Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2008

1918-1944


Μέχρι το φθινόπωρο του 1918, κάτι συνθήκες είχαν υπογραφεί αλλά ο πόλεμος δεν είχε τελειώσει.


Ένα χρόνο αργότερα είχαμε φύγει ανατολικά


Τι να πω; Το θέμα παρά είναι πρόσφατο… Ωστόσο διαβάζοντας τον δεύτερο τόμο της τριλογίας του Peter Hopkirk για το «Μεγάλο Παιχνίδι», “Like Hidden Fire”, μου δόθηκε η εντύπωση ότι, και εμείς, αντιπερισπασμός στους Τούρκους είμαστε, δηλαδή στους Γερμανούς. Μόνο που εκείνη η φάση του παιχνιδιού είχε διάλλειμα ή είχε μετακινηθεί και βρεθήκαμε με μουντζούρη, μακριά από την βάση και, ως συνήθως, διχασμένοι.

Το «διάλλειμα» ήταν η επανάσταση σε εξέλιξη λίγο πιο βόρεια και ανατολικά. Και οι Τούρκοι απέκτησαν μεγάλη στρατηγική σημασία μετά το 1917.



Στην αρχή του Β’ ΠΠ, η βόρεια Ελλάδα έμοιαζε με την σημερινή. 2-3 χρόνια αργότερα είχαμε γυρίσει πίσω, πριν τους Βαλκανικούς. Στον χάρτη, δεν φαίνεται η λεπτομέρεια ότι όλη η Ελλάδα (που δεν ήταν Βουλγαρία) ήταν υπό Ιταλικά κατοχή, με εξαίρεση την Θεσσαλονίκη και την περιοχή της που ήταν απ’ ευθείας στα αφεντικά. Είναι φαίνεται σημαντικός ο διάδρομος Θεσσαλονίκη – Σκόπια…

Για τον διχασμό της Αντίστασης και τον Εμφύλιο… άσε καλύτερα… Θα αφήσουμε κάποιον blogger μετά 100 χρόνια να είναι πιο αμερόληπτος. Καληνύχτα.

4 σχόλια:

αμμοδύτης είπε...

Οι σοφοί λένε ότι το «Σκοπιανό» είναι λίγο μαϊμού (ή τουλάχιστον ήταν μέχρι που έπαψε να είναι, και με την δικιά μας θυμική συμπεριφορά. Μάλλον Βουλγάρικο είναι (ήταν;) το θέμα...

Την πηγή των χαρτών την ανέφερα στην προηγούμενη ανάρτηση.

Ανώνυμος είπε...

Από το 1860 ως τους Βαλκανικούς και από τους Βαλκανικούς ως τον εμφύλιο, δύο γενιές τα είδαν όλα.

Εμείς είμαστε με την ψευδαίσθηση ότι είμαστε Ευρωπαίοι και θα πάρουμε και αύξηση από το καινούργιο προγραμμα της ΕΕ

Ανώνυμος είπε...

Μήπως από το 1917 έως το 1922 χάσαμε και τον ένα σύμμαχο που ήθελε να βγεί στην Μεσόγειο (και ενοχλούσε τους Αγγλους και τους Γάλλους, όπως λές);

Μποτίλια στο πέλαγος είπε...

Εύγε για την προβολή των θεμάτων της ιστορίας. Είναι μια θεματολογία, που έχει απασχολίσει ελάχιστα τα ιστολόγια. Αποτελεί αναγκαιότητα να εμβαθύνουμε αυτή την πρακτική και οι αναρτήσεις σου αποτελούν γόνιμο εριθισμό προς αυτή τη κατεύθυνση. Οπωσδήποτε η οπτική που καταγράφεις είναι άξια για συγκεκριμένη μελέτη και συγκεκριμένο σχολιασμό επι της ουσίας. Αυτό όμως προϋποθέτει κάποιο χρόνο και μεθοδευμένη ενασχόλιση από τη μεριά μου, γιατί οι γνώσεις μου ως προς την ιστορία είναι σκόρπιες και χρειάζονται ανασύνταξη.
Ίσως άξιζε να εξετάσεις την περίπτωση, μήπως κάποια λίγο εκτενέστερη ανάπτυξη της οπτικής που παρουσιάζεις εδώ, μπορούσε να δημοσιευθεί στον "Κόσμο Των Ιδεών" του ANTINEWS, για να ξεκινήσει ίσως ένας ευρύτερος προβληματισμός και ένας διάλογος, που θα βοήθαγε όχι μόνο να συνειδητοποιήσουμε τη βαρύτητα των ιστορικών δεδομένων και τον τρόπο που αυτά συμβάλουν στη διαμόρφωση της σημερινής πραγματικότητας, αλλά να μπορέσουμε να δούμε αυτή την πραγματικότητα με μια διάθεση εμβάθυνσης στα δεδομένα και ζητούμενα.