Εκδοχές (1)

Οι εικόνες του νησιού που σας δείχνω είναι λίγο παραπλανητικές, και αν δεν είστε από το νησί, ή δεν το έχετε περπατήσει, θα πείτε ότι σας κορόϊδεψα, αφού η Τήνος του επισκέπτη του Σαββατοκύριακου δεν έχει καμία σχέση με την Τήνο του μόνιμου επισκέπτη, ή του μόνιμου κατοίκου, ή του ξεχασμένου αγρότη, ή την δικιά μου Τήνο, των αναμνήσεων. Η παραπάνω φωτογραφία είναι από χωριό, πραγματικό μεν, αλλά με πολλούς καινούργιους, μη Τηνιακούς επισκέπτες. Θα έλεγα ότι είναι από το πιο «εξευγενισμένα» χωριά, για beautiful people.

Υπάρχουν πολλές εκδοχές του νησιού. Εδώ βλέπετε την εκδοχή για τον αγοραστή εξοχικής κατοικίας, εκτός παραδοσιακού χωριού, σε παλιά χωράφια που έγιναν οικόπεδα για 3 ή 4 σπιτάκια. Αυτή η γραμμική διάταξη, προσωπικά δεν μου αρέσει., και είμαι σίγουρος ρίχνει την αξία του ακινήτου (αλλά μετά την κατασκευή είναι αργά).

Λίγο πιο κάτω, το λαγκάδι και ο περιστεριώνας, χωρίς πρόσβαση αυτοκινήτου, κρατάνε την μαγεία του παρελθόντος.


Και, φυσικά, η θέα… Δεν είναι όσο έρημη ήταν τον καιρό του Λύτρα, ή την δεκαετία του ’70, αλλά δεν παύει να είναι αντικείμενο …πόθου (και ανεβάζει τις αξίες των ακινήτων).

Καλό μήνα.

Απογευματινή σιέστα

Το είχα ρίξει στον ύπνο στην ζεστή άσφαλτο (καλά, τέτοια απόλαυση…), όταν σταματάει ένα μηχανάκι 5-10 πόντους μπροστά μου και κατεβαίνει ένα αποτροπιαστικό ον που είχε όρεξη για κουβέντα.

Τον αγνόησα παντελώς στην ησυχία της σιέστας μου, αλλά αυτός δωσ’ του να βγάζει φωτογραφίες, λες και δεν είχε ξαναδεί οχιά στην άσφαλτο. Του άρεσε φαίνεται η ουρά μου που μόλις έχει αρχίσει να αναδημιουργείται μετά από πρόσφατο ατύχημα.

Σε κάποια φάση μου κολλάει τον φακό μπροστά μου, άπαγε της αμαρτίας, λέω μέσα μου, γυρεύοντας πάει ο τύπος, αλλά τον αγνόησα. Ξαφνικά, αρχίζει να χτυπάει τα πόδια του και να με σκουντάει με ένα ξερό κλαδί, κάνοντας νοήματα και δείχνοντας ένα άσπρο πράγμα με τέσσερεις ρόδες που έστριβε την στροφή στην Ξυνάρα.


Με τα πολλά, αυτός στην μέση του δρόμου, σταματημένο και το τετράτροχο, είπα μέσα μου «πολλοί γίναμε εδώ πέρα», πάω μέσα στα χόρτα, ούτε να κοιμηθεί κανείς δεν μπορεί πια σε αυτό το νησί.

Αχινοπόδια (2)

Είπα να λύσω την απορία: Πάνε ή δεν πάνε οι μέλισσες στ' αχινοπόδια; Στάθηκα μπροστά σε ένα, δεν υπήρχε αμφιβολία, άκουσα το βουητό που κάνουν μέλισσες. Δεν είχε πολλές, δύο ήταν, το πολύ τρεις. Ναι, οι μέλισσες πάνε στ' αχινοπόδι, αλλά ελάχιστες, σε σχέση με το πόσες θα πήγαιναν σε ανοιχτό αλίφονα, ή θυμάρι, ή λεβάντα, ή τεύκριο. Προφανώς το λουλούδι είναι δύσκολο, και μόνο λίγες έχουν μάθει να το ανοίγουν και να παίρνουν το περιεχόμενο (που δεν ξέρω αν είναι νέκταρ, ή γύρη, ή και τα δύο).

