Δεν αστειευόταν...

Τι δουλειά έχει ένα blog, που νοσταλγεί την Τήνο που χάνεται, να σχολιάζει μεγάλες Αθηναϊκές υποθέσεις;

Ίσως έχετε ακούσει για το «σκάνδαλο με την Siemens». Φαίνεται ότι η Ζήμενς έχει «μεθοδεύσει» σχεδόν το σύνολο του πολιτικού κόσμου. Με εξαίρεση ωστόσο ορισμένες διαρροές, που μάλλον σχετίζονται με ξεκαθάρισμα λογαριασμών και παροπλισμένα εξιλαστήρια θύματα, όπως και με την Μαφία, ισχύει και εδώ ο νόμος της σιωπής. Κοινώς κουκούλωμα. Βγήκε ανακριτής και είπε δεν φαίνεται να τα έχει πιάσει κάποιος. Τα λεφτά που λένε, στην Γερμανία και την Αμερική, ότι πληρώθηκαν, …χάθηκαν, αέρας.

Η Ζήμενς στις προμήθειες του ΟΤΕ και στην ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων. Υπογράφτηκε από το Πασόκ σύμβαση 270 εκατ. ευρώ. Επί Νέας Δημοκρατίας έγινε 1.200 εκατ. ευρώ, παρελήφθη επί ΝΔ, χωρίς να δουλεύει σωστά, και ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, ατάραχος και ακοκκίνιστος λέει «δεν τρέχει τίποτα, όποιος έχει στοιχεία να πάει στον εισαγγελέα» (αυτόν που δεν θα βρει τίποτα μεμπτό;)

Η HDW πήρε τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά (δηλαδή τα συμβόλαια για κάτι υποβρύχια), επί Χριστοδουλάκη σε έναν διαγωνισμό επιεικώς «χμμ».

Η Deutsche Telecom πήρε τον έλεγχο και την Διοίκηση του ΟΤΕ με μία συναλλαγή που είναι μάλλον αδιαφανής (για να μην πω τίποτα χειρότερο)

Η Lufthansa έχει πάρει το πτητικό έργο της Ολυμπιακής από την πίσω πόρτα. Τίποτα μεμπτό σε αυτό, αλλά αυτοί οι πατριώτες που αδυνατούν τόσα χρόνια να κάνουν κάτι για την ΟΑ;

Γιατί σας τα λέω αυτά; Γιατί καλοί μου άνθρωποι εσείς είστε αυτοί που πληρώνετε την νύφη, εσείς νομίζατε ότι είστε αντιαμερικάνοι, εσείς νομίζατε ότι κερδίσατε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, και όλα δείχνουν ότι το Δ’ Ραϊχ είναι εδώ. Μπορεί να μην κέρδισε τον πόλεμο, αλλά «κέρδισε» μερικούς δικούς μας.

Το έχω ακούσει από υψηλά ιστάμενο γερμανό επιχειρηματία, με τον οποίο κουβέντιαζα το πολύπλοκο και αναποτελεσματικό νομικό μας πλαίσιο. Με κοίταξε αλαζονικά και είπε «Το σύστημά σας είναι μια χαρά… Έχετε φτιάξει ένα σύστημα για να εισπράττουν οι πολιτικοί σας». Τότε νόμισα ότι αστειευόταν…

Η δύναμη του Μέσου

«Μέσο» συνηθίζουμε να λέμε στην Ελλάδα, αυτόν που βάζουμε να μας κάνει ένα ρουσφέτι. Συνήθως η ύπαρξη τέτοιου «μέσου» υπαινίσσεται ιδιοτέλεια, διαπλοκή, διαφθορά. Σε πολιτισμένες χώρες η διαφθορά θεωρείται κακό πράγμα, η Ελλάδα είναι δυστυχώς σε όχι κολακευτική κατάταξη σε αυτό το θέμα. «Διαπλοκή» επίσης έχει αποκτήσει ξεχωριστή σημασία στο νεοελληνικό λεξιλόγιο, και έχει καταντήσει να ταυτίζεται με συγκεκριμένους «επιχειρηματίες» που έχουν γίνει κρατικοδίαιτοι και χρησιμοποιούν την όποια θεμιτή και μη επιρροή τους για να σας φορολογούν και να εισπράττουν. Το αν φορολογούν εσάς ή τους …Γερμανούς φορολογούμενους δεν έχει τόση σημασία, γιατί οι Γερμανοί, κάποια στιγμή, από εσάς θα τα πάρουν. Κανένας δεν είναι κορόϊδο, μακροχρόνια.

