Λίγο ακόμη

Όλη μέρα βρέχει σήμερα. Μελαγχολικά και μουντά. Ο Νότιος άνεμος σφυρίζοντας κάνει τα παραθυρόφυλλα να θορυβούν, τα δέντρα να χτυπιούνται αλύπητα

και εγώ αναπολώ την προηγούμενη Τετάρτη-μόνο 4 μέρες πριν ήταν;-βλέποντας λίγες ακόμη φωτογραφίες από το αναπάντεχο εκείνο πρωινό.

Σπάνιο θέαμα για τα μάτια μας-τα μάτια των Κυκλαδίτικων νησιωτών- ίσως όχι τόσο σπάνιο για την αγαπητή μας γειτόνισσα, την Άνδρο και σίγουρα κάτι το συνηθισμένο για τους Βορειοελλαδίτες.

Ας απολαύσουμε, λοιπόν, λίγες ακόμη απόψεις της χιονισμένου Τήνου ελπίζοντας σε μια ακόμη επίσκεψη των λευκών νιφάδων στο άμεσο μέλλον.






Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία, λένε.







Στο μεταξύ διανύουμε την εβδομάδα των αποκριάτικων εκδηλώσεων με αποκορύφωμα τη μεγάλη παρέλαση με άρματα και καρναβαλιστές στην παραλία της Χώρας την ερχόμενη Κυριακή.


Με τη λήξη της παρέλασης θα πραγματοποιηθεί και το έθιμο του κάψιμου του Καρνάβαλου, το οποίο φέτος θα γίνει στην πλατεία του χωριού της Κώμης.

Ευχαριστώ τη φίλη μου για το φωτογραφικό υλικό που μου παρείχε.

Πως φτάσαμε ως εδώ (2)

Η οικονομική ή, για την ακρίβεια, η επιχειρηματική Ιστορία της Νεότερης Ελλάδας, είναι σχετικά εύκολη υπόθεση, αν έχεις την υπομονή να το δεις λίγο από μακριά. Το Ελληνικό Κεφάλαιο αναπτύχθηκε μετά τον Εμφύλιο, αλλά έφτασε σε αδιέξοδα στα τέλη της δεκαετίας του ’60. Αυτά τα διαχειριστικά αδιέξοδα συνέπεσαν με πολιτικά αδιέξοδα, ή ψυχροπολεμικές ή άλλες προβοκάτσιες (θα αργήσουμε να μάθουμε με βεβαιότητα) και βρεθήκαμε το 1974 με λιγότερη Κύπρο και σε πλήρη σύγχυση.


Η θέση μας σε αυτόν εδώ τον χώρο είναι συνυφασμένη με μεγάλες γεωπολιτικές κόντρες. Μου αρέσει να αρχίζω με τα Ορλωφικά και τον Γαλλο-Αγγλικό πόλεμο των 7 ετών που ανέφερα πριν μερικές μέρες εδώ και εδώ. Από τον πόλεμο των 7 ετών, στον 18ο αιώνα, τρώγονται μεταξύ τους οι Ευρωπαίοι, δηλαδή οι Άγγλοι, Γάλλοι, Πρώσοι, Αυστριακοί και Ρώσοι, αρχικά για τον έλεγχο της Ευρώπης, αλλά λίγο αργότερα για τον έλεγχο της Ινδίας και της Μέσης Ανατολής.


Έχουμε την κακή τύχη να είμαστε στην περιφέρεια της Ευρώπης και της Ασίας, στο θαλάσσιο πέρασμα της Αγγλίας, για τις αποικίες της, και όλης της Δυτικής θαλασσοκρατορίας για τα πετρέλαια της Μέσης Ανατολής. Τα ίδια πετρέλαια φαίνεται να λιγουρεύονται και οι Γερμανοί, είτε μέσω ΝΑ Ευρώπης είτε μέσω Καυκάσου. Το πράγμα γίνεται χειρότερο: Οι Ρώσοι πολύ θα ήθελαν να ελέγχουν την Ανατολική Μεσόγειο, είτε για πάρτη τους, είτε για να μην την ελέγχουν οι άλλοι.


