Τρύγος στην Τήνο (2)

Και έφτασε η ώρα μια όμορφη φθινοπωρινή μέρα του Σεπτεμβρίου να γίνει και η συνέχεια του τρύγου:

Δηλαδή μέσα σε ένα καζάνι να βάλουμε τη μαραθιά,

Να ρίξουμε τα «στέμφυλα» ως επάνω,

Να τα σκεπάσουμε και συγχρόνως να προσέχουμε,
ότι η φωτιά καίει καλά.

Και στο τέλος ν’απολαύσουμε τα αγαθά της φύσης, που από ένα απλό τσαμπί σταφύλι
βγαίνει ένα καθάριο, διάφανο αλλά και συνάμα καυτερό υγρό.



Σημ: για το γεγονός ότι το τσαμπί είναι μισοφαγωμένο και το ποτηράκι με το ρακί άδειο δεν ευθύνομαι καθώς το σκηνικό ήταν αυθόρμητο και όχι «στημένο»
Χμ, κάτι μου θυμίζει αυτό...

Γιατί είναι ο ουρανός μπλε;

Σας έχει ρωτήσει ποτέ κανένα παιδάκι «γιατί είναι ο ουρανός μπλε»; Bολτάροντας απόψε από φιλική ιστοσελίδα σε φιλική ιστοσελίδα, σκέφτηκα, αφού δεν έχω τίποτα να πω, μετά χίλιες τόσες αναρτήσεις, να σας πω γιατί ο ουρανός είναι μπλε… Ο ουρανός είναι μπλε για 3 ή 4 λόγους:

Πρώτον, το φως του ήλιου είναι, βασικά άσπρο. Ή αν θέλετε να το ψειρίσουμε, τα μάτια μας φτιάχτηκαν να θεωρούν το φως του ήλιου άσπρο.

Δεύτερον, το άσπρο φως, δεν είναι πραγματικά άσπρο, αλλά έχει μέσα του όλα τα χρώματα, που τα βλέπουμε στο ουράνιο τόξο μετά τη βροχή, ή με ένα πρίσμα αν δεν έχουμε όρεξη να περιμένουμε τέτοια σπάνια φυσικά φαινόμενα.

Τρίτον, τα διάφορα χρώματα, στην πραγματικότητα είναι κύματα σαν τα κύματα της θάλασσας, αλλά όχι κύματα νερού αλλά ηλεκτρομαγνητικά κύματα. Το κόκκινο έχει μεγάλο μήκος κύματος και χαμηλή συχνότητα (όπως ένας μπάσος ήχος στον αέρα), το μπλε έχει μικρό μήκος κύματος και υψηλή συχνότητα (όπως η πιο ψηλή νότα ενός βιολιού). Τα διάφορα χρώματα, όταν περνάνε από ένα πρίσμα αλλάζουν δρόμο ανάλογα με τι χρώμα είναι… Το κόκκινο αλλάζει λίγο, το μπλε αλλάζει πολύ, και για αυτό βλέπουμε το ουράνιο τόξο μέσα από ένα πρίσμα.

Τέταρτον, τα χρώματα με μεγάλο μήκος κύματος (και χαμηλές συχνότητες) δηλαδή το κόκκινο και το κίτρινο, όταν συναντήσουν μικρά σωματίδια ή μικρές σταγόνες νερού ψηλά στον ουρανό, περνάνε ανενόχλητα (αφού έχουν μεγάλο μήκος κύματος), ενώ τα χρώματα με μικρό μήκος κύματος (δηλαδή το μπλε) τρακάρουν στα σωματίδια και πηγαινοέρχονται μπρος πίσω εκεί ψηλά, παγιδευμένα σε ατέλειωτους μικροσκοπικούς καθρέφτες και παγίδες μπλε φωτός, πάνω ψηλά στον ουρανό. Τα κόκκινα και τα κίτρινα έρχονται κάτω μια χαρά (αν και φρακάρουν στα σύννεφα που για αυτό φαίνονται άσπρα) αλλά οι υπέρυθρες, που έχουν ακόμα μεγαλύτερο μήκος κύματος, περνάνε μέσα και από αυτά τα σύννεφα!