Το άλλο «μέσο» είναι το διαδίκτυο. «Μέσο» επικοινωνίας, δηλαδή. Το διαδίκτυο έχει φέρει μια επανάσταση. Το διαδίκτυο δεν έχει αφεντικά. Δεν έχει τοποθεσία. Δεν έχει κεντρικά γραφεία. Παρακάμπτει τις μπούρδες τις τηλεόρασης ή τις απόψεις των εφημερίδων. Το διαδίκτυο είναι στο γραφείο μου αυτή την στιγμή και στο δικό σας όταν με βλέπετε ή στο πλοίο όταν διαβάζω εσάς, ή το δελτίο καιρού της Αλάσκας, ή τις λυπηρές εξελίξεις στα κατάλοιπα της ελληνικής πολιτικής.

Μην παραμυθιαζόμαστε, το διαδίκτυο δεν υπάρχει για να λέμε τέτοιες αμπελοφιλοσοφίες, υπάρχει για ένα σωρό άλλους σκοπούς μερικούς όχι ιδιαίτερα αγνούς. Έχει όμως ένα χαρακτηριστικό: είναι Ελεύθερο. Ακόμα και σε αυστηρά λογοκριμένες χώρες, είναι Ελεύθερο. Μόνη προϋπόθεση είναι να ξέρεις να διαβάζεις, να πληκτρολογείς. Μην περιμένετε λογοκρισία εδώ ή αλλού. Μην περιμένετε απόλυτες αλήθειες. Η κρίση σας είναι το μόνο που μετράει, δικαίωμά σας να την εξασκείτε ή όχι.

Σε 5 χρόνια τα περισσότερα πιτσιρίκια σας, στα πιο απομακρυσμένα χωριά, θα επικοινωνούν με τον ίδιο τρόπο που επικοινωνεί και …ο πλανητάρχης. Θα βλέπουν πράγματα που δεν θα σας αρέσουν, αλλά θα επικοινωνούν, Ελεύθερα, όπως αυτά καταλαβαίνουν. Αυτή είναι η δύναμη του μέσου. Μία από τις κουκκίδες της εικόνας είναι o κεντρικός υπολογιστής από όπου συνδέεστε εσείς και βλέπετε τον κεντρικό υπολογιστή στον οποίο κάθονται αυτές οι ιδέες. Οι άλλες κουκκίδες μας παρακολουθούν, σιωπηλά. Ξυπνήστε…

Αμπέλι

Όσα στραβά και να βρείτε, η γκρίνια πάει περίπατο, αν εσείς πάτε έναν πρωινό περίπατο στο αμπέλι σας. Αν δεν έχετε αμπέλι, να βάλετε, είτε μία ρίζα είτε 100. Τον χειμώνα θα κοιμάται, θα είναι ένα κούτσουρο μαύρο και κρύο, την άνοιξη θα φουσκώνουν τα μάτια, οιωνός πασχαλιάτικης ανάστασης.

Τέτοια εποχή, οι ρόγες μεγαλώνουν, πράσινες ακόμα, σε ένα μήνα θα έχουν χρώμα, σε ενάμιση με δύο, ανάλογα με την ποικιλία και την τοποθεσία, η γεύση και το άρωμα θα σας παραπέμπουν σε άλλες εποχές που μερικοί θυμάστε και μερικοί δεν γνωρίσατε.

Φυτέψτε λίγες ρίζες τον χειμώνα, θα είναι ο δεσμός σας με αρχαίες λατρείες, και θα έχετε ανταπόδοση σε 3-4 χρόνια.

