Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2018

Ημερίδα για τα αιολικά (και τα μικρά υδροηλεκτρικά) στο Καρπενήσι, 15-12-2018


Παρουσίαση σε Ενημερωτική Εκδήλωση, Σάββατο 15 Δεκεμβρίου 2018,
Αμφιθέατρο ΤΕΙ Δασοπονίας Καρπενησίου



1. "Ασέβεια προς την Δημιουργία", Χαιρετισμός του Ηγούμενου της Μονής Ταρτάνας, Αρχιμανδρίτη Δοσιθέου

 
2. Λ. Θανασούλα: Κίνδυνος μαζικής αλλοίωσης του περιβάλλοντος και τελειωτικής εξαφάνισης του ορεινού πληθυσμού

Σήμερα είμαστε εδώ γιατί μας καλεί μία ανάγκη, μοναδική και με πολλές ιδιαιτερότητες. Για πρώτη φορά στην ιστορία της η Ευρυτανία αντιμετωπίζει έναν πρωτόγνωρο, άγνωστο στις διαστάσεις του κίνδυνο, τον κίνδυνο της μαζικής αλλοίωσης του περιβάλλοντός της, των αξιών της, της τοπικής οικονομίας και την τελειωτική εξαφάνιση του ορεινού πληθυσμού. Ας δούμε όμως τι συμβαίνει.

Στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής πολιτικής για την αντιμετώπιση της αλλαγής του κλίματος και τις αλλαγές στην ενεργειακή αγορά η Ευρυτανία χαρακτηρίστηκε Περιοχή Αιολικής Προτεραιότητας (ΠΑΠ2) τον Φεβρ. 2007, σύμφωνα με το Ειδικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού Αειφόρου Ανάπτυξης –ΑΠΕ (Ε.Π.Χ.Σ.Α.Α-ΑΠΕ) με νόμο Σουφλιά.

Στην πράξη αυτό σημαίνει, για τη στιγμή που μιλάμε, τον χάρτη που βλέπετε, της Ρυθμιστικής αρχής ενέργειας που χωροθετεί ανεμογεννήτριες και μικρά υ/α σε κάθε κορυφή, πλαγιά και ποτάμι. Και μετατρέπει την Ευρυτανία επιεικώς σε Ελευσίνα ή Ασπρόπυργο. Η Ευρυτανία όμως συμμετέχει με το ποσοστό που της αναλογεί 14% στο εθνικό ενεργειακό μέσω του υδροηλεκτρικού φράγματος των Κρεμαστών και δεν υποχρεούται να θυσιάσει άλλους από τους πόρους της  [διαβάστε περισσότερα]


3. καθηγ. Στ. Αλεξανδρής:  Κλιματική Αλλαγή: Φυσικό φαινόμενο των τελευταίων 4,5 δις ετών, δεν "φταίμε" εμείς και το CO2 δεν είναι ρύπος

Η μεταβολή του κλίματος είναι αέναη φυσική διαδικασία που ξεκίνησε με την δημιουργία της Γης. Το ατμοσφαιρικό διοξείδιο του άνθρακα αλλάζει διαχρονικά και είναι σήμερα σε σχετικά χαμηλά επίπεδα. Το κλίμα αλλάζει κυρίως από διακυμάνσεις στην τροχιά και περιστροφή της Γης, την ηλιακή δραστηριότητα, την αλληλεπίδραση μαγνητικού πεδίου του Ήλιου με την κοσμική ακτινοβολία και την δημιουργία νεφών, τις αλλαγές στα ωκεάνια ρεύματα και από άλλους λόγους.

Αλλαγές στο κλίμα έχουν συμβεί και καταγραφεί ιστορικά στο παρελθόν (πχ η θερμή Μεσαιωνική περίοδος). Αυτό που ακούμε σαν "Παγκόσμια Θέρμανση" ή "Κλιματική Αλλαγή" είναι από προγράμματα ηλεκτρονικών υπολογιστών και διαφέρουν και διαψεύδονται από πραγματικές μετρήσεις. Οι πάγοι (που ακούμε ότι χάνονται) είναι βασικά στην θέση τους. Το CO2 δεν είναι "ρύπος", όπως εννοούμε τους ρύπους και είναι πολύ λιγότερο σημαντικό "αέριο του θερμοκηπίου" από ότι οι απλοί υδρατμοί. Η πιο σίγουρη συνέπεια της αυξημένης αν και απειροελάχιστης παρουσίας του στην ατμόσφαιρα είναι το πρασίνισμα του πλανήτη: Περισσότερη φωτοσύνθεση.

