2011 (στην Μελβούρνη)

Κι αύριο ψέματα ξανά θα σου πουν

Το λέω εδώ και καιρό ότι θα έχουμε κακές εξελίξεις και ελπίζω το νησί να βγει αλώβητο από αυτά που έρχονται. Δεν σας κάνω τον μάντη κακών, ούτε θέλω να σας χαλάσω το κέφι, απλά δεν έχω λόγω να λέω ψέματα ή να κρύβω ψέματα άλλων.

Δυστυχώς, η Ελλάδα είναι χώρα ψεμάτων, μέχρι και τραγούδι γράφτηκε για αυτό:

Σου είπαν ψέμματα πολλά, ψέμματα σήμερα σου λένε ξανά
κι αύριο ψέμματα ξανά θα σου πουν,
ψέμματα σου λένε οι εχθροί σου
μα κι οι φίλοι σου, σου κρύβουν την αλήθεια.

Ψεύτικη δόξα σου τάζουν οι ψεύτες
μα κι οι φίλοι σου με ψεύτικες αλήθειες σε κοιμίζουν,
πού πας με ψεύτικα όνειρα;
πού πας με ψεύτικα όνειρα;

Θα ξέρετε την εφημερίδα Έθνος, δεν είναι "δεξιά" εφημερίδα, μάλλον σε αυτήν ...αναφέρεται το κυβερνών κόμμα... Εδώ και μέρες, η εφημερίδα Έθνος λέει στο κόσμο αυτό που θα έπρεπε να πει ο Πρωθυπουργός, τον Οκτώβριο, ή τον Νοέμβριο του 2009...

Δείτε τι λέει σήμερα το Έθνος:

Ποτέ τον τελευταίο μισόν αιώνα και περισσότερο δεν ήταν τόσο δυσοίωνες οι προοπτικές για τον καινούργιο χρόνο όσο φέτος για τη χρονιά που αρχίζει αύριο. Εφιάλτης υπήρξε το 2010, κόλαση αναμένεται να αποδειχθεί το 2011 για εκατομμύρια Ελληνες. Γεμάτη ελπίδες για καλύτερες μέρες άρχισε η διακυβέρνηση της χώρας από τον Γιώργο Παπανδρέου. Γέμισε όμως τον τόπο με συντρίμμια, οικονομικά και κοινωνικά. Μισθοί και συντάξεις λεηλατήθηκαν. Εργασιακά δικαιώματα ενός αιώνα καταλύθηκαν. Το κοινωνικό κράτος κατεδαφίζεται. Η Ελλάδα ταπεινώθηκε και διασύρθηκε διεθνώς. Εχασε την εθνική κυριαρχία της και τώρα τη διοικούν οικονομικά ξένοι δυνάστες.

Η Ελλάδα του Μνημονίου της κυβέρνησης Παπανδρέου με την ΕΕ και το ΔΝΤ μας γύρισε, από πολιτική σκοπιά, πίσω στην Ελλάδα της αμερικανοκρατίας της δεκαετίας του 1950 σε ό,τι αφορά τον καθορισμό της μοίρας του ελληνικού λαού από τους ξένους επικυρίαρχους. Αυτοί αποφασίζουν. Η κυβέρνηση απλώς υλοποιεί τις εντολές τους - με υπερβάλλοντα ζήλο που τρομάζει μερικές φορές οφείλουμε να ομολογήσουμε. Η χώρα μας δεν έχει πια Σύνταγμα και νόμους. Το Μνημόνιο είναι πλέον ο υπέρτατος νόμος.

«Χώρα υπό κατοχή» χαρακτηρίζουν τη σημερινή Ελλάδα όχι οι θιγόμενοι εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, αλλά ακόμη και οι ιεράρχες της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, οι οποίοι ουδέποτε διακρίθηκαν για τον ριζοσπαστισμό των θέσεών τους. «Η χώρα μας φαίνεται να μην είναι πλέον ελεύθερη αλλά να διοικείται επί της ουσίας από τους δανειστές μας? Δηλώνουμε δηλαδή ότι είμαστε μια χώρα υπό κατοχή και εκτελούμε εντολές των κυρίαρχων δανειστών μας», αναφέρουν σε φυλλάδιο που μοίρασαν στους ναούς.

