Έρημες παραλίες

Σε όλους μας αρέσουν τα ανέγγιχτα τοπία, αλλά με την πρώτη ευκαιρία τα πειράζουμε. Αυτό, δεξιά, είναι το Δρακονήσι, στην Βόρεια Τήνο. Απλησίαστη περιοχή με μελτέμι, και βράχος κατά τα άλλα φιλόξενος μόνο στις βαρβακίνες,(μαυροπετρίτες) που φωλιάζουν εκεί, και στα απότομα βράχια απέναντι.


Δεν θα έπρεπε ίσως να δείχνω τέτοια μέρη γιατί είμαι σίγουρος ότι διάφοροι θα τα δουν και θα πουν: «Να ένα μέρος που θα μπορούσαμε να πάμε έναν δρόμο και να το αναπτύξουμε».

Αναρωτιέμαι αν κάποτε θα είναι εξαιρετικά σπάνιο να βρεις μια έρημη παραλία που δεν πάει δρόμος για το δικαίωμα να περπατήσεις ως εκεί, 2 ώρες δρόμο και 2 η επιστροφή, 4.

Ή θα είναι μόνο στις μνήμες και τα ποιήματα οι έρημες παραλίες;

Αγαπιανή

Συμπτωματικά, και για λόγους που δεν ξέρω, δεν μου αρέσει πια η θάλασσα το καλοκαίρι. Ίσως γιατί δεν έχει πια σαργούς στις πλάκες 20-30 μέτρα από την παραλία. Ίσως γιατί μεγάλωσα και οι βουτιές μου φέρνουν πονοκεφάλους. Ίσως γιατί σοβάρεψα και δεν περνάω ώρες να χαζεύω τους κόκκους της άμμου, σκεπτόμενος ποιος να ΄ναι ο …σκοπός της ζωής και του ανθρώπου.

Βέβαια αυτά είναι γούστα, ή στην προκειμένη περίπτωση, εγωισμός. Περπατούσα μισή ώρα μέσα από καλαμιές στο Λιβάδι και μετά άλλο ένα τέταρτο για να φτάσω εδώ. Και τότε η Κολυμπήθρα ήταν σχεδόν έρημη (είχε τους ...Φρερ). Η Αγαπιανή άμμος ήταν εντελώς έρημη.


Θυμάμαι ότι δεν είχε WC τότε η παραλία, αλλά σε έναν-δυο όρμους πιο κάτω είχα πιάσει ένα καλοκαίρι έναν ροφό 18 κιλά. Τον κτύπησα στις 5 το απόγευμα και μόνο στις 8 κατόρθωσα και τον έβγαλα στην παραλία. Φυσικά τότε δεν είχε αυτοκίνητα, άφησα τον ροφό στην άμμο, ανέβηκα μέχρι τους Φρερ (που και τότε είχαν την κατασκήνωσή τους στην Κολυμπήθρα, βρήκα κάποιον, με κοίταξε δύσπιστα όταν είπα «συγγνώμη χρειάζομαι βοήθεια να μεταφέρω έναν ροφό»… Ωστόσο με βόηθησαν οι Φρερ να μεταφέρω τον ροφό μέχρι το χωριό, νύχτα, και δεν πήγε χαμένος γιατί φαγώθηκε 1-2 μέρες αργότερα, στον «αντίγαμο» του θείου μου με την κοπελιά που έγινε θεία μου.

Αυτά ήταν πριν από πολλά χρόνια. Η θεία μου αναπαύθηκε χθες, μετά από την συνήθη δύσκολη αρρώστια. Οι Φρερ είναι ακόμη εκεί, με θέα το Δρακονήσι και το Λιβάδι.

Χιλιάδες χρόνους περπατάμε

Το έχω ξαναγράψει αυτό το κομμάτι, πάλι με περίπου την ίδια θέα, άρα δεν το ξαναγράφω...

Χώρα μακρινή και αναμάρτητη

Σε χώρα μακρινή και αναμάρτητη τώρα πορεύομαι.
Τώρα μ’ ακολουθούν ανάλαφρα πλάσματα
Με τους ιριδισμούς του πόλου στα μαλλιά
Και το πράο στο δέρμα χρυσάφισμα.