«Πουφ»;

Λοιπόν: με επέπληξαν και, ακριβοδίκαια, σας το λέω. Κακώς γράφω ότι όλα είναι για χωματουργικά, κακώς γκρινιάζω ότι δεν πάμε καλά εδώ ή εκεί, κακώς υπάρχουν τόσοι «οικολόγοι» στα σχόλια, κακώς είναι μεμψίμοιροι και απαισιόδοξοι οι κατωμερίτες Χμμ… Απαγορεύεται να έχουμε λάθος σκέψεις…

Αν θέλετε, να ασχοληθώ με την ύφεση και την ανεργία στην Τήνο. Ή να κάνω μια κατάσταση των «μεγάλων αναπτυξιακών έργων πνοής». Μην νομίζετε ότι είναι καινούργια αυτά τα θέματα, τα ξέρουν καλά οι πλέον ταπεινοί υπάλληλοι του ΥΠεΧωΔΕ, και ο μικρότερος μαγαζάτορας της Χώρας.

Σας ορκίζομαι ότι όλα αυτά είναι βαρετά για μένα. Είμαστε σε ύφεση και υπάρχουν αναδουλειές και γκρίνια. Σας λέω το εξής: Μόνοι τους βγάζουν τα μάτια τους οι εμπλεκόμενοι, οι καλοί δουλεύουν φουλ, οι μέτριοι πιέζουν ο καθένας με τον τρόπο του και τα καρφώματα πέφτουν βροχή. Μην έχουμε ψευδαισθήσεις και στην Αθήνα γίνεται και στην Θεσσαλονίκη. Ευγενικά, αυτό λέγεται «εκλογίκευση σε καιρό ύφεσης».

Από εκεί και πέρα, τι λέω εγώ, ή οι σχολιαστές, ή ο κάθε ένας που έχει άποψη στα καφενεία, είτε την ξέρετε είτε όχι, είτε σας αφορά είτε όχι, ή γιατί έχω ή δεν έχω κέφια, εγώ ο αμμοδύτης ή οι εκατόν δέκα επόμενοι αμμοδύτες, ή ο σχολιαστής α ή ο β, τι να πω; Να ορίστε θα πω: «σχολιαστές σε αυτό το blog, από εδώ και πέρα θα γράφετε μόνο χαρούμενα και θετικά σχόλια, ειδεμή θα σας κόβω». Φίλοι μου, αν έλεγα κάτι τέτοιο, θα μου έγραφαν «ουστ»!

Θα σας πω ένα πράγμα μόνο, ακόμα. Η Τήνος που διαφημίζουν οι τουριστικές μπροσούρες, είναι η Τήνος που φτιάχτηκε πριν το 1990. Η Τήνος είναι δικιά σας, και κάνετέ την ό,τι γουστάρετε. Εγώ είμαι ένα περαστικό, εφήμερο φιδάκι. Με ένα κουμπάκι, «πουφ» εξαφανίζομαι… Θα λυθούν τα προβλήματα;

Don’t worry be happy!

Αειφόρα κολοκυθάκια

Με την «αειφορία», ασχολήθηκα στις 20 Μαΐου, και ενώ ήταν κάποτε τις μόδας με τους πολύ ψαγμένους, τώρα χρησιμοποιείται και από ανθρώπους της Δημόσιας Διοίκησης και του ΥΠεΧωΔΕ, που σημαίνει δεν πάμε καλά.

Σας είπα τον Μάϊο, ότι δεν υπάρχει αειφορία, γιατί αντιβαίνει στους δύο θεμελιώδεις νόμους της θερμοδυναμικής, όπως δεν υπάρχει τσάμπα γεύμα, το free lunch των αγγλόφωνων.

Η μόνη εκδοχή αειφορίας, στην Τήνο είναι η αγροτική παραγωγή: εξαρτάται μόνο από το νερό, τον ήλιο και τον αέρα. Από αυτήν την «αειφορία» μεγάλωσαν όσοι Τηνιακοί είναι σήμερα πάνω από 50 χρονών. Κυρίως από την αειφορία του κριθαριού. Το κριθάρι είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο υπάρχει σήμερα ανθρώπινος πολιτισμός, και θα επανέλθω σε αυτό.

Η Τήνος, εκτός από κριθάρι είχε και αμπέλια, συκιές, λίγη κτηνοτροφία, και «καλοκαιρινά». Τα «καλοκαιρινά» ήταν τα δώρα του καλοκαιριού, φασολάκια, ντομάτες, μελιτζάνες, φορτωμένα σε καλάθια, με τα γαϊδούρια από τα χωριά στην Χώρα.

Κατάλοιπα αυτής της δραστηριότητας θα βρείτε σήμερα στην λαϊκή αγορά, στην Παλλάδα. Δεν μπορείτε να φανταστείτε, εσείς που ψωνίζετε, τι κόπο και προετοιμασία και ατελέσφορη προσπάθεια έχει το ένα κιλό κολοκυθάκια που αγοράζετε. Αν έχει νερό, αν δεν τα πιάσουν τα ζωύφια, αν δεν τα διαλύσει ο αέρας.

Στην φωτογραφία, ορεινά, ανεμοδαρμένα, βιολογικά κολοκυθάκια, τόσο νόστιμα που τα τρώω ωμά όταν είμαι στο βουνό. Αν είστε τυχεροί θα τα βρείτε στην Παλλάδα, αλλά δεν θα ξέρετε ότι είναι αυτά, ούτε θα πιστέψετε ότι έχουν άπειρο κόπο, ή ότι είναι βιολογικά ή ότι είναι πολύ οριακό το μεροκάματο για αυτόν ή αυτήν που σας τα πουλάνε.

Υπέρβαση

Η ομορφιά του νησιού υπερβαίνει τις κακίες, τις ανοησίες, τα ανοίγματα των δρόμων, τα παράνομα νταμάρια, τα όχι καλόγουστα τριώροφα παραδοσιακά, ακόμα και την λειψυδρία. Νησιωτικότητα είναι, μεταξύ άλλων, η στωική υπομονή στις αντιξοότητες, η παραδοχή ότι «έτσι είναι». Απλά, Άρχοντες, μην αφήσετε ένα νησί πιο τραυματισμένο από αυτό που βρήκατε...

Γιούχουου!...

Κάποιος είπε να δώσουμε κουβαδάκια για να αποσπάσουμε την προσοχή των Μεγάλων και να παρατήσουν τα χωματουργικά, άλλος είπε για πιό πονηρούς πειρασμούς Ορίστε λοιπόν:

Γιούχου!.. εδώ είμαστε, αν το φτιάξετε το νησί σας ωραίο, θα περνάμε όλο το καλοκαίρι εκεί, και ίσως και τον χειμώνα!

Γειά να δούμε, θα σταματήσουν οι μπουλντόζες;

Καλή βδομάδα

Σας πήγα μια μικρή βόλτα στο χτες, αλλά δεν θέλω να πάτε σπίτια σας με ψευδαισθήσεις. Η Νέα Τήνος βασίζεται σε χωματουργικά, πολλά χωματουργικά, χωματουργικά που απλά σκάβεις, σπρώχνεις, ξανά, πίσω, και από την αρχή. Πιστεύω ότι είναι συνδυασμός βλακείας, άγνοιας και απληστίας. Συζητούσα με ένα φίλο μου, από το νησί, στην Αυτοδιοίκηση, που με επέπληξε, ότι είμαι υπερβολικός και τα παραλέω με τα χωματουργικά. Όχι φίλε μου, μόνο χωματουργικά ξέρουμε να κάνουμε στην Ελλάδα, και μάλιστα κακής ποιότητας. Άντε και κανένα μπετουδάκι. Και αν θέλουμε και παραδοσιακό χρώμα λίγη πέτρινη επένδυση, και καμία ξύλινη πέργκολα με κοκκινοκαφέ, αφύσικο ξύλο. Σε λίγα χρόνια, θα ψάχνουμε για φωτογραφίες για τις νέες τουριστικές μπροσούρες