρελούς κρατώντας την κοκάλα.

ΤΟ ΨΩΜΙ ΨΩΜΑΚΙ

Δεν ξέρω εάν θα πούμε το ψωμί ψωμάκι (που μάλλον θα το πούμε) αλλά εμείς προς το παρόν λέω να το φτιάξουμε.
Όπως φαίνεται η χώρα βουλιάζει, όλα βρίσκονται σε ένα τέλμα.
Παρόλο που πολύ καιρό είχα να γράψω είπα να ξεκινήσω με ένα θέμα ευχάριστο και εύγεστο.

Σήμερα λοιπόν θα σας φτιάξω ψωμί μιας που το έτοιμο έχει γίνει πανάκριβο. Έλεος δηλαδή το μισό κιλό, ο θεός να το κάνει μισό 380 γραμμάρια ζυγισμένο στοιχίζει στην Τήνο 1 ευρώ, αλλά τι να κάνουμε αφού τόσο το πουλάνε.
Λίγο καιρό πριν έκαναν έρευνα στην τηλεόραση (στο καλημέρα Ελλάδα) για το που πωλείτε το ακριβότερο ψωμί. Μετά από τηλεφωνήματα τηλεθεατών ανακοίνωσαν ότι το ακριβότερο ψωμί είναι στην Τήνο.


Τέλος πάντων ας πάμε και στην συνταγή, δεν είναι μυστική άλλωστε. Εύκολα το φτιάχνεις θέλει βέβαια προζύμι λίγο μαγιά χλιαρό νερό και αλεύρι ανάλογα με την ποσότητα του ψωμιού που θέλουμε να φτιάξουμε, λίγο αλάτι και μπόλικο ζύμωμα.


Αφού το ζυμώσουμε καλά το αφήνουμε για περίπου 2 ώρες σκεπασμένο, όταν φουσκώσει το ζυμάρι τότε το πλάθουμε και το μοιράζουμε σε πανέρια και περιμένουμε <να ανέβει> όπως λέμε και εμείς στο χωριό.



Όση ώρα περιμένουμε δεν καθόμαστε αλλά ετοιμάζουμε τον φούρνο, τον ανάβουμε ρίχνοντας μέσα ψιλά ψιλά κλαδάκια κατά προτίμηση αγρέλια, κάνουν βέβαια και οι σπαρτόριζες αλλά τα αγρέλια κάνουν το καλύτερο ψωμί.




Όταν πυρώσει ο φούρνος παίρνουμε ένα γερό πανιστή και τον πανίζουμε,



κατόποιν ετοιμαζόμαστε να βάλουμε τα ψωμιά στο φούρνο, παίρνουμε το φτυάρι (όχι το κλασικό που ξέρουμε), ένα επίπεδο ειδικό ξύλινο φτυάρι και σειρά σειρά γεμίζουμε το φούρνο με ψωμιά.
Τελειώνοντας σφραγίζουμε το φούρνο και περιμένουμε για 2 ώρες.


Έτοιμα και τραγανά τα φρέσκα ψωμάκια μας.Καλή μας όρεξη.

Είμαστε πόρνες από το 1981, αλλά δεν το θυμόμαστε

«Ήμασταν σαν τις πόρνες μετά την πρώτη τους φορά» εξομολογείται στέλεχος της κυβέρνησης για την ψυχολογική κατάσταση των μελών του Υπουργικού την ημέρα της συνεδρίασης για την επικύρωση του μνημονίου στις 5 Μαΐου, 2010

Η πολιτική δεν με πολυνοιάζει (και χόρτασα πολιτική της δεκαετίας του '60, της δεκαετίας του '70, της δεκαετίας του '80, της δεκαετίας του '90, και της δεκαετίας του 2000-2010, και βαριέμαι να κάνω ανασκοπήσεις 50 χρόνων.

