Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

Συνάντηση Δημάρχων Άνδρου, Νάξου, Πάρου και Τήνου με τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας για τα αιολικά στα 4 νησιά

 
Την ερχόμενη Τρίτη, 11 Απριλίου, θα πάνε οι τέσσερις Δήμαρχοι και διάφοροι εκπρόσωποι φορέων, πολιτών κλπ., να επισκεφθούν τον Σταθάκη, Υπουργό ΥΠΕΝ με θέμα τα αιολικά των Κοπελούζου/ΕΝΕΛ στα τέσσερα νησιά.  Μην περιμένετε πολλά. Ο κ. Σταθάκης θα είναι φιλικός, όπως ήταν και ο κ, Σκουρλέτης, θα πει ότι η Κυβέρνηση κατανοεί, αλλά δεν παρεμβαίνει στο έργο της δικαιοσύνης κλπ.  Ωστόσο, μπορεί να καταλάβει ότι τα αιολικά θα του μειώσουν τα έσοδα του προϋπολογισμού, χωρίς να του δίνουν κάποια πρόσθετη επάρκεια ηλεκτρικής ισχύος.  Θα το ξαναπώ:  Θα χάσουν έσοδα χωρίς να έχουν ρεύμα.

Τα αιολικά στα τέσσερα νησιά θα μειώσουν τον τουρισμό τους. Ό,τι και να σας λένε οι παπαγάλοι (που πληρώνονται για να είναι παπαγάλοι) κανείς δεν θέλει να βλέπει ή να ακούει αιολικά και ο τουρίστας θα προτιμήσει τα παραδοσιακά νησιά από τα νησιά με αιολικά. Τελεία και παύλα. Ο τουρισμός είναι ο βιοπορισμός των νησιών και η συμβολή των νησιών στο ΑΕΠ (και στα φορολογικά έσοδα) είναι από τον τουρισμό.  Αν βάλουμε αιολικά, θα μειώσουμε όποια εισοδήματα έχουμε εδώ, και αντίστοιχα τα κρατικά έσοδα. Πόση φτωχοποίηση πια?

Σε αυτό το πολύ απλό επιχείρημα, οι αιολικοί παπαγάλοι θα σας πούνε για το καθήκον προς την καημένη την Πτολεμαΐδα, για την ενεργειακή αυτάρκεια, για την απεξάρτηση από το πετρέλαιο, για την σωτηρία του Πλανήτη, για τους ξένους που όλοι έχουν αιολικά.  Μην έχετε τύψεις κύριοι Δήμαρχοι,  πρόκειται για φθηνά, χυδαία και ευτυχώς ξεφτισμένα παραμύθια!  Τα αιολικά στα νησιά δεν έχουν σχέση με ενέργεια, ή με καθαρό περιβάλλον και σε καμία περίπτωση δεν υποκαθιστούν ρυπογόνες μονάδες (βλ. παρακάτω [α]). Και μην ελπίζετε σε ανταποδοτικά έσοδα για εγκατάσταση αιολικών. Πρώτον ή έλλειψη χρημάτων γενικά δεν θα το επιτρέπει, και δεύτερον θα διπλασιάσετε το κόστος του ρεύματος για να παίρνετε επιστροφή ...1%.  

Μην έχετε καμία ψευδαίσθηση. Όλοι στα Υπουργεία ξέρουν ακριβώς τι γίνεται:  Η αιολική άδεια έχει ήδη μεταπουληθεί στην ΕΝΕΛ και ...ανησυχεί ο δικός μας ότι μπορεί να έχει πουλήσει κάτι που δεν έχει.  Αλλά δεν χρειάζεται να το πούμε, μην γίνουμε ...αγενείς.

Κατά της άδειας εκκρεμεί 1) προσφυγή κατά της αρχικής άδειας "παραγωγής από την ΡΑΕ, και 2) προσφυγή κατά της Απόφασης Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ) [β]. Και 3) ας μην θεωρηθεί δεδομένη η Άδεια Εγκατάστασης: Κάτι εκτάσεις που ήταν "δεδομένες" μπορεί και να μην είναι. Ωστόσο ο Έλληνας "επενδυτής" (μεταπωλητής αδειών) είναι αρκετά ισχυρός και πειστικός σε όλα τα επίπεδα... Και όλοι ξέρουν ότι η πρεμούρα είναι για την αμοιβή από την πώληση της άδειας.  Δεν υπάρχει κανείς που να μην έχει πρεμούρα για ...€100 εκατομμύρια, φρέσκα, ζωντανά...

Τα αιολικά δεν μπαίνουν για καμία ενέργεια (το έχει εμπεδώσει αυτό ο κ. Σταθάκης από τα παρ΄ολίγον μπλακάουτ τον περασμένο χειμώνα).  Τα αιολικά μπαίνουν για τις επιδοτήσεις.  ΜΟΝΟ για και μόνο ΜΕ τις επιδοτήσεις. Η πιο γνωστή είναι το ΕΤΜΕΑΡ, αλλά η πιο ζουμερή είναι το 40% του κόστους του έργου μπροστά, ζεστά λεφτά.  Για αυτή γίνεται η φασαρία, και από αυτήν θα πληρωθεί για την μεταβίβαση της άδειας ο Έλληνας "επενδυτής".  [γ]

Να θυμίσω ότι οι Κοπελούζος/ΕΝΕΛ προσπαθούν να βάλουν "360 αιολικά μεγαβάτ" σε Άνδρο, Τήνο, Πάρο, Νάξο. Λέω "αιολικά μεγαβάτ" επειδή τα αιολικά μεγαβάτ δεν είναι πραγματικά, είναι "ονομαστικά". Αυτό σημαίνει ότι δεν έχουν σχέση με πραγματική ηλεκτροδότηση.  Δεν μετράνε!  Δεν έχουν σχέση με ηλεκτροδότηση στα νησιά ή στην Αθήνα. Αν τα αφήσετε να ηλεκτροδοτήσουν θα έχουμε ...μπλακάουτ!  [δ]

Ο κύριος Υπουργός ας καταλάβει ότι θα χάσει έσοδα ο προϋπολογισμός, χωρίς να του εξασφαλίζεται ηλεκτροδότηση για το επόμενο παρ' ολίγον μπλακάουτ.

___________________________

Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

Περισσότεροι οι περιπατητές φέτος στην Άνδρο


https://www.androsfilm.gr/perissoteroi-oi-peripatites-fetos-stin-andro/

"Ευχάριστα πολύ τα νέα από την προσπάθεια ανάδειξης των μονοπατιών της  Άνδρου ως μοναδικό προορισμό για περπάτημα... μόνο από ένα ταξιδιωτικό οργανισμό... περίπου 150 άτομα... 1.500 διανυκτερεύσεις... για το δίμηνο Απριλίου-Μαΐου... Παρότρυνση προς τους επαγγελματίες να μείνουν ανοικτοί..."

Αυτά, από την γειτονική Άνδρο

Αν στην Τήνο συνειδητοποιήσουμε ότι:


1) Έχουμε περί τα 1.000 χιλιόμετρα μονοπάτια σε τοπία με θέα, και περιβάλλοντα όπως μας έμειναν από προηγούμενους αιώνες...

2) Με χωράφια, μερικά που προσφέρονται για κριθάρι, αλώνια, αμπέλια, τρύγο, πατητήρια, πετιμέζι, αμπελοφάσουλα, δραστηριότητες που κάνουμε εμείς οι ίδιοι για την δική μας χρήση.

3) Ενδοχώρα, που παρά την "πρόοδο" κρατάει τον χαρακτήρα της με ...πραγματικούς ντόπιους. Φανταστείτε περίπατο που περνάει από πατητήρι μετά από τρύγο, ή από λίχνισμα κριθαριού... Απλά πράγματα...