Θα χειροτερέψει η κατάσταση το 2011 σε σχέση με το 2010...

Αν θέλετε να δείτε την συνέχεια, δείτε το http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11826&subid=2&pubid=48916957

Το Έθνος, δεν κάνει αντιπολίτευση. Και φυσικά και τα ήξεραν από ...πέρυσι. Αλλά περίμεναν τις Δημοτικές εκλογές, και τις Γιορτές, για να το μάθετε σιγά σιγά, μην ίσως και ...τρομάξετε. Διαβάστε τι έλεγε ο Εξάκτινος τον Δεκέμβριο του 2008: http://ophioussa.blogspot.com/2008/12/2_10.html (κάτι ήξερα και το κράτησα...)

Εάν είχαμε πάρει μέτρα το 2008, θα ήταν καλύτερα από το εάν τα είχαμε πάρει το 2009. Και εάν τα είχαμε πάρει το 2009, θα ήταν καλύτερα από το 2010 κ.ο.κ. Αλλά... μας αρέσουν τα ψεύτικα όνειρα.

Εκτός από Χρόνια Πολλά και Υγεία, σας εύχομαι καλή δύναμη.

Καλλαντίζοντας

Για άλλη μια φορά και φέτος η φιλαρμονική ορχήστρα του ΠΙΙΕΤ Τήνου «όργωσε» τα χωριά μας και γέμισε με μουσική τις καρδιές των συντοπίτων μας.


Είναι γεγονός ότι η μουσική είναι ένα μέσο που απαλύνει τους πόνους και τα βάσανα, ξυπνά γλυκιές θύμησες στις ψυχές των ανθρώπων και πόσο όμορφο να προσφέρεις αυτή τη χαρά στους πολλούς ηλικιωμένους των ξεχασμένων χωριών του νησιού μας!

Άνθρωποι που για διάφορους λόγους θα περάσουν αρκετά μοναχικά και φέτος τις γιορτές, τους δώθηκε η ευκαιρία να νιώσουν καλύτερα και να ευφρανθεί η καρδιά τους!

Οι εικόνες είναι από την περιοδεία των ανθρώπων της μπάντας στο χωριό Αγάπι όπου μετά υπήρχε ένα μικρό κέρασμα και μία ανταπόδωση μουσικών στίχων από τον π. Νίκο, εφημέριο του χωριού.

Όσοι ήταν τυχεροί και φέτος μπόρεσαν να τους απολαύσουν.

Πάντα τέτοια!

«Επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων…»

Δεν υπάρχει πατριωτισμός.

Υπάρχει μια κοινωνία είτε βολεμένη είτε τρομοκρατημένη που δεν έχει αρχίσει καν να βράζει ακόμα.

Πατριωτισμό έχουν οι Ισλανδοί (Η Ισλανδία γελά, η Ιρλανδία κλαίει του Δελαστικ, ας το διαβάσει κάποιος).

Εμείς έχουμε παιδιά που είτε μας έβαλαν στο μνημόνιο είτε δεσμεύονται ότι θα τηρήσουν τις υποχρεώσεις του.

Εδώ και καιρό μερικοί το φωνάζουμε: ας κάνει η χώρα στάση πληρωμών ας γυρίσει στη δραχμή; Τι θα γίνει; θα κλείσουν ορισμένα “μαγαζιά” (τράπεζες και ΜΜΕ) αλλά σε 3 – 4 χρόνια θα ορθοποδήσουμε.

Εμείς επιλέξαμε να ανακυκλώνουμε το χρέος μας για τα επόμενα 15 χρόνια.

Μόνο ηλίθιοι πιστεύουν ότι η χώρα μπορεί να βγει στις αγορές με 12% επιτόκιο.