Αυτές οι Μεγάλες Δυνάμεις μας έφτιαξαν, και αυτές τσακώνονται ποια θα μας ξεκάνει για να μας «σώσει» ή για να κάνει ζημιά στους …άλλους. Η ύπαρξή μας από το 1829 μέχρι το 1945 είναι η σχέση μας, όχι πάντα αγαθή με αυτές τις Μεγάλες Δυνάμεις, και πάντα, βρεθήκαμε, όχι 100% με την θέλησή μας, με την πλευρά της θαλασσοκρατορίας των Άγγλων. Ακόμα και το 1940, δεν ήταν καθόλου σίγουρο ότι είχαμε όρεξη να εμπλακούμε, αλλά αν είμαστε ουδέτεροι ή αδιάφοροι ή διχασμένοι σε εμπλοκή κατά των Γερμανών, δεν μπορούσαμε παρά να αντισταθούμε κατά των Ιταλών. Έτσι βρεθήκαμε πάλι, με τους Άγγλους. Οι Σοβιετικοί, στην αρχή ήταν με τους Γερμανούς (ψάξτε το σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότωφ), αλλά τα χάλασαν, και «συμμάχησαν» με τους Άγγλους. Κατά κάποιον άσχημο τρόπο, η Αντίσταση του 1940-45, ακολούθησε, εν μέρει, αυτές τις λυκοφιλίες.



Μάλλον επειδή είμαστε παραθαλάσσιοι, βρεθήκαμε πάλι με την θαλασσοκρατορία αρχικά δηλαδή τους Άγγλους και σύντομα τους Αμερικανούς, λίγο με την Γιάλτα και έμπρακτα με το αποτέλεσμα του Εμφυλίου Πολέμου. Με εξαίρεση τις Αγγλικές μηχανορραφίες στην Κύπρο, τα πράγματα θα ήταν ήσυχα, αν κάπως, δεν είχαμε την περίεργη υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ (με τον Ανδρέα Παπανδρέου;) και την Αποστασία (με τον Κ. Μητσοτάκη) του 1965.


Αυτά στην μέση του Ψυχρού Πολέμου, λίγο μετά την Κούβα και με το Βιετνάμ να χειροτερεύει. Το 1967 είχαμε Χούντα που τέλειωσε όταν, με καθυστέρηση, οι Άγγλοι πέτυχαν την de facto διχοτόμηση της Κύπρου.


Τα πράγματα περιπλέχτηκαν το 1989 με την πτώση του τοίχου του Βερολίνου, και την επανένωση των Γερμανιών. Είναι ενδιαφέρον ότι ούτε η Αγγλία (η Θάτσερ), ούτε η Γαλλία (ο Μιτεράν) ήταν υπέρ της επανένωσης. Φαίνεται, μάλιστα, ότι ο Μιτεράν δέχτηκε τελικά, υπό τον όρο ότι οι Γερμανοί θα δεχόταν το ευρώ και την νομισματική ένωση που έγιναν το 1999 και το 2002 αντίστοιχα.


Και όλα ήταν στάσιμα και σταθερά μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2001 και την κατάρρευση των Δυτικών αγορών το 2008. Θεωρώ ότι τα δύο συνδέονται.. Θεωρίες πάντα υπάρχουν, με γνώμονα το «ποιος ωφελείται», αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία. Σημασία έχει ότι έπαψε να έχει στρατηγική σημασία η Ελλάδα σας «σύμμαχος της Δύσης εναντίον των κομμουνιστών», και από την εποχή του Σημίτη είναι σαφώς «Ευρωπαϊκή», κάτι για το οποίο συχνά πανηγυρίζουμε.


