Αργοναύτες

Διάβαζα απόψε την Αργοναυτική Εκστρατεία σε δύο μαθητευόμενους Αργοναύτες, πως έφτιαξε την Αργώ ο Ιάσων, και έβαλε στην πλώρη ξύλο από την βελανιδιά της Δωδώνης που είχε μαγικές ικανότητες, και πως έφυγε από τον Βόλο προς άγνωστες και επικίνδυνες θάλασσες, και κάπου στο δρόμο, άλλαξε, ως δια μαγείας, όνομα το πλοίο, από «Αργώ» σε «Πήγασος», και έφτασε στην άλλη άκρη του κόσμου και έδωσε το όνομά του στην παραλία και τα γύρω βράχια.


Ο Όρμος Πήγασος φαίνεται από τον δορυφόρο ακόμα και σήμερα, με θαλασσινές μαργαρίτες να φυτρώνουν στα βράχια.

Πέρασα πολλά χρόνια σε μακρινούς τόπους, όταν η επικοινωνία ήταν με αλληλογραφία, οι φωτογραφικές μηχανές και τα υπεραστικά τηλέφωνα ήταν πανάκριβα, πριν το φαξ και τα PC’s. Οι εικόνες της απέναντι όχθης ήταν από μνήμη...

Κύκλοι χρωμάτων

Από τα μέσα Μαρτίου μέχρι τα μέσα Μαΐου, η Τήνος περνάει έντονες αλλαγές σε χρώματα. Ξεκινάει με κρύο πράσινο σε φόντο γκρι και διακόσμηση γυμνά κλαδιά. Μετά περνάει όλες τις αποχρώσεις του πράσινου, με πιο εντυπωσιακά τα φύλλα από τις βελανιδιές. Τα λουλούδια και αυτά έχουν κάποιο κύκλο. Ξεκινάνε τα κίτρινα, συνεχίζουν τα μπλε και τα μωβ και μετά τα πορτοκαλί και τα κόκκινα. Μέχρις τις 15 Μαΐου, εκτός αν βρέξει, τα πάντα στεγνώνουν και έρχεται η εποχή του κίτρινου καλοκαιριού.

Να προκηρύξω έναν διαγωνισμό με τίτλο «Ο κύκλος των χρωμάτων»; Δεν ξέρω ποιά θα είναι η επιτροπή και ποιό το έπαθλο, αλλά ευχαρίστως θα αναρτήσω τις φωτογραφίες με μουσική υπόκρουση…

Επιτήρηση

Δεν έχω τους πολιτικούς μας και τους βουλευτές μας σε μεγάλη εκτίμηση, και προφανώς δεν είμαι ο μόνος. Φταίει ο δικομματισμός; Φταίνε τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ που υπάρχουν για να κάνουν business με πίεση την προπαγάνδα της ενημέρωσης; Ή οι παράγοντες με την συλλογή εκβιαστικών στοιχείων που εμφανίζονται περιοδικά στην δημοσιότητα;

Κάποτε θα έλεγα ότι τους έχω σε χαμηλή εκτίμηση επειδή στην ατολμία και την ανικανότητά τους, χρόνια τώρα, χρειάζονται τον εξωτερικό μπαμπούλα για να κάνουν το σωστό. Τον κηδεμόνα τους (μας).

Ο πιο φτωχός χωριανός μου, ο πιο αφελής άσχετος, ξέρει τα στοιχειώδη της οικονομικής διαχείρισης του σπιτιού του. Γιατί λοιπόν οι Ελληνικές Κυβερνήσεις δηλώνουν ανίκανες και χρειάζονται τον Επίτροπο και την επιτήρηση; Γιατί εξευτελιζόμαστε με επιτηρήσεις; (και είχαμε αρκετές από το 1830 και μετά).

Και αν είναι έτσι, τι τις θέλουμε τις Κυβερνήσεις; Για να μεταφέρουν εντολές; Για να μοιράζουν παροχές; Και ποιού λαού Κυβερνήσεις είναι; Και τους νομοθέτες βουλευτές γιατί τους πληρώνουμε;

Δεν περιμένω απάντηση, γιατί, τελικά, ή οι περισσότεροι ζουν από το βόλεμα και το ρουσφέτι, ή δεν έχουν μνήμη και κάθε φορά που έχουμε εκλογές, κατεβαίνουν σαν τα ζαγάρια με τις ντουντούκες. Και μην με παρεξηγείτε, δεν αναφέρομαι σε αυτό ή το άλλο κόμμα. Μάλλον εμείς οι ίδιοι φταίμε.