Τώρα, τι από αυτά λέτε σε ένα παιδάκι που σας ρωτήσει «γιατί είναι ο ουρανός μπλε», το αφήνω σε εσάς. Θα άρχιζα δείχνοντας το ουράνιο τόξο. Θα τους έδειχνα τα χρώματα στο πρίσμα (άντε να βρεις πρίσμα). Καλή τύχη, κάνατε λίγη φυσική, πολύ πιο ενδιαφέρον από στημένα debates...

Το πρίσμα και το ουράνιο τόξο δεν έχουν σχέση με τον μπλε ουρανό, αλλά χρειάζονται για να εξηγήσετε στο παιδάκι ότι το άσπρο φως δεν είναι άσπρο. Α… τα κίτρινα φώτα ομίχλης, δεν χρειάζεται να είναι κίτρινα… Το φως που φιλτράρεται από ένα κίτρινο γυαλί δεν διεισδύει περισσότερο από το άσπρο φως, στην ομίχλη (λέει το τελευταίο link). Αν οι προβολείς ομίχλης είναι ωστόσο χαμηλά, η αντανάκλαση θαμπώνει λιγότερο... Το πρώτο πρίσμα είναι από το Dark Side of the Moon των Pink Floyd. Το επόμενο debate να το δείτε με τον ήχο κλειστό και με μουσική Pink Floyd... άλλη εμπειρία.

http://hyperphysics.phy-astr.gsu.edu/Hbase/atmos/blusky.html
http://www.sciencemadesimple.com/sky_blue.html
http://www.newton.dep.anl.gov/askasci/phy99/phy99xx4.htm

Κλειστών συστημάτων συνέχεια

Από το 49’ και μετά, προσπαθούμε να ορθοποδήσουμε, οικονομικά, και κουτσά στραβά κάτι φαίνεται να κάναμε. Όμως, το αναποτελεσματικό, και επομένως άδικο φορολογικό σύστημα, η αδυναμία να αποτινάξουμε τον κρατισμό και το κράτος πατερούλη, οι ανώμαλες διοικητικές παρεμβάσεις και η ανελευθερία στην αγορά, οδήγησαν κάθε Έλληνα, έξυπνο, χαζό, πλούσιο, φτωχό, σε πρώτη φάση, να κάνει ότι μπορεί να κάνει τις δραχμές του συνάλλαγμα και, για τους προνομιούχους, να τις στείλει ταξίδι στην Ελβετία. Έτσι κατέρρευσε η Ελλάδα μεταξύ ’65 και ’67.

Η κυβέρνηση του ‘80 νόμισε ότι θα μπορέσει να τα βρει αυτά τα λεφτά και να τα ανακυκλώσει στην οικονομία, στην προσπάθειά του να φτιάξει νέα μεσαία τάξη. Δεν τα κατάφερε, και εκφυλίστηκε στο τέλος εκείνης της δεκαετίας.

Οι κυβερνήσεις του ’90, όσο κι αν δηλώνετε ότι τις αντιπαθείτε, τόσο οι της ΝΔ όσο και του Πασόκ, ήταν οι μόνες που (α) άνοιξαν λίγο την κεφαλαιαγορά, και (β) με την προοπτική ένταξής μας στο ευρώ, απελευθέρωσαν το συνάλλαγμα. Τα λεφτά της Ελβετίας ήρθαν στην Ελλάδα! Αυτά, συν τα λεφτά της ΕΕ, συν ο δανεισμός είναι η ευμάρεια που ζήσαμε τα τελευταία 20 χρόνια.