Δυστυχώς, είμαστε στην Ενωμένη Ευρώπη, αλλά όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες είναι πολλές και διαφορετικές Eμείς όπως λέει και ο Άλκιμος, μάλλον δεν κάναμε καλή αυτοδιαχείριση. Οι αγορές το βλέπουν αυτό, εξ ού και τα περιβόητα, πλέον, spreads. Ταυτόχρονα, είναι σαφές ότι ούτε το ΝΑΤΟ είναι αυτό που ήταν ούτε η ..ΕΟΚ. Οι ίδιες «Μεγάλες Δυνάμεις» που είχαν δική τους ατζέντα σε σχέση με την Ανατολική Μεσόγειο και τις παραθαλάσσιες χώρες της, τώρα έχουν οικονομικές και στρατηγικές διαφορές. Για να το πω απλά και ίσως απλοϊκά, ο κόσμος γύρω μας αρχίζει να θυμίζει σε μερικά πράγματα 1910 και σε άλλα 1930. Οι Γερμανοί και οι Ρώσοι έχουν μια συνύπαρξη που έχει σχέση με τροφοδοσία ενέργειας (και ίσως ατσαλιού και άλλων μετάλλων), οι Αμερικανοί έχουν τα δικά τους στην Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία, και οι Άγγλοι με τους Αμερικανούς, αλλά δεν ξεχνούν και τις δικές τους ατζέντες.

Και εμείς; Υπερχρεωμένοι, περιμένουμε να μας σώσουν οι …«Ευρωπαίοι», αλλά οι «Ευρωπαίοι» έχουν αφήσει κακές μνήμες, και δεν φημίζονται για ελεήμονα φιλευσπλαχνία. Οι Αγγλοαμερικάνοι, αν είναι μαζί σε αυτήν την άσκηση, εκτιμώ ότι δεν βλέπουν με καθόλου καλό μάτι την Γερμανορωσική προσέγγιση, ή την έξοδο της Γερμανίας στην Ανατολική Μεσόγειο, ή την έμμεση έξοδο της Ρωσίας (και των αγωγών της) στην περιοχή. Οι Τούρκοι ικανότατοι στο να παίζουν δικό τους παιχνίδι, οι Αλβανοί δεν έχουν ξεχάσει την Μεγάλη Αλβανία, οι Σκοπιανοί κάπως δεν είναι Μεγάλη Βουλγαρία, αλλά σαν «Μακεδονία»… τι διαφορά έχει;


Και πείτε μου εσείς τώρα… Σε όλο αυτό το σκηνικό ποιος ωφελείται αν Ελληνοποιήσουμε κάμποσους Αλβανούς και μωαμεθανούς Πακιστανούς και άλλους Αφρικάνους;

Πως φτάσαμε ως εδώ (1)

Το πρόβλημα, όπως το καταλαβαίνω επιφανειακά, είναι (α) ότι, κάπως, έχουμε αναδουλειές, (β) ακούμε ότι το πρόβλημα είναι διεθνές, (γ) μαθαίνουμε ότι η Ελλάδα ειδικά έχει πρόβλημα, (δ) βρεθήκαμε να χρωστάμε και σε προσωπικό και σε εθνικό επίπεδο, (ε) το πρόβλημά μας επηρεάζει το ίδιο το Ευρώ και (στ) τα πράγματα μάλλον θα γίνουν …χειρότερα.

Υπάρχουν «Ελληνικοί» λόγοι και «διεθνείς» λόγοι που φτάσαμε ως εδώ. Οι «Ελληνικοί» λόγοι έχουν σχέση με την δομή της Ελληνικής οικονομίας όπως διαμορφώθηκε από τον Β’ Π.Π., μέχρι την Χούντα, και, στην συνέχεια, από την άνοδο του Πασόκ μέχρι τις Κυβερνήσεις Μητσοτάκη και Σημίτη, και ,στην πρόσφατη φάση από το 2004, μέχρι σήμερα.


Μετά τον Β’ Π.Π. η Ελλάδα, πλήρως κατεστραμμένη ξαναχτίστηκε με ξένη οικονομική βοήθεια, και λίγο κρυμμένο ελληνικό κεφάλαιο, από μια ομάδα επιχειρηματιών που σε μερικά θέματα ήταν ήρωες και δημιουργοί, και σε άλλα, ήταν αναποτελεσματικά ολιγοπώλια, ωστόσο το αποτέλεσμα ήταν το «οικονομικό θαύμα» της δεκαετίας του ‘50 και του ’60 που όμως είχε δύο χαρακτηριστικά. Η Ελλάδα εξακολουθούσε να έχει πολλούς στο οικονομικό περιθώριο, ή απλά «φτωχούς» ή «αδικημένους». Αυτό που δεν ακούστηκε, αλλά διακωμωδήθηκε σε κινηματογραφικές ταινίες της εποχής, ήταν ότι σιγά σιγά, αρκετοί «πλούσιοι» υπό το καθεστώς συναλλαγματικών περιορισμών και, κατά την άποψή τους, υψηλής φορολογίας, ανακάλυψαν ότι τους συνέφερε η μαζική εξαγωγή συναλλάγματος.