Εεε... με λίγη φαντασία, η Τήνος θα ήταν ιδιαίτερα ελκυστικός προορισμός, όχι μόνο για περιπατητικό, αλλά για ...υπαρξιακό τουρισμό.  Όπου ο επισκέπτης δεν έρχεται για να ...τον ψυχαγωγήσουν, αλλά για να υπάρξει (όλο και θα θέλει να φάει κάτι, και κάπου να πιει μια λεμονάδα...)


Με συγχωρείτε, δεν ξέρω από "τουρισμό", αλλά για αυτό έρχομαι στην Τήνο.

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Ιστορίες με Μονοπάτια στην Τήνο που χάνεται

Ταξίδευα στο πλοίο από Τήνο για Ραφήνα όταν ξαναείδα μετά από καιρό την φίλη μου την Ειρήνη με τον άντρα της που, και αυτή, έχει πάρει σπίτι στην Τήνο. Και αφού ανταλλάξαμε την στοιχειώδη κοινωνική ενημέρωση βρεθήκαμε να γκρινιάζουμε όλοι μαζί «πως έχει χαλάσει η Τήνος», και «πως σιγά-σιγά χάνεται η Τήνος που ξέραμε»…

Η Τήνος που ήξερε η φίλη μου δηλαδή, της δεκαετίας του ’90, γιατί πριν το ’90, ελάχιστοι Αθηναίοι αποτολμούσαν την Τήνο πέρα από τα όρια της Παναγίας. Και ήρθε η κουβέντα στην Ελληνική Εταιρία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, και πως προσπαθούν και αυτοί να διασώσουν κάτι από την «προγενέστερη Τήνο» και να αναδείξουν τα μονοπάτια. Έτσι, εντελώς τυχαία συνειδητοποίησα ότι υπάρχει ενδιαφέρον για τα μονοπάτια της Τήνου, ή ότι τα μονοπάτια μπορεί να κρύβουν μυστικά για το παρελθόν και την ιστορία του νησιού.

Αεροφωτογραφίες

Η σύμπτωση είναι ότι εδώ και λίγο καιρό, κοιτούσα κάτι αεροφωτογραφίες της Τήνου, χαζεύοντας κυρίως το χωριό της γιαγιάς μου, τα χωράφια και τα δρομάκια που περπατούσα όταν ήμουν μικρός. Φαινόταν καθαρά, από τον αέρα, το χωριό, το αμπέλι του παππού μου, και πολλά μονοπάτια, που τα αναγνώρισα, και οι διαδρομές που έκανα πριν 40 και χρόνια… Χαζεύοντας τις αεροφωτογραφίες έμαθα πολλά για την ιστορία της Τήνου. Τις αεροφωτογραφίες τις πήρα από ένα γνωστό μου που τις είχε πάρει από έναν δικό του κλπ, έτσι δεν ξέρω ποιο κομμάτι της Ελληνικής Δημοκρατίας πρέπει να ευχαριστήσω ή να αποζημιώσω για την χρήση τους…

Δεν έβαλα το αμπέλι του παππού μου, αλλά το αγαπημένο σας λιμάνι, πριν τα πρόσφατα έργα. Με κλικ στην εικόνα (που επιδέχεται περαιτέρω μεγέθυνσης) μπορεί να δείτε το αυτοκίνητό σας.

Το αρχείο αυτό είναι μαυρόασπρο, αλλά οι άσπρες κουκκίδες είναι τα υπολείμματα των μονοπατιών από τα χωριά προς την πόλη. 






Μνήμες δεκαετίας ‘60

Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

Βόλτες (με ωραίες θέες) στο παρελθόν


Ο καθένας βλέπει τον κόσμο από το δικό του "κέντρο του κόσμου" και εγώ βλέπω τους "δρόμους" γύρω από το κεντρικό οροπέδιο της Τήνου σαν περίληψη της Ιστορίας της περιοχής. Και δεν αναφέρομαι στα "αρχαία" που φαίνονται (πχ. τα Πυργιά, η Παλιοκλησιά, το Ελληνικάρ' στην Βαθειά Λίμνο, οι Αλώνες κλπ) αλλά στο τι μου λένε ή μου επιβεβαιώνουν όλοι αυτοί οι δρόμοι, ή, για την ακρίβεια, τα δρομολόγια από τους δρόμους (και τα μονοπάτια -- με διακεκομμένες γραμμές).


Η πιο προφανής ιστορία είναι τι έκαναν οι άνθρωποι μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα:  Πήγαιναν στα χωράφια τους, πιο συχνά στα προνομιούχα με πρόσβαση σε νερό (είτε από καμμία πηγή ή κανένα λαγκάδι, ή κανένα πηγάδι).  Επίσης πήγαιναν από το ένα χωριό στο άλλο. Αυτό που θυμάμαι εγώ πχ από την δεκαετία του 1960, ήταν το ατέλειωτο πήγαινε-έλα από την Καλλονή στην Χώρα, και από την Καλλονή στα Έξω Μέρη (κυρίως Ιστέρνια και Πλατιά). Ο σκοπός ήταν, από όσο θυμάμαι, η "πούληση".  Κοφίνια (φτιαγμένα στην Βωλάξ)  γεμάτα "καλοκαιρ'νά" (ντομάτες αγγούρια, πεπόνια

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Δυο βήματα μέχρι τ' Καβάσ'


Πριν μια εβδομάδα - δέκα μέρες ανέβηκε ο Γιάννης Μ, ο Νίκος Κ. και ο Γιάννης Σ του Θ, στ' Καβάσ'.  Από τις φωτό που έδειξαν στο facebook κατάλαβα ότι δεν πήγαν για ...βόλτα, αλλά για δουλειά.   Η φωτό (του Γιάννη Μ) είναι ο δρόμος προς τ' Καβάσ' (και την Βαθειά Λίμνο, αν είστε από την Αετοφωλιά, ή το Κάτω Κλείσμα)  πριν το 1993,  κοντά στα Αμμώνια.

"Δρόμος" κανονικός, με τις ξερολιθιές, δεξιά-αριστερά που δεν είναι παρά οι περιφράξεις των χωραφιών δεξιά-αριστερά του δρόμου.

Την ίδια περίπου φωτό είχα βγάλει και εγώ πριν κάτι χρόνια (μαζί με άλλες από βόλτα που είχα πάει με τον Γιώργη Σ του Θ.    Ήταν αρχές φθινοπώρου (φαίνεται κι από τα χρώματα και το κυκλάμινο)

Ελπίζω πραγματικά να γίνουν οι παλιοί "δρόμοι" αξιοθέατα. Τα αξιοθέατα της Τήνου (της ενδοχώρας της Τήνου) είναι αυτά που φαίνονται μόνο από τους παλιούς αυτούς δρόμους... Κι αν τώρα έχουν τουριστικό, ή λαογραφικό ενδιαφέρον, οι δρόμοι αυτοί είναι η Ιστορία της Τήνου:  Πού πήγαινε ο κόσμος, ποια χωράφια, ποια άμυνα, ποιο εμπόριο. Άντε και κανένα κοινωνικό, αν ο γαμπρός από τ' Αγάπι κυνηγούσε νύφη από τον Σκαλάδο. Ναι, έχει δρόμο Αγάπι-Σκαλάδο.

Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

Καλλονή-Πασάρα μέχρι το 1994-95


Πριν το 1994, ο δρόμος που σήμερα συνδέει την Αετοφωλιά με τα Πλατιά δεν υπήρχε.  Στην αεροφωτογραφία της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού, του 1993, φαίνεται χωματόδρομος μέχρι την Αετοφωλιά, και από εκεί και πέρα μόνο οι παλιοί "δρόμοι" (αυτούς που λέμε "μονοπάτια", αλλά ήταν δρόμοι, με ξερολιθιές ένθεν και ένθεν).

Η διαδρομή μέχρι το Αλωνάκι (φαίνεται ο παλιός δρόμος κάτω, δεξιά)  ήταν η ίδια με αυτήν που έπαιρνα για να πάω στην "Μπαλαμπά", μόνο που δεν ανέβαινα ΝΔ και Δυτικά, αλλά συνέχιζα ευθεία. Η διαδρομή μέχρι το Αλωνάκι φαίνεται και σήμερα (στην δορυφορική εικόνα), αλλά ο παλιός δρόμος χάθηκε, σκεπάστηκε από τον καινούργιο δρόμο, και που και που φαίνονται ίχνη του (η μπλε διακεκομμένη γραμμή στην παραπάνω εικόνα).  Η διαδρομή είναι η ίδια, περνούσαμε τα δύο λαγκάδια, "της Μαριάς το λαγκάδι" και "τ' Κορωνιού το λαγκάδι" και είμαστε εκεί.  Τα Πυργιά δεν τα ήξερα τότε, και ούτε που έδινα σημασία στους Άγιους Ανάργυρους, αφού, τυπικά, όταν είχε πανηγύρι, δεν ήμουν στην Τήνο. Για λεπτομέρειες της εικόνας αριστερά, εδώ.

Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017

Ξεκάθαρη θέση Κ. Μπιζά (Προέδρου του Περιφερειακού Συμβουλίου) & Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου για τις ανεμογεννήτριες


http://www.parosin.gr/paros/politiki-paros/1533-xekatharh-thesh-k-mpiza-perifereias-gia-tis-anemogennhtries

Η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου στηρίζει από την πρώτη στιγμή τις προσπάθειες των Δήμων, των φορέων και των νησιωτικών κοινωνιών, προκειμένου να ακυρωθεί η απόφαση έγκρισης της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, για την εγκατάσταση αιολικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας σε Νάξο, Πάρο, Τήνο και Άνδρο

Ο πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου Νοτίου Αιγαίου κ. Κώστας Μπιζάς, δηλώνει προς πάσα κατεύθυνση ότι δεν επιτρέπεται σε κανένα να αμφισβητεί τις προθέσεις, τη στάση και πολύ περισσότερο τις αποφάσεις της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου στο ζήτημα που ταλανίζει τα τελευταία χρόνια τα νησιά της Νάξου, της Πάρου, της Τήνου και της Άνδρου, της εγκατάστασης αιολικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, μετά και τις εγκρίσεις που έδωσε το αρμόδιο υπουργείο, αγνοώντας τις αποφάσεις των οργάνων της αυτοδιοίκησης και την βούληση των κατοίκων των νησιών.

Δρόμοι, "δρόμοι", μονοπάτια και "μονοπάτια" προς το αμπέλι του παππού στην Μπαλαμπά


Όπως εξομολογήθηκα πριν κάτι χρόνια, και θυμήθηκα πάλι χτες, όταν αποφάσισα να μοιραστώ την αδυναμία μου για το νησί με το ...ευρύ κοινό, τα χωράφια και τα μονοπάτια,  από ...ψηλά, ήταν, βασικά, παιδικές αναμνήσεις.

Από τις αεροφωτογραφίες του Στρατού (του 1996) μέχρι τις δορυφορικές της Google είναι μέρα και νύχτα. Τα βλέπεις καθαρά, σηκώνει και απ' ευθείας GPS, και τοπωνύμια, και "πολύγωνα" για μέρη με ενδιαφέρον... Λογικά, θα έπρεπε να μεταφέρω όλη την Ophioussa σε format blogger, έχει γίνει πολύ πιο πρακτικό, και είναι πλέον εφικτά τα μεγάλα αρχεία... Και τους χάρτες που έχει εκεί, στο Google Earth...

Να κάνω μια επανάληψη:  Η Τήνος, είναι γεμάτο παλιούς δρόμους. Μερικοί, από την θέση τους

Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

1000 χιλιόμετρα μεσαιωνικοί και αρχαίοι δρόμοι

 
Πριν από 10-11 χρόνια μου είχε μπει η ιδέα να δω στις αεροφωτογραφίες της Τήνου (ορθοφωτοχάρτες της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού του 1996), τους δρόμους που πήγαινα με τον μακαρίτη την μπάρμπα Τζώρτζη στα χωράφια "Πίσω". Έτσι λέγαμε παλιά την περιοχή "πίσω" από την Αετοφωλιά, προς την Πασάρα και την Χαλακιά. Και από το ένα

Παρουσιάσεις σε ημερίδες για τα αιολικά

Τα αιολικά εμφανίζονται σαν μία δήθεν καθαρή, δήθεν φιλική, δήθεν ανανεώσιμη πηγή ενέργειας. Που δήθεν θα μας σώσει από τον λιγνίτη, δήθεν θα μας σώσει από το ...θερμοκήπιο, δήθεν θα μας φέρει ενεργειακή ανεξαρτησία... Ελεεινά παραμύθια, από επαγγελματίες ψεύτες σε αναζήτηση επιδοτήσεων, και γης για να τις δικαιολογήσουν.

'Εχω κάνει διάφορες παρουσιάσεις από τότε που κατάλαβα ότι δεν πρόκειται απλά για ενόχληση, αλλά για απάτη. Θα μου πείτε "που το ξέρω ότι είναι απάτη". Η απάντηση είναι "το έχω δει από μέσα". Και σαν μηχανολόγος σε ενεργειακά και σε επενδυτική τραπεζική (πάλι σε ενεργειακά).  Τα πράγματα αυτά είναι ενεργειακά περίπου άχρηστα (έως βλαπτικά), οικονομικά στέκουν μόνο με πολλαπλές επιδοτήσεις (και είναι αυτοσκοπός για αυτούς οι επιδοτήσεις), περιβαλλοντικά είναι θέατρο, και στην Ελλάδα πάνε πακέτο με την προσπάθεια αύξησης της ηλεκτροδότησης από αέριο (από τους ίδιους, μόνιμα κρατικοδίαιτους "επιχειρηματίες"). Βάλτε ότι περιέχουν και Γερμανικές εξαγωγές, και  η συνταγή είναι έτοιμη για εμάς τους Έλληνες.

Ωστόσο, η αλήθεια είναι αλήθεια, ότι κι αν λένε οι ίδιοι και ίδιοι παπαγάλοι. ΔΕΝ κατέχω το προνόμιο της αλήθειας, αλλά κρίνετε μόνοι σας τι συμβαίνει.

Παρουσίαση στην Νεάπολη Λακωνίας

Παρουσίαση στην Άνω Καλεντίνη, στον Δήμο Καραϊσκάκη στην Άρτα

Παρουσίαση στην Καρδίτσα

Παρουσίαση στην Σκόπελο

Παρουσίαση στο Ευγενίδειο.  Αυτή την έχω σαν παρουσίαση εδώ (επιλέξτε το "download" και για τα προφορικά σχόλια) και σε ένα σύνδεσμο με 2-3 άλλα πραγματάκια.   (Αυτή η παρουσίαση ήταν απόλαυση, αν και δύσκολη γιατί είχα μόνο 10 λεπτά και το θέμα δύσκολα αναπτύσσεται σε 10 λεπτά -- εμφανίστηκαν και οι Δόκτορες Ζερβός και Τσιπουρίδης, μεγάλοι προωθητές της μεγαλύτερης ενεργειακής κοροϊδίας που έχω γνωρίσει και επίσημα υπάλληλοι του αιολικού λόμπυ -- ο ένας ήταν και Διοικητής της ΔΕΗ επί ΓΑΠ, τι άλλο να πω?  Ενοχλήθηκαν, γιατί όπως είπαν, "αν ξέραμε ότι θα υπάρχει η άλλη άποψη δεν θα ερχόμαστε".  Άντε καλέ, λέω εγώ, η πραγματικότητα τσούζει...

Αυτές τις παρουσιάσεις τις έχω αναφέρει στο blog αυτό, στο παρελθόν, και μερικές ίσως είναι και σε you tube, στο διαδίκτυο.

Ωστόσο, η πιο καλή ημερίδα που έχω δει ήταν αυτή που έγινε στο Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού, υπό την αιγίδα του Δήμου Τήνου, το καλοκαίρι του 2014. Είχαμε σαν εκλεκτούς ομιλητές την κα Σύμβουλο Επικρατείας, την κα Καραμανώφ, τον νομικό μας σύμβουλο τον κ. Ξανθούλη, την εξαιρετική κα Παπαδέδε από την ΔΕΗ, τον καθηγ. υδρογεωλογίας κ. Γ. Στουρνάρα, τον φίλο κ. Αλ. Μαβή, και άλλους. Όλες οι τοποθετήσεις τους, η ημερίδα στο you tube και υλικό που μοίρασε η Επιτροπή Αγώνα είναι εδώ.

Απάτη είναι καλή μου άνθρωποι. "Νόμιμη" χάρη στον νόμο Μπιρμπίλη (του ΓΑΠ), αντιγραφή του Γερμανικού Νόμου EEG. Δεν θα πω τίποτε άλλο, μόνο τι είπε το ίδιο το Μεγάλο Αφεντικό της Siemens σε δική του ομιλία:


Δεν ξέρω εάν οι πολιτικοί μας (κκ. Μπιρμπίλη, Παπακωνσταντίνου, Μανιάτης, Σκουρλέτης και Σταθάκης έχουν τέτοιες ευαισθησίες, αλλά ο κύριος Siemens τους λέει ηλί_ιους και μα_άκες, συγγνώμη δηλαδή, αλλά αυτό λέει.  Και όλους όσους προωθούν την ανωμαλία.

Τον σύνδεσμο και την εικόνα αυτή νομίζω την έχω αναφέρει, και την έχω δει να κυκλοφορεί. Όχι βέβαια στον Σκάϊ... Αλλά ακούω ότι και ο κ. Μητσοτάκης θέλει ΑΠΕ... Να του την δείξει κάποιος...

Πού πάει και γιατί είναι προβληματικό το αιολικό ρεύμα? Και γιατί δεν μπορείς να κατασκευάσεις μία ...βίδα από από πολλά αιολικά?

Αυτά μού τα ρώτησε άγνωστη σε μένα φίλη από το fb και είπα να τα απαντήσω εδώ.

Αντί εισαγωγής, να πω ότι αυτά είναι εξειδικευμένα τεχνικά θέματα και χρειάζονται λίγη υπομονή.  Ωστόσο, όλοι έχουμε δει ανεμογεννήτριες να γυρίζουν στον αέρα, και λογικά θα ρωτήσει κάποιος:  "μα γιατί λέει αυτός ότι κάνουν κακό στην ηλεκτροπαραγωγή", ή ότι δεν ηλεκτροδοτούν, ή ότι δεν μπορείς να ψήσεις ένα μπρίκι καφέ με αιολικά, ή γιατί δεν μπορείς να κατασκευάσεις 10 πόντους χάλκινο καλώδιο?  Πού δηλαδή πάει το αιολικό ρεύμα όταν φυσάει, και γιατί δεν είναι "καλό και χρήσιμο".

Ή απάντηση, δυστυχώς σε 6-7 παραγράφους,  είναι η εξής:


1)  Ένα δίκτυο χρειάζεται σταθερό και προβλέψιμο ρεύμα, και χρειάζεται περίπου όσο έχει ανάγκη το δίκτυο. Ούτε πολύ περισσότερο, ούτε πολύ λιγότερο. Η ζήτηση σε ένα δίκτυο είναι περίπου γνωστή και δεδομένη και καλύπτεται από μονάδες ηλεκτροπαραγωγής που παράγουν ρεύμα, όταν, όπως και όσο τους ζητήσουμε. Περισσότερο την μέρα από ότι την νύχτα, λιγότερο τα Σαββατοκύριακα. Το ρεύμα από αυτές τις συμβατικές μονάδες είναι "κατανεμόμενο", ή "dispatchable".  Το έχουμε όταν το θέλουμε. Οι λεγόμενες "μονάδες βάσης" παράγουν αυτό που ξέρουμε ότι θέλουμε, σταθερά σε ένα 24ωρο, και οι μονάδες αιχμής, παράγουν αυτό που χρειαζόμαστε τα βράδια ή τα μεσημέρια του καλοκαιριού. Εάν δεν φτάνει η παραγωγή μας και κάποια εισαγωγή, θα έχουμε κάποια μορφή ελεγχόμενου ή μη blackout.  Η παραγωγή πρέπει να είναι ίση με την ζήτηση.

2) Εάν φυσούσε σταθερά και στρωτά, όταν χρειαζόμαστε ρεύμα, και εάν δεν φυσούσε όταν δεν θέλουμε ρεύμα, όλα θα ήταν καλά. Δυστυχώς αυτό δεν συμβαίνει. Συχνά δεν φυσάει όταν χρειαζόμαστε ρεύμα, και, ακόμα πιο δύσκολο, φυσάει όταν δεν χρειαζόμαστε το ρεύμα!  Και ο αέρας δεν είναι προβλέψιμος όπως ο ήλιος, πότε φυσάει, πότε όχι, πότε με ριπές, πότε στρωτά.  Άλλο το μελτέμι, άλλο το μπουρίνι.  Ο αέρας είναι "στοχαστικός", δηλαδή μεταβλητός, τυχαίος και  κουτουρού.   Και, μην το ξεχνάτε, το ρεύμα δεν αποθηκεύεται, όχι σε ποσότητες δικτύου, όχι οικονομικά, και ποτέ για να καλύψει περιόδους είτε πολύ αέρα, είτε άπνοιας. Η λεγόμενη αποθήκευση ρεύματος με αντλησιοταμίευση, είναι από ειδική περίπτωση έως σκέτη απάτη για μεγιστοποίηση επιδοτήσεων, αλλά αυτό δεν είναι του παρόντος.  Του παρόντος είναι ότι όσο ανεβοκατεβαίνει ο αέρας, τόσο πρέπει ο διαχειριστής του δικτύου να κάνει ασκήσεις για να έχει την προσφορά ίση με την ζήτηση. Η εικόνα αριστερά, είναι από παρουσίαση που έκανα στην Λακωνία.

Οι ασκήσεις του διαχειριστή δικτύου είναι η απάντηση του "πού πάει το αιολικό ρεύμα" και είναι  οι εξής:

Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017

Τα αιολικά στην Πάρο, στην Τήνο, στην Άνδρο, στην Νάξο, οπουδήποτε, είναι μια ακριβή ενεργειακή απάτη

Είναι "απάτη" επειδή πληρώνονται, υποχρεωτικά, χωρίς να συμβάλλουν στην ασφάλεια της ηλεκτροδότησης ή στην ενεργειακή επάρκεια.

Δεν υποκαθιστούν οποιαδήποτε ρυπογόνα ή καθαρή θερμική μονάδα. Δεν εξοικονομούν μετρήσιμα καύσιμα. Η συμβολή τους στο δίκτυο είναι μόνο στο ότι δημιουργούν αστάθειες που απαιτούν ακριβές παρεμβάσεις για αποφυγή προβλημάτων.

Και, απαιτούν μονάδες αερίου ταχεία απόκρισης, που δεν έχουμε, και αέριο που επίσης δεν έχουμε, και όταν το βρίσκουμε, είναι πανάκριβο.  Και, φυσικά, τελικά ευνοούν τις εισαγωγές ρεύματος. Ήδη εισάγουμε πάνω από 20% των αναγκών μας σε ρεύμα, από 0% πριν μερικά χρόνια.

Εάν βέβαια είστε εισαγωγέας ρεύματος ή εισαγωγέας φυσικού αερίου, τα αιολικά είναι θαυμάσια!  Δικαιολογούν και επιδοτούν τις εισαγωγές σας και ακριβαίνοντας το ρεύμα τις κάνουν και ελκυστικές!

