10 Ιουνίου 1944

http://istorikathemata.blogspot.com/

Κριθάρι

Όλο το νησί ήταν έτσι, πριν 40 ή 50 χρόνια, αφού η Τήνος ήταν ένα κλειστό σύστημα, σχεδόν αυτάρκες, αν και στον Μεσαίωνα, πριν το 1715 γνώρισε υπερπληθυσμό και πείνες, και έτσι κάθε του γωνιά ήταν καλλιεργημένη, και βασίλευε το κριθάρι.


Το κριθάρι συντηρούσε ανθρώπους και ζώα, σε έναν κύκλο, που όσοι τον θυμούνται είχε δουλειά στο όργωμα και την σπορά, άγχος αν θα βρέξει από το φθινόπωρο έως και την άνοιξη, και απίθανα σκληρή δουλειά στο θέρος, το αλώνι, το λίχνισμα, το κουβάλημα, το άλεσμα, το κοσκίνισμα, και, τέλος, το ζύμωμα και τον φούρνο. Όσοι από εσάς δεν το προλάβατε, ρωτήστε κανέναν παλιό, μάθετε καμιά λεπτομέρεια, δεν ξέρεις αν ποτέ χρειαστεί.


Η περιοχή αυτή στο βουνό πρέπει να ήταν κατοικημένη από τα πολύ παλιά χρόνια, πρέπει να χτίστηκε οργανωμένα περί το 750 μΧ, με πήλινους υδραγωγούς και πρέπει ή να καταστράφηκε κάποια άγνωστη στιγμή μέχρι να ξαναγίνει χώρος καλλιέργειας του μπάρμπα Στεφανή, του γείτονά μου, ή του μπαμπά του ή του παππού του πριν 100 χρόνια. Ο μπάρμπα Στεφανής είχε κριθάρια, αμπέλια και, το καλοκαίρι, κηπευτικά. Αυτή ήταν η Τήνος, μέχρι το 1950 ή 60. Κριθάρι πρέπει να είχαν εδώ από παλιά, αν κρίνω από τα πολλά κομμάτια από μικρούς χειρόμυλους που είναι στο χώμα, σε στίβες με πέτρες και πάνω στις ξερολιθιές.

Η διατηρήσιμη Τήνος

Εμείς οι Τηνιακοί είμαστε περίεργοι... Είμαστε κολλημένοι με την γη μας. Μας αρέσει να την σκαλίζουμε, να την χαϊδεύουμε και να καθόμαστε ώρες να παίζουμε με τα χώματα αναζητώντας την ισοϋψή γραμμή για να ποτίζουμε τα "δεντρά".


Ή περιμένουμε όλο τον χρόνο για την βυσσινιά να δέσει κανένα βύσσινο, για να παιδευτεί κάποια με τις ώρες να το καθαρίσει και να κάνει γλυκό, για να το κερνάμε τις Κυριακές τα απογεύματα του καλοκαιριού, καθισμένοι στην αυλή με τις καρδερίνες και τα σπουργίτια.


Δεν είναι αυτή η Τήνος που ξέρουν οι περισσότεροι που δεν είναι από το νησί, αυτή είναι η δική μας Τήνος.

Οι φωτογραφίες είναι του φίλου En 'Tino

sustainability (πώς το λένε...)

Αυτή, είναι η μόνη αειφορία που υπάρχει σε ανθρώπινη κλίμακα. Η μόνη ηλιακή και αιολική ενέργεια που αποδίδει. Ο ήλιος φωτοσυνθέτει, και ο αέρας διώχνει τα μικρόβια. Αυτή, μαζί με το κριθάρι, τα σύκα, τις ελιές και τα φασόλια (και ελάχιστες άλλες παρόμοιες πολυτέλειες) κράτησαν το νησί και τον κόσμο του ζωντανό. Δεν ήταν πάντα εύκολο, ούτε θα είναι εύκολο, σε δύσκολες μέρες που θα έρθουν στις πόλεις, αλλά να το, εδώ είναι.


Το ξέρω ότι μερικοί έχουμε καλομάθει σε βαθμό αποχαύνωσης, αλλά έτσι πάει. Οι μνήμες με λίγη προσπάθεια θα ξανάρθουν.

Πάρε κόσμε αιολικά

Με ευκαιρία την Ημέρα του Περιβάλλοντος, όλοι οι πλασιέ αιολικών «πάρκων» από τον Παπούλια μέχρι τον Πάγκαλο και τον Δήμα (και φυσικά την οικογένεια του Πρωθυπουργού που φαίνεται να τις προωθεί), και η τηλεόραση που πληρώνεται για να μας …επιμορφώνει, θα μας λέει τι καλές που είναι οι ανεμογεννήτριες. Οι ανεμογεννήτριες είναι καλές για να ακριβύνουν το ρεύμα( 300-600% πιο ακριβό από το συμβατικό), να δημιουργήσουν ανεργία (η Ισπανία γέμισε αιολικά και έχει 20% ανεργία) και να καταστρέψει το τοπίο και τον τουρισμό. Να η μέχρι στιγμής υποδοχή τους στην Ελλάδα:












Δείτε και αυτά:
http://alalazontatopia.blogspot.com/2010/05/blog-post_31.html
http://archaeopteryxgr.blogspot.com/2010/06/blog-post_04.html
http://kafeneio-gr.blogspot.com/2010/05/blog-post_3632.html

Βρέχει

Με φόντο το γαλάζιο

Δεν ξέρω πόσο γκρίζο είναι πια το τσιμεντένιο χρώμα της Αθήνας, καθώς έχω αρκετούς μήνες να το αντικρύσω, αλλά αυτό που βλέπω εδώ στην Τήνο,

τα χρώματα και τις εναλλαγές του τοπίου γύρω μου, μου φτάνουν να με γεμίσουν για μια ζωή.