Μόνο διάνοιες μπορούν να ψηφίζουν αναξιόπιστους προϋπολογισμούς για λόγους πειθαρχίας ή να δέχονται τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το ενυπόθηκο χρήμα του μνημονίου με το Αγγλικό δίκαιο να το διέπει.
(μέχρι και ο ΔΣΑ έχει βγάλει ανακοίνωση…)

Πατριωτισμός; Ποιος πατριωτισμός;

Εδώ η χώρα ασχολείται με υποβρύχια με παιδικές ασθένειες ή με ποιος είναι ντιντής ή όχι, σε ποια καρέκλα θα τοποθετήσει την επώνυμη έδρα του η κάθε προσωπικότητα.

Δεν γίνεται πατριωτισμός με ξένους λουφέδες. Δεν είσαι πατριώτης αλλά μισθοφόρος

Πατριώτης πχ είναι όποιος από τους 300 πει:

-άμεση απεμπλοκή από το μνημόνιο και τις υποχρεώσεις του
-μήνυση στη Γερμανία για τα κατοχικά δάνεια
-μήνυση στη SIEMENS

τα έχουμε πει πολλές φορές και μόνο όταν αρχίσουν να πέφτουν σφαλιάρες και γιαούρτια ίσως για κάποιους η ανάγκη της επιβίωσης (πολιτικής και των κεκτημένων) τους κάνει πατριώτες

Σχόλιο του Ιθαγενή (http://www.antinews.gr/?p=78015#comment-598909 ) στο antinews (http://www.antinews.gr/?p=78015 )


Δευτέρα, 27 Δεκεμβρίου 2010

Η Ισλανδία γελά, η Ιρλανδία κλαίει


Θεαματική είναι η ανάκαμψη της ισλανδικής οικονομίας μετά την επιβλητική αντίσταση του λαού της, ο οποίος με δημοψήφισμα συνέτριψε την ψοφοδεή πολιτική της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης που είχε υποκύψει στους ξένους δανειστές και την εξανάγκασε να μην πληρώσει στους ξένους καταθέτες τις οφειλές των ιδιωτικών ισλανδικών τραπεζών, αφήνοντας τες να χρεοκοπήσουν. «Η ύφεση αποδείχθηκε λιγότερο βαθιά από όσο προβλεπόταν», ομολογεί ο Μαρκ Φλάνιγκαν, επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ στην Ισλανδία, δηλώνοντας εντυπωσιασμένος από το γεγονός ότι οι Ισλανδοί κατόρθωσαν να διαφυλάξουν «το πολύτιμο σκανδιναβικό μοντέλο κοινωνικής προστασίας».

Η Ισλανδία, η οποία δεν ανήκει στην ευρωζώνη, αντιμετώπισε τη χρεοκοπία της χώρας με μια.... συνολική πολιτική.

Πρώτον, υποτίμησε το εθνικό νόμισμα, την ισλανδική κορώνα, και επέβαλε ελέγχους και περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων. Αρχικά η κορώνα υποτιμήθηκε έναντι του δολαρίου κατά 50%, αλλά ήδη η υποτίμηση έχει περιοριστεί στο 30% και συρρικνώνεται. Η χαμηλότερη ισοτιμία της κορώνας οδηγεί αμέσως στην αύξηση των εξαγωγών και στη μείωση των εισαγωγών, αντικαθιστώντας ένα τμήμα τους με τοπικά προϊόντα, με αποτέλεσμα το εμπορικό ισοζύγιο της Ισλανδίας να παρουσιάζει ήδη πλεόνασμα από ελλειμματικό που ήταν.

Το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά 1,2% το τρίτο τρίμηνο του 2010. Ο πληθωρισμός, ο οποίος είχε εκτιναχθεί στο 18,6%, έπεσε ήδη κοντά στο 2,5%, που είναι ο στόχος της ισλανδικής κεντρικής τράπεζας. Το έλλειμμα του προϋπολογισμού θα είναι 6,3% φέτος, και ταχύτατα, ίσως και μέσα στο 2011, θα οδηγηθεί σε πλεόνασμα. Το δημόσιο χρέος, το οποίο έχει εκτιναχθεί στο 115% του ΑΕΠ, θα μειωθεί σταδιακά στο 80% του ΑΕΠ μέχρι το 2015.