Η οικονομική ιστορία του τέλους της δεκαετίας του ’60 υπερκαλύφθηκε από γεγονότα του ευρύτερου ψυχρού πολέμου, και συγκεκριμένα του πολέμου στο Βιετνάμ, που, σε συνδυασμό με τις τότε εγχώριες πολιτικές εξελίξεις, είχε σαν συνέπεια την Χούντα. Επί Χούντας, οι περιορισμοί σε εργατικές διεκδικήσεις επέτρεψαν κάποια «επιχειρηματική» ανάπτυξη στην αρχή αλλά αυτό δεν μπορούσε να διατηρηθεί και εκφυλίστηκε.


Με το Πασόκ του ’81 έγινε μια αναδιανομή του ιδιωτικού πλούτου, σε «Νέα Τζάκια» (αρχικά μέσα από κρατικοποιήσεις), αν και αυτό που θυμούνται οι περισσότεροι είναι ή αύξηση στις συντάξεις, η ενίσχυση συνδικάτων αλλά και των οικονομικά αδύνατων τάξεων. Αν είσαι οπαδός του Πασόκ, θυμάσαι την αναγκαία διεύρυνση της Μεσαίας Τάξης και την στήριξη των αδυνάτων, αν είσαι πολέμιος του Πασόκ θυμάσαι την καταστροφή της εθνικής οικονομίας και την απαρχή των οικονομικών προβλημάτων που καλείται να λύσει η σημερινή Κυβέρνηση. Τα υπεραπλοποιώ, βεβαίως, και πολλοί θα έχουν διαφορετική άποψη, αλλά πιστεύω ότι η αλήθεια είναι κάπου εκεί στην μέση… Το αποτέλεσμα ωστόσο είναι ότι η Ελλάδα έμεινε πολύ πίσω σε σχέση με την ανάπτυξη του υπόλοιπου Δυτικού κόσμου, ενώ όσοι είχαν λεφτά, και μπορούσαν να τα στείλουν στην …Ελβετία, το έκαναν. Κατά μερικές εκτιμήσεις, το 1989 οι (παράνομες, με τα Ελληνικά δεδομένα) καταθέσεις στο εξωτερικό ήταν περίπου ίσες με το έλλειμμα.


Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη, με διάφορα δήθεν «φιλελεύθερα» προσχήματα, έκανε ένα πράγμα: Προσκάλεσε το «ξένο» δηλαδή το Ευρωπαϊκό κεφάλαιο, στην ελληνική οικονομία. Αυτό είχε αντιδράσεις από το ελληνικό κεφάλαιο, αλλά άνοιξε και τους ασκούς του Αιόλου σε μια νέα κατάσταση.


Η προσέλκυση και πλήρης υπερίσχυση του «Ευρωπαϊκού» κεφαλαίου έγινε επί Σημίτη. Κάθε ελληνική οικονομική δραστηριότητα έγινε υποψήφια για εξαγορά, είτε ήταν εξοχικά στην επαρχία, είτε μεγάλες κρατικές εταιρίες. Μπορεί η απόκτηση του ελέγχου του ΟΤΕ από Γερμανούς να έγινε επί Καραμανλή του β', αλλά η βάση τέθηκε αρχικά επί Μητσοτάκη και αργότερα επί Σημίτη. Επί Σημίτη έγιναν και άλλα πράγματα: Εν όψει της ένταξής μας στο Ευρώ, απελευθερώθηκε το συνάλλαγμα. Όλα τα παράνομα ελληνικά λεφτά ξαναήρθαν στην Ελλάδα. Επίσης, έπεσαν τα επιτόκια. Αυτά τα δύο γεγονότα εκτίναξαν το Χρηματιστήριο στα ύψη και δημιούργησαν την καταπληκτική ευφορία του 1997-2000. Αυτά τα δύο γεγονότα ξεκίνησαν και την εκρηκτική ανάπτυξη στην Τήνο. Τότε, για πρώτη φορά, ο μέσος Έλληνας είχε ή εμφάνισε διαθέσιμα χρήματα, και, επεκτάθηκε σε εξοχικά.


