Πέτρες που δεν μιλάνε ("Κωνσταντάρα Συκιά", απέναντι από την Παλιοκλησιά, κάτω από το Σούναρο)

Στην Τήνο έχουμε ένα σωρό μέρη που δεν γεμίζουν το μάτι στον περαστικό, ούτε τους δίνει κανείς σημασία... Ξερά, φαινομενικά έρημα, ποτέ δεν τα δείχνει η τηλεόραση. Η τηλεόραση δείχνει μόνο ό,τι την πληρώνουν να δείχνει...

 

Ούτε εμείς θα δίναμε σημασία αν δεν είχαμε κάτι γιαγιάδες και κάτι παππούδες να μας λένε ιστορίες, και 1-2 παπάδες να μας λένε τις ίδιες ιστορίες, στα καφενεία, ή μετά την εκκλησία, και 3-4 περίεργους που ανεβοκατεβαίνουν ξερολιθιές, και αφιλόξενα φρύγανα... Ήμουν με έναν χτες, μου είπε ένα σωρό ιστορίες που δεν ήξερα. Ένας άλλος, μάς έστειλε εδώ σήμερα...

 

 

Η Τήνος είναι γεμάτη πέτρες... Αλλά  έχει και περίεργες, πελεκητές, μεγάλες πέτρες που μόνο οι ...αρχαίοι έφτιαχναν, και είναι σε κάτι τέτοια έρημα υψωματάκια... Η φωτογραφία δεν το δείχνει, αλλά αυτή η πέτρα δεν τοποθετείται από ένα άτομο, και θέλει πάνω από μερικές ...ώρες (ή μέρες) για να φτιαχτεί...

 

 

Και έχει κι άλλες...

 

 

Και μερικές παραμένουν χτισμένες, όπως ήταν όταν πρωτομπήκαν εδώ, και δεν ήταν μαντρί για πρόβατα...

 

 

Και έχει και άλλες "πέτρες" απέναντι, πολύ μεγαλύτερες, και ούτε εκείνες μιλούν, ούτε είναι σαφές σε κανέναν τι ήταν, ή πότε, και το πιο περίεργο, παρ' όλο που ξέρω ότι τις έχουν δει διάφοροι, δεν έχω βρει έναν να μου πει τι στην ευχή ήθελαν τόσες πέτρες, σε μέρος έρημο, εξαιρετικά αφιλόξενο τον χειμώνα (εν τάξει, το καλοκαίρι έχει δροσιά), με ίχνη νεκροταφείου, λέμε μεταξύ μας, και τούτο εδώ που κοιτάμε τώρα δα, (όχι το μεγάλο, απέναντι) μόνο "οχυρωματικό" θα έλεγε κανείς ότι είναι...  "Ελληνικάρι". Πρώτη φορά το έχω δει εγώ...  Είναι του 200 πΧ όταν μας την έπεσαν δεν ξέρω ποιοι; Ήταν αργότερα;  Η καημένη η Τήνος έχει περάσει πολλά, και οι πέτρες δεν μας λένε τι έχουν δει, ή ποιος τις έβαλε εδώ.

 

 

Μόνο έχουν ωραία θέα.

 

 

Σε μέρος που όπως είπα, δεν παραπέμπει σε άνετη ή εύκολη ζωή.  Η φωτό είναι τραβηγμένη από το Σούναρο, στου Πολέμου τον Κάμπο.

 

Κάποια στιγμή θα βάλω 2-3 εικόνες στο Google Earth, για να μην παιδεύεστε να ψάχνετε... Μόνο που δεν μπορώ πλέον... Αλλά μπορείτε να δείτε δορυφορικά την Κωνσταντάρα Συκιά (που, σημειωτέον δεν έχει συκιές... ποιός ξέρει πότε ζούσε αυτός ο Κωνσταντάρας).