Όπως εξαντλήθηκαν τα λεφτά από το συνάλλαγμα που βγήκε έξω την δεκαετία του 1960, έτσι θα εξαντληθούν και τα λεφτά από την παραοικονομία. Πολλή από την ευμάρεια των τελευταίων 20 ετών βασίζεται στην κατανάλωση, παγιοποίηση και ανακύκλωση αυτών των χρημάτων. Πολλοί, πιστεύοντας ότι η ροή του πλούτου θα συνεχιζόταν, δανείστηκαν, για να καταναλώσουν χτες, αυτό που θα έπρεπε να περιμένουν ως μεθαύριο.


Φάγαμε πολλά λεφτά που ήταν κρυμμένα στο στρώμα, πουλήσαμε τα ασημικά για να πληρώσουμε την νταντά, και δανειστήκαμε για να πάμε διακοπές.

Ναι, έχω και μήνυμα για τους υποψήφιους: Λιγότερο κράτος, λιγότεροι φόροι, περισσότερη ελευθερία αγοράς, λιγότερη διοικητική παρέμβαση. Είμαι σίγουρος και οι δύο θα κάνουν ακριβώς το αντίθετο.

Προεκλογικά (2)

Στο νησί είμαστε χαλαροί, και δεν πολυεκδηλωνόμαστε, δεν ξέρεις τι ξημερώνει...

Στα μάτια των σημερινών 30άρηδων, το Πασόκ, αστεία-αστεία, είναι το «κόμμα εξουσίας» που ανέτρεψε η ΝΔ. Αν μάλιστα δεν ήταν οι δικοί τους στους σημερινούς 50άρηδες που είδαν άσπρη μέρα επί Πασόκ… θεωρούν το Πασόκ «κακό».

Οι 60άρηδες θυμούνται άλλα χάλια: Την ΕΡΕ, τα πιστοποιητικά φρονημάτων, τον χωροφύλακα, την ανέχεια στην περιφέρεια, την Αποστασία, την Χούντα, τις συντάξεις των λίγων δραχμών, την έλλειψη ιατρικής περίθαλψης. Όσο και να είσαι της «ιδιωτικής πρωτοβουλίας» το Κέντρο Υγείας, στην Χώρα, είναι ανακούφιση και σωτηρία. Μια φορά, έσπασα το χέρι μου ένα βράδυ, ακτινογραφίες, ανάταξη, γύψος και μια νύχτα παυσίπονα, τσάμπα. Η επιθεώρηση του γύψου και λίγο περισσότερα λόγια, στην Αθήνα, €4.500. Πριν το Κέντρο Υγείας, αρρώσταινες και αν δεν ήσουν ελαφριά και όχι επείγον περιστατικό πέθαινες, απλά, και χωρίς πολλά πολλά.

Παραδόξως, η τηλεόραση "φτιάχνει" το κλίμα, και ο κόσμος θα ήταν διαφορετικός αν αντί για τα σημερινά κανάλια είχαμε μόνο ΕΡΤ και ΥΕΝΕΔ, αν τα θυμάται κανένας παλιός. Δεν ξέρω τι έχει κάνει η ιδιωτική τηλεόραση στην υπόλοιπη Ελλάδα, αλλά εδώ, στις αρχές τις δεκαετίας του '90, πέταξε στα αζήτητα έναν ολόκληρο μεσαιωνικό κόσμο και μας έφερε τον ...πολιτισμό. Αντί να σπεροκαθίζουμε στο τσαγκαριό και να ακούμε ιστορίες, καρφωνόμαστε στο καφενείο και χανόμαστε στην εικόνα του ντεκολτέ των εκφωνητριών... Μετά πέθανε και ο μπαρμπα Φραγκιάς ο τσαγκάρης, και έκλεισε το τσαγκαριό...