Ωστόσο, η απάτη είναι "νόμιμη", χάρη στον Νόμο Μπιρμπίλη, του 2010.  Αυτός ο Νόμος, αντιγραφή Γερμανικού Νόμου του 1992, προβλέπει υποχρεωτικές ποσοστώσεις, υποχρεωτικές επιδοτήσεις , υποχρεωτική προτεραιότητα στο δίκτυο και κάθε λογής τερτίπι για την εξασφάλιση δημόσιας γης για εγκατάσταση.

Οι λόγοι που δεν τα θέλει ο κόσμος ξεκινάνε από την αισθητική (και ακουστική) όχληση, αλλά η ζημιά που κάνουν στην ηλεκτροδότηση και στην οικονομία είναι πολύ πιο σοβαροί. Τώρα, στις Κυκλάδες, και εν  όψει εκδίκασης προσφυγών όλων των νησιών και της Περιφέρειας, η Πάρος έχει αναλάβει σχετικό συντονιστικό ρόλο (κλικ αριστερά).

Θα ακούσουμε πολλά παραμύθια, προκειμένου είτε να αποθαρρυνθούμε, είτε να καμφθούμε:

Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017

Υβριδικό σε ..."αξιολόγηση", 1,5 χιλιόμετρο από το Μουσείο Χαλεπά

Ετοίμαζα μία ομιλία για κάτι απάτες στην περιοχή Καρδίτσας και έψαχνα τον χάρτη της ΡΑΕ...

Και να τι βρήκα 1,5 χιλιόμετρο Ανατολικά - Νοτιονατολικά από το Μουσείο του Χαλεπά στον Πύργο.  "Υβριδικός Σταθμός σε Αξιολόγηση":


Οι "υβριδικοί σταθμοί" είναι πολλά χωματουργικά που δήθεν θα είναι για άντληση νερού, που δήθεν θα είναι για αποθήκευση ρεύματος από αιολικά. Υπάρχουν επειδή επιδοτούνται για να γίνουν. Όπου δοκιμάστηκαν για παραγωγή ρεύματος απλά απέδειξαν ότι είναι άχρηστα για αποθήκευση ρεύματος. Η μόνη χρήση τους είναι ότι:

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Βοσκήσιμος έκτασις Κελλίων, τοποθεσία κτήματος. Ἔκτασις καὶ περιγραφή ὁρίων, εν Κελλίοις, 25η Ἰουνίου 1938


Τι είναι αυτό που:  Kείται εντός της περιφερείας της κοινότητος Κελλίων και εις θέσιν «Πολέμου Κάμπος», είνε χερσότοπος, συνορεύει γύρωθεν με τοποθεσίας «Γλυφάδι», «Κωνσταντάρα συκιά», «Σούναρον», «Λιχνόβουρλα», «ανεμόμυλον», «Πλακάκια», «Λιχνόβουνον ή Ζαν[]ή Σγκούρα», «Βαθειά λήμνον», «Κουμαρίδι Ιωάν. Ζαρμπάνη», «Τρεις πόρτες», «Ύψωμα Μαραγκού» και καταλήγει [] εις «Γλυφάδι». Έχει έκτασιν τριακοσίων {300} περίπου στρεμμάτων.

Πριν προσπαθήσω (αναρμοδίως) να απαντήσω, το παραπάνω κείμενο είναι από αυτό το απόσπασμα:


Που είναι από το παρακάτω "επίσημο" Κοινοτικό Έγγραφο της 25ης Ιουνίου 1938 (με πιστό αντίγραφο 10/10/2013 και, όπως όλες οι εικόνες, μεγαλώνει με αριστερό κλικ, ή με δεξί κλικ και επιλογή "άνοιγμα σε νέα σελίδα") :

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

«Τρεις Πόρτες» στου Πολέμου τον Κάμπο

 
Οι Τρεις Πόρτες είναι τρία υψώματα (μεταξύ Κασσάδου και Πολέμου Κάμπου -- αναφέρονται μάλλον σαν Δύο Πόρτες στον "Χάρτη των Μηχανικών")  και ο π. Αντώνης Φόνσος επίσης αναφέρει "Δυό Πόρτες" σαν την "κορυφή του δυτικού λαγκαδιού που οδηγεί από τη βαθιά Λήµνο στού Πολέµου το Κάµπο, Καρδιανή Ιστέρνια, Κόρης το Πύργο".

Το τοπωνύμιο "Βαθειά (ή Βαθιά) Λήμνο ή Λίμνο" δεν υπάρχει σε χάρτες, το ξέρουν όμως όλοι οι Κατωμερίτες και οι Καρδιανιώτες. Και αυτό περιγράφεται από τον π. Αντώνη σαν "το οροπέδιο του πολέµου το Κάµπο, ανάµεσα τα Γράµµατα και τη περιοχή Γκάγκαρη, απ' όπου ξεκινά το ρέµα του Καναβά".  Δεν είναι και κανένα ...μικροσκοπικό μέρος, φαίνεται και σε κάτι φωτογραφίες παρακάτω και σε προηγούμενη ανάρτηση.  Η Γκάγκαρη είναι στον 6588.8/83 και τα Γράμματα, είτε είναι αρχαία, είτε του ...1920, είναι στην θέση τους, και αυτά για το θεαθήναι.  Ο φιδαετός της φωτό είναι πάνω από το Κουμαρίδι.

Οι Τρεις (ή Δύο) Πόρτες φαίνονται σε σειρά και από τις δύο πλευρές από όπου τυπικά περνούσε κόσμος (ναι, πριν το 1960, περνούσε κόσμος στα βουνά και στις ερημιές με φορτωμένα γαϊδουράκια για "πούληση" στην Όξω Μεριά).

Ο κόσμος δεν έφτιαχνε τοπωνύμια για να βάζει γρίφους στις επόμενες γενιές. Έδινε ονομασίες για να δίνει οδηγίες και να βρίσκει τον δρόμο, ειδικά σε μέρη όπου δεν υπήρχε οργανωμένο οδικό δίκτυο:  "Θα πας από τα δυό β΄νιά και θα διείς τις τρεις πόρτες, μόνο θα στρίψεις αριστερά, πάνω απ τ΄Γιάννη τ'Ζαννή τ'ν τάργα, θα βρεις το νερό πριν τ' Φακίνα τ' σγκούρα, κι απέ γραμμή για τα Ιστέρνια ".  Για παράδειγμα.  Αυτός ο Γιάννης' τ' Ζαννή ήταν θείος μου... Και είχε πάρει αυτό το χωράφι από έναν με παρατσούκλι "Jabo" που πέθανε στην φυλακή στην Σύρο το 1943, όπου τον είχαν βάλει επειδή, λένε, έκλεψε κάτι σίγλυνα).

Στην παρακάτω εικόνα οι Τρεις Πόρτες όπως φαίνονται από τις "Μάντρες" ή τα "Γράμματα" στο παλιό μονοπάτι που πήγαινε από τα Κελλιά στην Βαθειά Λίμνο και από εκεί στα Έξω Μέρη. Αυτή είναι η πρώτη θέα, από την κορυφογραμμή "Δυο Βουνά-Αμμώνια -- Γράμματα", στο μονοπάτι Κελλιά -- Αγία Υπακοή -- Μπαγκαλάκια -- Μάντρες -- Βαθειά Λίμνο:

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

"Ζαννή σγκούρα, ή Λιχνόβουνο"


Αυτή είναι η σγκούρα του Ζαννή... Που αναφέρεται το 1938:


Η παρακάτω εικόνα είναι από τα Google Maps (με επιλογή θέασης της δορυφορική εκδοχής, και των φωτογραφιών).  Είναι "σύνθετη" με την έννοια ότι προσέθεσα χωριστά την "θέση" κάθε φωτογραφίας. Για να μην παρεξηγηθούμε, εγώ τράβηξα τις φωτογραφίες, αλλά όποιος θέλει, εκεί είναι η περιοχή και μπορεί να ελεγχθεί ως προς την ακρίβεια:

Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017

Χερσότοπος στου Πολέμου τον Κάμπο


(μερικές εικόνες σε αυτή την ανάρτηση είναι μεγαλύτερες από ότι φαίνονται με απλό κλικ επάνω τους και χρειάζονται είτε με δεξί κλικ στην εικόνα και πάτημα στην επιλογή "open link in new window" (άνοιγμα συνδέσμου σε νέο παράθυρο) είτε "copy" και "paste" σε πρόγραμμα γραφικών)

Ο "Πολέμου Κάμπος" είναι το κεντρικό οροπέδιο της Τήνου, μήκους περίπου 5 χιλιομέτρων και πλάτους, χοντρικά, 600 μέτρα. Έχει ΒΔ-ΝΑ γενική κατεύθυνση και η φωτό (μεγαλώνει με κλικ) είναι από ΝΑ άκρο. Στο βάθος φαίνεται η (χιονισμένη) Άνδρος.  Ο καθηγητής Στουρνάρας θεωρεί ότι όλα τα νερά για τους γύρω οικισμούς (Ιστέρνια, Πύργος, Καλλονή, Αετοφωλιά, Καρδιανή είναι από τις βροχές σε αυτό το οροπέδιο. Αν έχει και κάποιο μυστήριο είναι ότι κανείς δεν ξέρει ποιός πόλεμος έγινε εκεί.  Έχει μερικά κτίσματα που μάλλον είναι βίγλες ή φρυκτωρίες, ίχνη από αρχαία στις παρυφές, πήλινα θραύσματα στις Αλώνες (ή "Ανεμόμυλο"), αλλά αυτά δεν είναι του παρόντος. Αυτό που είναι του παρόντος είναι η θέαση της περιοχής Πολέμου Κάμπος, και ειδικά της περιοχή που φαίνεται να συνορεύει με, π.χ, το Ύψωμα Μαραγκού (η προηγούμενη ανάρτηση), που λόγω σχήματος διακρίνεται εύκολα σε κάθε αεροφωτογραφία ή στο ΕΚΧΑ, ή στο Google Earth.

Η θέση Πολέμου Κάμπος φαίνεται σε παλιούς και σύγχρονους χάρτες με όση επισημότητα αντέχει ο καθένας. Να ένα απόσπασμα από παλιό χάρτη, τον λεγόμενος "Χάρτη των Μηχανικών" που ξεκίνησε από μία έκδοση του 1892 και θα τον βρείτε να κρέμεται σε περίπου κάθε μαγαζί στην παραλία της Χώρας. Οι "μηχανικοί" (Αρχιτέκτονες) αναγράφονται στο εικονίδιο αριστερά (πάντα κλικ, για μεγέθυνση). Εγώ φωτογράφησα τον χάρτη του Χ.Λ. που είχε την καλοσύνη να με αφήσει. Το ενδιαφέρον είναι τα τοπωνύμια... Μερικά έχουν ξεχαστεί, μερικά υπάρχουν ακόμα, αλλά φαίνονται καθαρά τα Κελλιά (η Καλλονή, σήμερα), ή τουλάχιστον είναι στον ίδιο ακριβώς χώρο, με την Αγία Υπακοή "φάρο" για ...ναυτιλλομένους, εάν είστε δύσπιστος):


Ο "Πολέμου Κάμπος" είναι Δυτικά των "Κελλιών" (Καλλονή σε μεταγενέστερους χάρτες) και έχει γύρω-γύρω, την Καστέλα, την Καρδιανή, κάτω από τις Πατέλες, τα Βίγλια (πανω από τα Ιστέρνια, και, μέρη που ξέρουμε εμείς στα Κάτω Μέρη, δηλαδή τον Λοιμοκό, τις "Δυό Πόρτες" (αν και σήμερα τις έχω ακούσει σαν Τρεις Πόρτες), την Γκάγκαρη, τα Αμόνια και τα Δύο Βουνά (ή Δυό Β'νιά). Μην πάρετε τον χάρτη για Ευαγγέλιο, η προσπάθεια τον 18ο(!) αιώνα είναι θαυμάσια, αλλά η θέση "Κόρης Πύργος" με πχ Λιμοκό, δεν είναι σωστή. Τα μέρη γύρω από τα χωριά είναι όπως σήμερα.

Ένας χάρτης του 1948, που τον έχω αναφέρει στην "ανάρτηση για τα Πλακάκια", βοηθάει στην διευκρίνηση ή την επιβεβαίωση ότι ο Πολέμου Κάμπος έχει πράγματι ένα τμήμα που είναι Κελλιανό, ή της Καλλονής.

Ο χάρτης 6588.8 του Στρατού, του 1983 είναι πιο ακριβής από τον παραπάνω, και χάριν οικονομίας χώρου δείχνω μόνο αυτό το απόκομμα (με τα χωριά Καλλονή (ή Κελλιά) και Αετοφωλιά, στην δεξιά άκρη.  Το παρακάτω απόσπασμα μεγαλώνει με κλικ στην εικόνα:

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Ύψωμα Μαραγκού στου Πολέμου τον Κάμπο


Υπάρχει αυτός ο δρόμος ανάμεσα Αετοφωλιά και Πλατιά, στην Βόρεια Τήνο. Για την ακρίβεια, ανάμεσα Αετοφωλιά και διασταύρωση με τον δρόμο που πάει από τα Ιστέρνια στον Πύργο και Πάνορμο, μήκος περί τα 12 χιλιόμετρα με ωραίες θέες προς Βόρειο Αιγαίο, Ικαρία, Χίο, Ψαρά και καμιά φορά Σκύρο.

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

Γλυφάρι και Κωνσταντάρα Συκιά, στον δρόμο Αετοφωλιά - Πλατιά


Εν τάξει... Εκτός εάν είστε ο Λ.Α. (ο ιδιοκτήτης του εικονιζόμενου αμπελιού - η έκταση με τις πεζούλες που φαίνεται καθαρισμένη), ή ο Ντ.Α. (ο ιδιοκτήτης της ασπρισμένης δεξαμενής δεξιά) ή, εάν έχεις σπιτάκι στης Κόρης τον Πύργο, δεν θα σας ενδιέφερε το "Γλυφάρι".

Αλλά, το Γλυφάρι είναι σημαντικό, επειδή θέλω να καλύψω όλα τα τοπωνύμια του Κοινοτικό Έγγραφο του 1938 (κλικ αριστερά για μεγέθυνση) που περιγράφουν την Κοινοτική "Βοσκήσιμον" Έκταση της Κοινότητας Κελλίων και τα τοπωνύμια ξεκινάνε από το Γλυφάρι (Γλυφάδι το γράφουν, αλλά Γλυφάρ' προφέρεται σήμερα, με ένα βαθύ "αα" και ένα "ρ" aspiré, όταν τ' ακούσετε θα καταλάβετε τι Γλυφαρ', τι Γλυφάδ)' και καταλήγουν πάλι στο Γλυφάρι.  Σημειωτέον ότι η άσφαλτος περνάει δίπλα από εκεί που ήταν το παλιό μονοπάτι-δρόμος, το Γλυφάρι το ξέρουν οι πάντες (που είναι από εδώ). Το Γλυφάρι και η Κωνσταντάρα Συκιά είναι εύκολα επειδή είναι πάνω στον δρόμο (αν μάθετε που είναι η Κωνσταντάρα Συκιά -- δεν υπάρχει συκιά ούτε για δείγμα).

Πάντως, για τον εντοπισμό, σάς παραπέμπω στο Google Maps που όλα τα βλέπει. Φαίνεται και το αμπέλι του Λ. και η η ασπρισμένη δεξαμενή του Ντ (αλλά δεν διακρίνεται η κολόνα της μεσαίας τάσης και το άσπρο-κόκκινο κολονάκι στον δρόμο.:



Κι αν θέλετε να το δείτε από πιο ψηλά (εδώ φαίνεται και η Κωνσταντάρα Συκιά -- και, φυσικά και το αμπέλι και η δεξαμενή), πάλι από το Google Maps:

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Βαθειά Λίμνο (και Κουμαρίδι)

Έχω ανεβάσει τόσες φωτογραφίες εδώ και στο Google Earth...  Μερικές που μού αρέσουν είναι εδώ και εδώ. Μέχρι που ανακάλυψα ότι μάς είχαν ανακαλύψει οι ΑΠΕτέωνες, μεταξύ 2010 και 2011, η Βαθειά Λίμνο ήταν ...παράδεισος (έτσι είχε πει και η Ιταλίδα φίλη του φίλου μου του Γ.Κ.: "paradiso".

Δεν ξέρω από που προέρχεται η ονομασία. Κατά μία εκδοχή είναι από τις στέρνες στο λαγκάδι, από τις οποίες πότιζαν οι αρχικοί 5 ιδιοκτήτες ό,τι πότιζαν στην περιοχή.  Πριν της μηχανές και τα λάστιχα, το πότισμα ήταν μόνο με φυσική ροή από κάτι που ήταν πιο ψηλά, και οι καυγάδες και οι δικαστικές διαμάχες φαινομενικά ατέλειωτοι.  Η Βαθειά Λίμνο, όπως μου είπε και ο Ζ.Σ., ποτέ δεν είχε πολλά νερά. Είχε να κάνεις την δουλειά σου, αλλά όχι πολλά.  Έτσι όλοι τσακωνόταν για το λίγο νερό που μάζευαν οι "στέρνες" και προσπαθούσαν να πορευτούν με το λίγο επιφανειακό νερό σε πηγές.  Κατά μία άλλη εκδοχή από παλιό όνομα. Κατά μία τρίτη, από την λέξη "λιμνιών" που έχει σχέση με προστασία από ανέμους. ΔΕΝ έχω ιδέα από που προέρχεται η λέξη. Σε μερικά μέρη, η Βαθειά Λίμνος είναι πράγματι προστατευμένη από αέρα, σε μερικά είναι ...Σιβηρία. 

Για να προσανατολιστείτε που είναι και με τι μοιάζει από ψηλά αυτή η Βαθειά Λίμνο, να μερικές αεροφωτογραφίες που έβγαλαν οι φίλοι μου Μ.Κ. και  Χ.Λ. από ελικόπτερο, το 2005.  Έκτοτε έχω κάνει κάτι ήπιες παρεμβάσεις, αλλά, νομίζω ότι εξακολουθεί και μοιάζει περισσότερο με 1947, παρά με 2017.  Στο Google Earth για λεπτομέρειες.  Στην παρακάτω εικόνα, η Κολυμπήθρα είναι πάνω δεξιά, και σε μια καθαρή μέρα η Χίος και η Σάμος στο βάθος:


Η προηγούμενη φωτό "βλέπει" θάλασσα (ΒΑ), η παρακάτω βλέπει ΝΔ, προς Μέλισσα (ή Μεσοβούνι), πάνω αριστερά, και γενικά προς του Πολέμου τον Κάμπο.  Τα Γράμματα (είτε αρχαία, είτε όχι) είναι ακριβώς πάνω από την Βαθειά Λίμνο -- θα σας τα δείξω στον 6588.8/83, παρακάτω. Το σήμα κατατεθέν στην Βαθειά Λίμνο είναι το λαγκάδι. Το καλοκαίρι ίσα που έχει ελάχιστο νερό (όταν δεν κάνει πολλή ζέστη), τον χειμώνα αγριεύεσαι.


Η παρακάτω φωτό (σκανάρισμα από συμβατική αναλογική εικόνα)  βλέπει Βορειοδυτικά. Στο βάθος είναι η Άνδρος. Και οι τρεις φωτό είναι του Χ.Λ. 


Αν μπείτε στο Google Earth ή στο Google Maps, θα δείτε με τι μοιάζει σήμερα (τον Μάρτιο του 2016), και έχει και φωτογραφίες, αν είστε περίεργοι.  Το Κουμαρίδι είναι στην Βαθειά Λίμνο (το ίδιο δεν μιλάει για να το επιβεβαιώσει), αλλά αφού το λένε "Κουμαρίδι", το δείχνω και το αναφέρω χωριστά:

Η συνείδηση του χώρου μας

Μπορώ να πω ανεπιφύλακτα ότι η συνείδηση του χώρου μας είναι ο π. Αντώνης Φόνσος, αφού η δική του έρευνα και επιμονή και το ψάξιμο σε αρχεία του χωριού και της Εκκλησίας και οι ατέλειωτες βεγγέρες στο καφενείο του Μαθιού, μάς έδωσαν την διάσταση του χώρου μας μέσα στην Ιστορία που ξεκινάει σε πέτρινα χαλάσματα γύρω και πάνω από το χωριό.

Από αυτόν έμαθα, πού και μάλλον τι, είναι τα διάφορα τοπωνύμια και μέρη που θυμάμαι σαν σε όνειρο από ανθρώπους που δεν υπάρχουν πια, και από που έρχονται και που ίσως πάνε.  Και αφού τα έγραψε, κάπως θα διασωθούν. Και από τον π. Μάρκο Φώσκολο.

Η φωτό είναι από καφέ και κουλουράκια κάποια Κυριακή πρωί στην Καρδιανή 

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2017

Τοπωνύμια των Κάτω Μερών από το "Οδοιπορικό" του π. Αντώνη

Το παρακάτω είναι από εδώ. Είναι μεταφορά από πρωτότυπο κείμενο του π. Αντώνη Φόνσου. Όσα τμήματα του "Οδοιπορικού" έχω μεταφέρει, είναι εδώ.

"Για πολλά χρόνια Εφηµέριος στη περιοχή των «Κάτω Μερών», στην πρώην κοινότητα Καλλονής (Κελιά), διαπίστωσα, (ακούγοντας τους ντόπιους), την πληθώρα των «τοπωνυµίων» στη περιοχή. Από περιέργεια, στην αρχή, τα κατέγραφα. Αργότερα, ξεφυλλίζοντας τους «Ενοριακούς Κώδικες» της περιοχής, ανακάλυπτα και άλλα «τοπωνύµια». Μερικά απ' αυτά δεν είναι σε χρήση σήµερα, όµως µε τη βοήθεια γεροντότερων κατοίκων µπόρεσα να εντοπίσω σε πια περιοχή βρίσκονται. Άλλα πάλι δεν ήταν δυνατό να «τοποθετηθούν» στο χώρο τους!

Ίσως µερικά να µην βρίσκονται στα σηµερινά όρια του Δηµοτικού Διαµερίσµατος της Καλλονής, όµως, από τα έγγραφα, κυρίως διαθήκες και κτηµατολόγια εκκλησιών της εποχής εκείνης, βρίσκονταν στα όρια της περιοχής των Κάτω Μερών.

Σίγουρα ο κατάλογος δεν είναι ολοκληρωµένος, είναι µια αρχή. Για την ερµηνεία των περισσοτέρων χρειάζεται βέβαια µια περαιτέρω έρευνα.  Αρκετές τοποθεσίες αναφέρονται µε όλες τις διαφοροποιήσεις στην ονοµασία τους, όπως Π.χ. Λιντάδος-Λεντάδος-Λιοντάδος-Λοντάδος.

