Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2008

Τήνος του χτές


Χωρίς πεζούλες, χωρίς πηγές, χωρίς αγρότες, η Τήνος του χτες σίγουρα τελειώνει. Η Τήνος του αύριο; Φραπέδες; παραδοσιακές μεζονέτες; πόσους μήνες τον χρόνο;

Η φωτογραφία είναι από την έκθεση της Ευγενίας Κουμαντάρου,"Ταπεινός Παράδεισος" στα Λουτρά.

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Τέλη Ιουλίου με αρχες Αυγούστου, σαββατοκύριακα, Πάσχα, καμμιά Εύρεση. Έ τι έχει να γίνει άν πάψουν τα θαύματα από την Μεγαλόχαρη

Ανώνυμος είπε...

ολα τελειωνουν πια η Τηνος θαμενε πίσω. Οσο οι Ελληνες εχουν δούλους τους μετανάστες και το παίζουν αφεντες νεόπλουτοι με εξοχικό στο χωρό και επίδειξη στην εκκλησία στο πανηγ'υρι και στη παραλία η κατασταση θα χειροτερευει. Εως ωτου ξαναγίνουν φτωχοι και τα παρατήσουν. Πόση ζημια θα χει γίνει ήδη?

Ανώνυμος είπε...

το προηγουμενο σχολιο είναι του sovokai

θαλασσόμαχος είπε...

Η ζημιά είναι ανεπανόρθωτη sovokai. Ειδικά σε τόσο ευαίσθητα τοπία όπως τα κυκλαδίτικα. Οι προγονοί μας χρειάστηκαν αιώνες ολόκληρους για να κατασκευάσουν τις ξερολιθιές. Τα σύγχρονα σκαπτικά μηχανήματα μπορούν να τις καταστρέψουν σε χρόνο dt. Και το χειρότερο είναι οτι σαν λαός περνάμε τη φάση της αποθέωσης των σκαπτικών μηχανημάτων. Ηδονιζόμαστε με τη δύναμη που μας δίνει ένα γκρέιντερ ή ένα γεωτρύπανο.
Ας τα ισοπεδώσουμε όλα. Ας πάμε παντού, ας τρυπήσουμε, ας εξορύξουμε, ας μπαζώσουμε. Έτσι νιώθουμε οτι κάτι κάνουμε. Για να βελτιώσουμε τη ζωή μας.

Για να βελτιώσουμε τη ζωή μας? Ή για να την οδηγήσουμε στην αυτοκαταστροφή? Έχουμε την ωριμότητα και την ψυχραιμία να διακρίνουμε τον κίνδυνο? Έχουμε τη μεγαλοσύνη να βάλουμε στην άκρη το προσωπικό συμφέρον προς χάρη του συνολικού? Οι εποχές που ζούμε είναι άγριες και μάλλον αυτό το τελευταίο υπερβολικό να το ζητάμε. Όταν το καράβι βουλιάζει ένα μόνο πράγμα έχεις στο μυαλό: Σώζον εαυτό σωθήτω.

Ανώνυμος είπε...

εγώ διαβάζω την γκρίνια. Η ύφεση θα λύσει πολλά από αυτά τα προβλήματα. Όσοι χρωστάνε ας πούμε για τα μηχανήματά τους, θα τους τα πάρει η τράπεζα.