 

Τέλος καλοκαιριού 2013

 Η Ελλάδα (αυτό που μερικοί από εμάς θεωρούμε "Ελλάδα") είναι υπό διάλυση, και το εννοώ κυριολεκτικά, και όχι μεταφορικά, και μερικοί έχουν καταφέρει να ασχολούμαστε με κατασκευάσματα... Όχι, δεν υποτιμώ τον φόνο, ή και τον ειδεχθή φόνο, αλλά ούτε το κάψιμο της Αθήνας το 2008 είχε σχέση, νομίζω, με τον πιτσιρικά που, τότε, σκοτώθηκε.  Προβοκατόρικες δολοφονίες γίνονται από ...καταβολής κόσμου, έχουν αυτοκτονήσει δεν ξέρω πόσοι από το το 2010, σαν αποτέλεσμα του ξεφουσκώματος της φούσκας, έχουν σφαχτεί επίσης δεν ξέρω πόσοι από μάλλον μετανάστες, να μην πιάσω πόσους έχουν σκοτωθεί από τρομοκρατικές (ή "τρομοκρατικές" οργανώσεις).  Αλλά πολλοί, πάρα πολλοί, όλοι, βολεύονται να τρωγόμαστε μεταξύ μας:  Αποσπά την προσοχή των πολλών, εστιάζει αυτούς, που συνήθως "αντιστέκονται", σε φτιαχτούς αγώνες, και αν ήξερα και που το πάει, θα σας το έλεγα. Δεν το ξέρω. Αλλά όλα δείχνουν "διάλυση" και νομίζω ότι ξεπερνάω την συνήθη μου απαισιοδοξία περί τα μακροοικονομικά.

Χτες το βράδυ τέλειωσε η φθινοπωρινή ισημερία. Μου αρέσουν αυτά τα ηλιακά "ημερολόγια" γιατί τουλάχιστον έχουν κάποια προβλεψιμότητα. Τα βρίσκω αισθητικά και νοητικά πολύ πιο ελκυστικά από δήθεν συνέδρια για τα ...νερά. Λες και οι Τηνιακοί, οι πραγματικοί Τηνιακοί, όχι οι επήλυδες ή τα κατασκευάσματα του λάϊφστάϊλ του Μέγκα και του Νίτρο, δεν ξέρουν πόσο πολύτιμο είναι το νερό, και δεν πέρασαν 100άδες χρόνια να μοιράζονται προσεκτικά και με την σειρά του ο καθένας, το λίγο, αλλά αρκετό να εξυπηρετεί 30.000 κατοίκους νερό από τις πηγές. Νερό, που θυμίζω τον καθηγ. Στουρνάρα, είναι ντόπιο, αυτό που μαζεύεται από την βροχή στους φυσικούς ταμιευτήρες και βγαίνει στις πηγές.  Ούτε χρειάζομαι εγώ (ή εσείς) Συνέδριο για να μου πούνε πώς να εξοικονομώ νερό ή να επεξεργάζομαι λύματα (αλήθεια... τι έγινε με αυτούς τους βιολογικούς καθαρισμούς βρε παιδί μου... Δύσκολα πράγματα έε;). Να σας πω που πάει το πράγμα:  Θα αναλάβει κάποιος ιδιώτης να σας τα λύσει όλα αυτά, θα πάρει τα νερά και θα σας τα πουλάει πιο ακριβά από ότι σήμερα. Τόσο απλό. Τα "νερά" είναι ένα από τα πράγματα που θέλουν οι "Ευρωπαίοι" από ή μέσω των κατά τόπους Τοπικών Αυτοδιοικήσεων (δεν ξέρω εάν μας έχει τιμήσει αυτός ο Φούχτελ)... Ένα άλλο πράγμα που θέλουν είναι να βάζουν αιολικά και φωτοβολταϊκά, για να μας τα εξάγουν οι φίλοι μας οι Γερμανοί (που σήμερα νομίζω έχουν και εκλογές).  Στο ηλιοβασίλεμα της φθινοπωρινής ισημερίας του 2013, λίγο αριστερά από την πραγματική Δύση από το σημείο που καθόμουν, φαίνεται και το ανεμοδούρι που προμηνύει αιολικά -- αν βρει λεφτά ο τύπος, αν μπουν καλώδια, αν του φτιάξουν δρόμους (αυτουνού τους του έχουν φτιάξει) κλπ. Πεταμένα λεφτά για μας, καλό και τσάμπα μεροκάματο για αυτόν, παντελώς άχρηστο για εξοικονόμηση καυσίμων.  Οφθαλμαπάτη. Απάτη, να μην τα ξαναλέμε, εγώ δεν μπορώ να το ξεχάσω βέβαια γιατί θα μου χαλάσει την θέα, εκτός από την τσέπη.