Την ίδια περίοδο έγινε και κάτι άλλο. Εδραιώθηκαν και επεκτάθηκαν οι τρεις Ελληνικές ιδιωτικές τράπεζες. Η μία ήδη υπήρχε, η δεύτερη και η τρίτη εμφανίστηκαν από το πουθενά, ως εκ θαύματος αγοράζοντας και ανακυκλώνοντας τράπεζες με αμαρτωλό παρελθόν από την περίοδο του Πασόκ του 81. Οι νέες τράπεζες, σε συνδυασμό με πραγματική ή πλασματική αίσθηση ευημερίας του κόσμου, είχαν σαν συνέπεια την αύξηση του ατομικού δανεισμού. Αν δεν είχες λεφτά να αγοράσεις εξοχικό, ή κότερο, ή ακριβό αυτοκίνητο, δανειζόσουν. Και το έβλεπε ο γείτονας και δανειζόταν και αυτός. Ο «πλούτος» στην Τήνο από το 2000 και μετά είναι συνέπεια αυτής της αύξησης του δανεισμού των Αθηναίων.


Παράλληλα, και το Ελληνικό Δημόσιο δανειζόταν, για να φτιάξει δρόμους, δανειζόταν για γέφυρες, δανειζόταν για τα Ολυμπιακά έργα, δανειζόταν για παροχές, δανειζόταν για να συντηρήσει το όλο και διογκούμενο Κράτος. Μα ο κάθε ένας από εμάς δανείστηκε για να φτιάξει το σπίτι του, ή για να περάσει καλά τις γιορτές, ή για να πάει διακοπές. Εύκολα και φτηνά τα δανεικά, γιατί να μην περάσουμε όλοι καλά;


Τόσο σαν χώρα, όσο και σαν άτομα, δανειστήκαμε και ξοδέψαμε τα δανεικά είτε σε κατανάλωση, είτε σε αναποτελεσματικές επενδύσεις, είτε σε σπάταλες επενδύσεις. Από πολλές (να μην πω όλες) τις κρατικές επενδύσεις, βγήκαν μίζες, ποσοστά, δωράκια, κλοπές. Και αυτά πήγαν σε κατανάλωση, αν και μερικά κρύφτηκαν σε νέες Ελβετίες (για τον φόβο της Εφορίας). Από όλα τα λεφτά που κερδήθηκαν, επίσης πολλά κρύφτηκαν (πάλι από φόβο της Εφορίας).


Και τώρα; Τώρα, εν μέσω διεθνούς και ελληνικής ύφεσης, γεωπολιτικών τριγμών, νέου Ψυχρού Πολέμου, με όλους μας υπερχρεωμένους, χωρίς προοπτική εσόδων και αυξήσεων, καλούμαστε να ξεχρεώσουμε… Σχεδόν αδύνατο…

Στο επόμενο, αν αντέξω, θα αναφερθώ στο διεθνές περιβάλλον, και στο μεθεπόμενο, αν το θυμηθώ, θα γράψω για το τι νομίζω γίνεται από εδώ και πέρα.

Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων Αιγαίου (2)

Πρόσκληση
σε ανοικτή δημόσια Συνέντευξη Τύπου

Εν όψει της επικείμενης συζήτησης στη Βουλή του Νομοσχεδίου για τις

Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας,

το Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητος
και το Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων Αιγαίου
σας προσκαλούν
την Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 2010, ώρα 6μμ-8μμ
σε ανοικτή δημόσια Συνέντευξη Τύπου με θέμα

«Η αλήθεια για τα αιολικά πάρκα»

στα γραφεία του Επιμελητηρίου, Καλλιδρομίου 30 & Ζωοδόχου Πηγής, Αθήνα

Οι περιβαλλοντικές και πολιτιστικές οργανώσεις και φορείς που ενδιαφέρονται να συμμετέχουν ή να κάνουν παρέμβαση,μπορούν να το δηλώσουν στο τηλ. 210-3823.850

και να σας πω εγώ μια περίληψη, χωρίς να ξέρω τι θα γίνει εκεί:

Μύθος 1: Κλιματική αλλαγή. Το ότι το λένε οι εφημερίδες και τα κανάλια, δεν σημαίνει ότι υφίσταται, ή ότι έχει σημασία. Το κλίμα αλλάζει τα τελευταία χ δισεκαττομύρια χρόνια. Άλλοι λένε ότι πλανήτης ζεσταίνεται, αλλοι οτι κρυώνει. Αυτοί που λένε ότι ζεσταίνεται έχουν γίνει τσακωτοί να μαγειρεύουν τα νούμερα!

Μύθος 2: Ανθρωπογενής η κλιματική αλλαγή. Ή τερμιτογενής, ή ηφαιστιογενής. Ο άνθρωπος μολύνει, αλλά δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι ζεσταίνει. Το κλίμα κατά 99,99% εξαρτάται από αλλαγές στην ηλιακή δραστηριότητα. Το υπόλοιπο εξαρτάται από την τροχιά της ...Σελήνης

Μύθος 3: O τσάμπα αέρας και η φτηνή αιολική ενέργεια! Το αιολικό ηλεκτρικό είναι 300% ακριβότερο από το συμβατικό θερμοηλεκτρικό

Μύθος 4: Οι ΑΕΠ μειώνουν την εξάρτηση από τα πετρέλαια. Τρίχες. Οι ΑΠΕ είναι το άλλοθι των πετρελαιάδων και του αερίου.

Μύθος 5: Οι ΑΕΠ είναι για αειφόρο ανάπτυξη. Ψέμα. Απλά ακριβαίνοντας το ρεύμα, φτωχαίνουν τις περιοχές όπου τοποθετούνται δημιουργώντας ύφεση και φτώχεια. Και τι γίνεται η αειφορία μετά 20 χρόνια που θα σαπίζουν;

Μύθος 6: Οι ΑΕΠ είναι οικολογικές. Ουουου... και οι μπουλντόζες, και οι μπετονιέρες, και η καταστροφή των βουνών...

Μύθος 7: Οι ΑΕΠ είναι όμορφες. Εδώ πάω πάσο. Μου αρέσει να βλέπω αιολικά πάρκα στον ορίζοντα... και να τα ακούω την νύχτα...

Αν γλυτώσουμε την καταστροφή, θα είναι επειδή δεν έχουν λεφτά για πέταμα... Και σας ρωτώ: δεν σας κάνει εντύπωση, που με τόση προπαγάνδα, ΚΑΝΕΙΣ μα ΚΑΝΕΙΣ δεν μιλάει για το προφανές: εξοικονόμηση! Οδήγηση με 95-100 χλμ/ώρα αντί 120-140 χλμ/ώρα: εξοικονόμηση 20% στην βενζίνη.

"Πίσω"

Μέχρι που έγινε ο χωματόδρομος από την Αετοφωλιά προς Πλατειά, τα μέρη αυτά ήταν προσιτά μόνο σε καθαρόαιμους γεωργούς, 1,2,3 ώρες περπάτημα, πρωί βράδυ. Μετά έγινε ο χωματόδρομος, και οι γεωργοί πήγαιναν με τα αγροτικά τους. Σπάνια περνούσε κανένα ΙΧ.

Μετά η περιοχή χαρακτηρίστηκε μία σκοτεινή νύχτα λίγο πριν πέσει η Κυβέρνηση Σημίτη, «βιομηχανική ζώνη», ή όπως μου είπε ένας ειδικός, με απορία, η «χαβούζα της Τήνου». Κανείς δεν έδωσε σημασία, γιατί όσοι είμαστε από το μέρος αυτό, δεν φανταζόμαστε ποτέ ότι θα άλλαζε ή θα το πείραζαν.