Μες στα χόρτα προβαίνω, με το γόνατο πλώρη
Κι η ανάσα μου διώχνει απ’ την όψη της γης
Τις στερνές τολύπες του ύπνου.

Και τα δέντρα βαδίζουν στο πλάι μου, εναντίον του ανέμου.
Μεγάλα μυστήρια βλέπω και παράδοξα:
Κρήνη την κρύπτη της Ελένης.
Τρίαινα με δελφίνι το σημάδι του Σταυρού.
Πύλη λευκή το ανόσιο συρματόπλεγμα.
Όθε με δόξα θα περάσω.

Αστάθεια

Ριζικές πολιτικές εξελίξεις από τις δικές μας δημοκρατικές διεργασίες δεν βλέπω. Ούτε το «κεφάλαιο» ξέρει ακριβώς τι θέλει (το status quo ante, ξέρετε, δεν είναι ρεαλιστική επιλογή σε οικονομικά θέματα), ούτε κανείς ξέρει τι ακριβώς γίνεται στο πλανητικό οικονομικό σύστημα.

Αναλύοντας τα φλιτζάνια του καφέ και τους χρησμούς της Πυθίας, εγώ καταλήγω ότι η αστάθεια στο σύστημα είναι ακόμα εδώ. Απλά, με πολλά λεφτά (μερικοί λένε πληθωριστικά λεφτά) αποσοβήθηκε η κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος. Αποσοβήθηκε; Ναι, για την ώρα, θα έλεγα, και με το ζόρι. Κι αν σταθεροποιήθηκε το τραπεζικό σύστημα τι θα κάνει η υπόλοιπη οικονομία;

Μυρίζομαι ότι αν οι κυβερνήσεις των Μεγάλων Δυνάμεων κράτησαν όρθιες τις τράπεζές τους, δεν θα συμβεί το ίδιο και για πολλές εταιρίες. Απλά γιατί δεν είναι εφικτό. Καμία παραγωγή δεν έχει ανακάμψει, η άνοδος των τιμών σε πετρέλαιο, πιστεύω, είναι ή πληθωριστική ή πρόσκαιρη, και η όποια ευφορία δεν είναι παρά η ανακούφιση ότι ο ουρανός δεν έπεσε – ακόμα.

Υπάρχει μια περίεργη ισορροπία τρόμου πάνω από τον πλανήτη. Οι ΗΠΑ είναι μακριά από το να συνέρθουν. Η Κίνα χωρίς τις ΗΠΑ, ή θα γίνει εσωστρεφής ή θα αποκτήσει …δημοκρατία. Ή θα υποκαταστήσει τις ΗΠΑ με την Ευρώπη. Χλωμό αυτό το σενάριο, δεν νομίζω ότι θα αρέσει στους Γερμανούς. Οι Γερμανοί καλά κρατούν, αλλά η περιφέρειά τους; Εμείς δηλαδή αλλά και οι πιο φτωχοί ανατολικοί…


Λένε μερικοί ότι η ανάκαμψη θα αρχίσει μετά τα μέσα του 2010. Εγώ το ερμηνεύω ότι δεν ξέρουν τίποτα και μας λένε να περιμένουμε στο ακουστικό μας. Εν τω μεταξύ εμείς, περιμένοντας, αναρωτιόμαστε… Κυβερνά κανείς; Ή περιμένουμε τις διεθνείς εξελίξεις και τα πολιτιστικά μας δρώμενα;

Στην τελευταία φωτό, δύο κουρούνες παρενοχλούν μία γερακίνα...

Νεοελληνική μαφία

Το λυπηρό με την νεοελληνική πραγματικότητα είναι ότι η απάτη, η αρπαχτή, και η δωροδοκία έχουν καθιερωθεί σαν φυσιολογικά πράγματα. Όταν μάλιστα συνοδεύονται από προκλητική ατιμωρησία, διαχέεται ότι «έτσι είναι», με συνέπεια την δημιουργία εγχωρίων μαφιών που παριστάνουν τους σοβαρούς και κατά τα άλλα νομοταγείς πολίτες

Βέβαια, για να υπάρξει «μαφία», ή πρέπει να πεισθεί ο λαουτζίκος να πληρώνει για προστασία ή για αγορά μαφιόζικων, τέλος πάντων, υπηρεσιών. Αυτό στην Ελλάδα, έχει να κάνει λιγότερο με νονούς της νύχτας, και περισσότερο με την εκμετάλλευση που κατά καιρούς υφίσταται ο φτωχός στα χέρια του πάσης φύσεως γκουβέρνου και των συμμαχικών καρτέλ.