Μπορεί αυτή η άποψη να θεωρείται "αιρετική" αλλά στηρίζεται από πολλούς διακεκριμένους επιστήμονες.  [διαβάστε περισσότερα]


4. Δ. Παυλάκης: Γιατί γεμίζουμε την Ελλάδα με λεγόμενες "Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας";

Οι ΑΠΕ είναι τεχνολογία του 1960 που έγιναν της μόδας με τις πετρελαϊκές κρίσεις της δεκαετίας του 1970, και βασικά απέτυχαν, από τότε. Ο αέρας και ο ήλιος είναι δωρεάν, αλλά η μετατροπή τους σε χρήσιμη ενέργεια δεν είναι εύκολη ή φθηνή. Κυρίως απέτυχαν επειδή το ρεύμα δεν αποθηκεύεται, πρακτικά, και επειδή η ενσωμάτωση μεταβλητής ενέργειας σε ηλεκτρικά δίκτυα είναι προβληματική. Κανείς δεν τις ήθελε.

Η μόνη «τεχνολογική» επανάσταση με τις ΑΠΕ είναι ότι έγιναν υποχρεωτικές με επίσης υποχρεωτικές πολλαπλές επιδοτήσεις, με έναν Γερμανικό νόμο του 1992. Αυτός ο νόμος παρείσφρησε σε άλλες εθνικές νομοθεσίες (στην Ελλάδα το 2010) με το άλλοθι της επικείμενης καταστροφικής υπερθέρμανσης της Γης που λίγο αργότερα μετονομάστηκε «Κλιματική Αλλαγή».

Η θεωρία ήταν ότι με τις ΑΠΕ θα υποκαθιστούσαμε ορυκτά καύσιμα και θα μειώναμε το CO2 που υποτίθεται προκαλεί την «Κλιματική Αλλαγή».  [διαβάστε περισσότερα]


5. Εμμ. Κοπανάκης: Αιολική Ισχύς και Περιβαλλοντικές Επιπτώσεις

Ακούμε ότι τα αιολικά παράγουν το καθαρότερο ρεύμα και ότι πρέπει και εμείς να συμβάλλουμε στην παραγωγή ενέργειας

Σε ένα δίκτυο η προσφορά ρεύματος πρέπει να είναι ίση με την ζήτηση, σε σταθερή τάση (220V) και σταθερή συχνότητα (50Hz).

 Και, τυπικά, η μεταβλητή ζήτηση καλύπτεται από μεγάλες θερμικές μονάδες βάσης, θερμικές μονάδες αιχμής, και από υδροηλεκτρικά (στα οποία η Ευρυτανία έχει ήδη συμβάλει σημαντικά). Με το πρόσχημα της Κλιματικής Αλλαγής, έχουν μπει και πολλά αιολικά στο δίκτυο. Που όμως, ενώ φαίνονται να συνεισφέρουν στην ηλεκτροδότηση, είναι μεταβλητά, με συνέπεια να αυξάνουν την σπατάλη καυσίμων και τις σχετικές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα.

Και ενώ οι λιγνιτικές μονάδες δαιμονοποιούνται με καρκίνους (που, επιδημιολογικά και μόνο δεν είναι στις λιγνιτικές, αλλά σε άλλες περιοχές) και με το διοξείδιο του άνθρακα που ίσως δεν είναι καν το πρόβλημα, τα αιολικά δεν είναι αθώα αφού πέρα από την αμφιλεγόμενη ενεργειακή συμβολή τους, βλάπτουν την ορεινή χωροταξία, τις πηγές και την ορνιθοπανίδα και έχουν προβλήματα από σεισμικότητα και πάγους. Και τα κουφάρια τους θα παραμείνουν για πάντα στα βουνά.  [διαβάστε περισσότερα]


6.  Γ. Καραβίδας:  Τα μικρά υδροηλεκτρικά θα κατακλύσουν την Ευρυτανία και την Πίνδο. Αξίζουν τον κόπο και την ζημιά;

Τα μεγάλα υδροηλεκτρικά, παρά τις αρχικές τους παρεμβάσεις και ζημιές είναι γνωστά και χρήσιμα στην ηλεκτροδότηση, και στην χώρα μας.

Τα μικρά υδροηλεκτρικά, σε αντίθεση με τις ωραιοποιημένες εικόνες και την ίσως θετική εμπειρία στο εξωτερικό (σε μέρη με τρεχούμενα μικρά ποτάμια), καταλήγουν χωματουργικές παρεμβάσεις σε παρθένες περιοχές, με σοβαρές ζημιές στο οικοσύστημα, δέσμευση και "μάστευση" νερών και εκτοπισμό ντόπιων που βασίζονται σε αυτά τα νερά, με περιορισμένο ενεργειακό όφελος.

Και τα "έργα" εύκολα καταλήγουν με αυθαιρεσίες που δεν έχουν καν σχέση με τις αδειοδοτήσεις, με περιορισμένη ικανότητα αντίδρασης από τοπικές κοινωνίες.  [διαβάστε περισσότερα]


Υπήρξαν και άλλες παρουσιάσεις και παρουσιάσεις, από τον Α. Παπαδόπουλου, την Κ. Λάππα και άλλους.

Περισσότερα στο https://karpenisi-15-12-2018.blogspot.com/

Δεν υπάρχουν σχόλια: