Απαράδεκτες μεθοδεύσεις

Ενημερωθήκαμε από δημοσιεύματα σε δικτυακούς τόπους ότι ασκήθηκε δίωξη εις βάρος του φερόμενου ως διαχειριστή του ιστολογίου naxios.blogspot.com. Χωρίς να γνωρίζουμε τα επίσημα στοιχεία ή τις ακριβείς κατηγορίες, ο διαχειριστής φέρεται να «εκβίασε» τον υπουργό κύριο Ιωάννη Ραγκούση.Δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε την ακρίβεια αυτής της καταγγελίας και είναι κάτι που θα το κρίνει η δικαιοσύνη.

Αυτό όμως που μας προξένησε κατάπληξη είναι η δημοσιοποίηση προσωπικών δεδομένων του φερόμενου ως διαχειριστή, μαζί με το αποτέλεσμα της δίκης !!!.

Μεταξύ άλλων δημοσιεύονται στο Διαδίκτυο, ο τόπος εργασίας και η θέση που κατέχει, οι πολιτικές του πεποιθήσεις, οι γνωριμίες του, αλλά – ακόμα χειρότερα – η λεπτομερής περιγραφή της … ψήφου του. Σε δημοσίευμα μάλιστα δικτυακού τόπου, ο εν λόγω φερόμενος ως διαχειριστής, περιγράφεται ως ψηφοφόρος ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ. Να υποθέσουμε ότι για το συγκεκριμένο ιστολόγιο, αλλά και εκείνους που διέρρευσαν τα στοιχεία, οι πεποιθήσεις αποτελούν αξιόποινο αδίκημα και ενισχυτικό στοιχείο της υπόθεσης που άνοιξε ο κ.Ραγκούσης;

Αλλά υπάρχουν και χειρότερα: Η δημοσιοποίηση αυτών των αυστηρά προσωπικών δεδομένων, έγινε σε δικτυακούς τόπους που στο παρελθόν έχουν εμπλακεί σε περιπτώσεις εκβιασμών, συκοφαντικής δυσφήμισης και άλλων κατηγοριών αλλά ουδέποτε ταυτοποιήθηκαν οι διαχειριστές.

Εάν λοιπόν επιβεβαιωθούν τα δημοσιεύματα που θέλουν τον υπουργό κύριο Ιωάννη Ραγκούση να έχει όντως ασκήσει δίωξη κατά του συγκεκριμένου φερόμενου ως διαχειριστή του δικτυακού τόπου, τότε θα βρισκόμαστε ενώπιον ενός καταπληκτικού φαινομένου: Να συνεργάζονται πρόσωπα που γνώριζαν την προσφυγή του Ραγκούση στη Δικαιοσύνη με καταζητούμενους που η αστυνομία δεν μπορούσε υποτίθεται να εντοπίσει.

Το μεγάλο βεβαίως ερώτημα είναι από ποιόν/ποιούς έγινε αυτή η διαρροή. Επειδή πέρα από τις διαστάσεις που παίρνει ο επικοινωνιακός χειρισμός της υπόθεσης (απόπειρα φίμωσης κάθε ενοχλητικής φωνής για την κυβέρνησης) ο κ. Ραγκούσης καλείται να εντοπίσει τις διαρροές ανάμεσα στους λίγους που γνώριζαν την υπόθεση και να τους παραδώσει στη δημόσια χλεύη – τουλάχιστον.

Αδέσμευτοι Bloggers

http://www.antinews.gr/?p=31739

Candia

Το Ηράκλειο (Handaq) χτίστηκε και οχυρώθηκε από Άραβες τον 7ο αιώνα, στο μέρος που υπήρχε Μινωϊκός οικισμός. Τον 10ο αιώνα το κατέλαβε ο Νικηφόρος Φωκάς (και έσφαξε τους άπιστους). Ο Ισαάκιος Β' Άγγελος το πούλησε στους Βενετούς το 1204, σαν μέρος της συμφωνίας να βάλουν αυτόν στον θρόνο στην Βασιλεύουσα Ο Χάνδαξ έγινε Candia. Από το 1647 έως το 1669, οι Τούρκοι πολιορκούσαν την Candia. Το 1669 έπεσε, και λίγα χρόνια αργότερα, το 1715, έπεσε και το Κάστρο της Τήνου

Το Κάστρο ελευθερώθηκε το 1898 και η Κρητική Πολιτεία προσαρτήθηκε στην Ελλάδα το 1913.

