Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2019

Ποιούς ωφελούν και ποιούς δεν ωφελούν τα αιολικά;



Τα αιολικά ωφελούν κυρίως αυτούς που τα κατασκευάζουν και τα εξάγουν: 2-3 μεγάλες εταιρείες, όπως η ENERCON, η SIEMENS και η VESTAS. Ωφελούν επίσης τις μεγάλες εταιρίες ηλεκτροπαραγωγής που τα λειτουργούν (τις Ευρωπαϊκές «ΔΕΗ), όπως η EDF (EDISON), ENEL, Iberdrola, ENGIE (Gaz de France).  Επίσης ωφελούν τους Έλληνες εργολάβους που θέλουν λεφτά.  Και όλα αυτά με επιδοτήσεις που πληρώνουμε εμείς.

Tο ερώτημα είναι: «Εμείς, τι παίρνουμε»;

Τα αιολικά είναι τεχνολογία του 1960 που δοκιμάστηκε με τις πετρελαϊκές κρίσεις του 1973 και του 1979 και απέτυχε από τότε. Κανείς δεν ήθελε και δεν πλήρωνε το τυχαίο και μεταβλητό ρεύμα τους. Κάτι που αγνοεί ο πολύς κόσμος είναι ότι η τάση (τα βολτ) και η συχνότητα (τα Χερτζ) σε ένα δίκτυο ηλεκτροδότησης πρέπει να είναι σταθερά. Και η ηλεκτροπαραγωγή πρέπει κάθε στιγμή να είναι ίση με την ζήτηση για ρεύμα. Κάτι που επίσης αγνοεί ο πολύς κόσμος είναι ότι το ρεύμα δεν αποθηκεύεται πρακτικά, ή οικονομικά, σε ποσότητες δικτύου.

Τα αιολικά επανήλθαν το 1990 με έναν Γερμανικό Νόμο που τα έκανε υποχρεωτικά, με υποχρεωτικές και εγγυημένες επιδοτήσεις. Έτσι γέμισε η Γερμανία αιολικά. Αυτός ο Νόμος, μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έγινε υποχρεωτικός και στις άλλες χώρες τις Ε.Ε. και έτσι γέμισε και η υπόλοιπη ΕΕ με (Γερμανικά, κυρίως) αιολικά.

Τα αιολικά βγάζουν πολύ καλά λεφτά για αυτούς που τα εξάγουν και αυτούς που τα λειτουργούν. Τα λεφτά αυτά πληρώνονται, υποχρεωτικά, μέσα από τους λογαριασμούς του ρεύματος. Τα λεφτά είναι τόσο καλά που επιτρέπουν πολλή προπαγάνδα και αρκετή «νόμιμη» διαφθορά. Σήμερα, μετά 28 χρόνια επιδοτήσεων και εμπειρίας, έχουμε μάθει πολλά:

1) Τα αιολικά, καθ εαυτά, δεν υποκαθιστούν συμβατικές μονάδες.
2) Τα αιολικά επίσης δεν εξοικονομούν καύσιμα και ούτε μειώνουν εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (το CO2 προέρχεται από χρήση καυσίμων).
3) Τα αιολικά ακριβαίνουν την λιανική τιμή του ρεύματος, αλλά ρίχνουν την χοντρική τιμή. Δηλαδή οι καταναλωτές πληρώνουν πολύ παραπάνω, ενώ οι άλλοι ηλεκτροπαραγωγοί πληρώνονται λιγότερο – και απαιτούν και αυτοί, επιδοτήσεις!
  4) Ενώ έχουν μπει πάρα πολλά αιολικά που φαίνονται να παράγουν πολύ ρεύμα από τον αέρα, το αιολικό ρεύμα «προστίθεται στο ενεργειακό μείγμα χωρίς να εξοικονομεί κάτι άλλο». Αυτό ακούγεται παράδοξο, αλλά εξηγείται εύκολα: Το όφελος από το αιολικό ρεύμα χάνεται από τις απώλειες στην υπόλοιπη ηλεκτροπαραγωγή που αναγκάζεται να λειτουργεί μεταβλητά (όπως το αυτοκίνητο σε κίνηση πόλης, σε σχέση με κίνηση αυτοκινητόδρομου).
5) Έχουμε μάθει να «ενσωματώνουμε» τα μεταβλητά αιολικά, αλλά αυτή η «ενσωμάτωση» είναι ακριβή και τεχνικά προβληματική. Η «ενσωμάτωση» γίνεται α) με την παράλληλη μεταβλητή λειτουργία των συμβατικών μονάδων (αερίου αλλά και πετρελαίου και β) με την απόρριψη σε γείτονες (κατά προτίμηση με πολλά υδροηλεκτρικά) του αιολικού ρεύματος που περισσεύει. Για αυτό, τα αιολικά απαιτούν ηλεκτροδότηση του συστήματος με αέριο και απαιτούν διασυνδέσεις. Ακόμα κι αν ήταν τζάμπα τα αιολικά, η «ενσωμάτωσή» τους είναι πανάκριβη.
6) Τα αιολικά, τελικά, λειτουργούν και σαν έμμεση και άμεση επιδότηση του φυσικού αερίου. Τα αιολικά δεν μπορούν να συνυπάρξουν με μεγάλες μονάδες βάσης (που δεν είναι ευμετάβλητη η ισχύς τους) και απαιτούν φυσικό αέριο. Οι περισσότεροι μεγάλοι λειτουργοί αιολικών πάρκων είναι και επίδοξοι ηλεκτροδότες με φυσικό αέριο -- και επιδοτούνται με τα αιολικά. Το φυσικό αέριο είναι πράγματι καθαρότερο καύσιμο από τον λιγνίτη, αλλά είναι και πολύ ακριβότερο και εισαγόμενο.  Το φυσικό αέριο (και όχι τα αιολικά) μπορεί και έχει υποκαταστήσει τον λιγνίτη. Το παράδοξο όμως είναι ότι με τα αιολικά, το ήδη ακριβό αέριο γίνεται ακριβότερο, αφού σε μεταβλητή λειτουργία, και αυτό γίνεται αντιοικονομικό και απαιτεί, και αυτό, πρόσθετες επιδοτήσεις (γνωστές σαν Α.Δ.Ι.ή Μ.Α.Μ.Κ. -- αποδεικτικά διαθεσιμότητας ισχύος, ή μηχανισμός ανάκτησης μεταβλητού κόστους). Έτσι, τα αιολικά που υπάρχουν μόνο με επιδοτήσεις, επιβάλλουν επιδοτήσεις για το φυσικό αέριο, συν επιδοτήσεις, με ξεχωριστές χρεώσεις, για τις διασυνδέσεις και την μεταφορά ρεύματος.

Ειδικά έχουμε μάθει πώς η Δανία και η Γερμανία «ενσωματώνουν» τα αιολικά τους: Η μεν Δανία «εξάγει» το αιολικό ρεύμα στην γειτονική Νορβηγία και το επανεισάγει σαν υδροηλεκτρικό, ενώ η Γερμανία αφ’ ενός λειτουργεί όλες τις συμβατικές μονάδες μεταβλητά, και «εξάγει» (επί πληρωμή) το αιολικό ρεύμα που περισσεύει. Και, φυσικά, η Γερμανία και η Δανία δείχνουν  ότι παράγουν πολύ αιολικό ρεύμα, αλλά παράλληλα ηλεκτροδοτούνται από λιγνίτη, λιθάνθρακα, αέριο, πυρηνικά και υδροηλεκτρικά. Αλλά και η Δανία και η Γερμανία εξάγουν πολλά περισσότερα αιολικά!

Επίσης έχουμε μάθει ότι οι χώρες με πολλά αιολικά και πολλές ΑΠΕ έχουν το ακριβότερο ρεύμα. Αλλά δεν έχουν τις χαμηλότερες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, τις χαμηλότερες εκπομπές τις έχουν οι χώρες σε ύφεση. Η ύφεση μειώνει τις εκπομπές CO2, και όχι οι ΑΠΕ. Και σε κάποιο βαθμό, τα πυρηνικά και το αέριο μειώνουν τις εκπομπές.  Η Δανία και η Γερμανία έχουν το ακριβότερο ρεύμα στην Ευρώπη. Η Γερμανία δεν είναι σε ύφεση και δεν έχει μειώσει τις εκπομπές της, ενώ η Δανία είναι σε ύφεση και έχει μειώσει τις εκπομπές τις. Την μεγαλύτερη μείωση εκπομπών, την έχει η χώρα με την μεγαλύτερη ύφεση: Εμείς.

Τα αιολικά δεν μπαίνουν στην Τήνο (ή οπουδήποτε) για την ηλεκτροδότηση της Τήνου. Μπαίνουν επειδή 1) όταν φυσάει θα παίρνουν πολλές επιδοτήσεις. Μπαίνουν επειδή 2) έγινε μεγαλύτερη διασύνδεση που επιτρέπει στο αιολικό ρεύμα να διαχέεται στο υπόλοιπο δίκτυο, τώρα που 3) όλο και περισσότερο καίμε φυσικό αέριο για ρεύμα και επομένως μπορούμε να ενσωματώνουμε περισσότερα αιολικά -- που όμως πουθενά, όπου μετρήθηκαν, δεν εξοικονομούν ούτε καν φυσικό αέριο!

Τα αιολικά στην Τήνο δεν θα μειώσουν κανέναν καρκίνο και κανέναν ρύπο στην Πτολεμαΐδα. Το αέριο μπορεί να υποκαταστήσει τον λιγνίτη, αλλά τα αιολικά ούτε τον υποκαθιστούν, ούτε τον καθαρίζουν. Και με την διαφορά ότι το αέριο είναι πανάκριβο και εισαγόμενο, σε σχέση με τον λιγνίτη.