Πιστεύω ότι, στο χωριό, οι άνθρωποι ξέρουν τι θέλουν να ψηφίσουν αν και η γενικότερη απογοήτευση, η επιφυλακτικότητα, και η ανησυχία, είναι διάχυτα αισθήματα. Ναι, υπάρχει "αρνητική ψήφος". Οι ελάχιστοι αγρότες που έχουν απομείνει, και έχει και μερικούς νέους, θα ψηφίσουν σύμφωνα με την παράδοση της οικογένειάς τους, αν και όλοι ξέρουν ότι μόνο αν δουλέψουν θα φάνε. Τα καφενεία έχουν σίγουρα λιγότερη ένταση από ότι παλιά και έχουν λιγότερο κόσμο, που ευτυχώς(;) προτιμάει το ποδόσφαιρο από τις πολιτκές αναλύσεις…

Να κι άλλο ερώτημα για τους υποψήφιους βουλευτές: Μπορούμε να κάνουμε το Κέντρο Υγείας Νοσοκομείο;

Προεκλογικά (1)

Αν υπάρχει κάτι που βαριέμαι είναι η προεκλογική επιχειρηματολογία. Την βαριέμαι γιατί και οι μετεκλογικές διαχειριστικές επιλογές είναι εξαιρετικά περιορισμένες, και λέω προς κάθε κατεύθυνση «μην περιμένετε από μηχανής θεό».

Ούτε έχω τις πολιτικές αναλυτικές ικανότητες για να καταλάβω τι θέλει ο κόσμος. Λογικά ο κόσμος θέλει κάποια αίσθηση ασφάλειας στην οικονομική αβεβαιότητα, κάποια αίσθηση ασφάλειας σε δυνητική κοινωνική αναταραχή, κάποια αίσθηση ότι θα αντέξουμε και δεν θα βρεθούμε στον δρόμο, κάποια αίσθηση ότι τα παιδιά μας κάτι θα βρουν όταν έρθει η ώρα.





Όλα αυτά είναι πολύ φιλόδοξα. Δεν ξέρω το ηθικό και τις προσδοκίες, ούτε ευελπιστώ ότι θα είναι εύκολη η επόμενη διετία.

Αναρωτιέμαι… Πως ψηφίζει ο κόσμος; Θετικά αυτόν που θέλει, ή αρνητικά, τον αντίπαλο αυτού που δεν θέλει; Αυτά τα ξέρουν οι πολιτικοί αναλυτές, υποθέτω…


Εδώ θα αρχίσουν να έρχονται βουλευτές και να χαιρετούν. Γιατί δεν τους ρωτάτε τι πιστεύουν για τα θέματα που σας τρώνε. Π.χ. τι προτείνουν για να μην πεθάνει το νησί; Τι προτείνουν για ανάπτυξη στα χωριά; Τι προτείνουν για το ελαιοτριβείο; Για τους αγρότες; Για τις συντάξεις; Για τους ψίθυρους να γεμίσει το νησί ανεμογεννήτριες; Για τις φοροαπαλλαγές στο πετρέλαιο;

Σε αντίθεση με την ανάρτηση με τα σύκα, όπου το θέμα ήταν σύκα, εδώ η συκιά είναι «συκιά» και τα φύλλα της «φύλλα συκής». Γουστάρω... Να μοιράσω μια λίστα με τα καυτά θέματα στα καφενεία, να έχει να ρωτάει ο κόσμος;

Τρύγος στην Τήνο

Για του λόγου το αληθές, μιας και πολλή συζήτηση έγινε εδώ μέσα για τα σταφύλια και τον τρύγο, σας παραθέτω εικόνες

από το τσαμπί στ’ αμπέλι,


στο μάζεμα και τη συγκέντρωσή τους ,

το πάτημα στο ειδικό χώρο το επονομαζόμενο «πατητήρι» ή «πατήρι»,

και την αποθήκευσή τους σε δοχεία

ώστε να ζυμωθούν και να προετοιμαστούν για την απόσταξη του ρακιού.

Μόνο που οι κακές καιρικές συνθήκες στο νησί τις τελευταίες μέρες απειλούν τη φετεινή σοδειά.

