Πέταγμα πεταλούδας

Το πέταγμα της πεταλούδας στην μια άκρη του κόσμου που ξεκινάει μεγάλες και απρόβλεπτες αλλαγές στην άλλη, μπορεί να είναι τυχαίο, ή προσχεδιασμένο, ή εγκληματική πράξη, ή πράξη πολέμου, ή, αν είσαι από την άλλη πλευρά, κάτι ...ηρωικό.

Βέβαια εξαρτάται και σε ποιόν χρονικό ορίζοντα θα το δεις. Αν το δεις στην εικοσαετία 1985-2005, είναι η κατάρρευση του κόσμου. Αν το δεις από το 1010 μΧ μέχρι σήμερα, είναι αέναος καυγάς. Αν το δεις από την ίδρυση του ηλιακού συστήματος, χάνεται.

Το εστιατόριο στην κορυφή δεν ήταν τίποτα σπουδαίο, αλλά είχε θέα. Μερικά μαγαζιά στο ισόγειο ήταν δημοφιλή για τους περίοικους εργαζόμενους. Τα γραφεία, είχαν κόσμο που δούλευε. Από την νότια άκρη του νησιού και γύρω γύρω από το τετράγωνο ήταν 10 χιλιόμετρα. 10 χιλιόμετρα τα έτρεχε κανείς σε περίπου τρία τέταρτα της ώρας.

Συστημικό ρίσκο

O κόσμος θα υποφέρει από μια νέα χρηματοοικονομική κρίση, προειδοποίησε χθες ο πρώην επικεφαλής της Federal Reserve, Αλαν Γκρίνσπαν, σε συνέντευξή του στο BBC.

«Η κρίση θα συμβεί και πάλι, αλλά θα είναι διαφορετική», τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. Γκρίνσπαν, προσθέτοντας ότι είχε προβλέψει την οικονομική ύφεση, έπειτα από μια μακρά περίοδο ευημερίας.

Αλλά παρόλο που θα χρειασθεί να μεσολαβήσει αρκετός καιρός και θα είναι μια δύσκολη διαδικασία, στο τέλος η παγκόσμια οικονομία θα ανακάμψει, εκτιμά ο κ. Γκρίνσπαν.
«Οι χρηματοοικονομικές κρίσεις είναι διαφορετικές, αλλά έχουν την ίδια βασική πηγή... Την ικανότητα των ανθρώπων που βιώνουν μια μακρά περίοδο ευημερίας να θεωρούν ότι θα συνεχισθεί», τόνισε ο κ. Γκρίνσπαν, σε δηλώσεις ένα χρόνο μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers

Παράλληλα, ο κ. Γκρίνσπαν προειδοποίησε ότι τα ανά τον κόσμο χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα έπρεπε να είχαν προβλέψει την κρίση. Και, για να αποφευχθεί μια παρόμοια κατάσταση, επενδυτές και κυβερνήσεις θα πρέπει να φροντίσουν για την πάταξη της απάτης και την αύξηση των προϋποθέσεων κεφαλαιακής επάρκειας για τις τράπεζες, κατέληξε ο κ. Γκρίνσπαν.

Την ίδια στιγμή, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Ζαν Κλοντ Τρισέ, δήλωσε χθες ότι η οικονομική κρίση δεν έχει ακόμη παρέλθει, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για αξιόπιστα σχέδια επιστροφής σε βιώσιμη δημοσιονομική και νομισματική πολιτική.

Ανάλογη στάση τηρεί και ο Σουμπίρ Γκοκάρν, οικονομολόγος της Standard & Poor's, εκτιμώντας ότι οι κεντρικές τράπεζες θα πρέπει να διατηρήσουν τα επιτόκια σε χαμηλά επίπεδα, μέχρις ότου οι καταναλωτικές και εταιρικές δαπάνες είναι αρκετά υψηλές, ώστε να αποτελέσουν σημείο στήριξης της οικονομικής ανάπτυξης.