Αντίθετα με τις διαφημίσεις των αιολικών, τα αιολικά δεν ηλεκτροδοτούν! Αυτό σημαίνει ότι α) δεν μπορούν να υποκαταστήσουν συμβατικές μονάδες, β) δεν εξοικονομούν καύσιμα (αφού ό,τι συνεισφέρουν χάνεται με την μεταβλητότητα) και γ) δεν μετράνε καν στην «εξασφαλισμένη επάρκεια ισχύος». Δηλαδή, δεν μπορούμε να βασιστούμε σε αιολικά για ρεύμα του χρόνου τα Χριστούγεννα, ή το Πάσχα, ή τον 15αύγουστο, είτε φυσάει τότε είτε όχι. Στην Γερμανία η «εξασφαλισμένη επάρκεια ισχύος» μετρήθηκε και δημοσιεύθηκε: 1%! Το αντίστοιχο στην Αγγλία είναι 2%! Και δεν μειώνουν εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, ούτε στην Γερμανία, ούτε πουθενά. Έχει γραφτεί από τουλάχιστον το 2013: «Όλα τα αιολικά και όλα τα φωτοβολταϊκά στέγης κλπ, στην Γερμανία δεν έχουν μειώσει τις εκπομπές CO2 ούτε κατά ένα γραμμάριο»:


Και σίγουρα, όποιος σας λέει ότι με τα αιολικά θα μειωθούν οι διακοπές ρεύματος μάλλον είναι βαλτός να σας κοροϊδεύει (και έχει πολλούς τέτοιους). Τα αιολικά μειώνουν την ευστάθεια του δικτύου, κάτι που έχει ανακαλύψει πρώτο χέρι η Γερμανία (το βρίσκετε στις ειδήσεις), αλλά και εμείς, στην ...Ρόδο, όπου λόγω αιολικών η Ρόδος έχει blackouts που αποδίδονται ευθέως στα σχετικά πολλά αιολικά της. Αυτό που μειώνει τα blackouts είναι οι καλές διασυνδέσεις και οι σταθερές μονάδες βάσης. Και, στα νησιά μας, τα καθαρά καλώδια (και θα έχετε δει την ΔΕΗ να τα ...ξεπλένει).

Γιατί λοιπόν βάζουμε αιολικά;

Επειδή μερικοί βγάζουν πολλά και εύκολα λεφτά, που πληρώνουμε εμείς, και επειδή η γη μας θεωρείται άχρηστη και επομένως κατάλληλη για αυτήν την κομπίνα. Και επειδή ήδη έχουν πάψει να είναι αποδεκτά στην υπόλοιπη Ευρώπη και έχουν ανάγκη από νέα θύματα, κατά προτίμηση που να μην αντιδρούν.

Αυτοί που λένε ότι θέλουν αιολικά, τυπικά έχουν ίδιο συμφέρον να θέλουν αιολικά. Και επειδή τα λεφτά είναι πολλά, εύκολα βρίσκουν υποστηρικτές που κοροϊδεύουν τον κόσμο, προκειμένου ο κόσμος να αποδεχθεί τα «φύκια για μεταξωτές κορδέλες», και να αποδεχθεί την απώλεια του τόπου του και της γης του.

Τα αιολικά στην Τήνο δεν θα έχουν κανένα ενεργειακό ή περιβαλλοντικό όφελος για κανέναν, είτε στην Τήνο είτε αλλού. Θα είναι όμως πολύ καλά για την εταιρεία που θα μας τα εξάγει (την ENERCON) και την εταιρεία που θα τα λειτουργεί (την ENEL). Με ποσοστά φυσικά σε Έλληνες από την Αθήνα και κάτι ψιλά σε ντόπιους.
  • Θα ακριβύνουν περισσότερο το ρεύμα μας (ήδη πληρώνουμε περισσότερο ΕΤΜΕΑΡ, περισσότερα για τέλη μεταφοράς – τα καλώδια που ποντίστηκαν, και περισσότερα τέλη διασύνδεσης -- για τον ΔΕΔΔΗΕ).
  • Θα μειώσουν τον τουρισμό από τον οποίο ζει το νησί.
  • Θα μειώσουν την αξία κάθε ακινήτου (κανείς δεν θέλει να είναι κοντά σε αιολικά)
  • Θα μειώσουν τα διαθέσιμα νερά (όπως είπε ο καθηγ. Στουρνάρας)
  • Θα αλλοιώσουν για πάντα τον χαρακτήρα του νησιού, μετατρέποντας μεγάλο κομμάτι του από «χειροποίητο» σε σκουπιδότοπο.
Και όλα αυτά χωρίς κανένα πραγματικό ενεργειακό ή περιβαλλοντικό όφελος, όσο κι αν προσπαθούν οι παραμυθάδες να μας πείσουν αλλιώς... Με ψευδή και παραπλανητικά επιχειρήματα.

ΔΕΠ 6-3-2019

Δευτέρα, 4 Μαρτίου 2019

"Εκτός της βεβήλωσης που θα υποστεί ο τόπος, δεν ανεχόμαστε κάποιοι να μας κοροϊδεύουν και να πλασάρουν φύκια για μεταξωτές κορδέλες"



Το κείμενο είναι όπως το μετέφερα. από το παραπάνω ηχητικό, εγώ. Η υπογράμμιση δική μου.

"...Πρώτη προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας τον Φλεβάρη του 2015 ... που αφορούσε το μεγάλο αιολικό πάρκο [Damco-Κοπελούζος-ENEL]. Αυτό που τώρα είναι μπροστά μας έχει να κάνει με τρεις ανεμογεννήτριες της Ενεργειακής Κυκλάδων ΕΠΕ στην θέση Πράσσα. Και εκεί έγινε προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας τον Φλεβάρη του 2016, που δικάστηκε 9 Γενάρη του ’19. Και ενώ περιμένουμε την απόφαση από το ΣτΕ, μέσα σε μια νύχτα, κάποιοι πέρασαν από την Δημοτική Έκταση που γειτόνευε με την έκταση εγκατάστασης των ανεμογεννητριών, έσπασαν τις αλυσίδες, πέρασαν τα μεγάλα μηχανήματα, έκαναν τις εκσκαφές και ετοιμάζονται για να ρίξουν μπετόν για τις βάσεις των α/γ. Ο Δήμος έκανε Ασφαλιστικά Μέτρα, δεν καταφέραμε να πάρουμε την πολυπόθητη Προσωρινή Διαταγή για να σταματήσουν οι εργασίες. Δικάστηκαν 19 του μήνα [Φεβρουαρίου] τα Ασφαλιστικά Μέτρα και περιμένουμε την απόφαση. Είμαστε ανυποχώρητοι, όποιο και να’ ναι το αποτέλεσμα, είμαστε ανυποχώρητοι στον αγώνα μας και αυτό το διαμηνύουμε προς κάθε κατεύθυνση.

Οργανώθηκαν ως τώρα πολλές ενημερώσεις για τον κόσμο, η πρώτη είχε γίνει το καλοκαίρι του ’14, και το καλοκαίρι του ’18 ξανάγινε από τον Δήμο ενημέρωση και εκτός από την πρόσφατη από την Επιτροπή Αγώνα [Κυριακή 17 Φεβρουαρίου] είχε ξαναγίνει ενημέρωση, παραμονές της εκδίκασης των Ασφαλιστικών Μέτρων. Ο κόσμος έχει πια ξεκάθαρη άποψη, ας μην γελιόμαστε: Αυτό που κάποιοι πλάσαραν σαν μία καλή και επιθυμητή μορφή εναλλακτικής ηλεκτροδότησης, δεν ισχύει. Το αντίθετο. Το μόνο όφελος είναι για τον επενδυτή, αυτό έχει καταλάβει ο κόσμος. Και για αυτό, εκτός της βεβήλωσης που θα υποστεί ο τόπος, δεν ανεχόμαστε κάποιοι να μας κοροϊδεύουν και να πλασάρουν φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

Υπάρχει μια σελίδα Avaaz για συλλογή υπογραφών. Ο αγώνας κατά των ανεμογεννητριών είναι αγώνας όλων των Κυκλάδων, η πρώτη προσφυγή αφορούσε και την Άνδρο και την Πάρο. Όλα τα νησιά είναι ξεσηκωμένα, στόχος μας είναι να μην τοποθετηθεί ούτε μια ανεμογεννήτρια στο νησί. Το πολύ καλό είναι ότι ο κόσμος έχει συσπειρωθεί. Είναι όλοι σε εγρήγορση και ετοιμότητα. Θα αποφασισθεί κλιμάκωση του αγώνα, περιμένουμε την απόφαση των ασφαλιστικών μέτρων, αλλά δεν κάνουμε πίσω.

Το πολύ άσχημο της βεβήλωσης που θα υποστεί ο τόπος μας, είναι ότι η ευρύτερη περιοχή, η αισθητική, αυτό το πανέμορφο ανάγλυφο τοπίο, με τα μονοπάτια μας και τον εναλλακτικό τουρισμό, όπως καταλαβαίνετε, θα βεβηλωθεί. Φαντάζεστε να υπάρχουν στην κορυφογραμμή πάνω από τα Υστέρνια, πάνω από την Β’ Εύρεση, φαντάζεστε 400 κυβικά μπετόν σκυρόδεμα και τερατώδεις δρόμοι, τα «συνοδά έργα» που θα χρειαστούν για να φτάσουμε στις ανεμογεννήτριες. Τόνοι μπάζα. Βεβήλωση. Και στο οικοσύστημα, και η χλωρίδα και η πανίδα του τόπου, η μελισσοκομία... Η υδρογεωλογική μελέτη που έγινε από τον καθηγητή κ. Στουρνάρα, βρήκε ότι επηρεάζεται ο υδροφόρος ορίζοντας της περιοχής, και είναι περιοχή που υδροδοτεί τα μεγαλύτερα χωριά μας, την Καλλονή, τον Πύργο, τα Υστέρνια και οι συνέπειες θα είναι τεράστιες και στην πρωτογενή παραγωγή. Ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος πυρκαγιάς. Και όλα αυτά τα κουφάρια που θα γεμίσουμε... Ήδη στην Ευρώπη είναι μία παρωχημένη μορφή εναλλακτικής ηλεκτροδότησης. Όλος ο αγώνας μας είναι για τον τόπο μας σε πρώτη φάση και δευτερευόντως για τον τουρισμό και για την αξία των οικοπέδων και κατοικιών. Όπου μπαίνουν ανεμογεννήτριες είναι αποτρεπτικό, δεν θα πάει κανείς να αγοράσει δίπλα, και ο ήχος ενοχλεί και υπάρχει κάθετη πτώση του τουρισμού.