Τα σπίτια είναι στης Κόρης τον Πύργο. Τα συγκεκριμένα είναι του 18ου ή 19ου αιώνα. Τον χειμώνα έμενε ο κόσμος στο κάτω πάτωμα, για να τρέχει λιγότερο νερό από το δώμα.

Crash!

Μου ζητούν συγγνώμη από την register.com που έπεσε πάλι το σύστημά τους (και είναι δημοφιλής παροχέας), αλλά λένε τους γίνονται "κακόβουλες επιθέσεις" και διαβεβαιώνουν ότι θα διορθωθεί το πρόβλημα.

Εν τω μεταξύ, η www.ophioussa.com είναι εκτροχιασμένη και εκτός λειτουργίας... Πάνω που ήθελα να βάλω ανοιξιάτικη εισαγωγή.

G-20 (2)

Αν μια εικόνα είναι σαν χίλιες λέξεις, η παραπάνω τα λέει όλα. Υπάρχει διάσταση απόψεων μεταξύ Ευρώπης (Γερμανίας) και ΗΠΑ. Η Ευρώπη ζηλεύει την ευελιξία, θα ήθελε την καταναλωτική δύναμη, θέλει οπωσδήποτε τις εξαγωγές και ποθεί την υποκατάσταση του δολαρίου από το ευρώ σαν νόμισμα συναλλαγών.

Οι Ευρωσκεπτικιστές θυμούνται την παλαιά ρήση συντηρητικού Αμερικάνου, καθόλου δημοφιλή στην Ελλάδα: «Πείτε μου ποιό είναι το τηλέφωνο της Ευρώπης να της τηλεφωνήσω». Στην φωτό, η Ευρώπη κάνει ένα τηλέφωνο και η Αμερική σκέφτεται: «Να γυρίσω να δω ποιόν παίρνει; Ή να κάνω ότι δεν βλέπω;»

Οι Γερμανοί έχουν εκπρόσωπο: τους Γάλλους. Εμείς τελευταία παριστάνουμε ότι είμαστε με τους Γάλλους και οι Γερμανοί είναι ενοχλημένοι γιατί δεν αγοράζουμε κάποιο δικό τους οπλικό σύστημα. Υποτίθεται ότι οι Αμερικανοί είναι ενοχλημένοι με τον δικό μας γιατί μιλάει με Ρώσους, αλλά δεν πιστεύω πια τίποτα. Φαίνεται ότι ένας τρόπος να γίνει δημοφιλής ένας Ευρωπαίος (και ο δικός μας τέτοιος είναι) πολιτικός είναι να φαίνεται ότι δεν τον πάνε οι Αμερικάνοι.

Κατά τα λοιπά, ΘΑ δανείσουν λεφτά σε προβληματικές οικονομίες (ευκαιρία να τελειώσει ο δρόμος για την Β’Εύρεση), ΘΑ πατάξουν τα μαύρα χρήματα (χα χα χα χα), και ΘΑ στηρίξουν την πράσινη ενέργεια. Τρέμετε Ελληνικά βουνά.


Τα χρηματιστήρια ανέβηκαν. Ελπίδες για τόνωση από το πολύ χρήμα; Ή παραμύθι; Το δεύτερο πιστεύω… Αλλάζει ένας λογιστικός κανόνας που επιτρέπει στις τράπεζες να λένε επίσημα ψέματα για ορισμένα χαρτιά τους… Αντί να λένε πόσο κάνουν σήμερα, θα λένε πόσο θα έκαναν αν είναι ήταν καλά. Για μένα, παιχνίδι εικονικών καθρεπτών. Δεν πάμε καλά...

Η Τήνος άρχιζε να κιτρινίζει. Πάρα πολλές βρούβες, δηλαδή πολλή γύρη, δηλαδή θα ξεσμαρώσουν τα μελίσσια…

Την πρώτη φωτό την πήρα από το antinews

G-20 (1)

Ο «πόλεμος» στην Σύνοδο G-20 άρχισε. Τα τρία οικονομικά μπλοκ, όλοι εναντίον όλων, και ο κόσμος στον δρόμο διαδηλώνει για την απώλεια της άνεσης που ήρθε ή θα έρθει. Αν η διαχείριση της παγκόσμιας οικονομίας ξεφύγει, ο κόσμος δεν θα χάσει μόνο «άνεση», αλλά πιθανόν πολλά περισσότερα.

Δεν το κρύβω, συγκρίνω την πτώση των αγορών του περασμένου φθινοπώρου με αυτήν του 1929. Αυτή τη φορά η πτώση ήταν εντονότερη, βαθύτερη και μεγαλύτερη. Αλλά το σύστημα ήταν τώρα πιο οργανωμένο και η ανταπόκριση έδειξε ότι οι κυβερνώντες ήταν διαβασμένοι.