Από την πλευρά του, ο διευθύνων σύμβουλος της Goldman Sachs Λόιντ Μπλάκφεϊν, απηύθυνε έκκληση προς τους αξιωματούχους, που προσπαθούν να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη στις χρηματοοικονομικές αγορές, να αποφύγουν τη δημιουργία ενός συστήματος που απομακρύνει ολοκληρωτικά το ρίσκο από το σύστημα, καθώς κάτι τέτοιο θα ήταν εις βάρος της οικονομικής ανάπτυξης.

http://www.naftemporiki.gr/news/static/09/09/10/1712935.htm

Χωρίς καμία μετριοφροσύνη, θα έλεγα ότι η εμπιστοσύνη στις χρηματαγορές είναι σημαντική και απαραίτητη προϋπόθεση, αλλά το ρίσκο δεν μπορεί να απομακρυνθεί ολοκληρωτικά. Αυτό που μπορεί να γίνει είναι να ελαχιστοποιηθεί, κατά το δυνατόν, το εκ των προτέρων ή a priori συστημικό ρίσκο. Ψιλά γράμματα;

http://ophioussa.blogspot.com/2009/08/blog-post_30.html
http://www.antinews.gr/?p=1378
http://www.antinews.gr/?p=6274

Ρίσκο, κίνδυνος, πάντα θα υπάρχει. Συστημικό ρίσκο υπάρχει όταν βάζεις όλα τα αυγά σε ένα καλάθι. Ή όταν οι εμπορικές τράπεζες ασχολούνται με επενδυτικές δραστηριότητες

Αντιθέσεις στο νησί

Οι εποχές αλλάζουν και στην Τήνο τον τελευταίο καιρό έχει γίνει πολύ αισθητό το φαινόμενο αυτό.

Από τη μια η θάλασσα είναι έτσι...


Ενώ από την άλλη γίνεται έτσι...

Ο ουρανός είναι έτσι...

Ή και έτσι...

Αλλά οι Άγγλοι επισκέπτες δεν πτοούνται με τίποτα! Μάλιστα νιώθουν σαν στο σπίτι τους.
«It’s like back home!”

Λυπάμαι φίλε αμμοδύτη, αλλά τα καλοκαιρινά χρώματα ξεθώριασαν κατά πολύ τις τελευταίες μέρες εδώ στην Τήνο.

Το κλειστό(;) σύστημα "Τήνος"

Η Τήνος είναι αυτή που είναι, ή αυτή που προβάλλουμε εμείς, ή όποιος ασχολείται με την προβολή της. Το «τι» ακριβώς είναι εξαρτάται από την οπτική γωνία του παρατηρητή. Αποφάσισα να δω την Τήνο σαν ένα «σύστημα». Η ιδέα αυτή μου μπήκε από τότε που διάφοροι καλοπροαίρετοι και μη, άρχισαν να μιλάνε για «αειφορία». Το τι σημαίνει «αειφορία» το έγραψα στις 20 Μαΐου του 2008
(http://ophioussa.blogspot.com/2008/05/1_20.html).

Η κατανόηση της έννοιας του «συστήματος» είναι πάλι κάτι διαφορετικό. Η Τήνος, είναι ένα «σύστημα». Έχει όρια (την θάλασσα γύρω γύρω), έχει μία δομή (οργανωμένες κοινότητες με προκαθορισμένες δραστηριότητες), και είναι σε μία σχετική ισορροπία εσωτερική, αλλά και με τον περιβάλλοντα χώρο (π.χ την Ελλάδα ή τον κόσμο), του οποίου είναι υποσύστημα.