Τέλος, μην περιμένετε σπουδαία πράγματα από τις Γερμανικές εκλογές, όσον αφορά εμάς. Όλα είναι φτιαγμένα (και εκεί) να υπερισχύσει η ...Ευρωπαϊκή προοπτική, αφού ακόμα οι Γερμανοί κερδίζουν από την Ευρώπη, που για αυτούς είναι έτοιμος φτιαγμένος και δέσμιος πελάτης για τις εξαγωγές τους (βρε μέχρι και γάλα αγοράζουμε από εκεί, ακούω).  Εμείς, αν δεν βγούμε από το ευρώ είμαστε τελεσίδικα καταδικασμένοι σε διάλυση -- για την ακρίβεια "δουλοπαροικοποίηση" (αν και οι περισσότεροι από εσάς δεν θέλετε να βγούμε από το ευρώ... Ούτε εγώ, αλλά το προτιμώ από την ολοκληρωτική διάλυση).  Και μην αφήνετε τι καλές εισπράξεις από 2-3 Σαββατοκύριακα να σας δώσουν την λάθος εντύπωση...  Οι Γερμανοί δεν θα έχουν συμφέρον να βγούνε από το ευρώ παρά μόνο αν τους σκάσει στα χέρια καμιά Ισπανία ή Ιταλία, που είναι πολύ μεγαλύτερες και επομένως ακριβότερες από εμάς. Τέλος, οι ΑΠΕ έχουν σχετικά εξευτελιστεί και στην Γερμανία. Έχουν γεμίσει τον κόσμο με ΑΠΕ, αλλά έχουν τινάξει το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος στα ύψη, και για να έχουν ρεύμα, δεν βασίζονται στις ΑΠΕ αλλά στον λιγνίτη και στο κάρβουνο (η χρήση των οποίων έχει αυξηθεί -- δεν είναι χαζοί οι Γερμανοί).

Καλό φθινόπωρο.

Από την Αγία Μαρίνα, στην Καρδιανή και πίσω

 

Μια απλή βόλτα, άνευ σημασίας...

 

 

δηλαδή είμαι σίγουρος ότι την έχετε ήδη κάνει...

 

 

χωρίς να δίνετε ιδιαίτερη προσοχή.

 

 

Μπορεί η βλάστηση να είναι ταπεινή...

 

 

αλλά τέτοια ώρα έχει πολύτιμα χρώματα

 

 

ακόμη και τα πιο ...άχρηστα

 

 

Το Τουρκόκαστρο, ή Τρικόκαστρο, ή Βίγλα...

 

...και εδώ κάτω χρώματα.

 

 

Να προλάβω την κορυφή...

 

 

...πριν το ηλιοβασίλεμα... Πρόλαβα...

 

 

Τέτοια εποχή έχει ωραία σύννεφα... Η υγρασία...

 

 

δηλαδή κι αυτό θα το έχετε ξαναδεί

 

 

και την Σύρο την ξέρουμε...

 

 

και την Νέα Σελήνη την ξέρουμε...

 

 

Και δεν υπάρχει τίποτα το πρωτότυπο σε ένα αυτοκίνητο που έρχεται, εκτός του ότι όλα μαζί είναι μια ωραία εύκολη βόλτα, αρκετά χρήσιμη για διαλογισμούς σε καιρό ύφεσης και ανασφάλειας, ή ...γυμναστική, αν θέλετε να κάψετε καμία θερμίδα και να ανεβάσετε τον μεταβολισμό.

Η κοινωνία του αύριο είναι αυτή που κτίζουμε

"...Επίσης είχα συμπληρώσει, με ανησυχεί αρκετά που, τα σύγχρονα παιδιά και ειδικά οι έφηβοι, είναι κλεισμένα σε ένα δωμάτιο με ένα playstation στα χέρια, ή μένουν επί ώρες μπροστά από μια οθόνη τηλεόρασης παρακολουθώντας εκπομπές life style ή ανούσιες τηλεοπτικές σειρές, λες και … προετοιμάζονται ή για τυφλοί υποταγμένοι μαχητές ή για νενέκοι του συστήματος.

Τότε, έσπευσε να με ρωτήσει : “δηλαδή, πως βλέπεις το αύριο των παιδιών ;” Η απάντησή μου ήταν “θαρρώ πως σύντομα θα δημιουργούν στρατιές από ανεγκέφαλους πολίτες, yesmen, αδύναμους να απαιτήσουν τα της ζωής τους.