Πετάχτηκα για 1-2 μέρες στο Ηράκλειο και σκέφτομαι την Ιστορία του τόπου μας

Οι γυναίκες μαγειρεύουν

Όταν οι περισσότεροι από μας ασχολιόμαστε με τα τετριμμένα τις Πέμπτες τα απογεύματα,

κάνοντας αυτά που επιβάλλουμε στους εαυτούς μας να κάνουμε, κάποιοι ή μάλλον κάποιες πιο τυχερές-εγώ θα τις έλεγα πιο «ψαγμένες», να μου επιτραπεί η έκφραση, περνάνε πιο κεφάτα, δημιουργικά και σαφώς πιο ΜΥΡΩΔΑΤΑ!

Και ιδού το γιατί: στα πλαίσια του Καλλιτεχνικιού Στεκιού του Δήμου Εξωμβούργου, οι μαθητευόμενες

και ειδικευόμενες μαγείρισσες που προνόησαν τον περασμένο Οκτώβρη να δηλώσουν συμμετοχή στα μαθήματα, μαζεύονται στα χωριά και κάθε Πέμπτη μεγαλουργούν!

Οι φωτογραφίες που εμφανίζονται είναι από τον πρώτο μήνα των μαθημάτων-επιδείξεων στο χωριό Αγάπι και όπως βλέπετε και ιδίοις όμασι,

τα δημιουργήματά τους δεν στερούνται φαντασίας και φαντάζομαι και γεύσης, αφού δεν είχα τη χαρά να συμμετέχω.

Πάντως, όπως λένε και οι ίδιες, περνάνε υπέροχα φτιάχνοντας λαχταριστά εδέσματα κάθε φορά!





Τον τρέχοντα μήνα σειρά έχει η Κώμη κι έπεται συνέχεια.



Και μην αναρωτιέστε, που εξαφανίζονται οι γυναίκες σας τις Πέμπτες!

Το νησάκι μας

Αυτό είναι το νησάκι μας τον χειμώνα. Πρόβατα που περιμένουνε το …Πάσχα, λάχανα και μαρούλια που αλλού είναι ακόμα φρέσκα και αλλού έχουν ανθίσει και πάνε για σπόρο, και φυσικά, στο Λιβάδι πάνω από την Κολυμπήθρα, αγκινάρες. Η αγκινάρα έχει αρκετή φασαρία, σκαψίματα, ποτίσματα, αλλά φαίνεται αποδίδει γιατί όλοι φυτεύουν αγκινάρες. Προσωπικά, δεν μου αρέσουν καθόλου οι «ήμερες» αλλά οι «άγριες», ωμές, με λεμόνι και λίγο αλάτι είναι ανοιξιάτικο δώρο.


Το κράτος των Αθηνών είναι μακριά, και μερικοί το προτιμούν έτσι. Η Τήνος, ιδίως η Βόρεια, αγροτική Τήνος, δεν είχε ποτέ πολλά πάρε δώσε με το κράτος των Αθηνών… Ήταν το μέρος που ξενιτευόταν οι Τηνιακοί, όταν η Αθήνα αντικατέστησε την Σμύρνη και την Πόλη.


Βέβαια, από το 1960 μέχρι σήμερα, πολλοί Τηνιακοί έφυγαν και μένουν μόνιμα στην Αθήνα, όσοι δεν πήγαν στην Χώρα… Ναι φίλοι, είναι δύσκολη η ζωή στα χωράφια, αλλά έχει ελευθερία, αυτάρκεια και αξιοπρέπεια. Πλούτο δεν έχει, τουλάχιστον όχι εδώ.