Ο Δήμος μας έχει εκφραστεί με ομόφωνες αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου κατά της τοποθέτησης των ανεμογεννητριών και για μας είναι αδιανόητο, η Τήνος, το χειροποίητο νησί του Κορνήλιου Καστοριάδη με τις παραδοσιακές πεζούλες, την μαρμαροτεχνία μας, τους περιστεριώνες, τα μονοπάτια, την βράβευση σαν τουριστικός προορισμός με πολιτιστικό ενδιαφέρον... Δεν θα επιτρέψουμε. Το οφείλουμε στις επόμενες γενιές, στα παιδιά μας, δεν θα επιτρέψουμε αυτή την βεβήλωση.

Είναι συγκινητικό οι άνθρωποι ενός νησιού, οι Κυκλαδίτες, να συσπειρώνονται ενάντια σε μία απειλή και πραγματικά, αυτός ο αγώνας, επειδή είναι δίκαιος πιστεύω ότι θα δικαιωθεί."

Σάββατο, 2 Μαρτίου 2019

Διακοπή οικοδομικών εργασιών στα Πράσσα, μετά από αίτηση του Δημάρχου Τήνου, κ. Ιωάννη Σιώτου. ΔΕΝ μασάμε στην Τήνο



Ο Δήμος Τήνου αποφάσισε ότι θέλει να καταλάβει τι και πού ακριβώς αδειοδότησε, όταν έδωσε άδεια για μπετά και οικίσκο στις θέση Πράσσα, πάνω από την Β' Εύρεση, στα Υστέρνια. Σε έκταση 55 στρεμμάτων όπως "διορθώθηκε" 10 χρόνια μετά την αγορά; Σε 45 στρέμματα που έλεγε το συμβόλαιο αγορά; Ή σε 39,8 στρέμματα, όπως βαφτίστηκε πριν λίγους μήνες;


Το 2001 αγοράστηκαν κάτι εγκαταλειμμένοι αγροί στην θέση Πράσσα, πάνω από τα Υστέρνια, με ένα συμβόλαιο, που έλεγε "46 στρέμματα" και έναν αμαξωτό χωματόδρομο και έναν αγροτικό δρόμο (από αυτούς τους παραδοσιακούς, μονοπάτια τους λένε, που, φυσικά, δεν αναφερόταν στο τοπογραφικό, αφού δεν υπήρχαν.

Τα χαρτιά έγραφαν 46 στρέμματα, αλλά μια ματιά στο Κτηματολόγιο, δείχνει ότι η έκταση έγραφε 46, αλλά ήταν 55 στρέμματα. Και με βάση τα 55 που ήταν 46 και δεν είχαν δρόμο, αλλά κάποιος τον ζωγράφισε το 2004, πάνω στο τοπογραφικό του 2001, ο "επιχειρηματίας" από την Τζιά που θέλει να βάλει αιολικά στην Τήνο, πήρε κάτι άδειες που ρητά απαγόρευαν οδοποιία, ή βελτίωση οδοποιίας, που δεν προϋπήρχε, αλλά υπάρχει, πάει ΜΟΝΟ στο χωράφι που αγόρασε και πουθενά αλλού, και αυτό που απαγορευόταν και απαγορευόταν να βελτιωθεί, τώρα βελτιώνεται, επειδή η Δασική το βάφτισε και αυτόν, τον ανύπαρκτο δρόμο,  χορτολιβαδικό. Μόνο στην Ελλάδα και ίσως στην Μπουρκίνα Φάσο γίνονται τέτοια.

Και ο "επιχειρηματίας"; Όχι, δεν άνοιξε αυτός τον δρόμο, το 2001 (όχι βέβαια, ο χειριστής της μπουλντόζας το έκανε), ούτε έκοψε αυτός την αλυσίδα και ούτε πέταξε αυτός την πινακίδα του Δήμου το 2019 από όπου περνάει μέσα από Δημοτική Έκταση, που ,όχι, δεν την καταπάτησε, αυτός, οι γελούδες το έκαναν.

Ο "επιχειρηματίας" έχει πουλήσει και πακέτο από όλες αυτές τις μαϊμουδιές, σε κάποια Aiolis GmbH με έδρα το ...Μόναχο. Φυσικά αυτοί δεν ρώτησαν ποιος έκοψε την αλυσίδα. Σας διαβεβαιώ, όλοι οι αιολικοί είναι είτε λίγο κλέφτες, είτε λιγάκι κλεπταποδόχοι, είναι ΟΛΟΙ ψεύτες,  αλλά "νόμιμοι" και, όποιος θίγεται, είμαι στην διάθεσή του.

Για τα Πράσσα, τα έχω ξαναπεί αυτά...:  43,5 + 11,5 = 46 = 56 ή το πιάσιμο στα Πράσσα και στο Το 1997, πάνω από την Β' Εύρεση

Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2019

Η Αναστασία Δεληγιάννη και "το άλας της γης"


http://www.tinosnow.gr/2019/02/blog-post_902.html η έμφαση στο κείμενο είναι δική μου

Θα ήθελα να εκφράσω και εγώ δημόσια, την άποψή μου για το θέμα των αιολικών πάρκων. Ένα θέμα που κατ’ αρχάς με προβλημάτισε μέχρι να το «ψάξω» για να μπορέσω να τοποθετηθώ και να δράσω ανάλογα. Τολμώ να πω ότι ήμουν από αυτούς που ήταν υπέρ των ΑΙΟΛΙΚΩΝ, έχοντας στο μυαλό μου ότι πρέπει να υπάρχουν εναλλακτικές μορφές ενέργειας προς όφελος του νησιού μας. Επειδή όμως κάτι άρχισε να μη μου πηγαίνει καλά και ως άνθρωπος δεν δέχομαι ό,τι μου παρουσιάζεται αλλά «το ψάχνω» τόσο σε επίπεδο πληροφορίας όσο και προέλευσης αυτής, νομίζω πλέον, απόλυτα κατασταλαγμένα, ότι έχω μια πληρέστατη εικόνα, τόσο για το θέμα της τοποθέτησης των ανεμογεννητριών, όσο και για τις επιπτώσεις του σε κάθε επίπεδο.

Στις μέρες μας τα αιολικά πάρκα «διαφημίζονται» ως καλή πρακτική και επιθυμητή μορφή εναλλακτικής ηλεκτροδότησης. Πόσο ακριβές είναι αυτό; Και εάν ισχύει, τότε γιατί οι ανεμογεννήτριες είναι κάτι εντελώς παρωχημένο στην Ευρώπη, ενώ εμείς θα πρέπει να το «λουστούμε»; Τι συμφέροντα εξυπηρετούνται και πόσο καλό marketing της ιδέας υπάρχει πίσω από μία φαινομενικά θετική εφαρμογή μίας τέτοιας απόφασης;

Ας μην ξεχνάμε ότι τα αιολικά είναι μάλλον ένας υποχρεωτικός και μη ανταποδοτικός "φόρος", αφού τα πληρώνει ο καθένας μας μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ.

Υπήρχαν βέβαια και συμπατριώτες μου που πίστευαν ότι «α! ωραία θα έχουμε δικό μας ρεύμα, σαν τις πατάτες παραγωγής μας ένα πράγμα! Όταν έχουμε διακοπές ρεύματος θα ξεκινά αυτό!!!»

Ελπίζω βέβαια να έχουν καταλάβει ότι το ρεύμα «μας» θα «ταξιδεύει» και δεν θα αποθηκεύεται, το όποιο ρεύμα εν πάση περιπτώσει θα «καταφέρουμε» να παράγουμε μέσω αυτής της διαδικασίας, υπολογίζοντας τις αυξομειώσεις της έντασης του αέρα!

Η εγκατάστασή τους είναι περισσότερο «υποχρεωτική» από «επιθυμητή», αφού προκαλούν τόση ζημιά στον τόπο που εγκαθίστανται, τόσο που αν δούμε τις υπόλοιπες επιπτώσεις, το αισθητικό κομμάτι φαντάζει τουλάχιστον το λιγότερο τρομακτικό.

Εκείνο που κατάλαβα είναι ότι ουσιαστικό όφελος και κέρδος έχουν ΜΟΝΟ οι εταιρείες που τα τοποθετούν και κάποιοι «πέριξ» αυτών που αν συναισθανθούν τη ζημιά που προκαλούν στον τόπο και τα παιδιά τους σε βάθος χρόνου και κάνουν «τη σούμα» πάλι χαμένοι θα βγουν.

Δυστυχώς η νομική αντίσταση, εναντίον της τοποθέτησης των ανεμογεννητριών, είναι όλο και πιο δύσκολη. Το βλέπουμε καθημερινά!!!