Προχθές το βράδυ, κάθισα με έναν φίλο που είναι κινητή εγκυκλοπαίδεια για το νησί. Μου είπε πολλά, θα μπορούσα να γράφω μέρες. Επιγραμματικά μόνο αναφέρω, τα Ορλοφικά ήταν λιγότερο εθνοσωτήρια, όσον αφορά τουλάχιστον αυτό το νησί. Ο μοναχισμός, τον μεσαίωνα ίσως και να είχε φορολογικά κίνητρα. Και, το χειρότερο, όλη η ταλαιπωρία μου στα βουνά μπορεί να είναι μάταια, αφού μόλις τα παρατήσω (εύσχημος τρόπος να πω μόλις αποδημήσω εις Κύριον), θα επανέλθουν στην άγρια και κατεστραμμένη κατάσταση που ήταν όταν τα περιέλαβα (30 χρόνια αφού τα είχαν παρατήσει οι προηγούμενοι).

Ωστόσο, το θέμα είναι υπαρξιακό. Επισκευάζω πεζούλες και φυτεύω αμπέλια, άρα υπάρχω.

Πτήσεις

Είπα στο αλλενάκι ότι θα έβρισκα μια γερακίνα για να ανταποδώσω την φιλοφρόνηση. Ευτυχώς οι γερακίνες είναι προβλέψιμες και τις βρήκα την μία στο λαγκάδι ανάμεσα στης Κόρης τον Πύργο και την Αγία Άννα, και την δεύτερη πάνω από τα Πυργιά. Φαίνεται τους αρέσουν οι …αρχαιολογικοί χώροι.

Μου είναι γνώριμες πια. Η μία με ένα φτερό να λείπει στην δεξιά φτερούγα και η άλλη με ένα άσπρο σημάδι στην αριστερή φτερούγα.


Η θέα πέρα από της Κόρης τον Πύργο, προς την Άνδρο, λέει ότι μπορεί και να ρίξει καμιά μπόρα (και με κλικ στην εικόνα θα φανεί κάπως μεγαλύτερη).

Τέζα!

Ησυχία στο νησί. Ήρθαν οι Αθηναίοι του Σαββατοκύριακου, αλλά δεν έρχονται από αυτήν την πλευρά, και σίγουρα δεν παίρνουν τα βουνά, επομένως δεν έχω δει ψυχή, δεν ξέρω τι γίνεται, και όπως συμβαίνει τελευταία, αργά το Σάββατο, είμαι …τέζα.

Τόσο «τέζα» που δεν αντέχω ούτε να σκεφτώ, ούτε να γράψω. Η γεωργική του Σαββατοκύριακου και το blogging είναι τελικά λίγο αντικρουόμενα…


Συννέφιασε σήμερα μετά το μεσημέρι, σαν να ήθελε να βρέξει, αλλά καθάρισε. Κάπου μέσα στα σύννεφα ήμουν και εγώ.

Ωραία κυρία του Μεσαίωνα

Τι περίεργη βδομάδα… Βρήκαν με μερικούς μήνες καθυστέρηση τον κύριο της Ζήμενς στο Μόναχο. Εν τω μεταξύ μάλλον άσχετους κυνηγούν, λέω εγώ, κατά παραγγελία, κανέναν άρρωστο συνταξιούχο, κάποιον ξοφλημένο πολιτικό, κανέναν άσχετο υπάλληλο. Τους βασικούς παίχτες δεν τους συζητά κανένας. Λες και η Ζήμενς δεν ήταν ο εργοδότης ή ο εντολέας του κάθε κυρίου Χ… Λες και τα 100 τόσα εκατομμύρια που δόθηκαν για μίζες δεν τα πήραν επώνυμοι εν ενεργεία πολιτικοί. Για αυτούς δεν θα ακούσουμε τίποτα, και ο ξεχασμένος κύριος Λυκουρέζος, δεν ασχολείται ποτέ με τέτοια θέματα.