Το δεύτερο μέτρο που πήραν οι Ισλανδοί ήταν ότι άφησαν τις ιδιωτικές τράπεζες να χρεοκοπήσουν. Κατόπιν τις εθνικοποίησαν, αλλά υπό τους εξής όρους:

Πρώτον, οι εθνικοποιημένες τράπεζες αναγνώρισαν όλες τις καταθέσεις των Ισλανδών πολιτών ώστε κανένας Ισλανδός να μη χάσει ούτε μία κορώνα από τις καταθέσεις του.

Δεύτερον, τα δάνεια που είχαν πάρει οι Ισλανδοί μεταφέρθηκαν στις εθνικοποιημένες τράπεζες, αλλά επειδή το νόμισμα είχε υποτιμηθεί, μειώθηκε και το ονομαστικό ύψος των δανείων, πέρα από τις σοβαρές άλλες διευκολύνσεις αποπληρωμής που έκανε το κράτος στους Ισλανδούς οφειλέτες για να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες που προκάλεσε η κρίση, ιδίως τον πρώτο καιρό (πάγωμα της πληρωμής δόσεων για μήνες κ.λπ.).

Τρίτον, οι εθνικοποιημένες τράπεζες δεν αναγνώρισαν καμιά υποχρέωση των ιδιωτικών χρεοκοπημένων τραπεζών σε χώρες του εξωτερικού. Ετσι οι Ισλανδοί φορολογούμενοι φορτώθηκαν τα βάρη διάσωσης των καταθέσεων των δικών τους και των συμπατριωτών τους, ενώ φόρτωσαν στους ξένους επενδυτές και καταθέτες τον λογαριασμό των συναλλαγών τους με τις ιδιωτικές ισλανδικές τράπεζες που χρεοκόπησαν. Απολύτως σωστό.

Η ανάκαμψη της ισλανδικής οικονομίας, γράφει το βρετανικό περιοδικό «Εκόνομιστ», δείχνει ότι «το έξτρα κόστος για μια χώρα που δεν στηρίζει τις τράπεζές της μπορεί να είναι εκπληκτικά μικρό. Η Ισλανδία άφησε τις τράπεζές της να χρεοκοπήσουν και το ΑΕΠ της έπεσε αθροιστικά κατά 15% από το ανώτατο στο κατώτατο σημείο πριν αρχίσει να ανακάμπτει. Η Ιρλανδία ''έσωσε'' τις τράπεζές της και είδε το ΑΕΠ της να πέφτει 14%».

Αν συνυπολογίσει κανείς ότι το έλλειμμα του προϋπολογισμού της Ιρλανδίας απογειώθηκε στο ασύλληπτο 32% του ΑΕΠ και το δημόσιο χρέος της εκτινάχθηκε από το 25% του ΑΕΠ το 2007 στο 100% φέτος και θα φτάσει στο 120% του ΑΕΠ το 2013, με την ανεργία να ανέρχεται στην Ιρλανδία στο 14,1% έναντι 7,3% στην Ισλανδία, βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι η «υπάκουη» Ιρλανδία βρίσκεται σε πολύ χειρότερη μοίρα από την «απείθαρχη» Ισλανδία.

«Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας είναι ότι αν το σοκ μιας υποτίμησης μπορεί να πυροδοτήσει μια βίαιη κρίση και πολύ επώδυνη, μια πολιτική λιτότητας και αποπληθωρισμού εξαιτίας του χρέους καταλήγει να προκαλεί περισσότερες ζημιές» συμπεραίνει η βρετανική εφημερίδα «Ντέιλι Τέλεγκραφ».