ΚΑΠΟΙΟΙ έχουν χαράξει τις τύχες μας και αυτό είναι που με εξοργίζει και με κάνει να αντιδρώ σαν άνθρωπος. Γιατί για άλλη μία φορά το συμφέρον λίγων καθορίζει την τύχη των πολλών. Έλεος! Πόσες θυσίες στο βωμό του κέρδους!

Όχι! Δεν έχουμε αναχρονιστικές ιδέες όσοι αντιστεκόμαστε στην τοποθέτηση των ανεμογεννητριών. Δεν είναι θέμα αισθητικής. Δεν είναι θέμα παρωπίδων. Είναι θέμα διατήρησης του φυσικού πλούτου του νησιού μας, της κληρονομιάς που θα παραδώσουμε στα παιδιά μας, της ποιότητας ζωής μας.

θα ήθελα λοιπόν να εκφράσω την αντίδρασή και τη συστράτευσή μου, στον κάθε αγώνα, ενάντια στην τοποθέτηση των ανεμογεννητριών στα νησιά μας και ειδικότερα στην Τήνο και ελπίζω αυτή η «αγωνία» μου και όλων των νησιωτών και συμπατριωτών μου, να πέσει σε «ευήκοα ώτα» και να προστατευτούν επιτέλους τα «χειροποίητα νησιά» μας.

Καλό μας αγώνα!


Δελτίο Τύπου http://www.tinosnow.gr/2019/02/blog-post_107.html

"...Οι αρνητικές συνέπειες της εγκατάστασης των αιολικών στο νησί μας συζητήθηκαν εκτενώς και εξηγήθηκαν οι λόγοι για τους οποίους η ζημιά που θα προκαλέσουν στον τουρισμό, στην οικονομία και στο περιβάλλον, θεωρείται τεράστια μπροστά στα σχεδόν ανύπαρκτα οφέλη τους. Βασικός στόχος μας παραμένει η σχετική ενημέρωση των κατοίκων του νησιού. Η ανάγκη για άμεση ευαισθητοποίηση και δράση είναι μεγάλη..."



Υπάρχουν διάφορα "αντιαιολικά κινήματα" στην Ελλάδα. Ελάχιστοι μπαίνουν στον μπελά να προσπαθήσουν να καταλάβουν γιατί, πραγματικά, αντιδρούν και να ξεπεράσουν την ξύλινη και μεθοδευμένη (βαλτή) αλλά πεπερασμένη γλώσσα.
 
Στην Τήνο είμαστε τυχεροί που και ο προηγούμενος Δήμος και ο σημερινός οργάνωσαν επιστημονικές ενημερωτικές ημερίδες, μία το 2014, και μία το 2018. Είμαστε τυχεροί που έχουμε ανθρώπους σαν την αντιδήμαρχο (στην αρχική εικόνα) και τον σημερινό Δήμαρχο, και τον προηγούμενο, που έχουν ενημερωθεί και βοήθησαν και βοηθάνε. Χωρίς την συνδρομή του Δήμου είναι δύσκολο να καταπολεμηθεί η χυδαία προπαγάνδα που δηλητηριάζει το ΥΠΕΝ και την Ελλάδα.
 
Και είμαστε ιδιαίτερα τυχεροί που έχουμε άτομα, που δεν φαίνονται, ούτε επιδιώκουν να φαίνονται, που είναι αυτό που λέω "το άλας της γης", τα άτομα που κάνουν την διαφορά μεταξύ παρακμής και ανάτασης. Αυτά τα άτομα ήταν και είναι οι καταλύτες... Ο ΓΣ, η ΙΠ, ο ΠΑ, η ΑΠ, ο ΠΚ, η ΕΑ, η ΡΦ, ο ΜΠ,  και ένα σωρό άλλοι, που δεν ξέρω καν τα ονόματά τους...  Σε αυτούς και στην Αντιδήμαρχο, και σε όσους αντιμάχονται την παρακμή, υποκλίνομαι...

Και στους ηλίθιους που καραδοκούν, θυμίζω: Τα αιολικά δεν υποκαθιστούν συμβατικές λιγνιτικές μονάδες. Ούτε καν μονάδες αερίου. Ούτε εξοικονομούν λιγνίτη, ή αέριο. Μετρημένα και τεκμηριωμένα. Ούτε μειώνουν κανέναν ρύπο. Ούτε συμβάλλουν σε ασφάλεια και επάρκεια ηλεκτροδότησης. Υπάρχουν μόνο επειδή επιδοτούνται και επιδοτούνται από εμάς, για να μάς πουλάνε αιολικά οι "φίλοι" μας και να εισπράττουν ποσοστά οι θλιβεροί που παριστάνουν τους "επιχειρηματίες".

Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2019

Τα καθαρά και χρήσιμα αιολικά είναι σαν το ανέκδοτο με τον Τοτό και την νεράϊδα


Μετά 15-20 χρόνια ασταμάτητης προπαγάνδας, οι περισσότεροι έχουν πιστέψει το παραμύθι ότι βάζουμε αιολικά επειδή είναι καθαρή και χρήσιμη ενέργεια και ότι έτσι θα σώσουμε και το Κλίμα επειδή δήθεν μειώνουμε εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα.

Και ενώ όσοι αντιδρούν στα αιολικά, αντιδρούν επειδή δεν τα θέλουν στην περιοχή τους (είτε λόγω αισθητικής, ή θορύβου, ή βλαβών στο περιβάλλον), κανείς δεν έχει την υπομονή να καταλάβει τι κάνουν και τι δεν κάνουν τα αιολικά. Κάτι όχι απλό, αφού για να το καταλάβει κάποιος αυτό, πρέπει να μπει στον μπελά να καταλάβει λίγα στοιχειώδη για την ηλεκτροδότηση. Αυτά τα στοιχειώδη, τα μετέφερα εδώ, τις προάλλες.

Σύντομες αρχικές δηλώσεις των τριών ομιλητών από την εκδήλωση στην Πτολεμαΐδα:   https://youtu.be/mPklGxDT1nU?t=10s :

Ο Δρ. Χρήστος Κολοβός, μεταλλειολόγος μηχανικός, (εδώ) το λέει απλά: "Δεν είναι αξιόπιστη ηλεκτροδότηση. Βάζοντας πολλά αιολικά στο δίκτυο, ακριβαίνουμε το ρεύμα για τον καταναλωτή και την βιομηχανία, χωρίς όμως να εξασφαλίζουμε επάρκεια ρεύματος, αφού τα αιολικά δεν μπορούν να το κάνουν αυτό. Συν, κάνουν άλλες ζημιές".

Ο Τρύφων Κόλλιας, δικηγόρος Αθηνών, είπε (εδώ) ότι ειδικά τα αιολικά υπάρχουν μόνο επειδή στηρίζονται από πολλαπλές επιδοτήσεις και θωρακίζονται από πολυεπίπεδη νομοθεσία. Κοινώς, είναι υποχρεωτικά και επιδοτούνται υποχρεωτικά και πάνε όπου βρουν χώρο.

Ο Δημήτρης Παυλάκης, χημικός μηχανικός και σύμβουλος επενδυτικής τραπεζικής, είπε (εδώ), ότι τα αιολικά, από την ίδια την φύση του αέρα., παράγουν μεταβλητό και τυχαίο ρεύμα, επιβάλλουν την κακή χρήση ακριβού και εισαγόμενου φυσικού αερίου. Καταλήγουν να είναι πολλά πεταμένα λεφτά. Λεφτά χωρίς αντίκρυσμα. 

Και εσείς;  Πιστεύετε ότι με πολλά αιολικά θα έχετε καθαρό ρεύμα και θα σώσετε το Κλίμα; Το ανέκδοτο με τον Τοτό και την νεράϊδα, το ξέρετε;

Δεν υπάρχει νεράϊδα και ο αιολικός Τοτός θα πει όποιο παραμύθι μπορεί για να τυλίξει εσάς και την τσέπη σας. Α ναι... Χρειάζεται και τα βουνά σας, ο Τοτός...

Οι παρουσιάσεις είναι στην προηγούμενη ανάρτηση.  Ή μείνετε, όπως οι πολλοί,  με το ανέκδοτο...

Σάββατο, 2 Φεβρουαρίου 2019

Στο ενεργειακό κέντρο της Ελλάδας, την Πτολεμαΐδα, 2-2-2019


Η παρουσίαση στην Πτολεμαΐδα είναι σημειολογικά η πιο ενδιαφέρουσα, αφού η μεταπολεμική Ελλάδα, η Εθνική Οικονομία μας και η βιομηχανία μας υπάρχουν χάρη στην Πτολεμαΐδα. Τώρα όμως φτάσαμε να θέλουν μερικοί να βάλουν αιολικά (και παλιότερα φωτοβολταϊκά) στην περιοχή. Φυσικό είναι αυτό, αφού υπάρχουν καλώδια υψηλής τάσης.

Η Πτολεμαΐδα είναι ενδιαφέρουσα επειδή χρησιμοποιείται σαν ένα από τα χυδαία και βλακώδη επιχειρήματα εναντίον όσων δεν θέλουν αιολικά, είναι "δηλαδή προτιμάτε καρκίνους στην Πτολεμαΐδα";

Χυδαίο επειδή α) εκμεταλλεύεται τον φόβο των ανθρώπων, β) η Πτολεμαΐδα έχει λιγότερους καρκίνους από άλλα μέρη της Ελληνικής επαρχίας και γ) αν τα €2.5 δις που πετάμε σε επιδοτήσεις ΑΠΕ (και άλλα τόσα σε ρυθμιζόμενες χρεώσεις) πήγαιναν είτε για υγεία, είτε για περιβαλλοντική προστασία ή και ενεργειακή αναβάθμιση των λιγνιτικών μονάδων θα είμαστε όλοι ευτυχέστεροι και πλουσιότεροι (και θα είχαμε και ρεύμα)

Και εξαιρετικά βλακώδες επειδή τα αιολικά, όλα τα αιολικά, έστω και δωρεάν, έστω και δωρεάν διασυνδεμένα, δεν μπορούν να υποκαταστήσουν ούτε την πιο ταπεινή μονάδα της Πτολεμαΐδας... Ούτε μπορούν να εξοικονομήσουν ή να συμπληρώσουν λιγνίτη (το εγχώριο καύσιμο που μεγάλωσε οποιονδήποτε είναι σε θέση να διαβάσει αυτές τις γραμμές).  Αυτό είναι θέμα στοιχειώδους ηλεκτροδότησης (αν θέλετε λίγα απλά και όσο το δυνατόν εκλαϊκευμένα, στην προηγούμενη ανάρτηση).