Έτσι πάει. Παραμύθι και θέατρο, και εμείς νομίζουμε ότι παρακολουθούμε ειδήσεις. Τα νέα μέτρα της κυβέρνησης εικάζω εγώ ο άσχετος προδικάζουν ότι περιμένουν να μεταθέσουν το πρόβλημα, οσονούπω, στον επόμενο.

Η όμορφη κυρία της εικόνας είναι του 18ου αιώνα; Την Παναγία απεικονίζει, νομίζω, αλλά σίγουρα είχε ωραίες τέτοιες κυρίες τον …Μεσαίωνα.

Καλό Σ/Κ

Καλοκαιρινές μπόρες

Καταμεσής καλοκαιριού είχαμε σποραδικές μπόρες και δρόσισε. Στα βόρεια προάστια της Αθήνας έριξε πολύ νερό, αλλού καθόλου. Στο νησί έπεσαν ελάχιστες ψιχάλες, ίσα ίσα για να προκαλέσουν μυκητιάσεις στις ντομάτες και τα πεπόνια (μου λένε οι φίλοι μου που είναι αγρότες).

Οι καλοκαιρινές βροχές είναι ωραίες γιατί καθαρίζουν τα χρώματα και βάζουν καινούργια σχήματα στον ουρανό.

Στις διαδικτυακές περιπλανήσεις, πάντα χαίρομαι να συναντώ φίλους από άλλους κόσμους. Είτε είναι κάποια άλλη ιστοσελίδα, είτε από άλλη ήπειρο. Ο καθένας μας στον μικρόκοσμό του, και συναντιόμαστε, έκπληκτοι που υπάρχει και κάποιος άλλος απέναντι ή δίπλα μας.

Σαν να είμαστε σε μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας (ο Ισαάκ Ασίμοφ μου έρχεται κατά νου) σε μια εικονική πραγματικότητα γνωριμιών αγνώστων, αλληλουχία μονολόγων, επαφών μέσα από ευρυζωνικά δίκτυα… Πάσχουμε από μοναξιές; Ή μας αρέσει η επαφή εκ του ασφαλούς;

Στο άλλο θέμα, για την ώρα, οι Καλοί κερδίζουν...

Από άλλη διάσταση

Το μυαλό μου είναι αλλού. Η αγορά και οι καιροί δύσκολοι… Και οι ανθρώπινοι εγωισμοί, συνηθισμένοι στις παλιές τους συνήθειες είτε αρνούνται να καταλάβουν ότι κάτι έχει αλλάξει, είτε μην έχοντας τίποτα να χάσουν συνεχίζουν την τακτική του ψέματος στις σκοτεινές γωνιές της ύπαρξής τους.

Αυτοί που παρίσταναν τόσα χρόνια τους σοβαρούς και αξιόλογους, εξ’ άλλου δεν έχουν τίποτα να χάσουν, ξέροντας ότι η άλλη πλευρά δεν θέλει να τους κολλήσει στον τοίχο, και συνεχίζουν να διαχέουν δηλητήριο και δυσοσμία πιστεύοντας ότι κάτι έχουν να κερδίσουν.

Σας διαβεβαιώνω ότι τίποτα από όλα αυτά δεν έχει σχέση με το νησί. Είναι από άλλη διάσταση, από άλλη ζωή, άλλη ψευδαίσθηση πραγματικότητας. Χμμ… τι κρίμα να κωλύεσαι να εκφραστείς ελεύθερα στο διαδίκτυο…

Να με συγχωρέσετε, είμαι σκασμένος με άλλα θέματα, αλλά, για να χρησιμοποιήσω την γλώσσα φίλου σχολιαστή, πιστεύω ότι, στο τέλος, θα υπερισχύσει το …Φως