Η Τήνος έχει υπάρξει «κλειστό» ή «απομονωμένο» σύστημα (τα δύο έχουν κάποια διαφορά), και, φυσικά έχει υπάρξει και «ανοιχτό» σύστημα, αν και αυτά είναι ιδεατές ή βραχύβιες καταστάσεις, και, στην πράξη, είναι μάλλον «υβριδικό». Αν δεν υπήρχε πετρέλαιο και ρεύμα, η Τήνος θα προσέγγιζε τον κλειστό, απομονωμένο, περίπου αειφόρο, μεσαιωνικό εαυτό της. Λέω «περίπου» γιατί προϋποθέτει βροχή, ήλιο, και ανθρώπους να δουλεύουν σκληρά.

Ορισμένα συστήματα είναι ή γίνονται, με τον χρόνο, «σταθερά», όταν η εσωτερική οργάνωση βελτιώνεται, ακόμα και αν το σύστημα είναι φαινομενικά κλειστό, ή όταν η οργάνωση έχει καταρρεύσει και το σύστημα επανέρχεται στην πρωτογενή «άγρια» κατάστασή του. Η «σταθερότητα» είναι και λίγο ψευδαίσθηση. Συχνά, με κάποια δωρεάν ή εύκολη παράμετρο, νομίζουμε ότι υπάρχει σταθερότητα, ενώ στην πραγματικότητα υπάρχει προσωρινή ισορροπία, που με το πέταγμα κάποιας πεταλούδας καταρρέει…

Θα ξαναπώ μερικές προφανείς αλήθειες: (1) Το που ζωγραφίζει κανείς το «σύνορο» είναι σημαντικό. (2) Δεν υπάρχουν σταθερά αιειφόρα συστήματα, παρά μόνο η ψευδαίσθησή τους. (3) Και ο γαλαξίας κάπως μας επηρεάζει αλλά τόσο μακρινό σύνορο δεν μπορώ να αντιληφθώ. (4) Το "δωρεάν" συνήθως δεν είναι...


Για αναδρομική ψυχαγωγία, δείτε τα παρακάτω:
Τα επτά βήματα της αειφορίας http://www.antinews.gr/?p=8347
Υπό το φως των κεριών http://www.antinews.gr/?p=5750
Αειφόρα κολοκυθάκια http://ophioussa.blogspot.com/2008/06/blog-post_292.html

Περίπατος στην Αγάπη

Αυτό που βλέπετε στη φωτογραφία είναι ένας νερόμυλος.

Θα έχετε την ευκαιρία να τον δείτε από κοντά,να θαυμάσετε τους περιστεριώνες της περιοχής και να περπατήσετε μέσα στο λαγκάδι και στη ρεματιά του Μεγάλου Ποταμού στο όμορφο χωριό της Αγάπης.

Η περιήγηση θα ξεκινήσει στις 6:30 το απόγευμα της ερχόμενης Κυριακής στις 13/09, από την πρώτη είσοδο του χωριού.

Θα ακολουθήσει κέρασμα και μία μικρή ομιλία στην πλατεία, δίπλα στο παλιό ξυνάρι.
(Για όσους δεν γνωρίζουν ξυνάρι είναι ένας χώρος που παλαιότερα οι γυναίκες έπλεναν τα ρούχα-μιας που στα σπίτια δεν υπήρχε ούτε τρεχούμενο νερό, ούτε κατάλληλη υποδομή)


Η πρωτοβουλία αυτή ανήκει στον σύλλογο της Αγάπης , στο τοπικό συμβούλιο και φυσικά στον Δήμο Εξωμβούργου καθώς ο περίπατος αυτός περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα του φετεινού φεστιβάλ του Δήμου.

Φθινοπωρινή ανθοκυανίνη

Η πρωινή δροσιά λέει ότι ο ήλιος είναι πρόσκαιρος, και σύντομα δεν θα έχει αυτοκίνητα το λιμάνι της Ραφήνας τέτοια ώρα.