Είχε πάει αργά ή για την ακρίβεια νωρίς τα ξημερώματα πλέον και η απάντηση ήλθε σαν καυτός αέρας, απέναντι στο κρύο της βραδιάς. “Υπερβάλλεις, …. δεν νομίζω, υπερβάλλεις….”.

 όλο το άρθρο στο Η κοινωνία του αύριο είναι αυτή που κτίζουμε

Εκτιμώ ότι τα πράγματα είναι λίγο χειρότερα από αυτά που λέει, αλλά τώρα ...βαριέμαι, έχω να πάω θεατής σε κάτι που παριστάνει το πάρτυ... Θαμών αποβλάκωσης με εισιτήριο, και έχει και καφρίλους που το θεωρούν "ανάπτυξη".

Η Αρχαία Τήνος, Ι.Τ.Η.Π., Κυριακή 18 Αυγούστου, 20:00

Κυριακή 18 Αυγούστου 2013, στις 20:00, στο Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού στή Χώρα.  Από την Μυκηναϊκή εποχή έως την όψιμη αρχαιότητα. Η Τήνος υπήρχε και πριν το 1823 ή το 1204.

http://www.tiniaki.gr/content.asp?id=3153
http://www.tinostoday.gr/2013/08/blog-post_2753.html

"Η Σπηλιά της Κώμης": Η ιστορία ενός ερειπωμένου οικισμού και της ενορίας του, Παρασκευή 16 Αυγούστου, 20:30, Πλατεία Κώμης

 

http://xanemo.blogspot.gr/2013/08/blog-post_4412.html

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 16 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ στις 8:30 μ.μ. στην πλατεία της Κώμης, παρουσίαση του βιβλίου του π. Μάρκου Φώσκολου για την ιστορία του μεσαιωνικού οικισμού της Σπηλιάς με θέμα: "Η Σπηλιά της Κώμης" Η ιστορία ενός ερειπωμένου οικισμού και της ενορίας του.   Ομιλητές: π. Μάρκος Φώσκολος, Ιωάννης Αρμακόλας.

Κι αν θέλετε να πεταχτείτε μέχρι την Σπηλιά, πριν την ομιλία, είναι εύκολο, είτε από το νεκροταφείο της Κώμης, είτε από τον δρόμο για Περάστρα. 2-3 λεπτά με δίκυκλο, λίγο παραπάνω με τα πόδια. Μην πάρετε αυτοκίνητο, θα δυσκολευτείτε να στρίψετε, ιδίως εάν το κάνει κι άλλος.

Εκκλησία με "παπαδ'κό"

 

Πάντα μου άρεσε αυτό το χωριό...

 

 

Ο μπάρμπα-Αντρέας το έκανε διάσημο

 

 

και οι γρανίτες του, επίσης

 

Τώρα έγινε λιγο τουριστικό για τα γούστα μου...

 

αλλά έχει παιδιά που παίζουν στο "παπαδ'κό"

 

κι αυτό είναι ευχάριστο

(Ψευδο)ακακίες, και άλλα μελισσοκομικά

Η robinia pseudoacacia (ακακία την ξέρουμε οι περισσότεροι, αλλά δεν είναι, οι ακακίες είναι αφρικανικά κυρίως φυτά, η ψευδοακακία είναι νομίζω αμερικάνικη) είναι από τις καταπληκτικότερα μελισσοκομικά φυτά. Ευδοκιμεί παντού, έχει δυνατό ριζικό σύστημα, δηλαδή βρίσκει υγρασία και προστατεύει από διαβρώσεις, και όταν μεγαλώσει αγνοεί τα κατσίκια (μέχρι να μεγαλώσει είναι μεζές για κατσίκια, κουνέλια κλπ). Φυσικά προτιμάει μέρη με υγρά χώματα, και εάν τα βρει, ανθίζει όλο το καλοκαίρι, αντί μόνο τον Μάϊο...