Οι παρουσιάσεις αφορούν το ατελέσφορο των αιολικών στην ηλεκτροδότηση και επισκόπηση σχετικών νομικών θεμάτων. Σκεφτείτε... Γιατί χρειάζεται τόση νομική θωράκιση, διοικητικό σπρώξιμο και δικαστική προστασία για τα αιολικά? Απλά και μόνο επειδή δεν αρκούν οι επιδοτήσεις! Ο κόσμος δεν τα θέλει, ούτε στην Ελλάδα, ούτε στην Γερμανία ούτε πουθενά. Μπαίνουν μόνο επειδή είναι ...υποχρεωτικά και κοροϊδεύουν συστηματικά (αν δεν λαδώνουν), τους πάντες, για να μην τους κοπούν οι επιδοτήσεις.

Πριν τις εισηγήσεις, μας ζήτησαν να κάνουμε μια εισαγωγή και είπαμε τα εξής:



Ολόκληρες οι παρουσιάσεις:

Δρ. Χρήστος Κολοβός: Ηλεκτροπαραγωγή και το Πρόβλημα των Αιολικών

"...Το πρόβλημα των αιολικών είναι ότι δεν ηλεκτροδοτούν αξιόπιστα, χρειάζονται συνεχή υποστήριξη και διαταράσσουν την λειτουργία του δικτύου μεταφοράς. Δεν υποκαθιστούν θερμική παραγωγή. Προστίθενται στο σύστημα και ακριβαίνουν το ρεύμα για τον καταναλωτή και την οικονομία. Ενοχοποιούνται για προβλήματα υγείας. Ενοχοποιούνται για προβλήματα στα οικοσυστήματα..."


Δημήτρης Παυλάκης:  Αιολικά: Ένα ακριβό παραμύθι που δεν έχει σχέση με καθαρό ρεύμα ή με την Σωτηρία μας
"...Δεν έχει σημασία εάν τα βάζουν ιδιώτες Έλληνες, ή ξένοι. Δεν έχει σημασία αν βγάζουν πολλά ή λίγα λεφτά. Δεν έχει καν σημασία εάν υπάρχουν μόνο για τις επιδοτήσεις. Σημασία έχει ότι δεν ηλεκτροδοτούν, δεν συμβάλλουν σε καμία ασφάλεια και επάρκεια ηλεκτροδότησης, δεν εξοικονομούν καύσιμα, δεν μειώνουν εκπομπές CO2. Πληρώνονται και ενοχλούν χωρίς όφελος για εμάς ή για την χώρα μας... Πληρώνονται για να επιδοτούμε τους Γερμανούς εξαγωγείς και το φυσικό αέριο... Το αέριο υποκαθιστά λιγνίτη. Και οι εισαγωγές ρεύματος υποκαθιστούν λιγνίτη. Όχι τα αιολικά."


Τρύφων Κόλλιας, Δικηγόρος Αθηνών


Η θεσμική νομοθετική θωράκιση των ΑΠΕ και ιδίως των εγκαταστάσεων αιολικής ενέργειας τα τελευταία 20 χρόνια μέσα από την ευρεία και πολυεπίπεδη παροχή κρατικών ενισχύσεων για την υποχρεωτική τους ανάπτυξη και επέκταση αποδεικνύει τους ισχυρισμούς των ειδικών περί της μη αποδοτικότητάς τους σε τεχνικό και οικονομικό επίπεδο.
  • Το Ενιαίο Τέλος Εκπομπών Αερίων Ρύπων (ΕΤΜΕΑΡ), το οποίο πληρώνουμε όλοι μας μέσω των λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος αποτελεί μόνο μία από τις πολλές πηγές κρατικής ενίσχυσης των ΑΠΕ και επομένως οικονομικής επιβάρυνσης των πολιτών.
  • Το γεγονός ότι οι εν λόγω κρατικές ενισχύσεις καταβάλλονται απευθείας σε ιδιωτικές επιχειρήσεις χωρίς να επιτελούν και το σκοπό για τον οποίο αυτές επιβάλλονται (μείωση των εκπομπών αερίων ρύπων κ.λπ.) εγείρει σημαντικά ζητήματα νομιμότητας (και σε επίπεδο της νομοθεσίας περί προστασίας του καταναλωτή), τα οποία είναι σκόπιμο να κριθούν και σε επίπεδο πρωτοβαθμίων δικαστηρίων.
  • Η αντίκρουση των επιχειρημάτων των εταιρειών που εγκαθιστούν ΑΠΕ, όπως αυτά διατυπώνονται στις Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που καταθέτουν για την αδειοδότησή τους, οφείλει να είναι ισχυρά τεκμηριωμένη από εξειδικευμένους επιστήμονες κυρίως κατά το στάδιο της δημόσιας διαβούλευσης.
  • Η δημιουργία θεσμικού φορέα πανελλαδικής εμβέλειας από τις κινήσεις που αντιδρούν στην εγκατάσταση ιδίως Αιολικών Πάρκων, συνιστά αναγκαία προϋπόθεση για την ανάδειξη των επιχειρημάτων και την ισχυροποίηση της θέσης των κατά τόπους κινημάτων.

Τρύφωνας Κόλλιας
Δικηγόρος Αθηνών, LL.M.
2130458363, 6972846529

Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2019

Αιολικά: Οι επικρατούσες απόψεις και η πραγματικότητα (όσο μπορώ με πιο απλά λόγια)



Αν δεν καταλάβουμε «τι» και «γιατί», θα μας δουλεύει ο κάθε ΑΠΕτζής, η κάθε ειρηνοδίκης, ο κάθε Υπουργός του ΥΠΕΝ και ο κάθε παπαγάλος...  Για να καταλάβουμε, χρειάζεται λίγη προσπάθεια:

Τα αιολικά , στην σημερινή τους μορφή, είναι τεχνολογία του 1960 που δοκιμάστηκε στις πετρελαϊκές κρίσεις μεταξύ 1983 και 1987 και ενώ τότε απέτυχε, τα αιολικά και οι άλλες ΑΠΕ έγιναν υποχρεωτικά στην δεκαετία του 1990, με υποχρεωτικές επιδοτήσεις, με στόχο να μειωθούν οι ανθρωπογενείς εκπομπές CO2 από την χρήση ορυκτών καυσίμων.

25-30 χρόνια αργότερα υπάρχουν διαμορφωμένες απόψεις, αλλά και διεθνής εμπειρία για τα αιολικά. Το σημείωμα αυτό είναι η επιγραμματική παρουσίαση των απόψεων και της εμπειρίας, με όσο το δυνατόν λιγότερες τεχνικές λεπτομέρειες.

Α. Η άποψη που έχει ο πολύς κόσμος

Ο πολύς κόσμος νομίζει ότι :
  1. Τα αιολικά παράγουν πολλή και καθαρή ενέργεια
  2. Ο αέρας είναι το φθηνό, ατέλειωτο εγχώριο «καύσιμο»
  3. Τα αιολικά μειώνουν τις εκπομπές CO2 προς όφελος του Κλίματος της Γης
  4. Τα αιολικά βοηθούν στην απεξάρτηση από ορυκτά καύσιμα
  5. Τα αιολικά βοηθούν στην ενεργειακή ανεξαρτησία
  6. Τα αιολικά κάνουν καλό στο περιβάλλον
  7. Τα αιολικά είναι απάντηση στο πρόβλημα της ρύπανσης ή υγείας στην Πτολεμαΐδα
  8. Τα αιολικά είναι σαν τους παραδοσιακούς ανεμόμυλους
  9. Τα αιολικά μπαίνουν σε ξένες χώρες και επομένως πρέπει και σε εμάς
  10. Τα αιολικά είναι αειφόρα
Η πραγματικότητα (στο τέλος αυτού του σημειώματος), είναι διαφορετική από αυτές τις απόψεις και υπάρχει σε έγκριτες μελέτες, σε αναφορές στα διεθνή ΜΜΕ και σε δηλώσεις επωνύμων.