Αν βρέξει στο νησί, τα καλοκαιρινά χρώματα θα τελειώσουν και θα ξαναρχίσει το κιτρινο-καφε-πράσινο, και τα βρεγμένα αγκάθια δεν τσιμπάνε τόσο πολύ…

Μάραθο μαζεύουν τέτοια εποχή και αφού τον αφήσουν να στεγνώσει 3-4 μέρες, μπαίνει στο καζάνι της απόσταξης για την μυρουδιά και την πιπεράτη γεύση. Προσωπικά προτιμώ το ρακί όπως το βγάζουν στην Κρήτη, χωρίς τα τσάμπουρα, και χωρίς μάραθο. Εμπειρικά έχω παρατηρήσει ότι αφήνει λιγότερο πονοκέφαλο την επομένη, ίσως γιατί η αιθανόλη πειράζει λιγότερο από την μεθανόλη, το ξυλόπνευμα, που ίσως βγάζουν τα τσάμπουρα.


Με το που μικρύνουν οι μέρες και κρυώσουν οι νύχτες, η χλωροφύλλη που σκέπαζε κάθε χρώμα στα φύλλα, χάνεται και αρχίζουν να φαίνονται τα κίτρινα. Τα χρώματα είναι ανθοκυανίνες που παρατείνουν για λίγο τη ζωή του φύλλου, τανίνες, καρωτίνη και δεν ξέρω τι άλλο… Ανθοκυανίνες έχουν και τα μούρα και τα βατόμουρα (τώρα είναι η εποχή τους) και κάνουν καλό.


Τα δενδρολίβανα ανθίζουν τέτοια εποχή και, στο νησί, το λουλούδι, κρατάει μέχρι τις ζέστες του Μαΐου, που νομοτελειακά, δεν θα αργήσουν να έρθουν.

Το πανηγύρι της Κώμης

Πιστοί στην εορτή του Αγ. Ιωάννη του Αποκεφαλιστή, μαζεύτηκαν στο όμορφο χωριό της Κώμης στις 29 Αυγούστου όπου τελέστηκε και φέτος η πανηγυρική λειτουργία στον ιερό ναό του Αγ. Ιωάννη.

Πολλοί ήταν εκείνοι που ταξίδεψαν το Σαββατοκύριακο από το «κλεινόν άστυ» για να παρευρεθούν στο πανηγύρι της γενέτειράς τους, μερικοί και από τη γειτονική Ιταλία!

Μετά την τελετή υπήρξε κέρασμα στην πλατεία του χωριού δίπλα στην εκκλησία: ο γνωστότατος «Πλάτανος».


Ενώ το βράδυ το κέφι άναψε μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες στον χορό του Συλλόγου παρέα με τα 9 Μποφώρ. Αξιοσημείωτο είναι να αναφέρουμε την προσπάθεια των ατόμων που απαρτίζουν τον σύλλογο καθώς όλη η βραδιά εξαρτάται από τη δική τους προσπάθεια και μόνο, με τη βοήθεια και των κατοίκων φυσικά.

Επιμένω καλοκαιρινά

Μπορεί να άρχισαν οι βροχές, και ο βοριάς, και το κρύο, και σίγουρα τα χρώματα στο νησί θα πάψουν να είναι καλοκαιρινά, αλλά εγώ επιμένω, προσπαθώντας να παρατείνω την εποχή μέχρι τις 21 Σεπτεμβρίου.

Οι Κυκλάδες αλλάζουν αυτές τις μέρες. Τα σχολεία κρατάνε τους φανατικούς σπίτι τους, τα δρομολόγια στα πλοία αλλάζουν, και η γκλαμουριά των ταχύπλοων υποκαθίσταται από την συμβατική πραγματικότητα.

Ωστόσο τώρα αρχίζει η πραγματική Τήνος, ή, τουλάχιστον, ό,τι έχει απομείνει από την μεσαιωνική «αειφορία», τον καιρό που ο κόσμος ήταν αυτάρκης, η ζωή δύσκολη, το ρακί κρυφό και παράνομο, και το τοπίο χειροποίητο.