Ας ελπίσουμε πως δεν θα γίνει κάτι τέτοιο και θα μπορέσω να δείξω και τη συνέχεια...

Περισυλλογή

Χαρά στο κουράγιο σας… Θα κουνήσετε σημαιάκια στα προεκλογικά; Θα έπρεπε να πάτε στο χωριό σας. Το μέλι έχει μαζευτεί, η βροχή του σαββατοκύριακου παιδεύει τους αμπελουργούς (ξεπλένονται οι μύκητες που μετατρέπουν τον μούστο σε κρασί, και πρέπει να περιμένεις να ξαναγίνουν…. Όχι δύσκολο αυτήν την εποχή, ο κόσμος είναι γεμάτος μυρουδιές, υγρασία και μύκητες.


Δεν ξέρω αν στη Βωλάξ φτιάχνουν ακόμα κοφίνια, τα δικά μου τα είχα πάρει πριν την ένταξή μας στο ευρώ για 8.000 δρχ το ζευγάρι. Πάνε αυτά. Κοφίνια χωρίς γάϊδαρο είναι άχρηστα. Το κοφίνι είναι σχεδιασμένο για να φορτώνεται σε ζώο. Τα πλαστικά καφάσια είναι για την εποχή του αυτοκινήτου. Και τα κρεμμύδια βγήκαν… τώρα στεγνώνουν για να πάνε σε σκοτεινό στεγνό μέρος, στο κατώι, για κατανάλωση τον χειμώνα.

Τι λέγατε; Έχετε ιδεολογικές ανησυχίες σχετικά με τις εκλογές;

Η αγορασμένη επανάσταση

Όποτε αναφέρομαι στην περίοδο 1780-1825 στην Τήνο, ενοχλώ πολλούς, και αν τα πω χύμα, θα ενοχλήσω τους πάντες. Ωστόσο, η αλήθεια, αν ενδιαφέρει κανέναν, είναι καμιά φορά κρυμμένη, η ιστορία ξαναγραμμένη, και αυτό που μάθαμε στο σχολείο διαφέρει τόσο από τα σκοτεινά αρχεία που έρχονται στην φόρα, σιγά σιγά, μα και αυτά ακόμα που βρίσκει κανείς σε συμβατικές εγκυκλοπαίδειες. Η ιστορία της Ευρώπης όλης εκείνη την περίοδο είναι ένα θολό παραμύθι.

Η ιστορία της Τήνου την περίοδο 1780-1825, είναι γραμμένη με αρκετή αντικειμενικότητα στο εντελώς συμβατικό και αποδεκτό έργο «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» της Εκδοτικής Αθηνών, που κυκλοφόρησε το 1979 και βραβεύτηκε το 1980 από την Ακαδημία Αθηνών. Μην τρώγεστε λοιπόν με εμένα, και μην αποδέχεστε τα παραμύθια (εκτός αν σας αρέσουν τα παραμύθια). Αυτά για τα δικά μας παραμύθια.

Υπάρχουν και αλλού παραμύθια. Θυμάστε, την επανάσταση του 1917, οι μπολσεβίκοι στην Ρωσία… Ιστορικό γεγονός είναι , αλλά οι ψίθυροι ότι ήταν και λίγο δάκτυλος των Γερμανών, έχουν αρχίσει και γίνονται και επίσημη εκδοχή. Και δεν ξέρω αν η φωτό του Χίτλερ να παίζει σκάκι με τον Λένιν είναι αυθεντική, αλλά η σχέση του Λένιν με την Γερμανία του Κάϊζερ δεν αμφισβητείται. Όχι ότι ο Λένιν δεν είχε τους σκοπούς του, αλλά πολλών οι σκοποί δεν πραγματώνονται αν δεν έχουν και χρηματοδότη.

Η αγορασμένη επανάσταση... και να ήταν η μόνη...

http://alkimosarchive.wordpress.com/2009/09/11/lenin_hitler/
http://skeftikos.blogspot.com/2009/09/blog-post_12.html