Πέμπτη, 1 Ιανουαρίου 2009

Πνευματικό Εμβατήριο (1)


Κ’ είπα:
Το ξέρω, ναι, το ξέρω, που κ’ οι θεοί Σου
οι Ολύμπιοι, χθόνιο τώρα γίνανε θεμέλιο,
γιατί τους θάψαμε βαθιά-βαθιά να μην τους βρουν οι ξένοι.
Και το θεμέλιο διπλοστέριωσε, κι ετριπλοστέριωσε όλο,
μ’ όσα οι οχτροί μας κόκαλα σωριάσανε από πάνω.
Κι ακόμη ξέρω, πως για τις σπονδές και το τάμα
του νέου Ναού π’ ονειρευτήκαμε για Σένα Ελλάδα,
μέρες και νύχτες, τόσα αδέλφια σφάχτηκαν ανάμεσό τους
όσα δε σφάχτηκαν αρνιά ποτέ για Πάσχα!

Άγγελος Σικελιανός

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Γιατί να μην είμαστε μια πλούσια χώρα, που να αναστηλώνει τα κάστρα της; Αυτό είναι του 4ου πΧ αιώνα… και άγνωστο πόσο θα αντέξει

Ανώνυμος είπε...

Η φωτογραφία από πού είναι?

αμμοδύτης είπε...

Αιγοσθενα