Θα σας πω μόνο ένα πράγμα: Το 1981, με ελπίδα για κοινωνική δικαιοσύνη και τέτοια καλά, μοιράστηκαν λεφτά σε κόσμο που μέχρι τότε ήταν στερημένος. Δανεικά και επιδοτήσεις.  Αυτοί που τα μοίραζαν (ξένοι και ντόπιοι), το έκαναν για να είμαστε εμείς χαρούμενοι όσο εκείνοι έκαναν τις δουλειές τους.  Μην σας εντυπωσιάζουν οι γραβάτες και οι δακρύβρεχτες δηλώσεις. Απλά έπιασε αδιέξοδο ο ΓΑΠ (που δεν του αμφισβητώ ότι ήταν και καλοπροαίρετος, αλλά από παραμύθι...) και τώρα ετοιμάζουν τον επόμενο. Και αυτοί που κάνουν τώρα τις μετανιωμένες πόρνες, απλά ψάχνουν για άλλους πελάτες, και για άλλες πόρνες. Πολλοί σωστοί και τίμιοι νοικοκύρηδες που ωφελήθηκαν το 1981, ή τα παιδιά τους, σήμερα, νοιώθουν σύγχυση... Λυπάμαι.

Στις 5 Μαΐου 2010, ήξεραν ακριβώς τι υπέγραφαν.

Όποιος και εάν είναι ο επόμενος, εάν δεν διώξουμε από πάνω μας το στάτους του προτεκτοράτου, ένα δεν μας πούνε με την γλώσσα της αλήθειας, που είμαστε, και που πάμε, λυπάμαι, αλλά μόνο χειρότερα θα γίνεται, όποια μορφή και εάν πάρει αυτό, και για εμάς, και για τον επόμενο.

Η Διαμαντοπούλου, ο Λοβέρδος και ο Ραγκούσης είπαν σήμερα "Λάθος, σόρρυ, δυστυχώς επτωχεύσαμεν". Με 24 μήνες καθυστέρηση...   Αύριο θα μας πούνε ότι έχουμε και Κατοχή. Με 18 μήνες καθυστέρηση. Άκου πράγματα...Ο κόσμος το 'χει βούκινο εδώ και καιρό. Ο Παπανδρέου θα γίνει ο αποδιοπομπαίος τράγος, αυτός θα φταίει για όλα αυτά. Και δεν περιμένω να αλλάξει τίποτα.

Όποιος διαφωνεί με αυτά που έχει υπογράψει, φτιάχνει νέους Νόμους και επανορθώνει. Σιγά τα αυγά.

Οι εικονιζόμενοι δεν μίλησαν για πόρνες. Είπαν μόνο αυτό που λένε στον σύνδεσμο που έχω βάλει, στην Καθημερινή.

TINOS on the run

Ευτυχώς που κάποιος βολτάρει και φωτογραφίζει

Κελλιά - Καρδιανή

Βρυσί

Ο αφρός της θάλασσας

Ασύδοτες καταστάσεις

Η πρώτη ανάρτηση με έκανε να νοιώσω τύψεις που έχω περιφράξει τα χωράφια μου και του στερώ είτε πιο εύκολη πρόσβαση, είτε ότι άλλο

Η τελευταία ανάρτηση...  Το τι γίνεται,  είναι κοινό μυστικό... Τα συνεταιράκια από την περιοχή, επίσης.  Οι παραδόσεις και παραλαβές έξω από το Μαντροκλήσι... πω πω τι γρήγορο σκάφος...  Το τι εντύπωση κάνει στα ντόπια πιτσιρίκια, ας ρωτήσουμε κανένα κοινωνιολόγο, ή την αστυνομία...  Και με την ευλογία του Δήμου Τήνου (ή δεν το ξέρουν;  Ξέρω... θα πούνε "εμείς μόνο νοικιάζουμε").

Περιμένοντας τι θα αποφασίσουν οι βάρβαροι

Δεν γράφω, δεν γράφω... γιατί δεν έχω τίποτα καλό να πω.  Με εξαίρεση ότι τα σταφύλια ήταν επιτυχία (πρέπει να είμαι από τους λίγους που είχαν σταφύλια φέτος, μην με ματιάσετε παρακαλώ) και τα αχλάδια, το καλαμπόκι και οι πατάτες επίσης (να' να καλά ο φίλος μου που τις έβαλε).  Επειδή η κατάσταση προβλέπεται ζοφερή, είπαμε να βάλουμε και ρεβίθια φέτος, και κριθάρι για χρήση και όχι μόνο για φωτογράφιση.