Ατενίζοντας το απέραντο μπλε-γαλάζιο του ουρανού και της θάλασσας, δεν μπορούσες να μείνεις ασυγκίνητος στο θέαμα που πρόσφερε απλόχερα η φύση σήμερα.

Αφιερωμένη λοιπόν η σημερινή ανάρτηση σε όσους βλέπουν μόνο γκρίζο στη ζωή τους!

Στις φωτογραφίες 1 και 2 στο βάθος διακρίνεται η Σύρος.
Στις 2 επόμενες οι Δήλες(καθώς δεν είναι ένα νησί) και η Νάξος στο πιο αχνό.
Ενώ στην τελευταία αχνοφαίνεται η κορυφογραμμή της Πάρου.

Τα κάτω μέρη της Τήνου -Ταξίδι σε έναν κόσμο ξεχωριστό

Το Σάββατο 22 Μαΐου 2010 έγινε η παρουσίαση του βιβλίου του πατέρα Αντώνη Φόνσου, με τίτλο « τα κάτω μέρη της Τήνου ταξίδι σε έναν κόσμο ξεχωριστό»
Δεν θα αναφερθώ στις λεπτομέρειες τύπου παρευρέθησαν οι κύριοι, κύριοι δήμαρχοι αντιδήμαρχοι πρόεδροι συμβουλίων πρόεδροι συλλόγων κ.τ.λ.

Στο μόνο που θα ήθελα να αναφερθώ είναι στον ίδιο τον συγγραφέα αυτού του βιβλίου τον παπά Αντώνη.

Όλο το χωριό σύσσωμο παραβρέθηκε στην εκδήλωση που έγινε για την παρουσίαση του βιβλίου του.
Πώς να μην τιμήσεις άλλωστε έναν τόσο σπουδαίο ποιμένα αλλά και πάνω από όλα άνθρωπο για εμάς τους κατωμερίτες. Ήταν επί 37 συναπτά έτη ο ιερέας ο φίλος πανταχού παρόν και τα πάντα πληρών.

Σεμνός ταπεινός όπως πάντα και τονίζοντας για πολλοστή φορά πως δεν είναι ούτε ιστορικός ούτε συγγραφέας , παρόλα αυτά έγραψε ένα βιβλίο πολύ ενδιαφέρον και κατατοπιστικό που πολλοί θα το διαβάσουν και θα δουν τον τόπο μας με άλλο μάτι (ιστορικά και αρχαιολογικά).


Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης πολλοί πήραν το λόγο ευχαριστώντας τον πατήρ Αντώνη για την προσφορά του αυτή. Ανάμεσά τους και οι συντοπίτες μας Ζαλώνης Γιάννης, Αρμάος Μάριος και Αρμάος Παντελής.

'Ολοι μίλησαν με ιδιαίτερη αναφορά στα 37 χρόνια παρουσίας του Παπαντώνη στα Κάτω Μέρη και η προσφορά του αξιομνημόνευτη. Κανείς κάτοικος δεν έμεινε ασυγκίνητος εκείνη τη βραδιά, ούτε νέος, ούτε μεγαλύτερος καθώς όλοι τους είχαν κάτι να αναπολούν από τον ακούραστο εφημέριο. "Ιερέας του Θεού και ένας άνθρωπος των ανθρώπων" είπε χαρακτηριστικά μεταξύ άλλων στην ομιλία του ο κ. Παντελής Αρμάος, η οποία είναι δημοσιευμένη στην ηλεκτρονική εφημερίδα Τηνιακή και είναι διαθέσιμη στο παρακάτω link:
http://go2.wordpress.com/?id=725X1342&site=tiniaki.wordpress.com&url=http%3A%2F%2Ftiniaki.files.wordpress.com%2F2010%2F05%2Fpantelis-a.pdf&sref=http%3A%2F%2Ftiniaki.wordpress.com%2F2010%2F05%2F24%2F%25cf%2580%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25bf%25cf%2585%25cf%2583%25ce%25b9%25ce%25ac%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25b7%25ce%25ba%25ce%25b5-%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25b2%25ce%25b9%25ce%25b2%25ce%25bb%25ce%25af%25ce%25bf-%25ce%25bc%25ce%25b5-%25ce%25b8%25ce%25ad%25ce%25bc%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25b1-%25c2%25ab%25ce%25ba%25ce%25ac%2F

Στο τέλος εμφανίστηκε και η έκπληξη των χωριανών προς τον πατήρ Αντώνη, σκαλισμένη πάνω σε μάρμαρο ανάγλυφη η πρόσοψη του Ιερού Ναού του Αγ.Ζαχαρία που τόσα χρόνια κήρυττε το λόγο του Θεού μέσα από το ιερό του, φιλοτεχνημένο από τον συντοπίτη μας καλλιτέχνη μαρμαρογλύπτη κ.Ιωσήφ Αρμάο-Μπαντάνη.

Ένα ξεχωριστό δώρο προς έναν ξεχωριστό άνθρωπο, μια ξεχωριστή βραδιά.
Να μην παραλείψω να ευχαριστήσω την αδελφότητα των Τηνίων που χωρίς την συνδρομή τους δεν θα είχε εκδοθεί αυτό το υπέροχο βιβλίο.

Μπράβο του πατήρ Αντώνη μας έκανε υπερήφανους για ακόμη μια φορά.
Με ανυπομονησία περιμένουμε και το επόμενο βιβλίο του.

Σημ: Μερικές από τις φωτογραφίες είναι από την εφημερίδα Τηνιακή καθώς φυσικά και η ομιλία, που προηγουμένως αναφέρθηκα.