Αειφορίας συνέχεια

Το κριθάρι μας κράτησε ζωντανούς από το 2000 π.Χ. μέχρι το 1960 που αρχίσαμε να εκμοντερνιζόμαστε. Για να συνειδητοποιούμε τι γίνεται και γιατί, «εκμοντερνιζόμαστε» σημαίνει ότι αρχίσαμε να εισάγουμε αλεύρι, αντί να αλέθουμε, επιταχύναμε την ζωή μας και αποκτήσαμε πρωτόγνωρες ανέσεις – χάρη στην αυξημένη χρήση φτηνού πετρελαίου και ηλεκτρικού ρεύματος.


Δεν προτείνω να γυρίσουμε πίσω στην προ 1960 εποχή, όσοι παλιοί την θυμούνται, ξέρουν πόσο δύσκολη ήταν η ζωή, τι σήμαινε φτώχεια, τι σήμαινε «αρρώστια», και τι παιδική θνησιμότητα. Απλά, μου αρέσει να βάζω τα πράγματα σε προοπτική. Η διαφορά στην σύγχρονη ζωή από την παλιά είναι η ευκολία μετακίνησης, η ευκολία επικοινωνίας, και όλα βασίστηκαν στην μεταπολεμική τεχνολογία, και την απρόσκοπτη παροχή ενέργειας.


Υπάρχει πολλή μυθολογία ότι δεν μπορεί να συνεχιστεί η απρόσκοπτη παροχή ενέργειας, και πρέπει να πληρώσουμε και να ματώσουμε και ένα σωρό αρλούμπες με τις οποίες μας βομβαρδίζουν. Οι αρλούμπες έχουν ένα στόχο: Να πληρώσει ο κόσμος λεφτά, φόρους, τέλη, καπέλα, για να συντηρηθούν τα Παλαιά Τζάκια και να φτιαχτούν Νέα Τζάκια.

Η σπατάλη πρέπει να μαζευτεί. Η σπατάλη αρχίζει από το σπίτι μας και ο κάθε νοικοκύρης το ξέρει. Η σπατάλη του Ελληνικού Δημοσίου είναι το πρόβλημα. Πάντως όταν σας μιλάνε για «αειφορία» να τους λέτε να έρθουν πίσω στα χωριά μας. Τα χωράφια είναι «αειφόρα» (όσο λάμπει ο Ήλιος και βρέχει ο Θεός)

172 οργανώσεις βλέπουν ...«υπερβολικό ζήλο»

172 περιβαλλοντικές οργανώσεις καταθέτουν ηχηρή πρόταση για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας

172 περιβαλλοντικές οργανώσεις, επιστημονικοί φορείς και κινήσεις πολιτών καταθέτουν μια ηχηρή πρόταση στον Πρωθυπουργό και στην Υπουργό Περιβάλλοντος στο πλαίσιο της ανοιχτής διαβούλευσης για το σχέδιο νόμου «Επιτάχυνση της ανάπτυξης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής».

Η καταστροφή της φύσης και η κλιματική αλλαγή είναι δύο τόσο αλληλένδετες παγκόσμιες περιβαλλοντικές κρίσεις, που δεν γίνεται να αντιμετωπιστούν ξεχωριστά. Οι φορείς χαιρετίζουν την πρωτοβουλία του Υπουργείου για τη λήψη μέτρων ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Παρόλα αυτά στο σχέδιο νόμου φαίνεται πώς ο «υπερβολικός ζήλος» για προώθηση των ΑΠΕ έχει ως αποτέλεσμα να μην προβλέπεται καμία σοβαρή δικλείδα ασφαλείας για την προστασία της φύσης, παραβιάζοντας έτσι την κοινοτική νομοθεσία.

Η ευρεία προώθηση των αιολικών πάρκων σε όλη την επικράτεια της Ελλάδας σηματοδοτεί την άνευ όρων πρόσβαση μιας εμπορικής δραστηριότητας στους τελευταίους ανέγγιχτους πυρήνες της ελληνικής φύσης....

Η πράσινη ανάπτυξη δεν είναι πάντα πράσινη...