Στο σχολείο έλεγαν ότι η ύφεση μετά το μεγάλο κραχ του ’29 προήλθε εν μέρει από την τότε ανεπαρκή νομισματική διευκόλυνση. Κοινώς, το σύστημα ήθελε μετρητά, και οι κεντρικές τράπεζες δεν έκαναν την χάρη. «Νομισματική διευκόλυνση» είναι ευγενικός όρος για τύπωμα χρήματος, σε τελευταία ανάλυση. Στην πράξη δεν αρχίζεις τυπώνοντας χρήμα, αλλά δανείζεις πολύ φτηνό χρήμα στην διατραπεζική αγορά

Αυτή την φορά έχει μπει πολύ χρήμα στην αγορά. Περισσότερο ίσως στην Αμερική από ότι στην Ευρώπη. Οι Ευρωπαίοι (δηλαδή οι Γερμανοί) έχουν ενστικτώδεις φόβους στον υπερπληθωρισμό. Μεταξύ μας, οι Ευρωπαίοι (οι Γερμανοί) προτιμούν την πειθαρχία, γιατί το κέντρο τους είναι σχετικά καλά, και άσε την περιφέρεια να φτωχύνει. Οι Γάλλοι… δεν τους καταλαβαίνω, είναι Γάλλοι. Κάνουν το αναμενόμενο: Διαμαρτύρονται και προσπαθούν να τα βρουν με τους Κινέζους. Οι Κινέζοι (ο λαός) είναι φτωχοί, αλλά η Κίνα έχει ρευστό (και φοβάται τις υποτιμήσεις, αλλά χρειάζεται τις εξαγωγές). Οι Αγγλοσάξονες δέχονται μεγαλύτερες ζημιές μέχρι σήμερα στις αγορές τους, αλλά αυτό εγώ το θεωρώ υγιές. Άρρωστο είναι αυτό που γίνεται στην Ελλάδα: Ο κόσμος χάνεται, και τα ακίνητα δεν κουνιούνται. Ούτε πέφτουν οι τιμές, ούτε γίνονται πράξεις. Δηλαδή, δεν υπάρχει αγορά. Κακό.


Οι αγορές λένε ότι ο κόσμος φοβάται την ύφεση περισσότερο από τον πληθωρισμό. Οι αγορές επίσης λένε ότι η τραπεζική κρίση ΔΕΝ έχει τελειώσει ακόμα, απεναντίας. Όταν τελειώσει η τραπεζική κρίση, τότε θα αρχίσει η ύφεση. Ακόμα είμαστε στην είσοδο του τούνελ.

Πρόβλημα σε server

Χμμμ... μόλις είδα ότι ο server που καλύπτει την ophioussa.com, μάλλον έχει πρόβλημα, αφού δεν μπορώ να μπώ ούτε στην ιστοσελίδα μου, αλλά ούτε στην ιστοσελίδα του παροχέα... Λες να τα χάσαμε;

αργότερα: Στο τηλέφωνο βγαίνει τηλεφωνητής που λέει ότι δεν μπορούν να μιλήσουν αλλά σε 30 λεπτά κλπ. (πριν 3/4)

αργότερα: επανήλθε, έστειλαν και email "συγγνώμη" για την διακοπή.

Πρωταπριλιά (2)

Kαι το επιμύθιο των 365 ημερών: Οι αναζητήσεις οδηγούν σε διάφορες κατευθύνσεις και ανακαλύψεις. Πάντα είναι ευχάριστο στον εικονικό κόσμο του διαδικτύου να συναντάς σκέψεις και αξίες. Αντίθετες σε συμπέρασμα με παρόμοια μεθοδολογία ή με ίδιο συμπέρασμα και αλλιώτικη μεθοδολογία.

Αφού πλέον μεγαλώσαμε, θυμάμαι τις παλιότερες «αναζητήσεις», όταν ο Καζαντζάκης ήταν περίπου απαγορευμένος στα σχολεία, κάνοντας τα βιβλία του περιζήτητα στους πιτσιρικάδες.

«Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο· καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο· το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή…

…τρισμακάριοι όσοι κρατούν και δε λυγούν, απάνω στους ώμους τους, το μέγα, εξαίσιο, αποτρόπαιο μυστικό:

Και το ένα τούτο δεν υπάρχει!»

Αυτή ήταν η πρώτη μου επαφή με αυτοαναφερόμενα συστήματα. Να πάτε στο βιβλιοπωλείο να πάρετε την Ασκητική, αλλά αν βιάζεστε, είναι εδώ: http://www.diaplous.org/library/askitiki.php

Το ψέμα της ημέρας είναι ότι θα ήθελα να μην φοβάμαι τίποτα.