«ΕΚΟΝΟΜΙΣΤ»
Οταν το ευρώ γίνεται παγίδα

Ενα μάθημα των αντίθετων επιλογών Ισλανδίας και Ιρλανδίας είναι ότι «τα οφέλη τού να ανήκει μια μικρή χώρα σε μια μεγάλη νομισματική ένωση δεν είναι καθόλου αυτά που κάποτε εκθειάζονταν ότι είναι» γράφει το περιοδικό «Εκόνομιστ» και συνεχίζει: «Οταν πανικόβλητοι επενδυτές εγκατέλειπαν τα μικρά νομίσματα το φθινόπωρο του 2008, το ευρώ φαινόταν καταφύγιο. Δύο χρόνια μετά, το ευρώ μοιάζει περισσότερο με παγίδα για χώρες που αγωνίζονται να ξανακερδίσουν εξαγωγική ανταγωνιστικότητα. Η Ελλάδα και η Ιρλανδία έχασαν την εμπιστοσύνη των αγορών, παρόλο που και οι δύο εκδίδουν ομόλογα σε ευρώ». Οσο για τους Ισλανδούς, που αρχικά θεώρησαν το ευρώ σωτηρία, τώρα δεν θέλουν ούτε να το ακούσουν!

Γ.Δελάστικ Έθνος

Κι αν θέλετε λίγο σπρώξιμο ακόμα:

Φάτνες

Λίγες λήψεις από μία άλλη φάτνη η οποία βρίσκεται σε ένα ειδικό χώρο δίπλα στην εκκλησία.

Με τη μουσική να χτυπάει σε ρυθμούς χριστουγεννιάτικους από τα λαμπάκια που αναβοσβήνουν, μπαίνεις σε ένα μικρό χώρο, ωσάν στάβλο της τότε εποχής και παρατηρείς γύρω σου τις λεπτομέρειες που με τόση αφοσίωση και αγάπη κάποιοι συνάνθρωποι έστησαν και διακόσμησαν.

«Δόξα εν υψίστοις Θεώ» γράφει κάτω από τους αιωρούμενους αγγέλους , φράση που μας παραπέμπει σε ελπιδοφόρα μηνύματα σε χαλεπούς καιρούς.

Πότε σε ρώτησαν για οτιδήποτε;

Ένας σχολιαστής εδώ, έχει πλάκα. Όποτε γράψω κάτι αρνητικό για το τι γίνεται στην Ελλάδα σήμερα, λέει (με διάφορες εκφράσεις, δεν έχει σημασία) ότι «ο Καραμανλής θα ήταν χειρότερα». Φίλε είσαι αφελής. Όχι επειδή δεν σου αρέσει ο Καραμανλής ή σου αρέσει ο Παπανδρέου –- αυτό μου είναι αδιάφορο -- είσαι αφελής, γιατί δεν καταλαβαίνεις τι γίνεται -- άσε αν καταλαβαίνεις τι λέω. Ή, εάν καταλαβαίνεις τι γίνεται, και παρ όλα αυτά είσαι ευτυχής, η λέξη «αφελής» είναι πολύ ήπια.

Ψηφίσαμε μία Κυβέρνηση με αδιαμφισβήτητη πλειοψηφία. Ο Πρόεδρος αυτής της Κυβέρνησης, 1 ή 2 χρόνια πριν τις εκλογές ήταν αντικείμενο κοροϊδίας και σαρκασμού (κακώς κατά την γνώμη μου –- και το τι έγραφα εκείνη την περίοδο είναι γραμμένο και φαίνεται -- αλλά ούτε αυτό έχει σημασία). Τον κορόϊδευαν τα ίδια κανάλια που τον έκαναν ήρωα πριν τις εκλογές και που τώρα κάνουν τούμπες να τον κρατήσουν ζωντανό. Ποτέ δεν διερωτήθηκες, φίλε, γιατί τα ίδια κανάλια που τον έλεγαν «Γιωργάκη» και ηρωοποιούσαν π.χ. τον Βενιζέλο, ξαφνικά άλλαξαν γνώμη; Θα μου πεις, και εγώ που διερωτήθηκα, τι κατάλαβα; Τίποτα… Αυτό είναι λοιπόν το ένα που με ενοχλεί. Πώς και ποιος διαμορφώνει τις γνώμες και τα γούστα;