Η συνέχεια εδώ: http://www.ornithologiki.gr/gr/politiki/show_article.php?artID=391&locale=gr

Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων Αιγαίου

...Η χώρα μας αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια ένα τεράστιο ζήτημα: την εξάπλωση χιλιάδων ανεμογεννητριών (α/γ) στα βουνά και τα νησιά μας. Το Χωροταξικό Πλαίσιο των ΑΠΕ (2008) και το πρόσφατο νομοσχέδιο Επιτάχυνσης των ΑΠΕ (2009) επιδιώκουν να μετατρέψουν τη χώρα μας σε ένα τεράστιο αιολικό πάρκο...

...Λίγοι έχουν καταλάβει τι πρόκειται να συμβεί επειδή τα ΜΜΕ και η αιολική βιομηχανία προβάλλουν μόνο την θετική πλευρά των αιολικών πάρκων αποκρύπτοντας τα σοβαρές επιπτώσεις που συνεπάγονται. Οι φωνές των τοπικών κοινωνιών που επισημαίνουν τις επιπτώσεις αγνοούνται από την επίσημη πολιτεία και λοιδορούνται με γελοία επιχειρήματα στα ΜΜΕ ...

...Τα επιχειρήματα που εκθέτουμε είναι δύο ειδών: πρώτον, η τεχνολογία της αιολικής ενέργειας δεν είναι σε θέση να αντικαταστήσει τα ορυκτά καύσιμα ούτε να συμβάλλει αποτελεσματικά στη μείωση των εκπομπών CO2. Δεύτερον, η μαζική εγκατάσταση α/γ θα έχει σοβαρές συνέπειες στα φυσικά τοπία της χώρας μας και άμεσο αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής των ανθρώπων και τις τοπικές οικονομικές δραστηριότητες όπως ο τουρισμός. Η βιαστική και επιπόλαιη απόφαση να σπείρουμε χιλιάδες α/γ σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας θα υποβαθμίσει εκτεταμένες και σημαντικές περιοχές της χώρας μας....

...Η παραγωγή ενέργειας από τον άνεμο είναι ακριβή παρά τους ισχυρισμούς των εταιρειών. Για παράδειγμα στη Βρετανία η παραγωγή ανά MWh υπολογίζεται £50 από τον άνθρακα, £72 από α/γ και £38 από πυρηνικό εργοστάσιο... Όταν η Δανία το 2003 μείωσε τις επιδοτήσεις, η εγκατάσταση νέων α/γ ξαφνικά σταμάτησε...

...Το ελληνικό τοπίο διακρίνεται για τη μικρή κλίμακα και τη λιτή ομορφιά του που συνθέτουν οι ξεκάθαρες γραμμές του, η μεσογειακή βλάστηση και η γεωλογία του. Μέχρι σήμερα διατηρεί σε μεγάλο βαθμό την ακεραιότητα του χωρίς όμως να έχει εκτιμηθεί η αξία του ως εθνικός πόρος που συνδέεται άμεσα με την ταυτότητα της χώρας μας. Σε αυτή την κατάσταση πρόκειται να βάλει τέλος η μαζική εγκατάσταση των ΑΠ. Οι α/γ, ακόμη και ως απλά στατικές κατασκευές των 150μ. να τις δει κανείς, βρίσκονται ολοφάνερα εκτός κλίμακας τοπίου, ενώ ταυτόχρονα προσθέτουν στο φυσικό τοπίο συντριπτικές επεμβάσεις, όπως η κίνηση των γιγάντων φτερών ( > 85μ.), δίκτυα δρόμων πρόσβασης και υπέργεια δίκτυα μεταφοράς της ενέργειας. Όλα αυτά θα συμβούν στα τελευταία παρθένα τοπία της χώρας όπως οι βουνοκορφές, οι ακτές, οι ημιορεινές τοποθεσίες, οι αρχαιολογικοί χώροι και οι προστατευόμενες περιοχές. Η αιολική βιομηχανία δεν δέχεται καν τις παραπάνω επιπτώσεις, αλλά προπαγανδίζει τα σχέδιά της με υπερβάλλοντες ισχυρισμούς περί μείωσης εκπομπών CO2 και αντικατάστασης των ρυπογόνων μονάδων που όμως δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα...