Για να γίνει όμως κατανοητή η πραγματικότητα, χρειάζεται μία επισκόπηση του θέματος της «ηλεκτροδότησης», λίγη υπομονή, παρακαλώ:

Β. Λίγα βασικά για την «ηλεκτροδότηση»

  • Η ηλεκτροδότηση περιλαμβάνει την ηλεκτροπαραγωγή, την μεταφορά, την διανομή και την ζήτηση ρεύματος.
  • Η ζήτηση ρεύματος αλλάζει στο 24ωρο, εποχικά και διαχρονικά
  • Στην ηλεκτροδότηση υπάρχουν ορισμένοι απαρέγκλιτοι κανόνες, η παραβίαση των οποίων συνεπάγεται υποχρεωτικές διακοπές στην ηλεκτροδότηση:  1) η ηλεκτροπαραγωγή πρέπει να είναι πάντα ίση με την ζήτηση, 2) η τάση του ρεύματος (τα βολτ), πρέπει να είναι σταθερή, και 3) ειδικά η συχνότητα του ρεύματος (σε χερτζ) επίσης πρέπει να είναι σταθερή.
  • Τυπικά, η ηλεκτροπαραγωγή είναι με «μονάδες βάσης» που καλύπτουν την ζήτηση που υπάρχει περίπου συνέχεια και «μεταβλητές μονάδες» και «μεταβλητές μονάδες αιχμής» που καλύπτουν την μεταβλητή ζήτηση όπως πχ σε ώρες αιχμής. Αυτές οι συμβατικές μονάδες βάσης και αιχμής είναι «ελέγξιμες» (ή «ρυθμιζόμενες» ή «κατανεμόμενες») από τον διαχειριστή του συστήματος, όταν η ζήτηση τις χρειάζεται.
  • Γενικά, οι μεγάλες «μονάδες βάσης» λειτουργούν αποδοτικότερα, οικονομικότερα και «καθαρότερα» όταν λειτουργούν περίπου σταθερά (όπως το αυτοκίνητο σε αυτοκινητόδρομο σε σχέση με κίνηση πόλης). Παράγουν φθηνότερο ρεύμα, επειδή ακριβώς το τυπικά υψηλό αρχικό κόστος τους επιμερίζεται σε μεγάλη και μακροχρόνια ηλεκτροπαραγωγή. Τυπικά, οι μεγάλες μονάδες βάσης, παγκοσμίως, καίνε κάρβουνο ή είναι πυρηνικές. Πρόσφατα, καίνε και φυσικό αέριο. Χώρες όπως η Νορβηγία, οι ΗΠΑ και η Κίνα έχουν και υδροηλεκτρικές μονάδες βάσης.
  • Οι μικρότερες μεταβλητές μονάδες καίνε τυπικά φυσικό αέριο ή είναι υδροηλεκτρικές και σε λιγότερο συχνές περιπτώσεις, καίνε πετρέλαιο. Η ηλεκτροπαραγωγή, συνολικά, δεν χρησιμοποιεί πετρέλαιο.
  • Το κόστος του ρεύματος είναι πολύπλοκο θέμα. Περιλαμβάνει τα σταθερά κόστη (κόστος μονάδων, γης και άλλων παγίων), μεταβλητά λειτουργικά κόστη (κυρίως καύσιμα και εργατικά) και «ρυθμιζόμενες χρεώσεις», που αφορούν άλλα κόστη λειτουργίας του συνολικού δικτύου, τα πιο γνωστά από τα οποία είναι η εξασφάλιση περίπου ενιαίου τιμολογίου στην χώρα, κάποιων διευκολύνσεων με κοινωνικά κριτήρια και πρόσφατα χρεώσεις που έχουν σχέση με ΑΠΕ.
  • Το κόστος από μόνο του δεν αρκεί για την αξιολόγηση των επιλογών ηλεκτροδότησης. Οι επιλογές πρέπει να αντανακλούν την (μετρήσιμη) «ασφάλεια» και «επάρκεια» της ηλεκτροδότησης και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις πολλές από τις οποίες είναι πραγματικές, αλλά μερικές είναι υποκειμενικές και διαστρεβλωμένες. Πιο λαϊκά, πρέπει να αξιολογούμε τι δίνουμε και τι παίρνουμε, για αυτό που δίνουμε.
Γ. Λίγα για την ηλεκτροδότηση με (μεταβλητές) ΑΠΕ

Οι ΑΠΕ είναι τυπικά τα αιολικά, τα φωτοβολταϊκά, τα μικρά υδροηλεκτρικά, η βιομάζα και άλλα εξειδικευμένα και εξεζητημένα. Και τα μεγάλα υδροηλεκτρικά είναι ΑΠΕ στον υπόλοιπο κόσμο, αλλά κάπως εμείς δεν τα αναφέρουμε. Σαν «ΑΠΕ» σε αυτό το σημείωμα, θεωρούμε τα αιολικά και τα φ/β που είναι μεταβλητές ΑΠΕ και τις παρενέργειές τους στο σύστημα ηλεκτροδότησης.
  • Οι ΑΠΕ, ασχέτως διαχρονικών βελτιώσεων, είναι τυπικά μεταβλητές με τον καιρό, και όχι με την ζήτηση. Από τις ΑΠΕ, ειδικά τα αιολικά, είναι και "στοχαστικά", δηλαδή τυχαία, όπως ο τυχαίος αέρας. Και δεν «ελέγχονται», ή δεν «κατανέμονται» από τον διαχειριστή του συστήματος.
  • Αντίθετα από αυτό που νομίζει πολύς κόσμος, το ρεύμα δεν αποθηκεύεται σε ποσότητα σημαντική για ένα δίκτυο ή με ανεκτό κόστος. Μερικές μορφές αποθήκευσης σαφώς και είναι τεχνικά εφικτές, αλλά το εφικτό, δεν είναι αναγκαστικά πρακτικό, ή συμφέρον.
  • Η μεταβλητότητα, η τυχαιότητα και η αδυναμία «κατανομής» σύμφωνα με την ζήτηση αντιμετωπίζεται με διάφορα τεχνικά και διοικητικά μέτρα και έτσι το ρεύμα από ΑΠΕ «ενσωματώνεται» στο δίκτυο.
  • Η ενσωμάτωση γίνεται με: 1) μεταβλητή λειτουργία των συμβατικών μονάδων, σε «θερμή» κυρίως εφεδρεία (δηλαδή σε συνεχή λειτουργία), παράλληλα με τις ΑΠΕ, 2) απόρριψη (ή διάχυση) ρεύματος που δεν μπορεί να ενσωματωθεί με (μεταβλητή λειτουργία) σε γείτονες, 3) αποθήκευση ρεύματος που δεν μπορεί να ενσωματωθεί, κυρίως σε μονάδες «αντλησιοταμίευσης» και με άλλους πειραματικούς τρόπους, 4) περιορισμό της έγχυσης ρεύματος από ΑΠΕ όταν δεν υπάρχουν άλλα μέσα ενσωμάτωσης.
  • Όλα αυτά είναι απαραίτητα για την τήρηση των απαρέγκλιτων κανόνων που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Αλλά με σημαντικές γνωστές συνέπειες: 1) Η μεταβλητή λειτουργία συμβατικών μονάδων μειώνει την ενεργειακή τους αποδοτικότητα και αυξάνει τις εκπομπές CO2. Επίσης, η μεταβλητή λειτουργία κάνει αυτές τις συμβατικές μονάδες οικονομικά ζημιογόνες και ασύμφορες. 2) Η απόρριψη τυχαίου και μεταβλητού ρεύματος ενοχλεί τους γείτονες και είτε την «μπλοκάρουν» είτε πληρώνονται για αυτήν. 3) Η αποθήκευση, περαιτέρω ακριβαίνει το κόστος και μειώνει την ενεργειακή αποδοτικότητα (και τυπικά είναι ασήμαντη). 4) Ο περιορισμός της λειτουργίας μονάδων ΑΠΕ δεν ενοχλεί, τεχνικά, αλλά τυπικά οι περιοριζόμενες μονάδες ΑΠΕ, πληρώνονται ούτως ή άλλως.
  • Οι ΑΠΕ, καθ’ εαυτές, παράγουν ακριβό ρεύμα, παρά το μηδενικό κόστος του αέρα ή του ήλιου. Το κόστος τους είναι το κόστος του κεφαλαίου τους συν τις επιδοτήσεις που λαμβάνουν, υποχρεωτικά.
  • Το κόστος ενσωμάτωσης (εφεδρείες, παρεμβάσεις στο δίκτυο κλπ) εύκολα υπερδιπλασιάζει το κόστος των ΑΠΕ
Δ. Λίγα βασικά για την ενέργεια

Η «συνολική ενέργεια» που χρησιμοποιούμε είναι περισσότερη από την ηλεκτροδότηση. Η ηλεκτροδότηση αφορά μόνο το περίπου 1/3 της συνολικής χρήσης ενέργειας. Η περισσότερη ενέργεια είναι από πετρέλαιο για μεταφορές (και για βιομηχανική και οικιακή χρήση). Η χρήση πετρελαίου στην ηλεκτροδότηση είναι σχετικά ασήμαντη. Η ηλεκτροδότηση είναι περίπου 80% από κάρβουνο και αέριο, και περίπου 15% από υδροηλεκτρικά και πυρηνικά. Περίπου 3% είναι από αιολικά και 4% από όλες τις άλλες ΑΠΕ. Η ενέργεια από καυσόξυλα και κοπριές είναι περίπου 20 φορές όσο η ενέργεια από όλα τα αιολικά και όλα τα φ/β παγκοσμίως! Τα αιολικά και τα φ/β είναι 1% της παγκόσμιας ενέργειας.

Κάθε μορφή ενέργειας και κάθε ηλεκτροδότηση έχει «συνέπειες στο περιβάλλον». Η αξιολόγηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων κάθε ενεργειακής και κάθε ηλεκτροδοτικής επιλογής πρέπει να γίνεται πάντα συνεκτιμώντας τι πραγματικά παίρνουμε και πόσο κοστίζει η κάθε επιλογή. Τα αιολικά πχ, προωθούνται σαν "καθαρά"και σίγουρα είναι "καθαρά", σε σχέση με άλλης μορφής ηλεκτροδοτήσεις. Αλλά αν τα "καθαρά" αιολικά 1) δεν ηλεκτροδοτούν, 2) δεν υποκαθιστούν κάτι άλλο και 3) δεν εξοικονομούν καύσιμα, πληρώνουμε για άχρηστη "καθαρότητα": Ακριβό δώρον-άδωρον.