Θες άλλο παράδειγμα; Τα ίδια κανάλια που χλεύαζαν τον Παπανδρέου, χλεύαζαν και τον Σαμαρά, πριν εκλεγεί Πρόεδρος στην ΝΔ. Μην κοιτάς αν σου αρέσει σήμερα ο ένας ή ο άλλος, τον μηχανισμό κοίτα. Το κοσμοϊστορικό για την ΝΔ, δεν είναι ότι βγήκε ο Σαμαράς Πρόεδρος, αλλά ότι βγήκε με απ’ ευθείας λαϊκή ψηφοφορία. Όχι συνέδρια και κλειστές κάμαρες, απ’ ευθείας ψηφοφορία.

Το καλό στις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι ότι, τουλάχιστον για τους Τοπικούς, πάλι υπήρχε απ’ ευθείας ψηφοφορία… Τώρα τι δύναμη και εξουσία θα έχουν είναι άλλο θέμα: Στο μοντέλο διακυβέρνησης που υπάρχει σήμερα, δεν μπορούν να την ασκήσουν, αφού τα λεφτά εξαρτώνται από άλλους, τρίτους, που δεν τους ξέρεις και που δεν τους ψήφισες καν! Απ’ ευθείας η ψηφοφορία, αλλά το αποτέλεσμα το ίδιο: Κουμάντο κάνει κάποιος άλλος, που ποτέ δεν σε ρώτησαν αν αυτόν θες. Άρα, καλλιστεία είχαμε, και όχι εκλογές.

Και πάμε στο …ΔΝΤ. Το ΔΝΤ υπάρχει όχι γιατί ο Παπακωνσταντίνου, ή ο Παπανδρέου, ή Καραμανλής, ή ο Παπαναστασίου δεν ήξεραν τι ακριβώς πρόβλημα υπάρχει, ή πώς να το διορθώσουν, αλλά επειδή ΔΕΝ ΤΟΛΜΟΥΣΑΝ και ΔΕΝ ΤΟΛΜΟΥΝ να πάρουν το πολιτικό κόστος. Σήμερα λοιπόν ζεις σε καθεστώς Κατοχής. Σύγχρονης, μοντέρνας, με πολλή ελευθερία (για την ώρα), έχεις και την τηλεορασούλα σου και τα κομφόρ σου, καλά πάμε. Αλλά αυτοί που πληρώνονται για να κυβερνούν, δεν κυβερνούν, άλλοι κυβερνούν, που ούτε τους ξέρεις, ούτε τους ψήφισες. Κάποια στιγμή, θα μπούνε στο σπίτι σου, με τον ένα ή άλλο τρόπο. Τότε θα σε ρωτάνε τα παιδάκια σου, εάν έχεις, «μπαμπά/μαμά, ποιοι είναι αυτοί οι τύποι»; Είμαι πολύ περίεργος, τι θα πεις στα παιδάκια σου...

Το «δημοψήφισμα» της εικόνας είναι από ιστοσελίδα της Θεσσαλονίκης (http://taxalia.blogspot.com/) . Το ερώτημα είναι υποθετικό, και αν οι αριθμοί είναι σωστοί, έχουν άλλο πάλι ενδιαφέρον. Πότε ακούσατε την Διαμαντοπούλου σαν φαβορί για οτιδήποτε; Πότε σας ρώτησε κάποιος; Πώς προέκυψε ο Παπανδρέου Πρόεδρος στο Πασόκ και όχι η Διαμαντοπούλου; Ρωτηθήκατε εσείς ποτέ, ή κάποιος αποφάσισε για σας, και μετά σας έβαλε και το ερώτημα «διάλεξε ένα χρώμα»;

Δεν σπρώχνω την Διαμαντοπούλου, σας ρωτάω εάν ποτέ σας ρώτησε εσάς κανείς. Ψιλά γράμματα; Δεν νομίζω... είναι το βασικό μας πρόβλημα από το ...1949 και μετά. Το τι θα λέει η κάθε Διαμαντοπούλου πριν και μετά τις όποιες εκλογές, είναι το άλλο μεγάλο ζήτημα.