...Η αιολική βιομηχανία διαφημίζει τις σύγχρονες α/γ ως αθόρυβες και φιλικές σε όσους ζουν κοντά τους. Την ίδια στάση υιοθέτησε το χωροταξικό των ΑΠΕ που επιτρέπει την εγκατάσταση α/γ σε απόσταση 500μ. από μεμονωμένες κατοικίες ακόμη και μικρούς οικισμούς. Ωστόσο αυτόπτες μάρτυρες βεβαιώνουν ότι σε απόσταση ενός και πλέον χιλιομέτρου ο θόρυβος γίνεται αντιληπτός όταν βοηθάει η κατεύθυνση του ανέμου και ιδιαίτερα τη νύχτα που ο άνεμος δυναμώνει. Πηγή του θορύβου είναι τα πτερύγια των α/γ που περιστρεφόμενα με ταχύτητα 150mph, προκαλούν ένα αεροδυναμικό ρυθμικό θόρυβο. Στην περίπτωση πολλών α/γ ακούγονται παράλληλοι και συνεχείς αεροδυναμικοί θόρυβοι που γεμίζουν τον αέρα. Στη Δανία παράπονα θορύβου εξέφρασαν κατοικίες σε απόσταση 1,9 χμ. από AΠ, ενώ στη Βρετανία μία κατοικία σε απόσταση 930μ. από ΑΠ, εγκαταλείφτηκε από τους ιδιοκτήτες της λόγω της ανυπόφορης όχλησης στη διάρκεια της νύχτας. Οι α/γ εκπέμπουν επίσης θορύβους χαμηλής συχνότητας κατά τη λειτουργία τους που έχουν επιβεβαιωθεί με σεισμογράφους...

...Η αξία της γης και των ακινήτων στην ύπαιθρο εξαρτάται κατά το μεγαλύτερο μέρος από την απουσία οχλήσεων και τη φυσική ομορφιά του τοπίου. Η εγκατάσταση τεράστιων α/γ με τις οχλήσεις που συνεπάγονται από μόνες τους αλλά και από τη συνοδεία δικτύων και δρόμων πρόσβασης, στερεί τη γη από τα φυσικά της χαρίσματα και αμαυρώνει την εικόνα της. Κανείς δεν νιώθει ευχαρίστηση βλέποντας ένα τοπίο βιομηχανικό, πόσο μάλλον να θέλει να αγοράσει ιδιοκτησία που με κάποιον τρόπο επηρεάζεται από τις α/γ. Στη Βρετανία οι εκτιμητές ακινήτων κατέληξαν ότι κατοικίες κοντά σε α/γ χάνουν την ελκυστικότητα τους και ένα σημαντικό μέρος της αγοραστικής αξίας τους...


...Ο τουρισμός στα νησιά και τα ορεινά μέρη της πατρίδας μας βασίζεται στο αδιατάραχτο φυσικό και πολιτισμικό τοπίο όπου η φύση και τα έργα του ανθρώπου συνυπάρχουν σε αρμονική σχέση. Όσο η ποιότητα ζωής στις πόλεις υποβαθμίζεται, η ανάγκη απόδρασης στο φυσικό τοπίο θα γίνεται συνεχώς μεγαλύτερη. Εξάλλου το τοπίο, φυσικό και πολιτισμικό, είναι ο βασικός πόλος έλξης των Ελλήνων και των ξένων τουριστών στην πατρίδα μας που στηρίζουν τις τοπικές οικονομίες στα νησιά και τελευταία τα ορεινά χωριά. Οι μαζική εξάπλωση των α/γ θα μεταβάλλει βαθιά τη φυσιογνωμία του ελληνικού τοπίου...

...Οι υποστηρικτές της αιολικής ενέργειας διατυμπανίζουν όπου βρεθούν και όπου σταθούν τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Οι περισσότερες θέσεις εργασίας βρίσκονται εκεί όπου κατασκευάζονται α/γ ...Σε σύγκριση με τον τουρισμό, τα ΑΠ όχι μόνο προσφέρουν ελάχιστη απασχόληση, αλλά απειλούν να μειώσουν θέσεις εργασίας εξαιτίας της αρνητικής επίδρασης που έχουν στο φυσικό και πολιτισμικό τοπίο...


http://windwatch.gr/ Η φωτό με τις ρομαντικές Α/Γ είναι από το http://www.cnp-online.it/fotoeolico/fotoeolico.html και το http://www.viadalvento.org/foto/ ...και εκεί κλαίνε και αντιδρούν

Μαθήματα επιβίωσης

Δύσκολα τα χρόνια αν ήσουν μικρό παιδί αγροτικής οικογένειας στα χωριά της Τήνου εκείνο τον καιρό.