Μετά έγινε άσφαλτος και πανηγυρίζαμε, επιτέλους θα έπαιρνε αξία ο τόπος. Μετά ήρθε και η μεσαία τάση… Δεν την έσβησα αυτή την φορά από την εικόνα, για να φαίνεται. Ομολογώ ότι κάτι δεν μου άρεσε όταν έγινε άσφαλτος, και θεώρησα ήττα, και τέλος εποχής, την μεσαία τάση.


Πίσω στην εικόνα, δύσκολα θα είχε μέλισσες σε αυτά τα σκαλιά αν δεν υπήρχε δρόμος, και το συγκρότημα από πέτρινα κτίσματα, όχι μακριά από ερείπια ελληνιστικού πύργου, μου κεντρίζει την φαντασία. Προς γνώση, τα κτίσματα αυτά, αν δηλωθούν στην εφορία, είναι «οικίσκοι», «αγροικίες», «σπίτια εκτός σχεδίου» τα λέω εγώ. Χμμμ… μπορώ να σας κάνω εκτιμήσεις αξίας σαν «σπίτια» ή σαν απλές πέτρες.

Την περιοχή αυτή οι κατωμερίτες την λένε «Πίσω», επειδή είναι πίσω από το βουνό που είναι βόρεια από τα 4 χωριά. Ήμουν από την αρχή καχύποπτος… Πως το έπαθε η «πολιτεία» που μας αγνοεί περίπου εντελώς, να ενδιαφερθεί να κάνει δρόμο… Βέβαια, οι καιροί μπορεί και να αλλάζουν. Αυτό ο δρόμος είναι ο μόνος «πράσινος» στους τουριστικούς χάρτες της Τήνου. Και πολλοί μόνιμοι και περαστικοί τουρίστες περνάνε από εδώ, κυρίως το καλοκαίρι… Και όλη η περιοχή είναι γεμάτη «σπίτια εκτός σχεδίου», εκκλησάκια, πηγές, αρχαία, και μονοπάτια.

Λευκό ξύπνημα

Μεγάλη έκπληξη για την Τήνο το σημερινό πρωινό, αφού σχεδόν όλο το νησί ήταν ντυμένο στα λευκά.

Να μια πρώτη γεύση λοιπόν από το σημερινό θέαμα που αντικρύσαμε όλοι σήμερα. Τα λεωφορεία δεν μπορούσαν να περάσουν, τα παιδιά δεν πήγαν σχολείο, δεν νομίζω όμως ότι τους πείραξε και ιδιαίτερα.

Η χαρά βέβαια θα κρατήσει λίγο αφού ήδη λιώνουν, εκτός αν το βράδυ ξαναεπιστρέψει ο χιονιάς δριμύτερος (εντελώς απίθανο όμως).



Όσοι απο σας λοιπόν μπορείτε, βάλτε κατάλληλο ρουχισμό και εξορμήστε όσο προλαβαίνετε ακόμη. Ποτέ δεν κρατάει πολύ.


Ενδιαφέρον πάντως προκάλεσε το γεγονός μιας που έγινε ειδική μνεία για την χιονισμένη Τήνο στα κανάλια της TV.

Αργήσαμε να δούμε άσπρη μέρα στο νησί, αλλά ο Φεβρουάριος μας αποζημίωσε.

Περιμένοντας τους βαρβάρους

Μιλούσα σήμερα με ένα φίλο μου από το νησί... Μιλήσαμε για την "κρίση" και τα "μέτρα" και τις πιθανές δύσκολες μέρες που ίσως έρθουν (έχουν γίνει σαν τους βαρβάρους οι "δύσκολες μέρες"). Έφτασε η κουβέντα και στο προσφιλές θέμα των αιολικών πάρκων, που σαν άλλοι "βάρβαροι" έρχονται και αυτές. Και στην κουβέντα επάνω, θυμήθηκα τους πυλώνες και πως οι κάτοικοι ή μια ομάδα κατοίκων τους μπλόκαρε... Χρόνια μετά εκείνη την άσκηση έμαθα από γνωστό ιδιοκτήτη αιολικής εταιρίας, ότι οι πυλώνες στην Τήνο ήταν για να μπουν αιολικά πάρκα!... Χωρίς πυλώνες, δεν θα είχε κανείς τι να κάνει το ρεύμα... Τώρα βέβαια, έχουν βάλει πολλές και πολλαπλές γραμμές μεσαίας τάσης, με σκοπό να το μαζεύουν και να το μεταφέρουν στην Άνδρο, και από εκεί ...μέσα.