Καλή βραδιά

Μεγάλη γιορτή για τους Χριστιανούς η μέρα που γεννήθηκε ο Χριστός. Στις ενορίες των χωριών μας μαζεύτηκαν οι πιστοί για να εορτάσουν την λεγόμενη «καλή βραδιά», την παραμονή των Χριστουγέννων.

Σε άλλες ενορίες νωρίτερα και σε άλλες αργότερα, αν και στην πρωτεύουσα πάντα τελείται τα μεσάνυχτα, οι πιστοί μαζεύτηκαν για να ψάλλουν και να ασπαστούν το θείο βρέφος.

Επίσης κάποιες εκκλησίες διακοσμούνται με τις φάτνες που οι ενορίτες, παιδιά ή ενήλικες ανάλογα, κάθε χρόνο φτιάχνουν με περίσσεια αγάπη και χαρά. Μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις οι φάτνες είναι τόσο μεγάλες που χρησιμοποιείται ειδικός χώρος, συνήθως δίπλα από την εκκλησία.


Μέρα αγάπης και εθίμων αυτή η βραδιά, όπως η ψαρόσουπα, το λουκάνικο και οι λουκουμάδες.

Και του χρόνου!

(να με συγχωρέσετε που δεν σας έχω και οπτικό υλικό από τα παραπάνω εδέσματα)

Χρόνια σας Πολλά

Τα Χριστούγεννα αυτά είναι περίεργα. Όχι επειδή ξαφνικά συνειδητοποιούμε ότι χρωστάμε, ή ότι είμαστε φτωχοί, αλλά γιατί, χωρίς να το καταλάβουμε, απαλά απαλά, σιγά σιγά, εκχωρήσαμε την Εθνική μας κυριαρχία.

Θα μου πείτε, «μα τι κάθεσαι και ασχολείσαι Χριστουγεννιάτικα». Ασχολούμαι, γιατί, κάτι είναι περίεργο και με ανησυχεί.

Ψήφισαν βουλευτές, είτε κατάλαβαν τι ψήφιζαν, είτε δεν το κατάλαβαν, το λεγόμενο «Μνημόνιο», που βασικά λέει ότι επειδή είμαστε άχρηστοι και ανίκανοι να διαχειριστούμε σαν Έθνος τα μπακάλικα οικονομικά μας, εκχωρούμε αυτήν την κυριαρχία σε τρίτους, άγνωστους, μη εκλεγμένους, και αυτοί μας λένε να κάνουμε το προφανές, επειδή εμείς είμαστε δήθεν ανίκανοι να το κάνουμε μόνοι μας.

Δημοκρατική κατάργηση της Δημοκρατίας. Βουλευτές που παριστάνουν τους …Βουλευτές. Υπουργοί που παριστάνουν τους Υπουργούς. Πρόεδρος της Δημοκρατίας που …δεν είναι. Η απορία που έχω εγώ, και δεν είμαι νομίζω ότι είμαι ο μόνος είναι … «καλά, όλους αυτούς γιατί τους έχω»;

Δεν υπάρχει προηγούμενο για το γίνεται εδώ και 12-14 μήνες. Δεν έχουμε Κατοχή, γιατί δεν έγινε κάποια στρατιωτική εισβολή. Δεν έχουμε Δικτατορία, γιατί δεν είδα …τανκς. Δεν έχουμε ανελευθερία, γιατί ελεύθεροι είμαστε. Δεν έχουμε λογοκρισία, γιατί ό,τι θέλουμε λέμε. Βέβαια, αυτά τα κανάλια στην τηλεόραση, δεν ξέρω τι ακριβώς ρόλο παίζουν…

Περίεργα πράγματα, και μακάρι να είναι μόνο στην φαντασία μου. Τι να πω… Χρόνια Πολλά