Η ονοµασία των «τοπωνυµίων» προέρχεται από τη µορφολογία του εδάφους, από λουλούδια, πάρα πολλά από Κυριωνύµια, από ύπαρξη κάποιας Εκκλησίας (Άγιος), από δέντρα, από πουλιά, από φυτά-θάµνους, από ύπαρξη πηγής νερού, από ύπαρξη παλαιών ερηµητηρίων, από την ύπαρξη κάποιου Πύργου, από αγροτικά κτίσµατα (π.χ. στάβλος), αναφορά σε αρχαίες τοποθεσίες-ονοµασίες ή και σε αρχαία ιερά (µε επιφύλαξη), αναφορά σε «φεουδαλισµό».
Αβαδά (Avadha) ή Στ'αβαδά, ή ακόµα και Vadha, (Περιοχή ανατολικά του Κάτω Κλείσµα προς το λιβάδι). Περιοχή που κάποτε ήταν πολύ ελώδης και γι' αυτό ήταν άβατη δηλαδή τα κτήµατα αυτής της περιοχής ήταν άβατα;).

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Πλακάκια και τα παλιά όρια Καρδιανής-Κελλίων


Τα Πλακάκια είναι μια σειρά από περιφραγμένες εκτάσεις περίπου 500 μέτρα Βορειοανατολικά της Καρδιανής, μέσα, και δίπλα σε ένα βραχώδη σχηματισμό που με τον καιρό έχει θρυμματιστεί και είναι όλο σπασμένες πέτρες, πλάκες, εξ ου, μάλλον, και το όνομα. Στα Πλακάκια είχα πάει πριν ακριβώς ένα χρόνο με τον Γιώργη και την θεία του, ήθελε να καθίσει στα βράχια που καθόταν και αγνάντευε την Καρδιανή από κάτω και την Σύρο απέναντι. Η θέα που ήθελε να ξαναδεί η θεία Μαρία είναι η παραπάνω εικόνα. Περισσότερες φωτό από την βόλτα, στην ανάρτηση της 10ης Ιανουαρίου του 2106.

Τα Πλακάκια τα ίδια, ιδίως με κακοκαιρία, είναι λίγο πιο ...ζοφερά (και μεγαλώνουν με κλικ):


Τώρα, τα Πλακάκια είναι σημαντικά για την οριοθέτηση των κοινοτικών εκτάσεων Καρδιανή και Κελλίων, όχι ότι έχουν τίποτα να μοιράσουν, σήμερα, αλλά σε άλλους καιρούς ήταν ίσως αλλιώς. Πρόσφατα ο καυγάς ήταν με τους Ιστερνιώτες για τα νερά της Ζωδεμένης (άλλη ιστορία πάλι αυτή).

Ο παρακάτω χάρτης είναι ενδιαφέρων και είναι από την σελίδα 13 του βιβλίου του π. Αντώνη Φόνσου για τα Κάτω Μέρη:


Αν προσέξετε, τα "Καρδιανιότ'κα" χωρίζονται από τα "Κελλιανά" σε μια γραμμή Δυτικά, Βορειοδυτικά και Βόρεια της Καρδιανής. Εκεί είναι τα Πλακάκια και υπάρχουν ένα σωρό "περάσματα" ανάμεσα σε περιφραγμένες εκτάσεις, που όλα συνδέονται με την Πάνω Στράτα, τον μεσαιωνικό (ή αρχαίο) δρόμο πάνω από την Καρδιανή.

Λίγη υπομονή, θα σας τα δείξω τώρα στον χάρτη του Κτηματολογίου (ΕΚΧΑ), σε 2-3 στάδια για να μην χαθείτε. Στην πρώτη θέαση, μοιάζει λιγάκι με τον παραπάνω χάρτη του 1948.  Με πράσινο είναι σημαδεμένα ορατά όρια, σήμερα, και με αυτά οι παλαιοί δρόμοι (παρακάτω, σε μεγαλύτερη μεγέθυνση -- και όλες οι εικόνες μεγαλώνουν με αριστερό κλικ, ή με δεξί κλικ και επιλογή "'άνοιγμα σε νέο παράθυρο" ):

Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2017

Εικονική αισιοδοξία


Κανονικά, τέτοιες μέρες όλοι ανταλλάσσουν ευχές, ή προσπαθούν να είναι αισιόδοξοι, ή προσπαθούν να πούνε ότι υπάρχουν, ο καθένας με τον τρόπο του.

Η αισιοδοξία είναι υποκειμενική και είναι στην ανθρώπινη φύση να προτιμάει να βλέπει το ποτήρι μισό γεμάτο. Αλλά, τελικά, η αισιοδοξία είναι έκφραση προσαρμογής σε νέο status quo. Αντικειμενικά, το status quo είναι λίγο χάλια, άσχετα εάν "έχει και χειρότερα" ή, το πιθανότερο, "έχει ο Θεός". 

Τα τελευταία λίγα χρόνια η Ελληνική οικονομική πολιτική είναι να ελπίζουμε ότι θα μάς λυπηθούν ή ότι θα μας φοβηθούν, ή ότι μας έχουν ανάγκη και θα ξαναστείλουν χρήματα προς τα εδώ. Αυτοί οι "τρίτοι", απ' έξω, ή κάποια Κυβέρνηση που έχει λεφτά και θα τα μοιράσει.  Δεν νομίζω ότι θα συμβεί οτιδήποτε από αυτά, και, δυστυχώς, δεν νομίζω ότι έχουμε πιάσει πάτο.  

Αντικειμενικά, βαίνουμε προς μάλλον χαμηλότερη ρευστότητα. Ναι, είναι δυνατόν. Η ρευστότητα εξαρτάται από τις ...εκλογές στην Γερμανία, στην Γαλλία και, ίσως, στην Ιταλία. Αφού αποφασίσαμε ότι το να είσαι "Ευρωπαίος" σημαίνει ότι θα ζεις από Ευρωπαϊκές ελεημοσύνες, καλό θα είναι 1) να θυμηθούμε ότι συνήθως οι περισσότεροι ελεήμονες το κάνουν με το αζημίωτο και 2) να δούμε την κατάσταση από την δική τους πλευρά. Αυτό που βλέπω εγώ είναι ότι η "κρίση" δεν είναι πια κρίση, δεν είναι "έκτακτη", αλλά περίπου μόνιμη κατάσταση. Επιστροφή σε άλλες εποχές και ισορροπίες. Προσαρμοζόμαστε;  Μα δεν έχουμε επιλογή, φυσικά και προσαρμοζόμαστε, άντε και να πείσουμε ο ένας τον άλλο ότι "καλά πάμε". Καλά θα πάμε όταν έχουμε πιάσει πάτο, τον έχουμε συνηθίσει τον πάτο και ξεκινάμε από καινούργια βάση.  Καινούργια βάση;  Χμμ... 

Δεν έχουμε πιάσει πάτο όσο συνεχίζει η παράδοξη φορολογία (θα έχουμε πιάσει πάτο όταν de facto δεν θα υπάρχουν πλέον λεφτά, όσα υπάρχουν, ούτε για φόρους).  Δεν έχουμε πιάσει πάτο όσο υπάρχει η ψευδαίσθηση ασφαλιστικών εισφορών που δεν καταλήγουν πουθενά -- όποιος πληρώνει ασφαλιστικές εισφορές, το κάνει επειδή νομίζει ότι είναι ...ασφαλισμένος. Αμ δε... Και δεν έχουμε πιάσει πάτο όσο δεν υπάρχει έστω και υποτυπώδης, επιστροφή σε πρωτογενή παραγωγή -- όσο κι αν αυτή είναι κουραστική, ή ...προσβλητική.


Μερικοί θα πούνε ότι παραείμαι απαισιόδοξος.  ΟΚ, όλα θα πάνε καλά, υγεία, ευτυχία, ειρήνη και το καλοκαίρι δεν αργεί, έχει ο Θεός, κλπ.

Πάντως, ακούγεται ότι η λεγόμενη Ευρωπαϊκή Ένωση ...τρίζει. Κάπου μεταξύ Βορρά και Νότου.  Έτσι ακούγεται.

Οι φωτογραφίες είναι από την Εικονική Τήνο.