Τότε επικρατούσε η άποψη ότι τα αιολικά πάρκα είναι "καλά" και ο αέρας "τσάμπα". Το "τσάμπα" είναι εύκολο να σχολιαστεί: Το αιολικό ρεύμα στοιχίζει πάνω από 3 φορές, ή 300% πάνω από το συμβατικό, αλλά για αυτό θα γράψω κάτι προσεχώς, ώστε τουλάχιστον να μην παραμυθιαζόμαστε. Τότε επικρατούσε η άποψη ότι θα τοποθετηθούν, 4 ή 5 ή το πολύ 10 μηχανάκια... Πως σας φαίνεται το 100, 200 ή 300; Και θα κάνει καλό στον τουρισμό και το ...κλίμα (αλλά θα σταματήσει την δόμηση χαχαχα).

Αν νομίζατε ότι οι πυλώνες είναι άσχημοι... Περιμένετε να δείτε τα θηρία που είναι και 3-4 φορές πιο μεγάλα...

Χμμ... Δήμαρχε...

Είδα το ημερολόγιο του 2010 του Δήμου Εξωμβούργου.

"...Αιτία να ενδιαφερθούμε όλοι μας για την συντήρηση και την διάσωση όλων αυτών των λαϊκών κτισμάτων που μέρα με την μέρα φθείρονται και χάνονται, εγκαταλελειμένα σε κάθε γωνιά της τηνιακής υπαίθρου, των οποίων η χρήση έχει περιοριστεί και μόνο στο να προσφέρουν ευχάριστες εκπλήξεις και οπτικές εναλλαγές στον κάθε περιπατητή"...

λέει ο Δήμαρχος στην χαιρετιστήρια επιστολή του... Χμμ... Δήμαρχε...

Μπορεί αν είμαι εκκεντρικός, αλλά σε τέτοια κτίσματα, έχω διανυκτερεύσει πολλές φορές τα τελευταία χρόνια. Ναι, ξέρω, χρειάστηκαν κάποια συντήρηση, αλλά προτίμησα την συντήρηση από κάποιο καινούργιο αυτοκίνητο, δεν ήταν τόσο ακριβή. Κίνητρό μου δεν ήταν τίποτε άλλο από την θέα του τοπίου, οι κορυφογραμμές, η μετάβαση από την νύχτα στην αυγή σε μέρη με αέρα και ξαστεριές και κορυδαλλούς με το πρώτο φως. Και, ναι, η εκκεντρική ευχαρίστηση ενός αλωνιού με κριθάρι και άχυρα, όπως το ήξεραν οι παππούδες σου.

Αυτά με κράτησαν στην Τήνο. Αυτά, αν το καλοσκεφτείς, φέρνουν και κρατούν τους τουρίστες που έρχονται για περιπάτους στα μονοπάτια (δρόμους - συγγνώμη...) και τα φρύγανα με θέα την Χίο, την Δήλο ή την Ικαρία. Αυτά είναι που κάνουν την Τήνο τόπο προορισμού όλο τον χρόνο, και όχι μόνο τον 15αύγουστο, ή τις καλοκαιρινές διακοπές. Αυτά, είναι η Τήνος.

Θα έχεις ακούσει βέβαια ότι σχεδιάζουν να τα αλλάξουν αυτά... Θα συμβούλευα να αντισταθείς. Θα συμβούλευα όσους από εσάς έχουν σχέση με την Τήνο να αντισταθείτε. Ούουουου... θα σας τάξουν "έσοδα", "απασχόληση"... Μην τους πιστέψετε. Μην πετάξετε το νησί σας στα αζήτητα, τώρα που το βλέπετε ξανά, με τα μάτια των παππούδων σας, μπορείτε, αν θέλετε, να το σώσετε.