Σάββατο, 16 Μαΐου 2009

Ρωμιοσύνη


Aυτά τα δέντρα δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό, αυτές οι πέτρες δε βολεύονται κάτου απ' τα ξένα βήματα, αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο, αυτές οι καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο.


Eτούτο το τοπίο είναι σκληρό σαν τη σιωπή, σφίγγει στον κόρφο του τα πυρωμένα του λιθάρια, σφίγγει στο φως τις ορφανές ελιές του και τ' αμπέλια του, σφίγγει τα δόντια. Δεν υπάρχει νερό. Mονάχα φως. O δρόμος χάνεται στο φως κι ο ίσκιος της μάντρας είναι σίδερο. Mαρμάρωσαν τα δέντρα, τα ποτάμια κ' οι φωνές μες στον ασβέστη του ήλιου. H ρίζα σκοντάφτει στο μάρμαρο. Tα σκονισμένα σκοίνα. Tο μουλάρι κι ο βράχος. Λαχανιάζουν. Δεν υπάρχει νερό. Όλοι διψάνε. Xρόνια τώρα. Όλοι μασάνε μια μπουκιά ουρανό πάνου απ' την πίκρα τους. Tα μάτια τους είναι κόκκινα απ' την αγρύπνια, μια βαθειά χαρακιά σφηνωμένη ανάμεσα στα φρύδια τους σαν ένα κυπαρίσσι ανάμεσα σε δυο βουνά το λιόγερμα.


Tο χέρι τους είναι κολλημένο στο ντουφέκι το ντουφέκι είναι συνέχεια του χεριού τους το χέρι τους είναι συνέχεια της ψυχής τους έχουν στα χείλια τους απάνου το θυμό κ' έχουνε τον καημό βαθιά-βαθιά στα μάτια τους σαν ένα αστέρι σε μια γούβα αλάτι.


Όταν σφίγγουν το χέρι, ο ήλιος είναι βέβαιος για τον κόσμο όταν χαμογελάνε, ένα μικρό χελιδόνι φεύγει μες απ' τ' άγρια γένεια τους όταν κοιμούνται, δώδεκα άστρα πέφτουν απ' τις άδειες τσέπες τους όταν σκοτώνονται, η ζωή τραβάει την ανηφόρα με σημαίες και με ταμπούρλα.

του Γιάννη Ρίτσου

9 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Πολύ ωραία τοπία...

Side21 είπε...

Εικόνες ταιριαστές ...
απόλυτα με τους στίχους !!!
"Κι ο ίσκιος της μάντρας είναι σίδερο"
Την καλημέρα μου ...

Ανώνυμος είπε...

Τυχεροί όσοι θυμούνται τους στίχους και την μουσική. Πως έγινε η χώρα που τα έβγαλε όλα αυτά;

Artanis είπε...

Yperoxa topia...Meta thn 8alassa fusika...
Kalhmera apo NZ...

Far away είπε...

Τα τοπία μπορεί να έχουν τι δική τους ομορφιά. Το ανησυχητικό δυστυχώς είναι ότι ο ποιητής, 43 χρόνια μετά είναι ακόμη επίκαιρος αφού η πολιτική αστάθεια και η κρίση αξιών παραμένουν κοινοί παρονομαστές των δύο εποχών.
Καλημέρα από τη δροσερή Αγγλία...

Ανώνυμος είπε...

Γύρισα τον κόσμο και ανεκάλυψα ότι τα πρόσωπα που μ' ενδιαφέρανε έπρεπε να μιλούν απαραιτήτως τα Ελληνικά - γιατί σε ξένη γλώσσα η επικοινωνία γίνονταν οδυνηρή κι εξαφάνιζε το μισό μου πρόσωπο. - Μάνος Χατζιδάκις

Ανώνυμος είπε...

Μου αρέσουν οι βελανιδιές με τον γρανίτη. Ανάμεσα Βωλάξ και Κουμάρο;

αμμοδύτης είπε...

Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Τα χρώματα στο blogger βγαίνουν λίγο πιο μουντά, προφανώς κάνουν compression. Μόλις βρω καιρό, θα ανεβάσω τις εικόνες στην ophioussa.com, εκεί βάζω ό,τι μέγεθος θέλω και δεν έχει συμπίεση.

Θεωρώ ανησυχητικό ότι δεν ακούγοναι νέοι ποιητές. Κάτι σαν το μαντείο που σιώπησε.

Ναι, ανώνυμε 8.57.

En' Tino είπε...

Πόσο επίκαιρα είναι τα λόγια τούτα, ειδικά αυτές τις μέρες που ζούμε, προφητικό για τις μέρες που θε
να ΄ρθούν....ανυσηχιτικό για τη χώρα μας που είναι πνιγμένη στα σκάνδαλα,
τις αμπελοφιλοσοφίες,και την....
ευρωβιζιόν!@#$%&*

Νά σαι καλά αμμοδύτη που μας τα υμενθυμίζεις.