Ιδιαίτερα αν ήσουν το πρώτο από τα 5 της οικογενείας κι ας ήσουν και κορίτσι, δεν πείραζε. Τα ίδια τραβούσες με τ’αγόρια.

«Έπρεπε να σηκωθώ πολύ νωρίς τότε,» μου διηγήθηκε μία αγαπητή κυρία τις προάλλες, ενθυμούμενη τα δύσκολα παιδικά της χρόνια.

«Είχαμε αγελάδες, πρόβατα και κατσίκια και με σήκωναν να πάω να τα φροντίσω πριν πάω στο σχολείο. Πολλές φορές δεν προλάβαινα να πάω από το σπίτι ν’αλλάξω και με περίμενε η μάνα μου έξω από το σχολείο με ένα ποτήρι γάλα, την ποδιά και τη σάκα μου.


Αν δεν προλάβαινα να πιω το γάλα, με περίμενε στο πρώτο διάλλειμα από την πίσω πόρτα για να το πιω.

Όταν σχόλαγα, έπρεπε να πάω ξανά για τα ζώα μέχρι που σκοτείνιαζε και τύχαινε πολλές φορές, σκοτεινά πια, να πρέπει να πάω να κουβαλήσω και νερό για το σπίτι. Μετά, με το φως μιας λάμπας, καθόμουν να διαβάσω ορθογραφία για την άλλη μέρα.


Πήγαινα και τον πατήρ Βουτσίνο αγώι στο Ξώμπουργο κάθε πρώτη Παρασκευή, πάνω στο μουλάρι εκείνος και με τα πόδια εγώ, να τον πάω και να τον φέρω. Μία δραχμή μας έδινε τότε, θυμάμαι.




Πολλές φορές βοηθούσα και σε διάφορες εργασίες στο λιοτρίβι και για αντάλλαγμα μου έδιναν πυρήνα το οποίο χρησίμευε για προσάναμμα στο φούρνο.




Δυστυχώς λόγω ανέχειας και φτώχειας αναγκάστηκα να πάω στην Αθήνα να δουλέψω από 14 χρονών για να στέλνω χρήματα στην οικογένειά μου

και ευτυχώς μετά από μια μικρή περιπέτεια κατέληξα σε ένα καλό σπίτι όπου δούλεψα για 17 χρόνια. Ποτέ όμως δεν σταμάτησα να βοηθάω την οικογένειά μου και όταν ερχόμουν στην Τήνο με άδεια πάντα πήγαινα με τον πατέρα μου στα χωράφια.»

...Τα ακούω όλα αυτά και μου φαίνονται σαν να βγαίνουν από παραμύθι κι όμως έτσι ήταν η ζωή για πολλά παιδιά του '50-'60. Και κοιτάω τα σημερινά παιδιά από το '90-'95 και μετά και αναρωτιέμαι πως θα εξελιχτεί αυτή η γενιά του καταναλωτισμού, των απαιτήσεων και της αφθονίας-που τις πιο πολλές φορές είναι πλαστή, βασισμένη σε «δανεικά» χρήματα.

Θα μπορέσουν ποτέ αυτά τα παιδιά να ανταπεξέλθουν στην στενότητα που θα μας επιβληθεί αργά ή γρήγορα; Κι αν δεν μπορέσουν να τα βγάλουν πέρα, δικό μας δεν θα’ναι το φταίξιμο;



Πού είναι η δική μας σύνεση και υπευθυνότητα; Με τι εφόδια τους ρίχνουμε στις Χίμαιρες του αύριο;

Ευχαριστώ την κ.Γ.Δ. που μου "δάνεισε" τις παιδικές της αναμνήσεις!