Τι σας έλεγα... Δεν έχει σημασία που εάν είχαμε επιτόκια θα ήταν εκεί που ήταν τις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν είχαμε δραχμές.  Ούτε το ότι το Χρηματιστήριο είναι κάτω από 800 μονάδες.  Ούτε το ότι οι Τράπεζες ζορίζονται ζορίζονται και ζούνε χάρη στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.. Ούτε έχουν σημασία τα "μέτρα". Ο τόπος έχει κάνει τρομερά λάθη από τουλάχιστον το 1990, και σχεδόν σίγουρα από το 1981 ή το τέλος της Χούντας, δηλαδή πάμε πίσω στο 1949, και τον Μεγάλο Διχασμό, και την Επανάσταση.

Τα τρομερά λάθη είναι το εξής ένα: Επειδή τρωγόμαστε μεταξύ μας, και επειδή εύκολα μας εξαγοράζουν οι ξένοι, δεν κουμαντάρουμε την χώρα μας εμείς. Νομίζουμε πότε πότε ότι κάνουμε  κουμάντο εμείς αλλά δεν είναι έτσι.  Κουμάντο κάνουν οι Μεγάλες Δυνάμεις, άλλοτε πιο ευγενικά και άλλοτε πιο χυδαία, και που και που τσακώνονται και μεταξύ τους επ αυτού, την τελευταία φορά, στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.  Ο Μεγάλος Διχασμός ήταν για το εάν προτιμάμε την Μεγάλη Δύναμη Α ή την Β. Και ο Εμφύλιος όταν κούνησε την ουρά της η Γ.

Οι Μεγάλες Δυνάμεις λοιπόν τσακώνονται και για το πώς θα σωθούμε. Δεν έχω πολυκαταλάβει τι θέλει ο καθένας τους.  Και να είχα, δεν έχει σημασία γιατί άλλα λένε και άλλα εννοούν μέρες που είναι.  Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ΕΜΕΙΣ δεν ξέρουμε τι θέλουμε, κι αν ακόμα ξέραμε, ποτέ κανείς δεν μας ρώτησε ώστε να πάει παραπάνω.  Το ότι μας άρεσε περισσότερο ο Χ από τον Ψ δεν μου λέει τίποτα.

Σήμερα, παζαρεύουν εάν θα φαλίρουμε με αυτό με τον άλλο τρόπο. Μη ακούτε κανέναν. Όταν φαλίρει ο γείτονας, και ο γείτονας του γείτονα και έρθει η σειρά μας, έχουμε όλοι φαλίρει.  Ένα είναι βέβαιο. Θα υπάρξει μία βίαιη και άσχημη προσαρμογή προς τα κάτω, σε κάθε περίπτωση  Οι δύο εκδοχές, παρεμπιπτόντως, που παίζουν, είναι εάν θα είμαστε ελεύθεροι να αποφασίζουμε εμείς στην φτώχεια μας, ή εάν θα αποφασίζει άλλος για εμάς, πάντα στην φτώχεια μας.  Εάν πιστεύετε ότι ο άλλος θα είναι γαλαντόμος και θα αφήνει καλά δωράκια... ε τι να πω... Εγώ δεν θα παραχωρούσα την ελευθερία μου για δωράκια (άσε που ΚΑΝΕΙΣ δεν θα μας δίνει δωράκια, και όταν μας δίνουν να ξέρετε θα τα πληρώσουμε ακριβά).

Όσοι από εσάς είστε γεννημένοι πριν το 1960, δεν έχετε λόγο να φοβάστε. Ζούσαμε και τότε.  Όχι εύκολα, αλλά ζούσαμε.  Όσοι είστε γεννημένοι μετά το 1990, θα αναρωτιέστε τι στην ευχή λέω (και δεν θα σας αρέσουν καθόλου οι επόμενοι μήνες). Όσοι είστε μεταξύ 1960 και 1990 θα αισθάνεστε λίγο μπερδεμένοι, λίγο απογοητευμένοι ή λίγο προδομένοι.  Μπορεί να γενικεύω, ή να κάνω λάθος, αλλά αυτή την εντύπωση έχω.  ΜΗΝ σας τρομοκρατούν, ιδίως όσους είστε μόνιμα στο νησί.  Μια χαρά ζούσε το νησί. Όχι όπως σήμερα, αλλά μια χαρά. Και σε κάθε κακό σενάριο, εάν έχεις λίγα αγροτικά και λίγα τουριστικά, είσαι καλύτερα από πολύ κόσμο στην Αθήνα.