Για την ώρα, ένα μέρος της νεοελληνικής μαφίας ζει, παραδόξως, από τα λεφτά της Ε.Ε. τα οποία διοχετεύονται και ροκανίζονται σε δόξα της επιδοτούμενης κατανάλωσης. Μία από τις συνέπειες της ύφεσης είναι ότι αυτά τα εύκολα θα στεγνώσουν, και μαζί τους τα διάφορα βλακώδη έργα που έχουν χρηματοδοτήσει. Ξέρω ότι όλοι μας, και εγώ, θα υποστούμε τις σχετικές αρνητικές συνέπειες, και, αναρωτιέμαι, τι θα κάνει η νεοελληνική μαφία χωρίς τα εύκολα ευρωπαϊκά κονδύλια;

Νεοελληνικά

Το καλό με τα μπλογκς είναι ότι, ψάχνοντας, βλέπεις απόψεις που κανένα συμβατικό μέσο δεν τολμά (ή δεν θέλει) να γράψει. Δεν τον ξέρω τον νεοεκλεγέντα που νομίζω δηλώνει οικολόγος ή πράσινος οικολόγος, ωστόσο στο http://www.antinews.gr/?p=6815 θα δείτε μια πτυχή που οι περισσότεροι καλοπροαίρετοι «οικολόγοι» αγνοούν.

Θα δείτε οικολόγους να θέλουν φωτοβολταϊκά (πείτε με εισαγωγέα ή έμπορο, ή μεταπράτη, ή εισπράκτορα επιδοτήσεων), ή να προωθούν πράσινες ανεμογεννήτριες (εδώ τα αχανή ελληνικά βουνά για πέταμα), ή να είναι κατά των αγωγών επειδή …κάνουν κακό στο περιβάλλον. Μάλλον κακό στα πετρελαιοφόρα κάνουν κακό. Άσχετο με το τι έχετε μάθει να σας αρέσει μετά από μερικά χρόνια πλύσης εγκεφάλου.


Θαυμάσια Δημοκρατία. Ή διαλέγεις ποιος από τα δύο μεγάλα κόμματα θες να σου λέει παραμύθια, ή φτιάχνεις καινούργια για να κάνεις και καμιά αρπαχτή. Ελπίζω η πολιτικοποίηση της οικολογίας να μην έχει "νεοελληνική" εξέλιξη.

Άσχετα με όλα αυτά, πέρασα ένα δίωρο με ένα θαυμάσιο άνθρωπο και κάναμε μια βόλτα οδικώς γύρω στο νησί. Δεν είδαμε βαραβακίνες στην Λιβάδα ή τον Τσικνιά, αλλά είδαμε μία "στ' Καναβά το λαγκάδ'"...

Mykonos by night

Για να μην παραπονιέστε ότι δείχνω τα ίδια και τα ίδια, είπα να δείξω την Μύκονο απόψε, από τον Τσικνιά. Η Μύκονος είναι πολύ ωραία από μακριά, όπως μου λένε ότι ήταν πολύ ωραία και την ...δεκαετία του '60.

Απόψε, Κυριακή προς Δευτέρα, είναι πανσέληνος και όσο και να γκρινιάζει κανείς για ο,τιδήποτε, η ανατολή της πανσέληνου είναι ωραία.

Και στην άπνοια, ωραία είναι και η αντανάκλαση...


Πήρε τ' αυτί μου ότι η αποχή ήταν σημαντική και από τους υπόλοιπους οι περισσότεροι προτιμούν Πασόκ, μετά ΝΔ, το ΚΚΕ στα γνωστά του, ο ΛΑΟΣ δεν έχω ιδέα τι πρεσβεύει, ούτε για τον Σύριζα ξέρω. Στους οικολόγους θα αφιερώσω μερικές αναρτήσεις γιατί στην τούρτα της νεοελληνικότητας είναι φαίνεται το κερασάκι.