Το μέλι από ψευδοακακίες είναι ελαφρύ, έχει λεπτό άρωμα που δεν χάνεται, ευχάριστη γεύση, ανοιχτό χρώμα, και δεν "ζαχαρώνει". Πιο σημαντικό όμως είναι ότι ένα στρέμμα ψευδοακακίες μπορεί να αποδώσει 100-120 κιλά μέλι, ενώ ένα στρέμμα θυμάρια αποδίδει λιγότερο από 10 κιλά (και στην Τήνο πολύ λιγότερα και από αυτό). Η ψευδοακακία πολλαπλασιάζεται πανεύκολα, μεγαλώνει σχετικά γρήγορα (αν προστατευθεί αρχικά από αδέσποτα κατσίκια), είναι ανθεκτική, και αυτοπολλαπλασιάζεται όταν εδραιωθεί. Νομίζω ότι εύκολα μπορεί να κατακλύσει ένα λαγκάδι, υποκαθιστώντας τις ωραίες μεν, αλλά μελισσοκομικά άχρηστες πικροδάφνες. Από σπόρο (που πρέπει να μαζευτεί το φθινόπωρο), μέχρι δέντρο που κάνει λουλούδια, χρειάζονται 4-5 χρόνια και λίγη καλή τύχη. Για μεγάλο δέντρο που να έχει κάποια ευνοϊκή επίδραση σε μέλισσες, βάλτε άλλα τόσα, αλλά οι ακακίες βαστούν πολλά πολλά χρόνια (άσε που κάνουν καλή ξυλεία).

Όταν κάποιος θέλει να σας πουλήσει ακριβό μέλι, ή να σας το πουλήσει για "καλό" σάς λέει ότι είναι "θυμαρίσιο". Και το θυμαρίσιο μέλι έχει πράγματι χαρακτηριστική γεύση και άρωμα, αλλά μην φανταστείτε ότι τα μέλια που αυτοχαρακτηρίζονται σαν "θυμαρίσια" έχουν πάνω από 10-20% μέλι από θυμάρι. Δεν υπάρχει τόσο πολύ θυμάρι, και το θυμάρι δεν αποδίδει μεγάλες ποσότητες μελιού. Τα Έξω Μέρη έχουν θυμάρι, η Νότια Τήνος, έχει θυμάρι, και στην Βόρεια Τήνο έχει θυμάρι κυρίως χαμηλά, κοντά στην θάλασσα. Κατά τα λοιπά, τα μέλια που κυκλοφορούν, που μπορεί να είναι εξαιρετικά, έχουν μέσα μέλι από άλλα φρύγανα (κυρίως αλίφονα), και λουλούδια, από άλλα φυτά, όπως λυγαριές, τριφύλλια, ταπεινά αγκάθια, μυρτιές, πορτοκαλιές και λεμονιές -- τα δύο τελευταία δίνουν εξαιρετικό μέλι).  Αυτή την εποχή, οι μελισσοκόμοι παθαίνουν αμόκ ψάχνοντας για "ρείχι" ή ρείκι, όχι τόσο για συγκομιδή μελιού, όσο για ενίσχυση του μελισσιού μετά από τον "τρύγο" του Ιουλίου-Αυγούστου, και για να γλυτώσουν από τις σφήγκες (ή σφίγκες), τόσο τις μεγάλες (σκούρκοι ή σερσένια, ή ζωνόσβουροι) όσο και τις μικρές (λ'γκιές τις λένε στα Κάτω Μέρη).

Οι μέλισσες ταξιδεύουν αποστάσεις μέχρι και 2-3 χιλιόμετρα για να μαζέψουν νέκταρ, και αρκετοί μελισσοκόμοι μεταφέρουν τις μέλισσές τους σε ορεινά μέρη (μόνο 2 τέτοια έχει η Τήνος) όχι τόσο για το νέκταρ, όσο για να γλυτώσουν τις σφήγκες. Προσωπικά, θεωρώ ότι αυτό που έχει προτεραιότητα για τις μέλισσες, δεν είναι τόσο το πόσο κοντά είναι σε λουλούδια, αλλά πόσο κοντά είναι σε νερό, και πόσο παιδεύονται για να το κουβαλήσουν. Το νερό το θέλουν τόσο για έλεγχο της θερμοκρασίας της κυψέλης όσο και για να ταϊζουν τα μικρά τους.   Εγώ έχω παρατήσει τις μέλισσες (πέρασα φάση που και εγώ είχα ...αμόκ, αλλά μου ...πέρασε) και δεν με αφορούν, πλέον, όλα αυτά. Πάντως, τα περισσότερα μέλια, με εξαίρεση αυτά που προέρχονται από μεγάλες εκτάσεις με μονοκαλλιέργειες, και όλα τα μέλια στα νησιά, είναι από μείγμα λουλουδιών, και διαφέρουν περισσότερο άνάλογα με τον καιρό της χρονιάς, παρά από τα λουλούδια της περιοχής. Η Τήνος δεν έχει μονοκαλλιέργειες, και οι αποστάσεις και η βιοποικιλότητα είναι τέτοιες που οι μέλισσες βρίσκουν διάφορα.

