Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2009

Ανατολική Ρώμη (2)


Γιατί κάθομαι και σκαλίζω τέτοιες βαρετές λεπτομέρειες; Γιατί μεγάλωσα πιστεύοντας ότι όλα αυτά είναι ελληνική ιστορία… Είναι ελληνική αυτή η ιστορία; Το σχίσμα του 1054, είναι του 1054; ή είναι η αδυναμία της Ανατολικής Ρώμης να προστατεύσει ή να ελέγξει την Δυτική;

Η λέξη «Έλληνας» εμφανίστηκε στην Ανατολική Ρώμη τον 9ο αιώνα, όταν έπαψε η Εθνική θρησκεία μας να απειλεί τον Χριστιανισμό, όπως αυτός διαμορφώθηκε σε 8 Οικουμενικές Συνόδους από το 325 στην Νίκαια, μέχρι το 787, πάλι στην Νίκαια. Μετά το 850 (θυμάστε το Καρομάγνο;) η Δυτική Ρώμη άρχισε να έχει δικές της Οικουμενικές Συνόδους.

Μέχρι το 1453, η λέξη «Έλληνας» ποτέ δεν αντικατέστησε εντελώς την λέξη «Ρωμαίος». Μέχρι και το 1821, είμαστε Ρωμαίοι, Γραικοί και Έλληνες, αλλά επικράτησε το τελευταίο μετά το 1922.

1 σχόλιο:

αμμοδύτης είπε...

Και στους θρησκευτικούς καυγάδες που έφτιαξαν το κλίμα και την κατάσταση, πριν το σχίσμα, ας μην ξεχνάμε και την Εικονομαχία που κράτησε τον 8ο και 9ο αιώνα, με πρωτεργάτη τον Λέοντα τον Γ’ τον Ίσαυρο, από την Βόρεια Συρία και ήταν λίγο ιουδαιόφρων και σαρακηνόφρων. Η εικονομαχία ευνοούσε τους πληθυσμούς της Μικρα΄ς Ασίας που γειτόνευαν με το ανεικονικό Ισλάμ.

Ο Πάπας Γρηγόριος ο Β’ απέρριψε τις εικονολατρικές απόψεις, αλλά χρειαζόταν, ακόμα, την βοήθεια της Ανατολικής Ρώμης εναντίον των Λογγοβάρδων, εκεί περί το 730 μΧ.

Το 726, Κυκλαδίτες και άλλοι επαναστάτησαν εναντίον της Κωνσταντινούπολης, αλλά έχασαν γρήγορα από το υγρό πύρ