Ε. Η σημερινή πραγματικότητα για τα αιολικά και τις άλλες «ΑΠΕ»

 Από το 1990 μέχρι σήμερα, οι ΑΠΕ έχουν γίνει υποχρεωτικές σε πολλές χώρες. Με υποχρεωτικές και πολλαπλές φανερές και αφανείς επιδοτήσεις, υποχρεωτική και κατά προτεραιότητα απορρόφηση του ρεύματος από ΑΠΕ στα δίκτυα κλπ.

Το γνωστό αποτέλεσμα είναι ότι:
  • έχουν μπει πάρα πολλά αιολικά και φ/β. Μόνο στην Ελλάδα, «5.500 εγκατεστημένα μεγαβάτ» περίπου όσο η ζήτηση για ρεύμα.
  • αναφέρονται μεγάλοι αριθμοί «έγχυσης» ρεύματος από ΑΠΕ ή συμμετοχής τους στα λεγόμενα ενεργειακά μείγματα.
  • η Ελλάδα ήδη δηλώνει πάνω από 30% ρεύμα από ΑΠΕ (περίπου 20-21% από αιολικά και φ/β, το υπόλοιπο από υδροηλεκτρικά της ΔΕΗ, αλλά: 1) δεν έχει υπάρξει, πουθενά, υποκατάσταση συμβατικών θερμικών μονάδων από ΑΠΕ. Το αέριο έχει υποκαταστήσει κάρβουνο, το κάρβουνο έχει υποκαταστήσει πυρηνικά, αλλά οι ΑΠΕ προστίθενται χωρίς να υποκαθιστούν κάτι. Απεναντίας, επιβάλλουν περισσότερες μονάδες αερίου. 2) δεν έχει υπάρξει μετρήσιμη εξοικονόμηση καυσίμων από αιολικά ή φ/β. Τα αιολικά φαίνεται ίσως και να αυξάνουν την χρήση καυσίμων. Αυτό το τεκμηριωμένο παράδοξο οφείλεται στο ότι οι ΑΠΕ επιβάλλουν μεταβλητότητα και επομένως μειωμένη αποδοτικότητα (όπως η κατανάλωση καυσίμων σε αστικό οδήγημα)
  • η μη εξοικονόμηση καυσίμων σημαίνει ότι δεν μειώνουν εκπομπές CO2. Η μείωση κατανάλωσης, η ύφεση ή φτώχεια μειώνουν εκπομπές CO2. Και η χρήση περισσότερου αερίου και πυρηνικών.
  • οι χώρες με τις πιο πολλές ΑΠΕ έχουν το ακριβότερο ρεύμα! Η Δανία και η Γερμανία έχουν το ακριβότερο στην ΕΕ και η Νότια Αυστραλία στον κόσμο.
  • η Γερμανία δεν έχει μειώσει εκπομπές CO2 (λόγω ανάπτυξης) η Δανία τις έχει μειώσει (λόγω ύφεσης). Σχεδόν άσχετα με το πόσες ΑΠΕ έχουν... Για την Γερμανία, οι ΑΠΕ είναι εξαγωγική δραστηριότητα. Η Γερμανία και η Δανία είναι παραδείγματα του πώς οι ΑΠΕ ενσωματώνονται μεν, είναι ατελέσφορες δε.
  • Τα αιολικά δεν συμβάλλουν στην εξασφαλισμένη επάρκεια ισχύος. Απλά, επειδή δεν ξέρουμε αν θα φυσάει τα επόμενα Χριστούγεννα, ή όταν θα χρειαστούμε ρεύμα επειγόντως. «Κάτι άλλο» πρέπει να συνυπάρχει.
  • Οι ξένες ειδήσεις είναι πλέον γεμάτες αναφορές στην «αποτυχία της ενεργειακής μετάβασης σε ΑΠΕ», ότι οι ΑΠΕ είναι σκέτη «αναδιανομή», «λάθος ενεργειακή πολιτική» κλπ...

ΣΤ. Μάθετε να απαντάτε στην αιολική προπαγάνδα

Στην αρχή του σημειώματος αναφέρθηκαν 10 απόψεις που έχουν γίνει αποδεκτές από τον πολύ κόσμο:
  1. Παράγουν πολλή ενέργεια; Όχι! Λιγότερο από 1% της συνολικής. Και αυτό το ποσοστό αφορά σε μεταβλητή ενέργεια που χρειάζεται πολλές παρεμβάσεις για να «ενσωματωθεί» και έχει αμφίβολη δυνατότητα υποκατάσταση κάποιας άλλης ενέργειας, ειδικά στην ηλεκτροπαραγωγή. Καθαρή ενέργεια; Ούτε! Παράγουν μη ενέργεια. Πεντακάθαρη διακοσμητική ενέργεια.
  2. Ο αέρας είναι το φθηνό, ατέλειωτο εγχώριο «καύσιμο»; Όχι. Ο αέρας είναι δωρεάν, αλλά η μετατροπή του σε ρεύμα και η ενσωμάτωση αυτό του ρεύματος είναι προβληματική και ακριβή. Ο αέρας είναι κατάλληλος για στέγνωμα ρούχων.
  3. Τα αιολικά μειώνουν τις εκπομπές CO2 προς όφελος του Κλίματος της Γης; Όχι. Με λιγότερο από 1% της συνολικής ενέργειας και περίπου μηδενική υποκατάσταση καυσίμων ή μείωση CO2, τα αιολικά δεν έχουν κανέναν αντίκτυπο σε κανένα CO2.
  4. Τα αιολικά βοηθούν στην απεξάρτηση από ορυκτά καύσιμα; Όχι αφού δεν τα υποκαθιστούν. Τα αιολικά επιβάλλουν χρήση φυσικού αερίου (που είναι ακριβό ορυκτό καύσιμο) και οι μελέτες δείχνουν ότι ούτε αυτό το εξοικονομούν.
  5. Τα αιολικά βοηθούν στην ενεργειακή ανεξαρτησία; Όχι. Τα αιολικά δεν μπορούν να κάνουν τίποτε εκτός από το να ακριβύνουν το ρεύμα. «Προστίθενται χωρίς να υποκαθιστούν».
  6. Τα αιολικά κάνουν καλό στο περιβάλλον; Όχι. Τα αιολικά δεν κάνουν την ζημιά που κάνουν οι συμβατικές μονάδες, αλλά δεν μειώνουν τους ρύπους από αυτές . Κάνουν άλλες ζημιές και ίσως ενοχλούν – αλλά χωρίς ενεργειακό ή περιβαλλοντικό όφελος. Μόνο ακριβαίνουν το ρεύμα, χωρίς να το εξασφαλίζουν.
  7. Τα αιολικά είναι απάντηση στο πρόβλημα της ρύπανσης ή υγείας στην Πτολεμαΐδα; Όχι. Δεν βελτιώνουν διαχείριση τέφρας, δεν υποκαθιστούν ούτε εξοικονομούν λιγνίτη. Πετώντας λεφτά σε αιολικά, μειώνουμε την δυνατότητα βελτίωσης της Πτολεμαΐδας.
  8. Τα αιολικά είναι σαν τους παραδοσιακούς ανεμόμυλους; Όχι: Οι ανεμόμυλοι μπορούσαν να λειτουργούν με μεταβλητό αέρα επειδή και το σιτάρι και το αλεύρι αποθηκεύονται. Ο αέρας και το ρεύμα δεν αποθηκεύονται. Οι ανεμόμυλοι ήταν για τοπικές ανάγκες. Τα αιολικά είναι οι εξαγωγικές ανάγκες αυτών που τα εξάγουν.
  9. Τα αιολικά μπαίνουν σε ξένες χώρες και επομένως πρέπει και σε εμάς; Όχι. Τα αιολικά προωθούνται από χώρες που εξάγουν αιολικά και από εταιρίες φυσικού αερίου και είναι εισπρακτικό εργαλείο υπέρ αυτών.  Τα αιολικά μπαίνουν επειδή είναι υποχρεωτικά και έχουμε ήδη εκπληρώσει τις υποχρεώσεις μας.  Οι χώρες με πολλά αιολικά είναι η απόδειξη του ότι είναι ατελέσφορα και προβληματικά.
  10. Τα αιολικά είναι αειφόρα; Όχι. Κάτι που είναι υποχρεωτικό και υπάρχει μόνο με υποχρεωτικές επιδοτήσεις είναι εξ ορισμού μη αειφόρο. Τα αιολικά είναι τόσο αειφόρα όσο οι κεφαλικοί φόροι.

Τα αιολικά δεν είναι για το Ελληνικό Δημόσιο Συμφέρον.  Είναι για το Γερμανικό Δημόσιο Συμφέρον. Αλλά δίνουν ποσοστά, χάντρες και καθρεφτάκια σε αυτούς που ελέγχουν τα ΜΜΕ, τις δήθεν οικολογικές ΜΚΟ και, δυστυχώς,  τις Κυβερνήσεις μας.

Το θέμα των μεταβλητών ΑΠΕ που είναι στο σύστημα ηλεκτροδότησης παρουσιάστηκε εκτενώς στην δεύτερη και τρίτη εισήγηση ημερίδας της 1ης Δεκεμβρίου 2018 από όπου και η εικόνα αυτής της ανάρτησης.

Ξέρω, ελάχιστοι διαβάζουν κάτι πάνω από μία μικρή παράγραφο. Ακόμα λιγότεροι καταλαβαίνουν την διαφορά μεταξύ ισχύος και ενέργειας, ή την διαφορά κατανεμόμενης και μη κατανεμόμενης ισχύος. Για να μην ρωτήσω τι είναι αειφορία, ή τι είναι δημόσιο συμφέρον...  Οι ΑΠΕτεώνες εκμεταλλεύονται την άγνοια. Και οι Γερμανοί εισπράττουν. Οι ΑΠΕ είναι επιδοτούμενη από εμάς Γερμανική εξαγωγική δραστηριότητα, με ποσοστά σε ντόπιους πονηρούς.

Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2018

Ημερίδα για τα αιολικά (και τα μικρά υδροηλεκτρικά) στο Καρπενήσι, 15-12-2018


Παρουσίαση σε Ενημερωτική Εκδήλωση, Σάββατο 15 Δεκεμβρίου 2018,
Αμφιθέατρο ΤΕΙ Δασοπονίας Καρπενησίου



1. "Ασέβεια προς την Δημιουργία", Χαιρετισμός του Ηγούμενου της Μονής Ταρτάνας, Αρχιμανδρίτη Δοσιθέου

 
2. Λ. Θανασούλα: Κίνδυνος μαζικής αλλοίωσης του περιβάλλοντος και τελειωτικής εξαφάνισης του ορεινού πληθυσμού

Σήμερα είμαστε εδώ γιατί μας καλεί μία ανάγκη, μοναδική και με πολλές ιδιαιτερότητες. Για πρώτη φορά στην ιστορία της η Ευρυτανία αντιμετωπίζει έναν πρωτόγνωρο, άγνωστο στις διαστάσεις του κίνδυνο, τον κίνδυνο της μαζικής αλλοίωσης του περιβάλλοντός της, των αξιών της, της τοπικής οικονομίας και την τελειωτική εξαφάνιση του ορεινού πληθυσμού. Ας δούμε όμως τι συμβαίνει.

Στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής πολιτικής για την αντιμετώπιση της αλλαγής του κλίματος και τις αλλαγές στην ενεργειακή αγορά η Ευρυτανία χαρακτηρίστηκε Περιοχή Αιολικής Προτεραιότητας (ΠΑΠ2) τον Φεβρ. 2007, σύμφωνα με το Ειδικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού Αειφόρου Ανάπτυξης –ΑΠΕ (Ε.Π.Χ.Σ.Α.Α-ΑΠΕ) με νόμο Σουφλιά.

Στην πράξη αυτό σημαίνει, για τη στιγμή που μιλάμε, τον χάρτη που βλέπετε, της Ρυθμιστικής αρχής ενέργειας που χωροθετεί ανεμογεννήτριες και μικρά υ/α σε κάθε κορυφή, πλαγιά και ποτάμι. Και μετατρέπει την Ευρυτανία επιεικώς σε Ελευσίνα ή Ασπρόπυργο. Η Ευρυτανία όμως συμμετέχει με το ποσοστό που της αναλογεί 14% στο εθνικό ενεργειακό μέσω του υδροηλεκτρικού φράγματος των Κρεμαστών και δεν υποχρεούται να θυσιάσει άλλους από τους πόρους της  [διαβάστε περισσότερα]


3. καθηγ. Στ. Αλεξανδρής:  Κλιματική Αλλαγή: Φυσικό φαινόμενο των τελευταίων 4,5 δις ετών, δεν "φταίμε" εμείς και το CO2 δεν είναι ρύπος

Η μεταβολή του κλίματος είναι αέναη φυσική διαδικασία που ξεκίνησε με την δημιουργία της Γης. Το ατμοσφαιρικό διοξείδιο του άνθρακα αλλάζει διαχρονικά και είναι σήμερα σε σχετικά χαμηλά επίπεδα. Το κλίμα αλλάζει κυρίως από διακυμάνσεις στην τροχιά και περιστροφή της Γης, την ηλιακή δραστηριότητα, την αλληλεπίδραση μαγνητικού πεδίου του Ήλιου με την κοσμική ακτινοβολία και την δημιουργία νεφών, τις αλλαγές στα ωκεάνια ρεύματα και από άλλους λόγους.

Αλλαγές στο κλίμα έχουν συμβεί και καταγραφεί ιστορικά στο παρελθόν (πχ η θερμή Μεσαιωνική περίοδος). Αυτό που ακούμε σαν "Παγκόσμια Θέρμανση" ή "Κλιματική Αλλαγή" είναι από προγράμματα ηλεκτρονικών υπολογιστών και διαφέρουν και διαψεύδονται από πραγματικές μετρήσεις. Οι πάγοι (που ακούμε ότι χάνονται) είναι βασικά στην θέση τους. Το CO2 δεν είναι "ρύπος", όπως εννοούμε τους ρύπους και είναι πολύ λιγότερο σημαντικό "αέριο του θερμοκηπίου" από ότι οι απλοί υδρατμοί. Η πιο σίγουρη συνέπεια της αυξημένης αν και απειροελάχιστης παρουσίας του στην ατμόσφαιρα είναι το πρασίνισμα του πλανήτη: Περισσότερη φωτοσύνθεση.

Μπορεί αυτή η άποψη να θεωρείται "αιρετική" αλλά στηρίζεται από πολλούς διακεκριμένους επιστήμονες.  [διαβάστε περισσότερα]


4. Δ. Παυλάκης: Γιατί γεμίζουμε την Ελλάδα με λεγόμενες "Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας";

Οι ΑΠΕ είναι τεχνολογία του 1960 που έγιναν της μόδας με τις πετρελαϊκές κρίσεις της δεκαετίας του 1970, και βασικά απέτυχαν, από τότε. Ο αέρας και ο ήλιος είναι δωρεάν, αλλά η μετατροπή τους σε χρήσιμη ενέργεια δεν είναι εύκολη ή φθηνή. Κυρίως απέτυχαν επειδή το ρεύμα δεν αποθηκεύεται, πρακτικά, και επειδή η ενσωμάτωση μεταβλητής ενέργειας σε ηλεκτρικά δίκτυα είναι προβληματική. Κανείς δεν τις ήθελε.

Η μόνη «τεχνολογική» επανάσταση με τις ΑΠΕ είναι ότι έγιναν υποχρεωτικές με επίσης υποχρεωτικές πολλαπλές επιδοτήσεις, με έναν Γερμανικό νόμο του 1992. Αυτός ο νόμος παρείσφρησε σε άλλες εθνικές νομοθεσίες (στην Ελλάδα το 2010) με το άλλοθι της επικείμενης καταστροφικής υπερθέρμανσης της Γης που λίγο αργότερα μετονομάστηκε «Κλιματική Αλλαγή».

Η θεωρία ήταν ότι με τις ΑΠΕ θα υποκαθιστούσαμε ορυκτά καύσιμα και θα μειώναμε το CO2 που υποτίθεται προκαλεί την «Κλιματική Αλλαγή».  [διαβάστε περισσότερα]


5. Εμμ. Κοπανάκης: Αιολική Ισχύς και Περιβαλλοντικές Επιπτώσεις

Ακούμε ότι τα αιολικά παράγουν το καθαρότερο ρεύμα και ότι πρέπει και εμείς να συμβάλλουμε στην παραγωγή ενέργειας

Σε ένα δίκτυο η προσφορά ρεύματος πρέπει να είναι ίση με την ζήτηση, σε σταθερή τάση (220V) και σταθερή συχνότητα (50Hz).

 Και, τυπικά, η μεταβλητή ζήτηση καλύπτεται από μεγάλες θερμικές μονάδες βάσης, θερμικές μονάδες αιχμής, και από υδροηλεκτρικά (στα οποία η Ευρυτανία έχει ήδη συμβάλει σημαντικά). Με το πρόσχημα της Κλιματικής Αλλαγής, έχουν μπει και πολλά αιολικά στο δίκτυο. Που όμως, ενώ φαίνονται να συνεισφέρουν στην ηλεκτροδότηση, είναι μεταβλητά, με συνέπεια να αυξάνουν την σπατάλη καυσίμων και τις σχετικές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα.

Και ενώ οι λιγνιτικές μονάδες δαιμονοποιούνται με καρκίνους (που, επιδημιολογικά και μόνο δεν είναι στις λιγνιτικές, αλλά σε άλλες περιοχές) και με το διοξείδιο του άνθρακα που ίσως δεν είναι καν το πρόβλημα, τα αιολικά δεν είναι αθώα αφού πέρα από την αμφιλεγόμενη ενεργειακή συμβολή τους, βλάπτουν την ορεινή χωροταξία, τις πηγές και την ορνιθοπανίδα και έχουν προβλήματα από σεισμικότητα και πάγους. Και τα κουφάρια τους θα παραμείνουν για πάντα στα βουνά.  [διαβάστε περισσότερα]


6.  Γ. Καραβίδας:  Τα μικρά υδροηλεκτρικά θα κατακλύσουν την Ευρυτανία και την Πίνδο. Αξίζουν τον κόπο και την ζημιά;

Τα μεγάλα υδροηλεκτρικά, παρά τις αρχικές τους παρεμβάσεις και ζημιές είναι γνωστά και χρήσιμα στην ηλεκτροδότηση, και στην χώρα μας.

Τα μικρά υδροηλεκτρικά, σε αντίθεση με τις ωραιοποιημένες εικόνες και την ίσως θετική εμπειρία στο εξωτερικό (σε μέρη με τρεχούμενα μικρά ποτάμια), καταλήγουν χωματουργικές παρεμβάσεις σε παρθένες περιοχές, με σοβαρές ζημιές στο οικοσύστημα, δέσμευση και "μάστευση" νερών και εκτοπισμό ντόπιων που βασίζονται σε αυτά τα νερά, με περιορισμένο ενεργειακό όφελος.

Και τα "έργα" εύκολα καταλήγουν με αυθαιρεσίες που δεν έχουν καν σχέση με τις αδειοδοτήσεις, με περιορισμένη ικανότητα αντίδρασης από τοπικές κοινωνίες.  [διαβάστε περισσότερα]


Υπήρξαν και άλλες παρουσιάσεις και παρουσιάσεις, από τον Α. Παπαδόπουλου, την Κ. Λάππα και άλλους.

Περισσότερα στο https://karpenisi-15-12-2018.blogspot.com/