Ωστόσο, κάνουμε, σαν άνθρωποι, λάθη. Αντί να βελτιώσουμε την βιοποικιλότητα, και, όσο το δυνατόν τον χώρο μας, και τον "βιότοπο" για τις μέλισσες, γυρνάμε γύρω γύρω προσπαθώντας να ξεφύγουμε από την πραγματικότητα, ή να αποκτήσουμε κάποιο πλεονέκτημα που δεν υπάρχει, ή που χάνεται όταν όλοι, λίγο αταβιστικά, κάνουν το ίδιο πράγμα. Με λίγη επιμονή και υπομονή, εύκολα φυτεύονται ψευδοακακίες, δενδρολίβανα, και φασκόμηλα αν κανείς έχει χώρο και όρεξη. Τα δενδρολίβανα γίνονται μεγάλα, όταν εδραιωθούν, ανθίζουν το φθινόπωρο και την άνοιξη, και πολλαπλασιάζονται εύκολα με μοσχεύματα. Τα φασκόμηλα είναι πιο ευαίσθητα, αλλά έχουν εξαιρετικό άρωμα. Επίσης,  ψάχνουμε να γλυτώσουμε από τις σφήγκες, αλλά οι παγίδες για σφήκες είναι φτηνές, και αποτελεσματικές. Όταν έβαζα παγίδες, εύκολα έπιανα 500-1.000, κάθε μέρα, σε κάθε παγίδα.  Παγίδες βάζουν και μερικοί από τους λίγους που έχουν πια αμπέλια.

Φυσικά κάνουμε και μελισσοκομικά "εγκλήματα" εκχερσώνοντας ή καίγοντας φρυγανικές εκτάσεις. Κάποιος, π.χ., που "καθαρίζει" την παραγγεριά του καίγοντάς την για να βάλει (μάλλον αδέσποτα) κατσικοπρόβατα, καίει και μισή πλαγιά βουνού, καλημέρα στην ερήμωση, και την διάβρωση. Τα ταπεινά φρύγανα εμπλουτίζουν τις πηγές συγκρατώντας τα νερά της βροχής, κάτι που ξεχνάμε, αλλά και ο καθένας είναι αφεντικό στον χώρο του... Η παραπάνω εικόνα είναι από φασκόμηλο, πριν από ένα μήνα.

Προσωπικά, έχω την πολυτέλεια να πολλαπλασιάζω και να φυτεύω μελισσοκομικά φυτά, αλλά εάν το έκαναν, από λίγο, όλοι οι μελισσοκόμοι και λεγόμενοι "φυσιολάτρες", η Τήνος θα ήταν πιο πράσινη και οι μέλισσες λιγότερο πεινασμένες.  Βέβαια, μερικοί "καθαρόαιμοι" μπορεί να πουν ότι η ψευδοακακία είναι "ξένο" φυτό", αλλά 100% "ξένος" είναι και ο ευκάλυπτος, και ένα σωρό άλλα που κυκλοφορούν... Προσωπικά, δεν θα έβγαζα φρύγανα για να φυτέψω ακακίες, αλλά θα τις φύτευα σε χέρσες, ή ευαίσθητους από διαβρώσεις χώρους, ή, αντί για πικροδάφνες (που όμως είναι ωραίες).  Και μην έχουμε ψευδαισθήσεις:  5 ή 50 δέντρα, και 100, ή 1.000 μελισσοκομικοί θάμνοι, δεν φτάνουν για να συντηρήσουν μέλισσες. Με 500 δέντρα όμως, ή 10.000 θάμνους, κάτι γίνεται... Εξ ου και η ανάγκη για "απείραχτο τοπίο". Τα μελίσσια δεν ευδοκιμούν σε σκουπιδότοπους...

Τέλος, αν θέλετε σπόρους από (ψευδο)ακακίες, έχει μερικές στον Κρόκο, και πάρα πολλές στον δρόμο από Ραφήνα για Βόρεια Προάστεια μέσω Νέας Μάκρης και Πεντέλης.